Кіріспе
Американдық актер (1937–1968)
Роберт Клетус Дрисколл (3 наурыз 1937 ж. – шамамен 30 наурыз 1968 ж.) – 1943 жылдан 1960 жылға дейін кино және теледидарда өнер көрсеткен американдық актер. Ол Уолт Дисней студиясының сол кезеңдегі ең танымал фильмдерінде ойнады: "Оңтүстік әндері" (1946), "Жүрегімнің сүйіктісі" (1949), "Асыл қазына аралы" (1950) және RKO-ның "Терезесі" (1949). Ол анимациялық модель ретінде қызмет етті және "Питер Пэн" (1953) фильміндегі бас рөлге дауыс берді. "Жүрегімнің сүйіктісі" және "Терезесі" фильмдеріндегі ең үздік өнер көрсеткені үшін "Жас актерлер" академиялық сыйлығымен марапатталды. 1950 жылдардың ортасында Дрисколлдың актерлік мансабы төмендеп, ол көбінесе телеантологияларда эпизодтық рөлдерде пайда бола бастады. Ол есірткіге тәуелді болып, заңсыз есірткі қолданғаны үшін түрмеге кесілді. Түрмеден босатылғаннан кейін ол авангардтық өнер саласына қызығушылық танытты. Есірткіге байланысты денсаулығы нашарлап, қаржысы таусылғаннан кейін, 1968 жылғы 30 наурызда Манхэттеннің Ист-Виллиджіндегі тастап кетілген ғимараттан оның денесі табылды.
Ерте өмір
Ол Айова штатының Седар-Рапидс қаласында Роберт Клетус Дрисколл болып дүниеге келді. Ол оқшаулау сатушысы Клетус (1901–1969) пен бұрынғы мектеп мұғалімі Изабель (қызметтік аты Крац; 1904–1981) отбасының жалғыз баласы еді. Ол дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай отбасы Де-Мойн қаласына көшіп, 1943 жылдың басына дейін сонда тұрды. Дәрігер әкесіне жұмысымен байланысты асбестпен жұмыс істеуден денсаулығына зиян келгендіктен Калифорнияға көшіп баруды кеңес берген соң отбасы Лос-Анджелеске көшті. Дрисколлдың ата-анасы ұлын кинода бала актер ретінде дамытуға ынталандырды. Олардың шаштаразының ұлы, актер, Боббиге Маргарет О'Брайеннің басты рөлде ойнаған "Жоғалған періште" (1943) отбасылық драмасындағы рөлге MGM студиясында кастингке қатысуға көмектесті. Студия аумағын аралап жүргенде бес жасар Дрисколл кеме макетін көріп, судың қайда екенін сұрады. Режиссер баланың қызығушылығы мен ес білу қабілетіне таңғалып, 40 үміткердің ішінде оны таңдады.
"Көңілді бала"
Дрисколлдың екі минуттық қысқа дебюті оған Томас Митчелл мен Энн Бакстермен бірге 20th Century Fox компаниясының Екінші дүниежүзілік соғыс драмасындағы "The Fighting Sullivans" (1944) фильмінде бес Салливан ағайындыларының ең кішісі, жас Ал Салливан рөлін алуға көмектесті. Басқа экрандық рөлдерінің ішінде "Жексенбілік кешкі асқа солдат үшін" фильмінде басын төңкеріп тұрып сыбызғысын үрлей алатын бала, "Біріне бір" (The Big Bonanza) фильмінде Ричард Арленнің "кіші ағасы" (1944), және "Со менің махаббатым" (So Goes My Love) (1946) фильмінде Дон Амеш және Мырна Лоймен бірге жас Перси Максим болды. Ол сондай-ақ "Identity Unknown" (1945) және Алан Лэддпен түсірілген "Miss Susie Slagle's", "From This Day Forward" және "O. S. S." (барлығы 1946) сияқты фильмдерде шағын рөлдерде ойнады.
