Кіріспе

Британдық микроавтомобиль компаниясы, 1913 жылғы автомобиль өндіруші. Berkeley Cars Ltd /ˈbɑːrkliː/ – Бедфордшир графтығының Биглсваде қаласында орналасқан британдық автомобиль өндіруші. Компания 1956 және 1960 жылдар аралығында 322 куб.см-ден 692 куб.см-ге дейінгі мотоцикл қозғалтқыштарымен және алдыңғы жетекпен экономикалық спорттық микроавтомобильдер шығарды. 1960 жылы банкротқа ұшырағанға дейін шамамен 4100 автомобиль сатылды.

Тарих

Беркли автомобильдері дизайнер Лоуренс "Лоури" Бонд пен Чарльз Пантерге тиесілі Беркли Кочворкс фабрикасының бірлескен жобасы болды, ол сол кезде Еуропадағы ең ірі тұрғын үй тіркемелерін (каравандарды) өндірушілердің бірі еді. Бұл Беркли үшін өте қолайлы жоба болды, себебі компания шынымен нығайтылған пластиктен (GRP) жасау ілігінде мол тәжірибе жинақтаған және маусымдық тіркемелер нарығындағы бос орындарды толтыруға бағытталған нәрсені іздеп жүрген. Пантер мен Бондтың мақсаты "750cc жарыстарында жеңіске жеткілікті жақсы, бірақ арзан, қауіпсіз, оңай жөнделетін және әдемі" машина жасау болатын. Алғашқы автомобильдер отандық нарықта дереу сәттілікке ие болды және төрт жыл ішінде бірнеше ұқсас модельдер пайда болды. Экспорттық нарықтар, ең бастысы АҚШ, пайдаланылды және автомобильдер бюджеттік бағада, бірақ нәзік болса да, қызықты спорттық жүру мүмкіндігімен танымал болды. 1950-жылдардың соңында жаңадан енгізілген Mini және Austin Healey Sprite бәсекесін сезінген компания, Ford Motor Company-дің қолдауымен дәстүрлі модельді әзірлеуді бастады. 1960 жылдың соңында тұрғын үй тіркемелері нарығы құлдырады, ал Берклидің қаржылық қиындықтары компанияны 1960 жылдың 12 желтоқсанында таратуға мәжбүр етті, соның салдарынан автомобиль өндірісі де тоқтатылды. Әртүрлі типтегі шамамен 4100 автомобиль өндірілгеннен кейін, сол жылы Рождествоға дейін жұмысшылардың көп бөлігі жұмыстан босатылды. Компанияны Sharp's Commercials Ltd (Bond Minicar өндірушісі) компаниясына сатуға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды және компанияның активтері 1961 жылы сатылды. Кейіннен зауыт Kayser Bondor Ltd компаниясы әйелдерге арналған іш киімдерін шығару үшін пайдаланылды, бірақ 2002 жылы бұзылып, оның орнына тұрғын үйлер салынды. Тұрғын үй кешеніндегі "Беркли Клоуз" деген аттағы көше автомобиль зауытымен байланысты жалғыз орын қалды. Бүгінде әлемде сақталған бірнеше жүз автомобильді сақтауға бағытталған, түрлі бөлшектер мен қызметтерді ұсынатын иелер клубы (Беркли энтузиастер клубы) жұмыс істейді.

Спорт және жұптық (SE492)

1957 жылдың соңында жаңа модель ұсынылды, ол үш карбюраторлы 492 см³ көлемді үш цилиндрлі Excelsior қозғалтқышымен жабдықталған. Бұл қозғалтқыш конфигурациясы Excelsior қозғалтқышының тік бөлінген картер корпусы және модульдік коленвал мен цилиндрлердің арқасында мүмкін болды, бұл орталық цилиндрді салыстырмалы түрде оңай қосуға мүмкіндік берді. Төрт жылдамдықты беріліс қорабы стандартталды. Ең жоғары жылдамдық – . Өндіріс 1957 жылдың қазанынан 1959 жылдың наурызына дейін, 1-ден 666-ға дейінгі шасси нөмірлерімен жүргізілді. 1958 жылдың қазан айынан бастап, «Төрттік» (төменде қараңыз) ұсынылысымен бірге, олар «Жұп» деп аталды. 1958 жылғы автосалонда сыртқы және ішкі есік тұтқалары бар «Жабық кузов» (немесе Hardtop) жарияланды және көрсетілді, бірақ бұл кузов стилі өндіріске шыққандығы туралы ешқандай мәлімет жоқ. Шамамен 1958 жылдың сәуір айына дейін (120-шы шассиге дейін) жасалған автомобильдердің алғашқы Berkeley «Спорт» машиналарымен ұқсас кузовтары болған болуы мүмкін. 1958 жылдың сәуір айынан бастап өндіріс аяқталғанға дейін автомобильдердің алдыңғы есік жиектері тік және ішкі есік ілмектері болды, сондай-ақ кузовтағы пішіндік элементтер мен бірнеше механикалық өзгерістер енгізілді. Алғашқы автомобильдер төрт жылдамдықты TR беріліс қорабымен жабдықталған, ал кейінгі модельдерде үлкен және күшті VR беріліс қорабы қолданылды. Автомобильдер мотор спортында біршама сәттілікке жетті, ал Джованни Лурани үш автомобиль сатып алып, Италияға апарды, оларды өзінің дизайнымен жасалған қатты төбесімен жабдықтады және 750 см³ GT класында сынақтан өткізді, олардың бірін Лоренцо Бандини 1958 жылғы Монцадағы 12 сағаттық жарыста жеңіске жеткізді. Ауамен салқындатылатын екі тактылі қозғалтқыштардың сенімділігі үш цилиндрдің қыздыруынан туындаған қосымша жылудан уайымдады, соның салдарынан кепілдік талаптары бойынша бірнеше хабарламалар тіркелді.

