Acorn Archimedes: Жеке компьютерлер отбасысы

Кіріспе

Жеке компьютер

Acorn Archimedes – Acorn Computers компаниясы (Кембридж, Англия) жасаған жеке компьютерлер отбасы. Жүйелер Acorn-ның ARM архитектуралы процессорлары мен Arthur және RISC OS операциялық жүйелеріне негізделген. Алғашқы модельдер 1987 жылы ұсынылды, олар Acorn-ның бұрынғы машиналары сияқты 8 биттік үй компьютерлерінен айтарлықтай жаңартуды ұсынды. Сондай-ақ, сынақтар кезінде әлемдегі ең жылдам микропроцессор және 18 МИПС жылдамдығымен жұмыс істейтіні туралы мәлімдемелер жасалды. Бірінші екі модель – A305 және A310 – BBC брендін алды, ал BBC Enterprises компаниясы бұл машиналарды «алғашқы компьютерлік сауаттылық жобасының жалғасы» деп есептеді. Бәсекелес Research Machines және Microsoft өкілі British Micro Federation басқарған өнеркәсіптік топ, BBC брендіне наразылық білдіріп, MS DOS сияқты «бизнес стандарты» операциялық жүйелерді қолдануды жақтады. BBC брендінің «этикалық емес» және «зиянды» екені туралы айыптауларға жауап ретінде BBC Enterprises өкілі BBC-нің компьютерлік сауаттылықты арттыру жөніндегі ағымдағы бастамаларына қатысты «толыққанды жаңа нәрсені енгізу жауапкершіліктен тыс болар еді» деп мәлімдеді. «Acorn Archimedes» атауы көбінесе осы архитектураға негізделген Acorn-ның заманауи дизайндарының кез келгенін сипаттау үшін қолданылады. Бұл архитектура ARM CPU және MEMC (жад контроллері), VIDC (бейне және дыбыс контроллері) және IOC (кіріс-шығыс контроллері) тұратын бірінші буын чипсетін қамтиды деп сипатталады.

Тарих

1981 жылы BBC Micro-ды енгізгеннен кейін Acorn Ұлыбританиядағы бастауыш және орта білім беруге маңызды жеткізуші ретінде бекінді. Дегенмен, осы үстемдікті басқа салаларда, мысалы, үйге арналған компьютерлер нарығында (BBC Micro және Acorn Electron) және АҚШ, Батыс Германия сияқты басқа елдерде қайта жаңғырту әрекеттері сәтті болмады. 1980-жылдардың басында микропроцессорлар мен есептеу технологиясы дамыған сайын, микрокомпьютер өндірушілері өнімдерінің мүмкіндіктерін және өнімділігін арттыру үшін өнімдік қатарын жаңартуды қарастыруға мәжбүр болды. Acorn-ның бизнес-компьютерлерге қатысты стратегиясы және жақсырақ машиналарды енгізуі Z80 екінші процессорлары сияқты бірқатар "екінші процессор" кеңейтімдерін қамтыды, олар CP/M операциялық жүйесін іске қосып, Acorn BBC Micro келісімшартын жасағанда берген уәдесін орындады. Сол уақытта Z80 процессорларында жұмыс істейтін CP/M сияқты орнықты платформалар PC DOS-пен жұмыс істейтін IBM PC және Intel процессорларындағы (8088 және 8086) әртүрлі операциялық жүйелері бар компьютерлерден бәсекеге тап болды. Motorola 68000 және Unix операциялық жүйесін қолданатын басқа процессорлар да қол жетімді болды. Apple Lisa және Macintosh компьютерлерін ұсынды, ал Digital Research Xerox компаниясының бұрынғы жұмысына сүйене отырып, GEM графикалық интерфейсін жасады. Acorn стратегиясы Torch Computers компаниясымен үйлесімді болған сияқты көрінді – Acorn осы компанияны сатып алуды қарастырған, ол BBC Micro аппараттық құралдарын екінші процессорлармен (және модемдермен) біріктіріп, Communicator өнімдері мен оның туындыларын жасаған. 1984 жылы Acorn BBC Micro архитектурасына негізделген Acorn Business Computer (ABC) қатарын ұсынды, ол сол кездегі есептеу трендтеріне жауап беру үшін әртүрлі екінші процессорлармен және мүмкіндіктермен жабдықталған модельдерді ұсынды. Бұл модельдер компьютерлік баспасөзден жағымды пікірлер алды. Алайда, Acorn түрлі жобаларға байланысты қаржылық қиындықтарға тап болды және 1985 жылы Olivetti компаниясы оны құтқарып қалды, бұл ABC қатарының болашағы күтілетін қайта құру процесінде белгісіз қалды. Нәтижесінде, нарыққа тек Acorn Cambridge Workstation нұсқасы жетті, ол бастапқы жоспарланғаннан сәл өзгеше болды. Acorn Business Computer жобасының сәтсіз аяқталуы Acorn компаниясын 8-биттік микрокомпьютерлер қатарында қалдырды, бұл оны 16- және 32-биттік машиналарды ұсынатын бәсекелестерге осал қылды. MS DOS-тың бизнес нарығындағы үстемдігі және білім беру саласында осындай бағдарламалық жасақтаманы қолдау Acorn-ды негізгі нарығынан шеттету қаупіне ұшыратты. Бәсекелес машиналар BBC Micro-мен үйлесімділікті ұсынуға тырысты, мектептерді Acorn машиналарының ескірген бағдарламалық қамтамасыз етіліміне қол жеткізіп, жаңа, қуаттырақ машиналарға жаңартуға итермеледі. Acorn-ның осы бәсекелестік қауіптерге тиімді жауап беру қабілеті шектеулі болды: BBC Model B+ тек жаңартылған BBC Model B болды (ABC жобасының кейбір элементтерін сақтап), ол жадты көбейтті, бірақ алдыңғы нұсқасынан қымбат болды. Acorn User журналының техникалық редакторы оны "уақытша шешім" деп атады, шығындарды азайту мүмкіндіктерін пайдаланбағанына және технологиялық инновациялардың жалпы жетіспеушілігіне наразылық білдірді, "Acorn 68000 сияқты қызықты нәрсеге ешқашан қызығушылық танытпады". Көптеген бағдарламалық жасақтама өндірушілері Acorn нарығынан кету туралы хабарлады. Басқа сарапшылар B+ моделіне жауап ретінде Acorn-ның екінші процессор стратегиясын күшейте беруін ұсынды, BBC Micro-ның қолданушылар базасын пайдаланып, олар әлі де машинаны қолданғанда. 1986 жылы Acorn BBC Master сериясын ұсынды, бастапқыда Master 128-ді, ол ішкі орнатылған "копроцессорлар" түріндегі екінші процессорларға баса назар аударды. 6502 платформасының қарапайым жетілдірілуі болғанымен, серияға деген қызығушылық B+ модельдеріне қарағанда жоғары болды, дилерлер мен бағдарламалық жасақтаманы дамытушылар кеңейту мүмкіндіктерін және B+-қа қарағанда жақсарған үйлесімділікті атап өтті. Алайда, осы копроцессорлардың бәсекеге қабілеттілігі аппараттық шектеулермен, үйлесімділікпен және бағамен шектелді, Master 512 жүйесі Master 128 және 80186 копроцессорларымен жабдықталған IBM PC-ге үйлесімді жүйелермен салыстырғанда нашар болды. Жоспарланған Master Scientific өнімі ешқашан іске қосылмады, бұл әлеуетті клиенттерге қолданыстағы Cambridge Co Processor кеңейтуін жалғыз нұсқа ретінде қалдырды. Acorn және оның технологиялық позициясына қатысты көзқарас 1985 жылдың соңында Acorn-ның RISC микропроцессорды әзірлеу жұмысы туралы ақпарат пайда болғаннан кейін өзгерді, бұл Olivetti компаниясын Acorn-ды "қиын кезеңде" қайта қаржыландыру кезінде қолдауын жалғастыруға ынталандырды. Кейінгі пікірлер осы микропроцессордың – Acorn RISC Machine – болашақ компьютерлерде және BBC Micro үшін бағалау тақтасында қол жетімді болатынын көрсетті, дегенмен мұндай тақта – ARM Evaluation System – 1986 жылдың ортасында 4500 фунт стерлингке ғана жарияланды. Қосымша қолдау чиптерін жасап, толыққанды микрокомпьютер құрастыруға қабілетті Acorn өзінің ең жақын бәсекелестерінен озып кеткені айтылды. Acorn-ның 32-биттік ARM негізіндегі микрокомпьютер өнімдерін жариялау қарсаңында A1 және A500 деп белгіленген прототиптер BBC телеарнасының Micro Live бағдарламасында көрсетілді, BASIC тіліндегі өнімділігі 80386 негізіндегі Research Machines компаниясының жаңа компьютерінен он есе жоғары болды, бұл машиналар BBC брендімен шығарылатыны туралы ұсыныстар жасалды. Көрінетіндей, Acorn компаниясының бас директоры "Соңғы екі жылда біз 16-биттік микрокомпьютеріміз болмағаны үшін құнын төледік" деп мәлімдеді.