Дисней
Дрисколл мен Луана Паттен Уолт Дисней келісімшарт жасасқан алғашқы екі актер болды. Содан кейін Дрисколл "Оңтүстік әнінде" (1946) басты рөлді ойнады, ол продюсердің фильмдеріне жанды түсірілімді кең көлемді анимациялық кадрлармен бірге енгізді. Фильм Дрисколл мен оның әріптесі Луана Паттенді бала жұлдыздарға айналдырды, олар жылдың ең үздік бала актерлері ретінде арнайы "Оскар" сыйлығына ұсынылды, бірақ фильмнің шыққан жылы жасөспірімдерге арналған сыйлықтар берілмеді. Американдық баспасөз қазір Дрисколл мен Пэттенді Уолт Диснейдің "Сүйкімді жұбы" деп атады, олар Берл Айвз бен Беула Бондимен бірге "Жүрегімнің жақыны" (1948) фильмінде ойнады. Бұл Диснейдің алғашқы толыққанды жанды түсірілімді фильмі ретінде жоспарланған, өндіріс "Оңтүстік әнінен" кейін бірден басталды, бірақ оның шығарылуы 1948 жылдың соңына дейін кейінге шегерілді, себебі Диснейдің серіктесі және ұзақ жылдар бойы дистрибьюторы RKO Radio Pictures фильмде анимациялық мазмұнның болуын талап етті. Дрисколл Эдди Кантордың экрандағы ұлын RKO студиясының "Егер Сюзиді білсеңіз" (1948) музыкалық комедиясында ойнады, онда ол "Біздің топтың" бұрынғы мүшесі Маргарет Керримен бірге болды. Паттен мен ол Рой Роджерс пен Пионерлер ұлдарымен бірге Диснейдің "Melody Time" мультфильмдер жинағының "Pecos Bill" бөлімінің тірі түсірілімнен жасалған тизерінде пайда болды (1948). Дрисколл Корнелл Вульрихтың "The Boy Cried Murder" әңгімесіне негізделген "The Window" фильмінде RKO-ға қарызға берілді. Алдыңғы жылы RKO-ны сатып алған Говард Хьюз фильмді түсіруге лайық емес деп санады және Дрисколлды актер деп санамады, сондықтан оның шығарылуын кейінге шегерді. 1949 жылдың мамырында шыққан ол күтпеген сәттілікке ие болды. "The New York Times" фильмнің табысына Дрисколлды жатқызды.
"Жүрегімнің жақыны" мен "The Window" фильмдері Дрисколлға 1950 жылдың наурыз айында 1949 жылдың үздік жас актері ретінде арнайы "Жасөспірімдерге арналған Оскар" сыйлығын әкелді. Дрисколл Уолт Диснейдің Роберт Луис Стивенсонның "Қазына аралы" (1950) нұсқасында Джим Хокинс рөлін ойнауға шақырылды, британдық актер Роберт Ньютон студияның алғашқы толыққанды жанды түсірілімді фильмінде Лонг Джон Сильвер рөлін сомдады. Фильм Ұлыбританияда түсірілді, ал өндіріс кезінде Дрисколлдың жарамды британдық жұмыс рұқсаты жоқ екені анықталды, сондықтан оның отбасы мен Диснейге айыппұл салынды және елден кетуге бұйрық берілді. Олар шағымдануды дайындау үшін алты аптаға қалдырылды, ал режиссер Байрон Хаскин Дрисколлдың барлық жақын кадрларын түсіріп, оның британдық дублері арқылы ата-анасы Калифорнияға оралғаннан кейін жоғалған көріністерді түсірді. "Қазына аралы" халықаралық сәттілікке ие болды, Дрисколл қатысқан бірнеше басқа фильмдер талқыланды, бірақ олардың ешқайсысы жүзеге аспады. Мысалы, Хаскин өзінің естеліктерінде Дисней Роберт Луис