Төртұтас

B95 және B105 модельдері 1959 жылы Женева автосалонында таныстырылды және қос цилиндрлі Royal Enfield 692 см³ төрт тактілі қозғалтқыштардың күшімен мақтанды, B95-те Super Meteor қозғалтқышы, ал B105-те Constellation блогы орнатылған. Олардың қуаты белгілі бір шектен асып түсетіні айтылды. Қозғалтқыштарда Lucas Bendix стартеріне арналған Berkeley дизайнының негізгі тізбекті қаптары, беріліс қорабының үстіне орнатылған сыртқы Lucas динамосы және дифференциалға дуплекс (немесе екі қатарлы) тізбекті жетегі болды. Көліктің өз салмағы артты, B95 қозғалтқыштарының нөмірлері "SMTB" бірегей префиксімен, ал B105 қозғалтқыштары "SMUA" префиксімен белгіленді. Прототип SE492 шассиі 638 нөмірімен белгіленді, ол төрт тактілі қозғалтқыштың артық қуаты мен салмағына төтеп беру үшін қосымша бекіткіштермен күшейтілді, қозғалтқышты орналастыру үшін үлкен торлы капот (АҚШ капоты) және фараларға қорғаныш қойылмады. 1959 жылдың ақпан айының ортасында бұл машина Royal Enfield зауытында екі апта сынақтан өтті, осы кезеңде ол жалпы жолдарда 805 км (500 миль) жүріп, MIRA полигонында 1609 км (1000 миль) төзімділік сынағынан өтті. 1959 жылдың наурыз айында B95 моделінің іске қосылуы туралы баспасөз хабарлама жарияланғанға дейін Berkeley зауытының жүргізушілері тағы 4023 км (2500 миль) жол және полигон сынақтарын жүргізді. Екі тактілі қозғалтқыштардың, әсіресе экспорттық нарықтарда жиі бұзылуына байланысты репутацияны жақсарту мақсатында, зауыт осы сынақтар кезінде кездейсоқ тоқтаулар немесе механикалық ақаулар тіркелмегенін, ал жалпы жүрісі 24140 км (15000 миль) болатынша қосымша сынақтар жүргізілетінін атап өтті. B95 моделінің бастапқы құны 659 фунт стерлингті құрады (қазіргі күні £ құнымен тең). Шасси нөмірлері SE492 сериясынан кейін тіркелді, ал шасси нөмірі 670 (ең ерте белгілі B95) 1959 жылдың наурыз айының соңында тіркелді. Бірінші B105, шасси нөмірі 686, шамамен бір айдан кейін жеткізілді. Сериялық өндіріс 835 шасси нөміріне дейін жалғасты. 1960 жылдың жазында Mantles Garage үшін 12 автомобильден тұратын жеке партия (шасси нөмірлері 850-861) жасалды, онда шассидің кейбір бөліктері мен T60 моделінің құлақша тәрізді орындықтары қолданылды. Барлығы 178 B95 және B105 модельдері жасалды, олардың шамамен 15-20 данасы экспорттық нарықтарға сатылды.

Беркли вагондар зауыты ретінде қайта бастау

2020 жылы автомобиль дизайнері Мартин Рис, мотоспорт инженері Саймон Склетермен бірлесіп, Беркли Бандиттің қазіргі заманғы нұсқасын жасау мақсатымен әріптестік құрды. 2.3 литрлік Ford Ecoboost қозғалтқышымен жабдықталған автомобиль, өсімдік талшықтарынан жасалған композиттік шассиге негізделген болар еді. Өндіріс 2021 жылы Бигглсвейдтегі Олд Уорден әуежайында басталмақ. GT және Roadster нұсқаларының 60 данасын шығару жоспарланған, құны шамамен 40,000 – 60,000 фунт стерлинг болатын. 2021 жылдың тамызында Беркли Кочворкс COVID-19 пандемиясының салдарынан, Bandit өндірісіне елеулі жеткізу тізбегі мәселелері кедергі келтіргенін хабарлады. 2023 жылға дейін осы жоба туралы жаңа ақпарат әлі жарияланбады.