Having introduced the BBC Micro in 1981, Acorn established itself as a major supplier to primary and secondary education in the United Kingdom. However, attempts to replicate this dominance in other sectors, such as home computing with the BBC Micro and Acorn Electron, and in other markets, including the United States and West Germany, were less successful. As microprocessor and computing technology advanced in the early 1980s, microcomputer manufacturers had to consider evolving their product lines to offer increased capabilities and performance. Acorn's strategy for business computing and the introduction of more capable machines involved a range of "second processor" expansions, including a Z80 second processor running the CP/M operating system, a commitment made by Acorn when securing the BBC Micro contract. Meanwhile, established platforms like CP/M running on Z80 processors faced competition from the IBM PC running PC DOS and computers with a variety of operating systems on Intel processors such as the 8088 and 8086. Systems using the Motorola 68000 and other processors running the Unix operating system also became available. Apple launched the Lisa and Macintosh computers, and Digital Research introduced its own GEM graphical user interface software, building on previous work by Xerox. Acorn's strategy seemingly evolved to align with Torch Computers a company that Acorn considered acquiring which had already combined BBC Micro hardware with second processors (and modems) to produce their Communicator product line and derivatives. In 1984, Acorn introduced the Acorn Business Computer (ABC) range, based on the BBC Micro architecture, offering models with different second processors and capabilities to respond to computing trends at the time. These models received generally favorable reviews from the computing press. However, with Acorn facing financial strain due to various endeavors, the company was rescued by Olivetti in 1985, leaving the future of the ABC range uncertain in the expected restructuring process. Ultimately, only one of the variants the Acorn Cambridge Workstation would reach the market, in a somewhat different form than originally planned. The demise of the Acorn Business Computer left Acorn purely with a range of 8 bit microcomputer products, leaving the company vulnerable to competitors introducing 16 bit and 32 bit machines. The increasing dominance of MS DOS in the business market and advocacy for the use of such software in the education sector left Acorn at risk of potential exclusion from its core market. Meanwhile, competing machines attempted to offer a degree of compatibility with the BBC Micro, enticing schools to upgrade to newer, more powerful non Acorn machines while retaining access to software developed and purchased for Acorn's "aging machine". Acorn's ability to respond convincingly to these competitive threats was evidently constrained: the BBC Model B+ was merely a redesigned BBC Model B (with some heritage in the ABC endeavour) providing some extra memory but costing more than its predecessor, being labelled as a "stop gap" by Acorn User's technical editor, expressing frustration at opportunities not taken for cost reduction and at a general lack of technological innovation in that "Acorn has never shown interest in anything as exciting as the 68000". Disillusionment was sufficient for some software producers to signal a withdrawal from the Acorn market. Other commentators in response to the B+ suggested that Acorn pursue the second processor strategy more aggressively, leveraging the existing user base of the BBC Micro while those users were still using the machine. In 1986, Acorn introduced the BBC Master series, starting with the Master 128 which re emphasised second processors in the form of internally fitted "co processors". Although a modest evolution of the existing 6502 based platform, enthusiasm for the series was somewhat greater than that for the B+ models, with dealers and software developers citing the expansion capabilities and improved compatibility over the B+. However, the competitiveness of these co processors proved to be constrained by hardware limitations, compatibility and pricing, with a Master 512 system featuring a Master 128 and 80186 co processor comparing unfavourably to complete IBM PC compatible systems. The planned Master Scientific product was never launched, leaving potential customers with the existing Cambridge Co Processor expansion as their only available option. Attitudes towards Acorn and its technological position changed somewhat in late 1985 as news of its RISC microprocessor development effort emerged, potentially encouraging Olivetti to continue its support for the company at "a critical stage" in its refinancing of Acorn. Subsequent commentary suggested the availability of this microprocessor the Acorn RISC Machine in future computers as well as in an evaluation board for the BBC Micro, although such a board the ARM Evaluation System would only be announced in mid 1986 at a cost of £4500. Having also developed the additional support chips required to make up a complete microcomputer, Acorn was regarded as having leapt ahead of its nearest competitors. On the eve of the announcement of Acorn's 32 bit ARM based microcomputer products, prototypes designated A1 and A500 were demonstrated on the BBC television programme Micro Live exhibiting BASIC language performance ten times faster than a newly introduced 80386 based computer from perennial education sector rival Research Machines, with suggestions made that the machines would carry the BBC branding. Revealingly, Acorn's managing director noted, "Over the past two years we've paid the price of having no 16 bit micro."

A300 және A400 сериялары

ARM2 (Acorn RISC Machine) процессорымен жұмыс істейтін Acorn Archimedes «үйде пайдалануға жеткілікті арзан алғашқы RISC машинасы» және «коммерциялық сатылымдағы алғашқы RISC негізделген микрокомпьютер» деп сипатталды. Алғашқы модельдер 1987 жылдың маусымында 300 және 400 сериялары ретінде шығарылды. 400 сериясына төрт кеңейту слоты және ішкі қатты дискіге арналған ST 506 контроллері кірді, ал 300 сериясы кеңейту слоттарын алу үшін артқы панельді қосуды қажет етті. 300 сериясына ресми жаңарту ретінде екі слотты артқы панельді қосуға болады, ал үшінші тараптан 4 слотты артқы панельдер де қолжетімді болуы мүмкін, бірақ бұл машиналар үшін бір слотты алып, қатты дискіні кеңейтуге арналған карта да қажет болды. Екі серия да Arthur операциялық жүйесімен (кейіннен RISC OS, жаңарту үшін төлем қажет болды), BBC BASIC бағдарламалау тілімен және Acorn компаниясының бұрынғы BBC Micro эмуляторымен жабдықталды. Олар екі бөліктен тұратын корпусқа орнатылды: кішкентай орталық бөлік, үстінде монитор, жеке пернетақта және үш түймелі тышқан (ортадағы түйме операциялық жүйенің контекстік мәзірлерін ашу үшін қолданылды). Барлық модельдерде сегіз арналы 8 биттік стерео дыбыс болды және экранға 256 түс шығара алды. Бастапқыда әртүрлі көлемдегі жадысы бар үш модель шығарылды: A305, A310 және A440. 400 сериялы модельдер 1989 жылы A410/1, A420/1 және A440/1 модельдерімен алмастырылды, олар жаңартылған MEMC1a және RISC OS жүйесімен жабдықталды. Алғашқы модельдер, Arthur жүйесімен бірге келгендер, операциялық жүйені сақтайтын ROM чипін ауыстыру арқылы RISC OS 2-ге жаңартылуы мүмкін. A310 ресми түрде 1 МБ RAM-мен шектелгеніне қарамастан, 400 сериясы да ресми түрде 4 МБ RAM-мен шектелді, бірақ бірнеше компаниялар қосымша MEMC чипі және 4 МБ RAM қосып, 8 МБ-қа дейін жаңартуларды шығарды, бұл орнатылған 4 МБ RAM-ды толықтырды.