Стивенсонның қарақшы оқиғасына толық көлемді мультфильм ретінде қызығушылық танытса да, Дрисколды Марк Твеннің Том Сойері рөлінде ойнатуды жоспарлаған. Ол рөлге өте жақсы жаста еді, бірақ 1938 жылы бұрын мүлікті шығарған Голливуд продюсері Дэвид О. Селзникпен авторлық құқықтар дауына байланысты Дисней ақырында жобаны тоқтатуға мәжбүр болды. Дрисколлдың "Қазына аралынан" кейін Робин Гудтың жас ізбасары рөлін ойнауы жоспарланған, қайтадан Роберт Ньютонмен, ол Фрайар Так рөлін ойнар еді, бірақ Дрисколлдың британдық иммиграциямен болған кездесуі бұл мүмкін болмады. Диснейдің екінші ұзақ мерзімді келісімшарты Дрисколлға тәуелсіз Horizon Pictures-ке Дэнни/Джош Ридтің қос рөліне қарызға беруге мүмкіндік берді. Оның ролін сценарист Майкл Канин ұсынған. 1950 жылы Уолт Диснейдің алғашқы Рождестволық телешоуында қысқа ғана пайда болғаннан кейін, Дрисколл өзінің дауысын Goofy, Jr. Диснейдің 1951 және 1952 жылдары шыққан "Әкелер - адамдар" және "Әке арыстаны" мультфильмдерінде берді. Дрисколл Роберт "Биби" Боннардты Ричард Флейшердің "Бақытты уақыт" (1952) комедиясында бейнеледі, ол Сэмюэл А. Тейлордың Бродвейдегі сол есімді пьесасына негізделген. Чарльз Бойер, Марша Хант, Луи Журдан және Курт Каснармен бірге 1920-ші жылдардағы Квебектегі патриархтың жас ұлы ретінде ойнады, сюжет осы кейіпкерге орталықтандырылған. Дрисколлдың соңғы үлкен табысы - "Питер Пэн" (1953) - негізінен 1949 жылдың мамырынан 1951 жылдың ортасына дейін түсірілді. Дрисколл Диснейдің "Кішкентай британдық қызы" Кэтрин Бомонтпен бірге ойнады, ол Венди Дарлинг рөлінде болды; ол жақын кадрлар үшін анықтама моделі ретінде пайдаланылды және Питер Пэннің дауысын берді, ал биші және хореограф Роланд Дюпри кейіпкердің қозғалысының үлгісі болды. Көріністер үнсіз сахнада, тек ең қажетті реквизиттермен ойнатылып, аниматорлар пайдалануы үшін түсірілді. Дисней туралы өмірбаянында Марк Эллиот Дрисколлды продюсердің сүйікті "жанды түсірілімдегі" бала актёрі деп сипаттады: "Уолт көбінесе Дрисколлды өзінің жастығының көрінісі ретінде жақсы көретін". Алайда, "Питер Пэн" аяқталғаннан кейін өткен жобалық жиналыста Дисней Дрисколлды енді жағымды басты рөлдерге емес, жасқабат ретінде ойнауға көбірек лайықты деп мәлімдеді. Диснейде Дрисколлдың жалақысы аптасына 1750 долларға дейін көтерілді, бірақ 1952 жылдан бастап Дрисколл көп жұмыс істемеді. 1953 жылдың наурыз айында Дрисколлдың қосымша екі жылдық опциясы ұзартылды (ол оны 1956 жылға дейін Диснейде ұстап тұруға мүмкіндік беретін еді), бірақ "Питер Пэн" театрларда көрсетілгеннен кейін бірнеше аптадан кейін ол тоқтатылды. Жасөспірім шаққа кірген кезде пайда болған күшті безеу, Дрисколлдың көптеген телешоулардағы өнер көрсетулерінде ауыр макияж қолдануын түсіндіретін себеп ретінде ресми түрде Дисней студиясымен байланысын тоқтатудың соңғы себебі ретінде келтірілді.
