Кіріспе

Колумбия президенті 1918-1921 жылдар аралығында.

Марко Фидель Суарес (23 сәуір 1855 – 3 сәуір 1927) – колумбиялық саяси қайраткер. Ол 1918-1921 жылдары Колумбия президенті қызметін атқарды. Ол 1855 жылғы 23 сәуірде Антиокия облысының Хатовьехо қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Розалия Суарес және Хосе Мария Барриентос болған.

Ерте өмір

Суарес өте кедей отбасынан шыққан, Хатовьеходағы екі бөлмелі шатырда дүниеге келген, қазіргі Антиокияның Бело қаласы, Антиокияның таулы департаментіндегі Медельинге жақын орналасқан. Заңды емес бала болғандықтан, сол кезде ресми тіркеулерде "заңды балалар" мен "заңсыз балалар" арасында айырма жасалған (соңғысы өмір бойына кемсітуге себеп болатын), оның анасы кір жуушы болған; ал бай әкесі оны мойындаудан немесе оған қандай да бір көмек көрсетуден бас тартқан. Анасы оның жергілікті мемлекеттік бастауыш мектепке оқу ақысын төлей алмағандықтан, ол сабақтарды көру үшін мектеп терезесінің алдында тұрып қарайтын. Кейін ол басқа оқушылар жауап бере алмаған кезде мұғалімнің сұрақтарына дауыстап жауап бере бастады. Соңында мұғалім оның біліміне әсерленіп, оны ақысыз сабаққа шақырды. Кейіннен католик семинариясына түсті, бірақ семинария жабылғандықтан дін қызметкері бола алмады. Суарес бастауыш білімін Хатовьехоның мемлекеттік мектебінде алды. Кейіннен Антиокияның Ла-Сеха қаласындағы семинарияда оқыды. Содан кейін Медельин қаласындағы Семинария Майорға ауысты, онда дін қызметкері болу үшін философия, әдебиет және теологияны оқыды. Діни санға ие болмай тоқталды. Марко Фидель, Руфино Хосе Куерво және Мигель Антонио Каромен бірге Колумбиядағы испан грамматикасының ең маңызды және ықпалды ғалымдарының бірі саналады. Оның ең танымал әдеби туындысы – "Лусиано Пулгардың армандары" (1926).

Төрағалық

Президент ретінде Суарес Колумбияның сыртқы саясатын Америка Құрама Штаттарының саясатымен байланыстырған «Солтүстік жұлдызы» саясатын іске қосты. Оны консервативті қарсыластары, әсіресе Лауреано Гомес мазалады, ол оның заңды емес тууы мәселесін саясатқа араластырып, оны сыбайлас саясаткер ретінде көрсетуге тырысты. Оған қарсы қорғаныста мемлекеттік хатшы Антонио Гомес Рестрепо: «Сіз әрқашан Колумбияның заңды Президенті болып қаласыз» деп мәлімдеді. Оның ұсынысымен 1918 жылы табыс салығы заңнамасы қабылданды. Кейін, 1919 жылы елде заманауи сымсыз телеграф жүйесі құрылды. Суарес авиацияға өте құштар болды. 1919 жылы ол 126-заңды бекітті, осы заң арқылы коммерциялық авиация құрылып, халықаралық саяхаттар мен почта қызметінің жұмыс істеуіне рұқсат берілді. Бір жыл өткен соң ол елге Колумбия Әуе Күштерін құру және даярлау үшін француз миссиясын шақырды.

Ықпал

1881 жылы Суарес «Колумбия тілі академиясының» ең үздік колумбиялық жазушысы сыйлығын жеңіп алды. Оның әдеби еңбегі Дон Андрес Беллоның туғанына 100 жыл толуына арналған еді. Оның еңбегін құрметтеу үшін Хатовьехо қаласының аты Антиокия облысындағы Белло қаласы болып өзгертілді. Ол туып өскен шағын үйі Антиокия облысының Белло қаласында мұражай ретінде сақталған.

Танымал мәдениет

Колумбиялықтар үшін "президенттікке әскерилерден гөрі ақындар көбірек отырған" деген мақтаныш бар; әдебиет адамы ретінде Суарес осы санатқа жатады. Суарес туралы көптеген халық әңгімелері бар. Конгрестегі тартыста қарсыласы оның заңды емес тууы туралы айтқанда, ол былай деп жауап берді: "Мырза, мен махаббаттың жемісімін, бұл рас. Ал сіз – міндеттің нәтижесісіз." Суарес Габриэль Гарсия Маркестің "Холора дәуіріндегі махаббат" романында еске алынады.