Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылан туысы
Genus of snakes
the genus of snakes
Crotalus – илеспе жыландар тұқымдасына жататын, әдетте гремучниктер деп аталатын улы жылан туысы. Бұл туыс тек Америка құрлыстарында, Канаданың оңтүстігінен Аргентинаның солтүстігіне дейін таралған. 2023 жылдың шілдесіне қарай 44-тен 53-ке дейінгі түрлер жарамды деп саналады.
Crotalus is a genus of venomous pit vipers, commonly known as rattlesnakes or rattlers, in the family Viperidae. The genus is found only in the Americas from southern Canada to northern Argentina. As of July 2023, 44 to 53 species are recognized as valid.
Сипаттама
Crotalus туысының өкілдерінің мөлшері тек (C. intermedius, C. pricei) ғана емес, сондай-ақ (шығыс және батыс алмазша арқалы дыбырлайтын жыландар) дейін жетеді. Көптеген түрлерін құйрықтарының ұшындағы ерекше дыбырлайтын бөліктері арқылы оңай тануға болады, бірақ кейбір аралдық популяциялары бұл ережеден өзгеше: C. catalinensis толығымен дыбырлайтын бөлігін жоғалтқан, Crotalus lorenzoensis көбінесе дыбырлайтын бөліксіз болады, ал Crotalus ruber lucasensis және Crotalus estebanensis дыбырлайтын бөліктің жоғалу бейіміне ие. Бұған қоса, кез келген түрде туа біткен аномалия нәтижесінде дыбырлайтын бөлік болмауы мүмкін.
Members of the genus Crotalus range in size from only (C. intermedius, C. pricei), to over (eastern and western diamondback rattlesnakes). Most forms are easily recognized by the characteristic rattle on the end of their tails, although a few island populations form exceptions to this rule: C. catalinensis has lost its rattle entirely, Crotalus lorenzoensis usually has no rattle, and both Crotalus ruber lucasensis and Crotalus estebanensis exhibit a tendency for rattle loss. The rattle may also be lacking in any species due to a congenital abnormality.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Crotalus туы Америка құрлығында, Канаданың оңтүстігінен бастап Аргентинаның орталық бөлігіне дейін таралған.
The genus Crotalus is found in the Americas from southern Canada to central Argentina.
Мінез-құлық
Crotalus түрінің ешқайсысы да агрессивті саналмайды; қауіп төнгенде көпшілігі жылдам шегінеді, бірақ көптеген түрлер қоршауға түскенде өздерін қорғауға дайын. Құстар, жыландар және қосмекенділер сияқты азырақ ауланған жануарлар да бар. Бірнеше түрде каннибализм кездеседі. Көбінесе кеміргіштермен қоректенетін жекелеген жыландар, тістеріне тиюден сақтану үшін шағылысқаннан кейін жебесін босатады және олар уланған немесе уланбаған жебеден қалған іздерді ажырата алады. Кейбір құстар осы жыландарды жейді, бірақ бұл тәуекелсіз емес. Улы жыланның жанында табылған екі өлі бүркіт жылан шаққаннан қан кету мен гангреналық некрозға ұшыраған. Олар келесі көктемде жұптасып, қыркүйек немесе қазан айында туады. Екіншіден, тромбоциттерге қарсы әсер ететін кроталин, беткейлік ақуыздарға байланысып, жиналуын тоқтатып, күшті қан кетуге себеп болады. Жылан уының құрамындағы нейротоксиндер де әсер етуі мүмкін. Бұл әсерлер түрлерге және түрлер ішіндегі популяцияларға қарай өзгереді.
No species of Crotalus is considered aggressive; when threatened, most retreat quickly, but most species defend themselves readily when cornered. while those less frequently taken include birds, snakes, and amphibians. Cannibalism has been reported in a number of different species. Individuals that feed on rodents usually release their prey after a strike to avoid their teeth, and these snakes evidently can discriminate between trails left by prey that has or has not been envenomated. Certain species of birds frequently prey on these snakes, but this is not without risk. Two cases were reported in which dead hawks found near venomous snakes had suffered hemorrhage and gangrenous necrosis due to snakebite. mate the following spring, and give birth later in September or October. Second, the platelet antagonist crotalin creates a severe bleeding effect as it binds to the surface proteins, blocking aggregation. Neurotoxic effects may also be caused by rattlesnake venom. These effects vary by species, and within species by population.