Радио және теледидар
Дрисколл Голливудтың басқа студияларының көбейіп бара жатқан салқындығына тап болды. Әлі де "Диснейдің жас актері" ретінде қабылданып, ол қанағатты рөлдерде киноға түсе алмады. 1953 жылдан бастап және келесі үш жылдың көп бөлігінде оның жұмысының басым бөлігі теледидарда өтті, оның ішінде Fireside Theater, Schlitz Playhouse of Stars, Front Row Center, Navy Log, TV Reader's Digest, Climax!, Ford Theatre, Studio One, Dragnet, Medic және Дик Пауэллдің Zane Grey театры сияқты антологиялық және драмалық сериалдарда ойнады. "Анаполис жігіттері" атты тағы бір сериалда ол Джон Смитпен бірге түсті, ол Дрисколлдың "Оңтүстік әні" фильміндегі әріптесі Луана Паттеннің болашақ екінші күйеуі болды. Кейбір арнайы жұлдыздарға арналған сериалдарда Дрисколл Лоретта Янг, Глория Свонсон және Джейн Уайманмен бірге ойнады. 1948 мен 1957 жылдар аралығында ол бірнеше радио қойылымдарында өнер көрсетті, оның ішінде 1951 жылдың қаңтарында "Қазына аралының" және 1953 жылдың желтоқсанында "Питер Пэннің" арнайы эфирлік нұсқалары бар еді. Бұл саладағы қалыпты тәжірибедей, Дрисколл мен Луана Паттен де жарнамалық радио концерттерін өткізді (1946 жылдың соңында "Оңтүстік әні" үшін басталып) және жылдар бойы түрлі шерулер мен қайырымдылық шаралары үшін елді аралап жүрді. 1947 жылы ол Capitol Records-та "So Dear to My Heart" әнінің арнайы нұсқасын жазды. 1954 жылы ол теледидар мен радиодағы еңбегі үшін бүкіл ел бойынша өткізілген дауыс беру нәтижесінде таңдалған "Milky Way" алтын жұлдызымен марапатталды.
Диснейден кейінгі кезең
Дисней студиясынан кеткеннен кейін, оның ата-анасы оны балалар киноактерлеріне арналған Голливуд кәсіби мектебінен алып, орнына Батыс Лос-Анджелес университетінің жалпы білім беретін орта мектебіне жіберді. Ол жерде оның үлгерімі күрт төмендеді, бұрынғы кино мансабы үшін оны қысымға алды және ол есірткі қолдануға көшті. Кейінірек ол: «Басқа балалар мені қабылдамады. Олар маған бөлек тұрған адам ретінде қарады. Мен олардың қатарына қосылуға тырыстым. Олар маған бас тартып, мен қарсылық көрсеттім, өршіл және қатыгез мінезді болдым – және үнемі қорқып жүрдім», – деді. Дрисколлдың ата-анасы оның өтініші бойынша келесі жылы оны Голливуд кәсіби мектебіне қайтарды, оны 1955 жылдың мамырында бітірді. Оның есірткіге құмарлығы артты; жылдар өткен соң берген сұхбатында ол: «Мен алғаш рет осы заттарды сынағанда 17 жаста едім. Көп ұзамай мен қолда бардығын пайдалана бастадым, көбінесе героин, себебі оған төлей алатын ақшам болды», – деді. 1956 жылы ол марихуана иелігі үшін алғаш рет тұтқындалды, бірақ айыптау алынып тасталды. 1956 жылдың 24 шілдесінде Хедда Хоппер Лос-Анджелес Таймс газетінде: «Бұл жақсы жігіт пен талантты актердің мансабына нұқсан келтіруі мүмкін» деп жазды. 1957 жылы ол тек екі телешоуда ойнады: Ли Марвиннің басты рөлде ойнаған, ұзаққа созылған қылмыстық сериал «М отрядында» қылмыстық иммигранттың адал ағасы және Екінші дүниежүзілік соғыс туралы деректік сериал «The Silent Service» эпизодында S 38 суасты қайығының офицері рөлінде. 1956 жылдың желтоқсан айында Дрисколл және оның ұзақ жылдар бойы сүйіктісі Мэрилин Джин Раш (кейде «Браш» деп қате жазылады) ата-аналарының қарсылығына қарамастан Мексикаға қашып, үйленді. Кейіннен 1957 жылдың наурыз айында Лос-Анджелесте өткен салтанатта олар қайтадан неке қиды. Олардың екі қызы мен бір ұлы болды, бірақ олардың қарым-қатынасы ұзаққа созылмады. Олар ажырасып, 1960 жылы ресми түрде ажырасты. Ол есірткіге тәуелді болғандықтан, өмірінің соңына дейін үш баласымен қарым-қатынасын үзбеді.