А3000

1989 жылдың басында Архимед тұқымындағы жаңа машиналар туралы әңгімелер қызу жүрді, сарапшылар A305-ті алмастыру үшін 512 КБ жадысы бар, төмен бағалы, қысқартылған модельді Master Compact сияқты еске түсіретіндей қарастырды. Мұндай болжамдар 300 сериясы туралы сұрақтар тудырды, егер төмен бағалы модель 2 МБ жадыны қолдаумен қолжетімді болса, 300 сериясының ең көп дегенде 1 МБ-қа дейінгі шектеулерін ескере отырып (кем дегенде сол кездегі жаңарту мүмкіндіктері тұрғысынан), бұл ескі модельдерді «әдемі ақымақ» етіп көрсетеді деген пікір білдірілді. Бұл болжам 1 МБ жады бар машинаны кіші немесе бастауыш мектептерге бағытталған, бірақ жеке дискілік құрылғыны дұрыс болжамады. Басқа сарапшылар ішкі дискіні және тіпті бір «арнайы» модульдік ұяны дұрыс анықтады, бірақ теледидар модуляторларын қосуды және үй нарығына бағытталған 512 КБ «Архимед 205» машинасының бағасы 399 фунт стерлинг болатынын ұсынды. Acorn чипсетінің әртүрлі элементтерін, атап айтқанда, MEMC және VIDC-ді «Электрон жасау» үшін біріктіру туралы әңгімелер логистикалық қиындықтарға толы болғандықтан, шығындарды төмендетуге мүмкіндік бермейді деп есептелді. Мұндай интеграция және үй нарығына бағытталғандық 1992 жылы A3010 ұсынылғаннан кейін жалғасты. Осы өнімді әзірлеумен қатар, бастапқыда Arthur 2 деп аталған, бірақ шығарылған кезде RISC OS 2 деп аталған Arthur операциялық жүйесінің мұрагері бойынша жұмыс басталды. RISC OS 2 жүйесімен бірге бірнеше жаңа машиналар ұсынылды, ал 1989 жылдың мамыр айында 300 сериясы жаңа BBC A3000 пайдасына тоқтатылды, 400 сериясы жақсартылған 400/1 сериялы модельдермен алмастырылды. Бұл машина Acorn-да ұсынылған интеграцияланған CAD жүйесі үшін «негізгі оқу құралы» болды, ол Valid Logic Systems өнімдерін қолданды, және A3000 машинасы Acorn-ның ұзақ жылдар бойы серіктес болған өндірушісі AB Electronics-те жасалған, құрылымында беткі монтаждау технологиясын қолданған алғашқы үй микрокомпьютері болды. Машинаның үстелдегі көлемі қарапайым пернетақтадан үлкен болғанымен, корпусы мониторды орнатуға арналмаған. Acorn компаниясы Acorn Learning Curve жинағымен бірге келетін монитор тұғырын ұсынды, ал PRES компаниясы монитор тұғыры мен сыртқы дискілік құрылғыға арналған корпус ұсынды. Acorn машинаның шығарылымы кезінде ішкі слотқа арналған біріктірілген пайдаланушы портын және MIDI кеңейтуін жариялады, оның бағасы 49 фунт стерлинг болды. Машинаның сериялық портын қосу үшін 19 фунт стерлингке тұратын жаңарту қажет болды, ал Econet қолдауы да қосымша опция болды. Тек 2 МБ жадыға дейін жаңартуға болатынына қарамастан, үшінші тарап жеткізушілер 4 МБ-қа дейін жаңартуларды және қосымша дискілік құрылымдарды ұсынатын кеңейтулерді ұсынды, сондай-ақ пайдаланушы және аналогтық порттардың комбинацияларын ұсынды, бұл екеуі де Acorn-ның 8 биттік өнімдерін жаңартушыларға, әсіресе білім беру саласында, 5,25 дюймдік дискілер, енгізу құрылғылары және деректерді тіркеу жабдықтары сияқты қолданыстағы перифериялық құрылғыларды пайдалануға көмектесті. Simtec Electronics тіпті A3000 үшін 8 МБ жадыны жаңартуды ұсынды, басқа модельдермен қатар. 1996 жылы IFEL A3000 үшін жадыны жаңартуды жариялады, ол жалпы 72 пинді SIMM модулін пайдаланып, 4 МБ жадыны қамтамасыз етті. «British Broadcasting Corporation Computer System» таңбасымен A3000-дің «негізгі нарығы» мектептер мен білім беру органдары болды, ал 529 фунт стерлингтік білім беру бағасы BBC Master-ден әлдеқайда қымбат емес, бұл аудиторияны Acorn-ның 32 биттік жүйелеріне жаңарту үшін бәсекеге қабілетті және сенімді деп есептелді. Сауда бағасы 649 фунт стерлингке қосылған ҚҚС-ті жоспарланған бәсекеге «қымбат балама» деп санады – Commodore Amiga және Atari ST – бірақ осы диапазонның ұқсас бағалы модельдерінен бірнеше есе жылдам. Amiga 500-дің бағасы 1 МБ жадыға дейін жаңартылғаннан кейін «осылай арзан емес» 550 фунт стерлинг болды. A3000 іске қосылғаннан кейін көп ұзамай жергілікті білім беру органы 500 машинаны тапсырыс берді, A3000-ді басқа білім беру деңгейлеріне қоса бастауыш мектептерге енгізуді көздеді. Бұл модельдің табысы соншалық болды, ол 1991 жылы тоғыз ай ішінде Ұлыбритания мектептері нарығының 37 пайызын иеленді және сол жылдың соңында елдің мектептерінде орнатылған 500 000 немесе одан да көп компьютерлердің 15 пайызын құрайды деп есептелді. A3000-нің білім берудегі тартымдылығы Microvitec-тің Cub3000 мониторымен Acorn нарығына оралуына себеп болған болуы мүмкін: Cub мониторының қайта жасалған нұсқасы, ол BBC Micro-ның бастапқы институционалдық пайдаланушыларында танымал болды. (Архимед шығарылған кезде «көрінбеген» болғандықтан,) A3000-нің енгізілуі Acorn-ның негізгі сауда арналарындағы беделін қайтаруына мүмкіндік берді, Dixons жеке сауда желісімен компьютерді «бизнес орталықтарында» сатуға келісім жасалды, содан кейін John Lewis және Alders желілерімен келісімдер жасалды. Acorn ойынды жасаушылардың қызығушылығын қамтамасыз етуге тырысты, 1989 жылдың тамыз айында «Ocean, Domark, US Gold, Grand Slam және Electronic Arts сияқты «топ 30 бағдарламалық үйлердің» өкілдері үшін конференция өткізді». 1990 жылы үй пайдаланушыларына бағытталған маркетингтік шаралар The Learning Curve ұсынысымен жалғасты: A3000 және қосымша бағдарламалық жасақтамадан тұратын жинақ, бағасы 699 фунт стерлинг плюс ҚҚС, SCART мүмкіндігі бар теледидар (және тиісті кабель) қажет немесе түсті монитормен және Acorn монитор тұғырымен 949 фунт стерлинг плюс ҚҚС. Бағдарламалық жасақтаманың бөлшек сауда бағасы шамамен 200 фунт стерлинг болатын, Acorn-ның RISC OS-қа сәйкес келетін First Word Plus екінші нұсқасы, гипермедиа қолданбасы Genesis және PC Emulator бағдарламалық жасақтамасынан тұрды, сонымен қатар Фред Харрис ұсынған кіріспелік бейнефильм болды. 1990 жылдың «Рождествоға дейінгі нарығына» бағытталған тағы бір жинақ Jet Set деп аталды, ол Clares Interdictor ұшқыш симуляторы, Domark-тың Trivial Pursuit, Superior Golf және Ace Computing-тен Euclid 3D модельдеу пакеті сияқты ойын-сауыққа бағытталған бағдарламалық жасақтамадан тұратын 200 фунт стерлингке бағаланған. Бұл жинақтың бағасы 747,50 фунт стерлинг болды, сонымен қатар жинақтың дистрибьюторы ZCL әзірлеген, «кәдімгі теледидармен» пайдалануға арналған және «монитор сапасындағы» сурет беретін теледидар модуляторлары да кірді.

Speculation gathered pace about new machines in the Archimedes range in early 1989, with commentators envisaging a low cost, cut down model with 512 KB of RAM to replace the A305 in a fashion reminiscent of the Master Compact. Such speculation also raised questions about the 300 series if a low cost model were to become available with support for up to 2 MB of RAM, given the limitations of the 300 series to a maximum of 1 MB (at least in terms of upgrade availability at the time), this potentially making the older models look "pretty stupid" according to one commentator. This speculation evolved to more accurately predict a machine with 1 MB of RAM aimed at junior or primary schools, albeit incorrectly predicting a separate disc drive unit. Other commentators more correctly identified the use of an internal drive and even a single "special" podule slot, but suggested the inclusion of a TV modulator and a possible price of £399 for a 512 KB "Archimedes 205" machine aimed at the home market. Rumours about the integration of various elements of Acorn's chipset specifically, MEMC and VIDC to "do an Electron" were regarded as logistically demanding and thus unlikely to reduce cost. Such increased integration and targeting of the home market was later pursued with the introduction of the A3010 in 1992. Concurrently with these rumoured product development efforts, work had commenced on a successor to the Arthur operating system, initially named Arthur 2 but renamed to RISC OS 2 for launch. A number of new machines were introduced along with RISC OS 2, and in May 1989, the 300 series was phased out in favour of the new BBC A3000, with the 400 series being replaced by the improved 400/1 series models. the machine was the "major learning vehicle" for an integrated CAD system introduced at Acorn employing products from Valid Logic Systems, and it was reported that the A3000 was the first home microcomputer to use surface mount technology in its construction, with the machine being built at Acorn's longstanding manufacturing partner, AB Electronics. Despite the machine's desktop footprint, being larger than a simple keyboard, the case was not designed to support a monitor. Acorn offered a monitor stand that attached to the machine, this being bundled with Acorn's Learning Curve package, and PRES announced a monitor plinth and external disc drive case. Acorn announced a combined user port and MIDI expansion for the internal slot at the machine's launch, priced at £49. To enable the machine's serial port, an upgrade costing £19 was required, and Econet support was also an optional extra. Although only intended to be upgradeable to 2 MB of RAM, third party vendors offered upgrades to 4 MB along with expansions offering additional disc drive connections and combinations of user and analogue ports, both of these helping those upgrading from Acorn's 8 bit products, particularly in education, to make use of existing peripherals such as 5.25 inch drives, input devices and data logging equipment. Simtec Electronics even offered a RAM upgrade to 8 MB for the A3000 alongside other models. In 1996, IFEL announced a memory upgrade for the A3000 utilising a generic 72 pin SIMM module to provide 4 MB of RAM. With the "British Broadcasting Corporation Computer System" branding, the "main market" for the A3000 was schools and education authorities, and the educational price of £529 – not considerably more expensive than the BBC Master – was considered to be competitive and persuasive in getting this particular audience to upgrade to Acorn's 32 bit systems. The retail price of £649 plus VAT was considered an "expensive alternative" to the intended competition – the Commodore Amiga and Atari ST – but many times faster than similarly priced models of those ranges. The Amiga 500, it was noted, cost a "not so bargain" £550 once upgraded to 1 MB of RAM. Shortly after the A3000's launch, one local education authority had already ordered 500 machines, aiming to introduce the A3000 to its primary schools in addition to other levels of education. Such was the success of the model that it alone had 37 percent of the UK schools market in a nine month period in 1991 and, by the end of that year, was estimated to represent 15 percent of the 500,000 or more computers installed in the country's schools. The appeal of the A3000 to education may also have motivated the return of Microvitec to the Acorn market with the Cub3000 monitor: a re engineered version of the Cub monitor that was popular amongst institutional users of the original BBC Micro. (Having been "nowhere to be seen" when the Archimedes was released,)

