Кіріспе

Ауыстырмалы қанатты ұшақтардың қанаттары дәстүрлі алға қарай ұшу үшін көлденең болып орналасады, ал тік ұшып-қону үшін жоғары қарай бұрылады. Бұл конструкция тикроторлы дизайнға ұқсас, бірақ онда тек винт және қозғалтқыш айналады. Ауыстырмалы қанатты ұшақтар әдетте толыққанды VTOL операцияларын орындай алады. Ауыстырмалы қанатты дизайн тік ұшу кезінде тикроторлы конструкцияға қарағанда бірнеше артықшылықтар ұсынады. Ротордан шығатын ауа ағыны қанаттың ең кішкентай бөлігіне тиетіндігі үшін, ауыстырмалы қанатты ұшақ қозғалтқышының күшінің көбірек бөлігін ұшақты көтеруге жұмсай алады. Мысалы, V-22 Osprey тикроторы қанаттардың кедергісінен шамамен 10% күшін жоғалтады. Ауыстырмалы қанатты ұшақтың тағы бір артықшылығы – VTOL және көлденең ұшу режимдері арасында оңай өтуге болады. Тикроторлы ұшақ алдымен тікұшақ сияқты алға қарай ұшуы керек, қанаттың көтерілу күші винттерді төмен қарай бұруға жеткілікті болғанша жылдамдық жинауы тиіс. Керісінше, ауыстырмалы қанатты ұшақ тікұшақтан ұшаққа көшуді нөлдік жылдамдықтан бастай алады. Осының арқасында Canadair CL-84 Dynavert тік ұшып, 8 секунд ішінде нөлдік жылдамдықтан белгілі бір жылдамдыққа дейін үдеуге қол жеткізді. Дегенмен, тикроторлы ұшақтың тұрақты қанаты STOL/STOVL операцияларын орындағанда жоғары шабуыл бұрышын (көтерілуге қолайлырақ) және қысқа ұшып көтерілу жолын қамтамасыз етеді. Ауыстырмалы қанатты ұшақтардың негізгі кемшіліктері – VTOL режимінде желдің күйін сезімталдық және төменгі ұшу тиімділігі. Тікке бұрылған қанат қарсы желдің соққысына қарсы үлкен беттік ауданды ұсынады. Бұл ротордың дискілік жүктемесіндегі айырмашылыққа байланысты. 2014 жылдан бері NASA GL-10 Greased Lightning деп аталатын 10 фут 10 дюймдік роторлы дизельдік-электрлік гибридтік ұшақты сынап жатыр, оның көптеген винттері көлденең ұшу кезінде жиналған.