Кейінгі рөлдері
Дрисколл "Бобби" рөлінен алыстау үшін "Роберт Дрисколл" есімін қолдана бастады (1951 жылдан бері ол достары мен отбасы арасында "Боб" деп танылды, ал 1952 жылы "Шлиц плейхаусы жұлдыздар – Ерте ғарыш жаулаушылары" бағдарламасында "Боб Дрисколл" деп көрсетілді). Ол екі соңғы кинорольге ие болды: Корнел Уайльдпен "Қызыл пальто" (1955) және Марк Деймон, Конни Стивенс және Франсис Фармермен бірге "Партия бұзушылар" (1958). Ол екі адам әйелінің көлігін жуып тұрғанда оны қорлағаннан кейін, тәртіпсіздік жасады және қауіпті қарумен шабуыл жасады деген айып тағылды, ол біреуін тапаншамен ұрды, бірақ айыптар алынып тасталды. Оның теледидардағы соңғы көрінген рөлдері екі бір маусымдық сериалдағы шағын рөлдер болды: "The Best of the Post" – "Saturday Evening Post" журналында жарияланған әңгімелер негізінде жасалған синдикаттық антологиялық сериал, және Стивен Данн мен Марк Робертс бас рөлде ойнаған сәтсіз қылмыстық сериал "The Brothers Brannagan". Екі сериал да 5 қараша 1960 жылы эфирге шықты. 1961 жылдың соңында ол есірткіге тәуелді деп танылып, Калифорния штатының Чино қаласындағы Калифорниялық институтының есірткіге тәуелділерді реабилитациялау орталығына қамалды. 1962 жылдың басында Дрисколл Чинодан босатылғаннан кейін актерлік жұмыс таба алмады. Бұған ашуланып, ол: "Мен естеліктердің аса пайдалы емес екенін түсіндім. Мені күміс табақта ұсынып, содан соң қоқысқа лақтырып тастады", – деді.
Нью-Йорк қаласы
1965 жылы, мерзімінен бұрын босатылғаннан кейін бір жыл өткен соң, ол Бродвей сахнасындағы мансабын қайта жандандыру ниетімен Нью-Йоркке көшіп барды, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Ол Энди Уорхолдың Гринвич Виллидждегі «Фабрика» деп аталатын өнер қауымдастығына қосылды, онда өзінің көркемдік қабілеттерін дамытуға көшті. Бұрын, 1956 жылы Лос-Анджелесте суретші және ақын Уоллес Берманмен танысып, оның өнер үйірмесіне (кейін Semina Culture деп аталған) қосылғаннан кейін, Берман оны осы салаға ұмтылуға ынталандырған болатын. Оның кейбір туындылары ерекше деп есептелді, ал сақталған бірнеше коллаждары мен картоннан жасалған пошта жәшіктері Лос-Анджелестегі Санта-Моника өнер мұражайында уақытша көрмеге қойылды. 1965 жылы, «Фабрикада» жұмыс істеген кезеңінің басында Дрисколл экспериментатор кинорежиссер Пьеро Хелиццердің «Қықыр» деген андеграунд фильмінде соңғы рет түсті.
Өлім және соңынан
1968 жылдың 30 наурызында екі бала Шығыс 10-шы көшедегі 371 мекенжайындағы қараусыз қалған Шығыс ауданындағы үйдің ішінде ойнап жүргенде, Дрисколлдың денесін төсек үстінде жатқан күйде тапты. Жанында екі бос сыра бөтелкесі мен діни үнпарақтар шашырап жатқан еді. Сағаттағы сараптама көрсеткендей, ол есірткіге байланысты дамыған атеросклероз салдарынан туған жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болған. Денесінде ешқандай жеке куәлік болмады, ал аудан тұрғындарына көрсетілген суреттер оның кім екенін анықтауға көмектеспеді. Ешкім талап етпеген денесі Нью-Йорк қаласының Харт аралындағы Поттердің даласында белгісіз кедейлерге арналған қабірге жерленді. 1969 жылдың соңында Дрисколлдың анасы Дисней студиясының қызметкерлерінен көмек сұрап, өлімге жақын жатқан әкесімен қайта қосылуды үміттенеді. Бұл Нью-Йорк қалалық полиция департаментінде саусақ іздерінің сәйкестігіне әкелді, осы арқылы оның Харт аралындағы жерлеу орны анықталды. Оның есімі Калифорния штатының Оушенсайд қаласындағы Этерн Хиллз естелік саябағындағы әкесінің қабіртасына жазылған, бірақ оның денесі әлі де Харт аралында қалды. 1971 жылы «Оңтүстік әні» қайта экранға шығарлыған кезде, фильмнің жұлдызының қайда екенін зерттеген журналистер оның өлімі туралы алғаш хабарлады.