The introduction of the A3000 also saw Acorn regaining a presence in mainstream retail channels, with a deal with high street retailer Dixons to sell the computer at "business centre" outlets, followed by agreements with the John Lewis and Alders chains. Acorn also sought to secure the interest of games publishers, hosting a conference in August 1989 for representatives of "the top 30 software houses, including Ocean, Domark, US Gold, Grand Slam and Electronic Arts". Marketing efforts towards home users continued in 1990 with the introduction of The Learning Curve: a bundle of A3000 and application software priced at £699 plus VAT, requiring a SCART capable television (and appropriate cable), or bundled with a colour monitor and Acorn's monitor stand for £949 plus VAT. The software, having a retail value of around £200, consisted of the second, RISC OS compliant version of Acorn's First Word Plus, the hypermedia application Genesis, and the PC Emulator software, with an introductory video presented by Fred Harris. Aiming at the "pre Christmas market" in 1990, another bundle called Jet Set offered a more entertainment focused collection of software valued at £200 including Clares' Interdictor flight simulator, Domark's Trivial Pursuit, Superior Golf, and the Euclid 3D modelling package from Ace Computing. The price of this bundle was £747.50 which also included a television modulator developed by the bundle's distributor, ZCL, designed for use with "any TV set" and offering a "monitor quality" picture.

А540

1990 жылдың соңында ұсынылған A540, Acorn компаниясының Unix жұмыс станциясын дамыту нәтижесінде күтілген құрылғы болды. Ол Acorn R260 Unix жұмыс станциясымен (RISC iX жүйесімен жұмыс істейтін) бірдей техникалық сипаттамаларды ұсынды, бірақ Ethernet қолдауы болмады және Unix орнына RISC OS 2 жүйесінде жұмыс істеді. Бұл Acorn компаниясының ARM3 процессорымен стандартты жабдықталған, 16 МБ көлемінде оперативті жадыны қолдайтын, жоғары жылдамдықты SCSI интерфейсімен және genlock құрылғыларын қосу мүмкіндігімен алғашқы машинасы болды. A540 моделінде жадқа қол жеткізу жиілігі 8 МГц-ке қарағанда 12 МГц-ке дейін артты, бұл ARM3 процессорларымен жаңартылған бұрынғы модельдерге қарағанда жүйе өнімділігін жақсартты. Аппараттық құрылымында әрқайсысы жеке жад контроллерімен және 4 МБ оперативті жадымен жабдықталған жад модульдері, сондай-ақ ARM3 процессорын және жылдамдықты арттыруға арналған (FPA) чипіне арналған ұясы бар процессор модулі қарастырылған. Соңғысы процессорды жаңарту мүмкіндігін (бірақ ол іске асырылмады) ұсынды. Acorn компаниясының бұрынғы жылдамдықты арттыру модулін алмастырған FPA 1991 жылы қолжетімді болады деп күтілген.

A5000 және A4 ноутбуктері

1991 жылдың соңында A5000 машинасы A440/1 машинасының орнына, қолданыстағы өнімдер қатарында шығарылды. А400/1 сериясы «біршама тозығы жеткен» деп есептелді, өйткені ол төрт жыл бұрын ұсынылған A400 модельдерінен ешқандай өзгеріссіз қалды. A5000 (кем дегенде бір рецензенттің пікірінше) «Аккорн үшін 1987 жылы Архимедтің енгізілгенінен бергі ең үлкен қадам» болып саналды, жаңа Acorn өнімінде ARM3 процессоры мен RISC OS 3 үйлесімін алғаш рет ұсынды, «A540 машинасы кішірек, тазарақ, жоғары сыйымдылықтағы дискілермен және шамамен жарты бағасына тең жылдамдықпен болуы керек еді». A5000 бастапқыда RISC OS 3.0-мен жұмыс істеді, бірақ бірнеше қателер анықталды. IBM-мен үйлесімді компьютерлер графикалық мүмкіндіктерін жақсарта бастады, олар Acorn машиналарының мүмкіндіктеріне ғана сәйкес келмеді, сонымен қатар 1024 × 768 ажыратымдылығында 16 немесе 256 түс және 24 биттік палитра ұсынып, олардан асып түсті. A5000 (алдыңғы A540 сияқты) 16 түсте 800 × 600 SVGA ажыратымдылығын қолдады, бірақ «Архимед машиналары жай ғана қадам басады» деген пікір әлі де күшін жойған жоқ. A5000 Acorn машинасының 15 тістік VGA коннекторды қабылдаған алғашқы машинасы болды. Бұл Архимедтің жоғары тығыздықты дискета дискісін стандартты түрде қолдайтын алғашқы машинасы болды. Ол DOS және Atari дискілерін қоса алғанда, 720 КБ және 1,44 МБ форматталған сыйымдылықпен әртүрлі форматтарды қолдады. Туған ADFS дискета форматының сыйымдылығы екі есе тығыздықта 800 КБ немесе жоғары тығыздықта 1,6 МБ болды. A5000-нің алдыңғы нұсқаларында мұндай ұяны жасау үшін орнатылған MEMC1a-ны десолдау қажет болды. 1992 жылы Acorn компаниясы ARM3 процессорының 24 МГц нұсқасын (A5000-дегі 25 МГц ARM3-мен салыстырғанда) және 6 МГц қуатты үнемдеу режимін қолдайтын, сондай-ақ батареямен 2,5-тен 4 сағатқа дейін жұмыс істей алатын A4 ноутбугін ұсынды. Машинада 9 дюймдік пассивті матрицалық LCD экраны бар, ол 15 сұр түсте 640 × 480 пикселдің ең жоғары ажыратымдылығын көрсетуге қабілетті, сонымен қатар A5000 сияқты дисплей мүмкіндіктерін ұсынатын монитор порты бар. Өнімнің түсті нұсқасы жоспарланбаған. Машинаның ерекшелігі – пайдаланушылардың курсор пернелерімен жүруіне немесе машинамен бірге келген Logitech үш түймелі тышқаны сияқты Acorn тышқанын қосуына мүмкіндік берді. A4-те қол жетімді басқа кеңейту порттары – тізбектік және параллель порттар, сыртқы пернетақта үшін PS/2 коннекторы, құлақаспап коннекторы және Econet кеңейтуін қолдау (эконот портының өзінен гөрі). Econet картасы мен қатты дискіні орнатудан басқа кеңейту үшін қосымша мүмкіндіктер қарастырылмады. A5000 тиімді түрде портативті корпусқа сыйып, негізгі платасы «A4 қағаз парағының шамамен жартысының мөлшерінде» болды, қуатты басқару және LCD-ді басқару үшін қосымша аппараттық жабдықтар қосылды, соңғысы әртүрлі сұр түстерді жасау үшін «уақыт доменінің дитерлеуін» пайдаланатын Acorn жобалаған контроллерлік чипін қолданды. Процессорды қуатты үнемдеу үшін баяулатуға болатын болса, 12 МГц жады да 3 МГц-қа дейін баяулатылды, сондай-ақ әртүрлі жүйелер де қажет болған жағдайда өшірілді және пайдаланушы белсенділігі «бір секундтан астам» болғаннан кейін қуатты үнемдеу режимі іске қосылды. A4 корпусының өзі Olivetti және Triumph Adler модельдерінде, әсіресе Triumph Adler Walkstation-де қолданылды, онда құрастырылған бағыттау құрылғысы болды, оны бір рецензент «ішкі тышқан контроллеріне жарамсыз» деп сипаттады. A4 сатылымға шыққан кездегі бағасы 2 МБ жады бар кіріс деңгейлі модельді 1399 фунт стерлингке, ал 4 МБ жады мен 60 МБ қатты дискі бар жоғары деңгейлі модельді 1699 фунт стерлингке белгіледі. Білім беру мекемелері үшін бағасы сәйкесінше 1099 фунт стерлинг және 1399 фунт стерлинг болды. Acorn білім беру мекемелерінің қолданыстағы модельдерді сыныптар арасында жылжытуға немесе іссапарларға алып жүруге қажет болатын машинаны қолданатынын болжады, бірақ рецензияда «A4 мектептерге көп мөлшерде сатып алуға тым қымбат» және қазіргі Apple және IBM PC үйлесімді модельдері бизнес пайдаланушылары үшін күшті бәсекелестік ұсынады деп айтылды.

