Педро Селестино Негрете: Мексика тарихындағы саяхатшы және әскери қайраткер

Кіріспе

Мексикалық саясаткер Педро Селестино Жозеф Негрете и Фалла (14 мамыр 1777 – 11 сәуір 1846) – испандық саясаткер және әскери қайраткер, Бірінші Мексика империясы жойылғаннан кейін Мексико уақытша үкіметінің мүшесі болды. Мексика Тәуелсіздік соғысы кезінде ол Агустин де Итурбидемен бірге патшалық армияда күресті. Империя тұсында ол Итурбиденің жақын серігі болды, кейіннен оны Мексика тағынан бас тартуға мәжбүрледі.

Жоғарғы атқарушы билік

1821 жылы Педро Селестино Негрете Игуала жоспарын қолдаушы болды. Агустин де Итурбиде өзін Мексика императоры деп жариялағаннан кейін, ол Каса-Мата жоспарына қолдау көрсетуге шешім қабылдады және Итурбидемен болған достығын пайдаланып, оның тақтан бас тартуына ықпал етті. Итурбиде тақтан түскен соң, атқару билігі өкілсіз қалды, сондықтан Конгресс генерал Педро Селестино Негрете, генерал Николас Браво және генерал Гуадалупе Викториядан құралған уақытша үкімет құрды; бірақ соңғы екеуі қатыспағандықтан, олардың орнына Хосе Мариано Мишелена, Мигель Домингес және генерал Висенте Герреро тағайындалды. 1824 жылдың 4 қазанында Мексика Біріккен Штаттарының Конституциясы қабылданып, республикалық, өкілдік, халықтық, федералдық үкімет жүйесі бекітілді. Ел 19 еркін және тәуелді штатқа, орталыққа бағынышты 4 аймаққа және Федералды округке бөлінді. Сондай-ақ, үкімет заң шығару, атқару және сот салаларына бөлінді. Бұл Конституция көбінесе АҚШ Конституциясының, Франция Конституциясының және Кадис Конституциясының тежеуіш-бақылау жүйесінен шабыттанды. Ол 1824 жылдың 4 қазанынан 1836 жылдың 30 сәуіріне дейін күшінде болды, содан кейін Санта-Анна жасаған орталықтандырылған жаңа Конституциямен алмастырылды. Генерал Негрете екі рет Жоғарғы Атқару Билігінің төрағасы болды. Ол 1824 жылдың 10 қазанында генерал Гуадалупе Виктория Мексиканың бірінші президенті лауазымын қабылдағанда, атқару билігін тапсырды. Мексикадағы испан билігінің соңғы бекінісі – Сан-Хуан-де-Улуа бекінісі 1825 жылы тасталып кеткенімен, кейбір түбек тұрғындары тәуелсіз үкіметке қарсы наразылықты пайдаланып, монархияны қайта орнату туралы ойларын сақтап қалды. Осылайша, Хоакин Аренас және Франсиско Мартинес монахтары, сондай-ақ Негрете мен Эчаварри сияқты мексикалық және испандық әскери шенеуніктер Гуадалупе Виктория үкіметіне қарсы бүлік көтерді. 1827 жылдың 9 қаңтарында бұл қастандық ашылды. Көшбасшылар сотталды, монахтар өлім жазасына кесілді, ал Негрете мен Эчаварри елден қуылды. Педро Селестино Негрете Францияға кетті. Ол 1846 жылы Бордо қаласында қайтыс болды.

In 1821, Pedro Celestino Negrete was a supporter of the Plan of Iguala. After Agustín de Iturbide had crowned himself Emperor of Mexico, he decided to lend his support to the Plan of Casa Mata and, using his friendship with Iturbide, exerted pressure for him to abdicate. Once Iturbide was dethroned, the executive authority was without representation and so Congress created a provisional government composed of General Pedro Celestino Negrete, General Nicolás Bravo and General Guadalupe Victoria; however, since the latter two were absent, José Mariano Michelena, Miguel Domínguez and General Vicente Guerrero were designated in their place. On 4 October 1824 the Constitution of the United Mexican States was promulgated, adopting the system of republican, representative, popular, federal government. The country was divided into 19 free and sovereign states, 4 territories that depended on the center, and the Federal District. Also, the government was divided into legislative, executive and judicial branches. This Constitution was largely inspired by the checks and balances of the United States Constitution, of the French Constitution and the one of Cádiz. It was in force from 4 October 1824 to 30 April 1836, when it was replaced by Santa Anna's centralist rewrite. General Negrete chaired the Supreme Executive Power twice. The body ceded the executive on 10 October 1824, when General Guadalupe Victoria assumed the position as first President of Mexico. Although the fortress of San Juan de Ulúa — the last redoubt of Spanish power in Mexico, in the port of Veracruz — had been abandoned in 1825, some Peninsulares still entertained notions about restoring the monarchy, taking advantage of the general displeasure felt against the independent government. Thus, the friars Joaquín Arenas and Francisco Martínez, along with some Mexican and Spanish military officers, including Negrete and Echávarri, rebelled against the government of Guadalupe Victoria. On 9 January 1827 this conspiracy was discovered. The leaders were judged, the friars were sentenced to death and Negrete and Echávarri were exiled. Pedro Celestino Negrete left for France. He died in Bordeaux in 1846.