Марапаттар
1950 жылы 22-ші «Оскар» салтанатында Дрисколл Кино өнер және ғылым академиясынан жасөспірімдерге арналған сыйлықты алды. Ол «So Dear to My Heart» және «The Window» фильмдеріндегі рөлдері үшін «1949 жылғы ең үздік жас актер» деп танылып, арнайы кішкентай «Оскар» статуэткасымен марапатталды. Сонымен қатар, ол 1954 жылы теледидар және радиодағы еңбегі үшін «Сүт жолының алтын жұлдызы» сыйлығына ие болды.
Құрметтеулер
2009 жылдың ақпан айында әнші-сазгер Бенджи Ферри «Come Back to the Five and Dime Bobby Dee Bobby Dee» атты концептуалды альбомын шығарды, ол шағын бөлігі Дрисколлдың өміріне негізделген. 2011 жылдың қыркүйегінде американдық әнші-сазгер Том Расселл «Farewell Never Neverland» әнін «Mesabi» альбомында жариялады, бұл Бобби Дрисколлға арналған, «Питер Пэн» рөліндегі елегия.
Кино және теледидар
Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1943 Жоғалған періште Бобби, сорпа ішетін поезддегі бала Аталмаған 1944 Жауынгерлік Салливанс Ал Салливан бала кезінде Аталмаған 1944 Жексенбілік кешкі асқа солдат Джип Осборн 1944 Үлкен бонанза Спад Килтон 1945 Тұлғасы белгісіз Тодди Лоринг 1946 Мисс Сьюзи Слэйглдің баласы, жаралы итімен бірге Аталмаған 1946 Осы күннен бастап Билли Бисли 1946 Солай болады махаббатым Перси Максим Балама атауы: Отбасыдағы гений 1946 О.С.С. Джерард 1946 Үш дана ақымақ Пэкси Аталмаған 1946 Оңтүстік әні Джонни 1948 Егер Сюзиді білсеңіз Жасөспірім Аталмаған 1948 Мелодия уақыты Озі 1949 Менің жүрегіме жақын Джеремия Кинкейд 1949 жылғы Жастар академиясының сыйлығы 1949 Терезе Томми Вудри 1949 жылғы Жастар академиясының сыйлығы 1950 Қазына аралы Джим Хокинс 1951 Мен үлкен болғанда Джош / Дэнни Рид 1951 Lux Video Theatre Билли Крэндалл Эпизод: "Қалайы белгі" 1952 Әкесінің арыстаны Гуфи кішкентайы Дауысы 1952 Бақытты уақыт Роберт "Биби" Боннар 1953 Питер Пэн Питер Пэн Дауысы және жақыннан түсірілген модель 1954 Лоретта Янг шоу Джим Эпизод: "Үлкен Джим" 1955 Қызыл плащ Бен Поттер 1956 Крестоносец Йозеф Эпизод: "Қорқыныш" 1956 Climax! Гари Эпизод: "Ривер Лэйннің құпиясы" 1957 Үнсіз қызмет Флетчер Эпизод: "S01, E15, S 38-нің сынағы" 1958 Шекаралық әділет Тромпетші Джонс Эпизод: "Өлім сағаты" 1958 Кешқұс Джош Бикфорд 1958 Миллионер Лью Коновер Эпизод: "Норман Коновердің оқиғасы" 1959 Trackdown Майк Хардести Эпизод: "Тұйық көше" 1959 Rawhide Уилл Мейсон Эпизод: "Көшедегі қорқыныш оқиғасы" 1960 Бранаган ағайындылары Джонни Эпизод: "Бұрылып кеткен тамыр" 1960 Rawhide Билли Чанс S3:E9, "Тұтқынға алынғандар оқиғасы" 1965 Лақтырғыш белгісіз Энди Уорхолдың өндірісі, (соңғы рөл) 2023 Бір кездері студияда Питер Пэн Архивтік дауыстық жазбалар; Дрисколлдың жалғыз қысқаметражды фильмі