In late 1991, the A5000 was launched to replace the A440/1 machine in the existing product range. With the existing A400/1 series regarded as "a little tired", being largely unchanged from the A400 models introduced four years previously, the A5000 was regarded (by one reviewer, at least) as "the biggest leap forward for Acorn since the introduction of the Archimedes in 1987", introducing a combination of the ARM3 processor and RISC OS 3 for the first time in a new Acorn product, being "the machine the A540 should have been smaller, neater, with higher capacity drives and all the same speed for about half the cost". The A5000 initially ran RISC OS 3.0, although several bugs were identified,). With IBM compatible PCs offering increasingly better graphical capabilities, they had not merely matched the capabilities of Acorn's machines, but in offering resolutions of 1024 × 768 in 16 or 256 colours and with 24 bit palettes, they had surpassed them. The A5000 (along with the earlier A540) supported the SVGA resolution of 800 × 600 in 16 colours, although the observation that "Archimedes machines have simply not kept pace" arguably remained. The A5000 was the first Acorn machine to adopt the 15 pin VGA connector. It was the first Archimedes to feature a high density capable floppy disc drive as standard. This natively supported various formats including DOS and Atari discs with formatted capacities of 720 KB and 1.44 MB. The native ADFS floppy format had a slightly larger capacity of 800 KB for double density or 1.6 MB for high density. Earlier revisions of the A5000 required desoldering of the fitted MEMC1a to provide such a socket. In 1992, Acorn introduced the A4 laptop computer featuring a slower 24 MHz version of the ARM3 processor (compared to the 25 MHz ARM3 in the A5000), supporting a 6 MHz power saving mode, and providing between 2.5 and 4 hours of usage on battery power. The machine featured a 9 inch passive matrix LCD screen capable of displaying a maximum resolution of 640 × 480 pixels in 15 levels of grey, also featuring a monitor port which offered the same display capabilities as an A5000. No colour version of the product was planned. A notable omission from the machine was a built in pointing device, requiring users to navigate with the cursor keys or attach a conventional Acorn three button mouse, such as the Logitech mouse bundled with the machine. The other expansion ports available on the A4 were serial and parallel ports, a PS/2 connector for an external keyboard, a headphone connector, and support for an Econet expansion (as opposed to an Econet port itself). No other provision for expansion was made beyond the fitting of the Econet card and a hard drive. The A4 effectively fit an A5000 into a portable case, having a motherboard "roughly half the size of a sheet of A4 paper", adding extra hardware for power management and driving the LCD, the latter employing an Acorn designed controller chip using "time domain dithering" to produce the different grey levels. Just as the processor could be slowed down to save power, so the 12 MHz RAM could be slowed to 3 MHz, with various subsystems also being switched off as appropriate, and with power saving being activated after "more than a second or so" of user inactivity. The A4's case itself was used by Olivetti and Triumph Adler models, particularly the Triumph Adler Walkstation which did integrate a built in pointing device, this being described as an "all but unusable touchpad mouse controller" by one reviewer. The launch pricing of the A4 set the entry level model with 2 MB of RAM at £1399 plus VAT, with the higher level mode with 4 MB of RAM and 60 MB hard drive at £1699 plus VAT. Education pricing was £1099 and £1399 respectively. Acorn foresaw educational establishments taking to the machine where existing models were needing to be moved around between classrooms or taken on field trips, although review commentary noted that "the A4 is too expensive for schools to afford in large numbers" and that contemporary Apple and IBM PC compatible models offered strong competition for business users.

А3010, А3020, А4000

1992 жылы A3000-ді толықтыру және A400 сериясының төменгі деңгейдегі модельдерін – A3010, A3020 және A4000 – алмастыру мақсатында бірнеше жаңа модельдер ұсынылды, осылайша A3000 (төменгі деңгейде) және A540 (жоғары деңгейде) сияқты түрлі буынға жататын машиналардың ассортиментінен жаңадан жасалған модельдерге, соның ішінде A5000 (жоғары деңгейдегі ұсыныс ретінде) және портативті A4-ке көшу басталды. Acorn Pocket Book-пен бірге ұсынылған, Psion Series 3-ке негізделген ерекше өнім, машиналар «өзгерген компания, жаңа бағыт» туралы хабарлады, сондай-ақ Acorn өнімдерінің Dixons, John Lewis және Argos сияқты кең таралған сауда орындарында, сонымен қатар каталогты пошта арқылы тапсырыс беру мүмкіндігін де ұсынды. Бұл жаңа модельдерде чиптегі алғашқы ARM жүйесі – ARM250 микропроцессоры қолданылды, ол ARM2 (немесе кэшсіз ARM3) функционалдығын, IOC1, VIDC1a және MEMC1a чиптерін қамтитын бір чиптік дизайн болып табылды, бәрі де «бір алып чипке біріктірілген» және 1 микрондық технологиямен жасалған. ARM250, 12 МГц жоғары тактосты жиілікте жұмыс істейтін және ARM2-нің 8 МГц және A3000-ның 125 нс жадымен салыстырғанда жылдам 80 нс жады чиптерімен бірге қолданылатын, мұндай ескі жүйелерге қарағанда өнімділікті 50%-ға арттырып, 7 MIPS көрсеткішіне жетті. A3010-ның кейбір алғашқы үлгілері ARM250-ді пайдаланбады, олардың орнына негізгі тақтаға қосылатын «мезаннин» тақтасы болды, ол толық чипсетті құрайтын төрт жеке құрылғыны қамтыды. Acorn өкілі бұл шешімнің бөлшек сауда мерзімдерін сақтау үшін қабылданғанын мәлімдеді, ал ARM өкілі ARM250-дің әзірлеу кезінде «айтарлықтай кешігулер» болмағанын жоққа шығарды, мезаннин тақтасының әдетте де дизайн процесінде пайдалы болғанын атап өтті. Иелері бұл тақтаны түпнұсқа ARM250-ге жаңартудың қажеті болмады, өйткені ол ARM250-ге «функционалдық тұрғыдан ұқсас» болды. Мезаннин тақтасының бір байқаусыз артықшылығы – ARM2-ні ARM3-ке жаңарту мүмкіндігі болды, бұл ARM2-ге негізделген бұрынғы модельдер үшін танымал жаңарту болды, бірақ ол ARM250-мен үйлесімсіз. Дегенмен, мұндай жаңартуды орындау үшін «Аделаида» мезаннин тақтасына және жаңартуда қолданылатын ARM3 жаңарту тақтасына өзгерістер енгізу қажет болды. Нақты ARM250 процессорымен жабдықталған машиналар үшін, өнімділікті арттыру тұрғысынан ARM3 жаңартуына ең жақын балама – Simtec «Turbo RAM» жаңартуы болды, ол 4 МБ жылдам жадты қамтамасыз етіп, жүйе өнімділігін жалпы алғанда 40%-ға арттырды. A30x0 сериясы A3000-ға ұқсас, бірақ сәл тереңдеу болды, ал A4000 сәл арық A5000-ға ұқсады. A3010 моделі үй компьютерлік машинасы ретінде көзделген, ол теледидар модулятормен жабдықталған (дәстүрлі PAL стандартты теледидарлармен пайдалану үшін, SCART теледидарлары осы модельдердің барлығымен қолданады). ARM250 негізіндегі барлық үш машинаны 4 МБ-қа дейін плагиндік чиптермен жаңартуға болады: A3010 2 МБ-ға арналған болса да, үшінші тараптың жаңартулары бұл шектеуді жойды. Бұл машиналардың бағасы мен жиынтықтары 1993 жылдың соңында жаңартылды, нәтижесінде Family Solution орнына Zool ойыны мен Icon Technology-дің StartWrite мәтін редакторын қамтитын жаңа Action Pack ұсынылды. Бұл жиынтық A3010 бағасын ҚҚС-ті қоса алғанда 399 фунт стерлингке дейін төмендетті, бұл оны «қазіргі уақыттағы ең арзан Risc машинасы» етті. Learning Curve Acorn-ның Advance интеграцияланған жиынтығымен, PC Emulator және DR DOS 6 бағдарламаларымен қайта қарастырылды, сондай-ақ жиынтық A4000-мен бірге қол жетімді болды. Home Office жиынтығы Iota-ның DataPower бағдарламасымен жаңартылды, ол Desktop Database-ті алмастырды, сонымен қатар EasiWriter-ді толықтыру үшін Colton Software-дің PipeDream 4 және Acorn-ның PC Emulator-і қосылды. Сонымен қатар, түрлі демонстрациялық бағдарламалар мен оқу аудиокассеті де ұсынылды. Осы өнімдерге өзгерістер енгізілген кезде A3020-ны жарнамалық материалдардан, тіпті білім беру саласындағы сатып алушыларға арналған материалдардан да алып тастады, бірақ ол Acorn-ның баға тізімінде сақталды, бұл институционалдық сатып алушылардың қызығушылығын ескере отырып жасалды. Acorn-ның кең таралған сауда орындарымен арадағы қарым-қатынастары біршама қиындықтарға толы болды. John Lewis Partnership сияқты сауда орындары сәтті маркетингтік серіктес болса, ал электр тауарларын сатушы Dixons 1993 жылы бұрынғы сыннан кейін «үлкен мүмкіндіктер» ұсынғанына қарамастан, Acorn машиналарын сатуға салыстырмалы түрде аз күш жұмсады. 1994 жылдың соңында Acorn компаниясы A3010 Action Pack және Learning Curve жиынтықтарының жалғыз дистрибьюторын тағайындады, біріншісінің бағасы 299 фунт стерлингке дейін төмендетілді. Кейбір сатып алушылардың ойын консольдары мен дәстүрлі PC-ге үйлесімді өнімдердің арасында таңдау жасай алатынын ескере отырып, дистрибьютор ZCL 1994 жылғы Рождество маусымында Commodore-дің жоқтығын пайдалануды көздеді. 1995 жылғы Рождество маусымына жақындаған кезде Beebug Acorn-ның «қалған барлық инвентаризациясын» сатып алды, машинаны әртүрлі «қосымша құн пакеттерімен» бірге 135 фунт стерлингке ұсынды. A3020 және A4000 машиналарының өндірісі 1995 жылы тоқтатылды, қалған қорлар 1996 жылы сатылатын болды, себебі олар Еуропалық Одақтың жаңадан енгізілген электр және электроникалық ережелеріне сәйкес келмеді. Бұл A7000-ды Acorn-ның бастапқы деңгейдегі жұмыс үстелі жүйесі ретінде қалдырды, сонымен қатар бағаның сәйкес түзетулері күтілуде, әсіресе A7000-ның жылдамдатылған нұсқалары күтілуде (және ақырында A7000+ түрінде жеткізілді).

In 1992, several new models were introduced to complement the A3000 and to replace the low end A400 series models the A3010, A3020 and A4000 thus starting a transition from a range of machines of different vintages that still included the A3000 (at the low end) and the A540 (at the high end) to a range that purely featured more recently designed models including the A5000 as the high end offering and the A4 portable. Launched alongside the Acorn Pocket Book, a distinct product based on the Psion Series 3, the machines supposedly heralded "a changed company, with new direction" and the availability of Acorn products in mainstream high street stores including Dixons, John Lewis and Argos as well as mail order catalogues. These new models utilised the first ARM system on chip the ARM250 microprocessor a single chip design including the functionality of an ARM2 (or ARM3 without cache), the IOC1, VIDC1a and MEMC1a chips all "integrated into a single giant chip" and fabricated using a 1 micron process. The ARM250, running at a higher 12 MHz clock frequency and used in conjunction with faster 80ns memory chips, compared to the 8 MHz of the ARM2 and the 125ns memory of the A3000, gave a potential 50% performance increase over such older systems, achieving a reported 7 MIPS. Some early units of the A3010 did not actually utilise the ARM250, instead having a "mezzanine" board carrying the four separate devices comprising the complete chipset, with this board plugged into the motherboard in place of the ARM250. An Acorn representative indicated that this solution was pursued to meet retailing deadlines, whereas an ARM representative denied that any "serious delays" had occurred in the development of the ARM250, indicating that the mezzanine board had nevertheless been useful during the design process. Owners did not need to upgrade this board to a genuine ARM250 as it was "functionally identical" to the ARM250. One inadvertent advantage that the mezzanine board conferred was the ability to upgrade the ARM2 on the board to an ARM3, this being a popular upgrade for previous ARM2 based models that was incompatible with the ARM250. However, performing such an upgrade involves modifications to both the "Adelaide" mezzanine board and the ARM3 upgrade board employed in the upgrade. For machines fitted with an actual ARM250 processor, the closest alternative to an ARM3 upgrade in terms of performance enhancement was the Simtec "Turbo RAM" upgrade which provided 4 MB of faster RAM and gave a 40 percent improvement in overall system performance. The A30x0 series had a one piece design, similar to the A3000 but slightly more shallow, while the A4000 looked like a slightly slimmer A5000. The A3010 model was intended to be a home computing machine, featuring a TV modulator (for use with traditional PAL standard televisions, SCART televisions already being supported by all of these models All three ARM250 based machines could be upgraded to 4 MB with plug in chips: though the A3010 was designed for 2 MB, third party upgrades overcame this. The pricing and bundles involving these machines was updated in late 1993, introducing a new Action Pack in place of the Family Solution, featuring the game Zool plus Icon Technology's StartWrite word processor. This bundle effectively reduced the price of the A3010 to £399 including VAT, reportedly making it "the cheapest Risc machine yet". The Learning Curve was revised to feature Acorn's own Advance integrated suite, together with the PC Emulator and DR DOS 6, and the bundle was also made available in conjunction with the A4000. The Home Office bundle was updated with Iota's DataPower replacing Desktop Database, and with Colton Software's PipeDream 4 and Acorn's PC Emulator being added to augment EasiWriter. A variety of demonstration programs and an audio training tape were also provided with the bundles. At the time of these product revisions, the A3020 had become absent from related promotional material, even material aimed at the educational purchaser, although it remained in Acorn's price list presumably for the interest of institutional purchasers. Acorn's marketing relationships with high street retailers were somewhat problematic. While outlets such as the John Lewis Partnership proved to be successful marketing partners, electrical retailer Dixons seemingly made relatively little effort to sell Acorn machines despite promising "greater opportunities" in 1993 after earlier criticism. In late 1994, Acorn appointed a sole distributor for the A3010 Action Pack and Learning Curve bundles, with the pricing of the former reduced to only £299. Persisting with the strategy that some purchasers might choose a product positioned between games consoles and traditional PC compatibles, the distributor, ZCL, aimed to take advantage of the absence of Commodore during the Christmas 1994 season. As the Christmas 1995 season approached, Beebug purchased Acorn's "entire remaining inventory", offering the machine for £135 including VAT together with various "value added packs". Production of the A3020 and A4000 ceased in 1995, with remaining stocks to be sold during 1996, due to their lack of conformance with newly introduced European Union electrical and electronics regulations. This left the A7000 as Acorn's entry level desktop system, and appropriate pricing adjustments were expected, particularly as faster versions of the A7000 were anticipated (and eventually delivered in the form of the A7000+).

Кейінгі А сериялы модельдер

A7000, атауы Архимед атау жүйесін еске түсіргенімен, шындығында 1994 жылы Архимедтің ізбасары болған RISC OS компьютерлерінің – Risc PC желісіне көбірек ұқсас еді. Дегенмен, оның Risc PC-ге тән DEBI кеңейту ұялары мен көп бөлікті корпусқа ие болмауына болады (бірақ CDROM-ды алып тастау арқылы бір ұялы артқы панельді орнатуға мүмкіндік бар).

Arthur операциялық жүйесі

BBC Micro-ды еске түсіретін ең алғашқы Archimedes модельдері Arthur операциялық жүйесінің сынақ нұсқаларымен жеткізілді, оларға жаңартулар тегін берілді, осылайша BBC Micro-ның алғашқы ROM жаңартуларына байланысты туындаған дауларды болдырмады. 1988 жылдың басында бағдарламалық қамтамасының бұрынғы нұсқаларындағы кемшіліктер мен мәселелерді түзету мақсатында Arthur 1.2 нұсқасы шығарылды. Дегенмен, Arthur 1.2 шығарылғаннан кейін де, "көбінесе өте сирек кездесетін" деп есептелген 100 құжатталған қате сақталды, сонымен қатар Acorn операциялық жүйенің "жаңа, жетілдірілген нұсқасы" әзірленуде екенін хабарлады.

Алғашқы қолданыстар

Артур 1.2 нұсқасының жарық көруінен кейін, Acorn өзі «жеке хат-хабарлар, хабарламалар және қысқа мақалалар» үшін, сондай-ақ жүйенің терезе, мәзір және көрсеткіш мүмкіндіктерін көрсету үшін, жылдам басып шығару үшін принтер шрифтерін пайдаланып, «негізгі мәтін өңдеуші» ArcWriter ұсынды. Бағдарламалық жасақтама тіркелген пайдаланушыларға тегін берілді, бірақ Acorn платформа үшін «түпкілікті» мәтін өңдеушіні жасамағанын көрсетті, бұл BBC Micro-дан өзгеше, онда View мәтін өңдеушісі Acorn кеңсе бағдарламалық қамтамасыз етуінің орталық бөлігі болды. Дегенмен, Acorn платформа үшін First Word Plus 1st Word пакетінің портын да жариялады. ArcWriter жақсы қабылданалмады, терезелерді қайта бояу мәселесі ерекше проблема ретінде көрсетілді, ал пайдаланушылар «серт қателер» туралы шағымданады. Бірнеше бағдарламалық компаниялар дереу Архимедке бағдарламалық жасақтама ұсынды, ең бастысы Computer Concepts, Clares және Minerva, сондай-ақ Advanced Memory Systems, BBC Soft және Logotron. Autodesk, Grafox және GST Acorn нарығына жаңадан келді. Бірақ 1988 жылдың басында көптеген бағдарламалық жасақтама жасаушылар тұрақты операциялық жүйе шыққанша Архимедке арналған бағдарламалық жасақтаманы шығаруды кейінге қалдырды, ал Acorn әзірлеушілерге Артур 1.2-ні беруді ұсынды. Acorn Grafox Limited компаниясынан платформаға порт ретінде тапсырыс берді. Autodesk 1988 жылы Archimedes үшін AutoSketch шығарды, сол жылдың наурыз айында өнімді іске қосты. Оның бағасы 79 фунт стерлинг плюс қосымша салық құрады, ол AutoCad-тен таныс дәлдікті сурет салу мүмкіндігін ұсынды, бірақ соңғысының әртүрлі нарықтарға кәсіби түрде қолайлы болған және 2500 фунт стерлингтен асып түсетін бағасынан «ешқандай артықшылығы жоқ» еді. Archimedes-те AutoSketch «стандартты PC-ге сәйкес келетін машинадан» шамамен бес есе жылдам жұмыс істейтіні хабарланды. Acorn өзінің View мәтін өңдеушісін BBC эмуляциясы бойынша Archimedes-те пайдаланумен шектелсе де, Acorn 8 биттік компьютерлеріндегі View жиынтығының соңғы нұсқасы 1987 жылдың маусым айында қараша айына жоспарланған болашақ өнім ретінде жарияланды. View Professional, View сериясы сияқты, Acorn үшін Mark Colton әзірлеген, ал Colton Software компаниясы осы өнімнің жалғастырушысын Cambridge Computer Z88 үшін PipeDream ретінде ұсынды. 1988 жылдың ортасында Colton Software компаниясы 114 фунт стерлинг бағамен Archimedes үшін PipeDream-ді жариялады, MS DOS үшін нұсқаның жариялануын жалғастыра отырып, платформа үшін өнімдік дамудың ұзақ тарихын құрды, 1992 жылы PipeDream 4-ке дейін, содан кейін 1994 жылы PipeDream-нің соңғы мұрагері Fireworkz. Алғашқы бағдарламалық жасақтаманың көп бөлігі BBC Micro-дан аударылған атаулардан тұрады, әртүрлі машиналар сериялары арасындағы үйлесімділіктің артықшылықтарын пайдаланды, ал Acorn сондай-ақ BBC-ге үйлесімді интерфейс кеңейтуімен бірге осындай кеңейтуді ұсынды. Архимедтің алғашқы маркетингтік стратегиясының тағы бір элементі – «заңды MS DOS бағдарламаларын» орындауға арналған 8088 процессорына негізделген IBM PC үйлесімді жүйелері үшін бағдарламалық эмуляцияны ұсынатын PC Emulator өнімін атап өту болды. Сонымен қатар, өзінің 80186 процессорын, дискілік контроллерін және дискілік диск үшін қосылымын қамтамасыз ететін модульдік (перифериялық модуль) аппараттық кеңейтуді іске қосу жоспарланды. PC Emulator бастапқы түрінде MS DOS 3.21-мен бірге келді және DOS бағдарламаларына «толық» 640 КБ оперативті жадыны қамтамасыз ету үшін 4 МБ оперативті жады бар жүйені қажет етті, Артурдың алғашқы нұсқалары 1 МБ жүйелерде DOS-қа 384 КБ ғана берді, бірақ Артур 1.2 осындай жүйелерде DOS-қа 512 КБ-ты қамтамасыз етуді мақсат етті. Эмулятор «үйлесімділік мәселелері өте аз» деп сипатталды және диагностикалық құралдар 80188 негізделген жүйе ұсынды деп хабарлады, бірақ эмуляцияланған жүйенің өнімділігі баяу деп саналды. Acorn компаниясы бұл туралы «80186 копроцессордың» жақын арада қол жетімді болатынын айтып мәлімдеді. Модульдік кеңейту (немесе «копроцессор») кейін 1988 жылдың басында кейінге қалдырылды (соңында тоқтатылды), Acorn оның бағасы 300 фунт стерлинг болатындығын көрсетті, бұл 500 фунт стерлингке дейін жететін толық ПК жүйелерімен бәсекелесе алмайды, ал ұсынылатын аппараттық мүмкіндіктер, мысалы CGA графикалық қамтамасыз ету, өнеркәсіп EGA және VGA графикалық стандарттарын қолдауға көшкенде ескіре бастауы мүмкін. Сарапшылар бағдарламалық платформаның тұтастай интерфейсіне көңілі толмады, «Logistix компьютерге ұқсайды, First Word GEM-ді көшіреді» және «басқа 101 пайдаланушы интерфейсі» алғашқы ұсыныстардың арасында болды. Нәтижесінде машинаның «ерекшелігі» болмады, бұл жүйе «Mac сияқты оңай немесе жылдам болмайды» деген қауіп тудырды. Қосымшалар арасындағы визуальды және мінез-құлқының тұрақтылығымен қатар, жеке компьютерлік пайдаланушы орталары да бір уақытта бір бағдарламаны іске қосудан, «жұмыс үстелі аксессуарларынан» (немесе ашылатын бағдарламалардан) өтті, бағдарламалар арасында ауысуды қалыпқа келтірді және бірнеше бағдарламаны бір уақытта іске қосу мүмкіндігін ұсынды, Macintosh MultiFinder кеңейтуімен бұрыннан-ақ осы мүмкіндікті ұсынды. Архимед үшін әртүрлі жаңа бағдарламаларды жасауды бастаған Computer Concepts Артурдың және «нағыз көп тапсырмалылықтың» болмауына соншалықты наразы болды, олар осы бағдарламаларды жүктеуге арналған Impulse деп аталатын балама операциялық жүйені жариялады.

Following on from the release of Arthur 1.2, Acorn itself offered a "basic word processor", ArcWriter, intended for "personal correspondence, notices and short articles" and to demonstrate the window, menu and pointer features of the system, employing built in printer fonts for rapid printed output. The software was issued free of charge for registered users, although Acorn indicated that it would not produce a "definitive" word processor for the platform, in contrast to the BBC Micro where the View word processor had been central to Acorn's office software range. However, Acorn did also announce a port of the 1st Word package, First Word Plus, for the platform. ArcWriter was poorly received, with window repainting issues demonstrated as a particular problem, and with users complaining of "serious bugs". Several software companies immediately promised software for the Archimedes, most notably Computer Concepts, Clares and Minerva, with Advanced Memory Systems, BBC Soft and Logotron being other familiar software publishers. Autodesk, Grafox and GST were newcomers to the Acorn market. However, in early 1988, many software developers were reportedly holding off on releasing software for the Archimedes until the release of a stable operating system, with Acorn offering to lend Arthur 1.2 to developers. was also commissioned by Acorn from Grafox Limited as a port to the platform. Autodesk released AutoSketch for the Archimedes in 1988, having launched the product in March the same year. Priced at £79 plus VAT, it offered the precision drawing functionality familiar from AutoCad but with "none of the frills" that made the latter product professionally suitable for various markets at pricing that could exceed £2500. On the Archimedes, AutoSketch was reported to run at about five times the speed of a "standard PC compatible machine". Although Acorn had restricted itself to supporting the use of its View word processor under BBC emulation on the Archimedes, View Professional the final iteration of the View suite on Acorn's 8 bit computers had been advertised as a future product in June 1987 for November availability. View Professional, like the View series, had been developed for Acorn by Mark Colton, and a company Colton Software delivered the successor to this product as PipeDream for the Cambridge Computer Z88. In mid 1988, Colton Software announced PipeDream for the Archimedes, priced at £114, following on from the announcement of a version for MS DOS, establishing a long history of product development for the platform, leading to PipeDream 4 in 1992, followed by PipeDream's eventual successor, Fireworkz, in 1994. Much early software had consisted of titles converted from the BBC Micro, taking advantage of a degree of compatibility between the different series of machines, and Acorn also offering such an expansion alongside a BBC compatible interfacing expansion. Another element of Acorn's early marketing strategy for the Archimedes was to emphasise the PC Emulator product which was a software based emulator for IBM PC compatible systems based on the 8088 processor running "legal MS DOS programs". Alongside this, plans were also made for the launch of a podule (peripheral module) hardware expansion providing its own 80186 processor, a disk controller and connector for a disk drive. The PC Emulator in its initial form shipped with MS DOS 3.21 and required a system with 4 MB of RAM to be able to provide the "full" 640 KB of RAM for DOS programs, with early versions of Arthur only providing 384 KB to DOS on 1 MB systems, but with Arthur 1.2 aiming to provide the more usable 512 KB to DOS on such systems. The emulator was described as having "very few compatibility problems" and was reported by diagnostic utilities as providing an 80188 based system, but the performance of the emulated system was regarded as slow. Acorn reportedly acknowledged this by indicating the imminent availability of "an 80186 co processor". The podule expansion (or "co processor") was subsequently postponed in early 1988 (and ultimately cancelled), with Acorn indicating that its price of £300 would have been uncompetitive against complete PC systems costing as little as £500, and that the hardware capabilities to be offered, such as the provision of CGA graphics, would be likely to become outdated as the industry moved to support EGA and VGA graphical standards. Commentators were disappointed with the incoherent user interface provided by the software platform, with "Logistix looking like a PC, First Word slavishly copying GEM" and "101 other 'user interfaces'" amongst the early offerings. The result was the lack of a "personality" for the machine which risked becoming a system that would "never look as easy or as slick as the Mac". Alongside the introduction of visual and behavioural consistency between applications, personal computer user environments had also evolved from running a single application at a time, moved beyond "desk accessories" (or pop up programs), normalised the practice of switching between applications, and had begun to provide the ability to run different applications at the same time, with the Macintosh having already done so with its MultiFinder enhancement. Computer Concepts, having begun development of various new applications for the Archimedes, was sufficiently frustrated with Arthur and its lack of "true multi tasking" that it announced a rival operating system, Impulse, intended to host those applications on the machine.

RISC ОЖ

Ранғы жұмыс ортасының әртүрлі сын-пікірлерін жою үшін Acorn 1988 жылдың соңында RISC OS (немесе, ресми түрде, RISC OS 2) алдын ала қарап шықты және 1989 жылдың сәуірінде қолжетімділігін жариялады. Acorn-те ішкі тұрғыдан алғанда, "пайдаланушы бір уақытта көптеген шағын қосымшаларды пайдаланғаннан гөрі, бір үлкен қосымшаны ғана қолданған" кез-келген негізгі есептеу ортасында көп тапсырмалылық маңызды болып отырғанын түсінген болатын. Hewlett Packard-тің NewWave және IBM-нің Presentation Manager сияқты басқа графикалық орталар замандас бәсекелес ретінде қарастырылды. Жаңартылған операциялық жүйеге оң және тіпті ынталы реакциялар болды, RISC OS бағдарламалық жасақтама әзірлеушілерге "олар күткен тұрақты платформаны" және "PC немесе Mac-қа тиімді балама" беретінін сипаттады, сонымен қатар Acorn компаниясына RISC OS-ті ашуға дейін келесі он екі айда Артурды әзірлеудегі алғашқы тоғыз айлық күш-жігерді жақсартқаны үшін алғысын берді. 29 фунт стерлингтің қарапайым жаңарту құны үшін пайдаланушылар төрт ROM чиптерін, бірнеше қолданбаларды және құжаттаманы қамтитын үш дискіні алды. RISC OS-дегі жаңа мүмкіндіктерге оперативті көп тапсырмалылық, тапсырмалар мен жадыны бақылауға арналған тапсырмалар менеджері, көпжақты файлдарды басқару, "тұрақты" терезелерді басқару ("бүкіл терезе тек контурды ғана емес"), және бит карталары мен түстерді бейімделген түрде көрсету, қажет болған жағдайда, таңдалған экран режиміне байланысты. Жалпы баспа жүйесі енгізілді, нүктелік матрица және PostScript принтерлік драйверлерімен қамтамасыз етілді, мұндай драйверлер барлық үстел бағдарламаларымен пайдалануға болады. RISC OS-ке кіретін қосымшалар мен құралдардың қатарында векторлық графиканы өңдеу және мәтінді өңдеу (Артурдан танымал анти-алязидті қаріптерді пайдалану) және битмаптарды, мәтін редакторын өңдеу, Paint битмап редакторы және Maestro музыка редакторы бар. RISC OS бар болғандықтан, Acorn жаңа және жаңартылған қосымшаларды іске қосты. Олардың бірі, RISC OS іске қосылғаннан кейін кейінге қалдырылды, Acorn Desktop Publisher болды, Timeworks Publisher порты, ол жаңа контурлық шрифт менеджері арқылы анти-алиазерлі қаріптер мүмкіндіктеріне елеулі жақсарту енгізді, экранға анти-алиазерлі, бірақ баспаға шыққанда, тіпті нүктелік матрицалы принтерлерде де тиісті шешіммен ұсынылатын масштабталатын қаріптерді ұсынды. First Word Plus жаңа RISC OS үстел ортасын қолдау үшін жаңартылды, бірақ өзінің жеке принтер драйверлерін сақтап, Acorn Desktop Publisher-ді толықтырып, мәтіндік құжат құруға қарағанда беттің орналасуына баса назар аударды. Компанияның ішкі нарықтағы үлесін арттыру мақсатында Acorn компаниясы The Learning Curve деп аталатын топтаманы ұсынды, бастапқыда A3000 және қосымша монитор мен қосымшалар жиынтығы (First Word Plus, PC Emulator және Genesis) болды. Acorn-тің құжат өңдеу қосымшалары да осы уақытта кеңінен бәсекелестікке ұшырай бастады, Beebug-тің Impression және Computer Concepts-тің Ovation сонымен қатар үстел баспасы үшін бәсекелестік шешімдер ұсынды. Сондай-ақ 1990 жылы PipeDream 3 Acorn's View Professional-дан шыққан, бірақ Colton Software-мен әзірленген және сатылатын PipeDream интеграцияланған жиынтығының RISC OS үстеліне қол жетімді болатын алғашқы нұсқасы болды. 1991 жылдың соңында A5000 шығарылуы RISC OS-тің жаңа нұсқасын әкелді: RISC OS 3. RISC OS 3 бағдарламалық жасақтамалары RISC OS 2 нұсқаларынан түрлі жалпы жолдармен, мысалы пернетақталық перне тіркесімдерін енгізумен, сонымен қатар жаңа, ерекше ерекшеліктермен жетілдірілді. Баспа жүйесі де бірнеше принтерді бір уақытта қолдау үшін жаңартылды, бірақ RISC OS 3-тің бұл алғашқы нұсқасында фонды басып шығару әлі де қолдау таппады. RISC OS 3-те жасалған біршама көрнекті жақсарту "3D терезе шекараларын" қолдану болды. Жұмыс үстелінің көрінісі ақырында 1993 жылдың соңында алдын-ала қаралған Acorn-тің "NewLook" жұмыс үстелінің тақырыбына қарай ауысады. 1992 жылдың соңында RISC OS 3 өзі жаңартылды, RISC OS 3.1 болды (A5000-мен бірге берілген бастапқы RISC OS 3.0-ға қарама-қарсы) және барлық қолданыстағы Archimedes машиналарына қол жетімді болды, бірақ A300 сериясы мен бастапқы A400 сериялы машиналар арнайы қызыл тақтаны қолдана отырып, үлкен 2 МБ ROM-ды қабылдауға қабілетті болу үшін аппараттық модификация қажет болды. RISC OS 3.0-дегі түрлі қателер түзетілді және басқа да әртүрлі жақсартулар жасалды, бұл A5000 пайдаланушылары үшін пайдалы жаңарту болды. Атап айтқанда, фонды басып шығаруды қолдау енгізілді. Жаңартудың кіріспе бағасы ҚҚС қоса алғанда RISC OS 3.0 пайдаланушылары үшін 19 фунт стерлинг, ал RISC OS 2.0 пайдаланушылары үшін 49 фунт стерлинг болды, жаңарту пакетіне ROM-тар, қолдау дисктері мен нұсқаулықтар кіреді. Жаңартудың кіріспе емес бағасы 89 фунт стерлинг деп көрсетілген. RISC OS-тің шектеулері, әсіресе Risc PC-нің пайда болуымен және оның жақсартылған аппараттық мүмкіндіктерін пайдаланатын қосымшаларға қойылатын талаптармен (бұл мәселелердің әрдайым болғанын көрсету ғана), сондай-ақ Windows және Macintosh System бағдарламалық жасақтамаларының біртіндеп дамуымен салыстырғанда көріне бастады, бұл бәсекелестер алдыңғы нұсқаларынан жаңа мүмкіндіктер мен пайдалануға оңайлық ұсына отырып, уәде берді. RISC OS-тің екі негізгі кемшілігі – виртуалды жадты қолдаудың болмауы, бұл қатты дискіні "баяу, қосымша RAM" ретінде пайдаланып, үлкен көлемдегі деректерді өңдеуге мүмкіндік берді (кейбір жағдайларда қосымша деңгейдегі шешімдермен әрекет етілді) және бірнеше қосымшаның бір уақытта жұмыс істеуі үшін кооперативті көп тапсырмалылықты пайдалану, бұл қосымшалардың дұрыс және жауапкершілікпен жұмыс істеуіне сенуді қажет етеді, ал екіншісі жүйеге қосымшаларға уақытты бөлуді жүктеді, осылайша бұзылған немесе жауапкершіліксіз қосымшалардың тоқтауына немесе жүйенің толық бақылауын алуына жол бермейді. Сақтауды басқару және файлдық жүйелердегі мәселелер де анықталды. 1994 жылы RISC OS-тегі FileCore функционалдығы кез келген қатты дискінің 512 МБ-қа қол жеткізумен шектелді, бұл сол кездегі ең үлкен Risc PC қатты дискісінен асып түспеді. Файл жүйесінің шектеулері де көне болды: каталогқа 77 файл және 10 таңбалы файлдық атаулар, сол кездегі "жақын" Windows 95 және қазіргі Macintosh System 7 нұсқаларымен салыстырғанда. FileCore функционалдығына жасалған жаңарту 1995 жылы Acorn-ның әуесқойлар қауымдастығының мүшелеріне бастапқыда ұсынылды, үлкен сақтау бөлімдерін қолдауды ұсынады (шекті 128 ГБ-қа дейін көтеріп), бірақ ұзақ файлдық атауларды қолдау сияқты басқа жақсартулар үшін үшінші тараптар ғана ұсынды. Компанияның қаржылық жағдайы нашарлағандықтан және 1995 жылдың соңындағы қайта құрылымдалудан кейін Acorn тұтынушылардың сұранысына жауап беретін стратегияны қарастырып отырғандай болды, әлдебір Acorn компьютерлерімен қатар қайта брендтелген PC және Mac өнімдерін ұсынып, IBM-мен қарым-қатынас орнатуға тырысты, оның PowerPC негізіндегі серверлік жабдықтары Acorn-ның SchoolServer өнімінде Windows NT-мен бірге қолданылған. Мұндай қарым-қатынас аясында RISC OS-тің кемшіліктерін жою және виртуалды жадты және ұзақ файлдық атауларды қолдау үшін "төменгі деңгейдегі IBM әзірлеген операциялық жүйеге RISC OS 'тұлғасын' қосу" мүмкіндігі көтерілді. Осы уақытта IBM өз Workplace OS стратегиясын жүзеге асырып жатты, ол әртүрлі жүйе тұлғаларын қолдайтын ортақ операциялық жүйе негізін баса назар аударды.

Remedying various criticisms of the early operating environment, Acorn previewed RISC OS (or, more formally, RISC OS 2) in late 1988 and announced availability for April 1989. Internally at Acorn, the realisation had dawned that multitasking had become essential in any mainstream computing environment where "the user is likely to use lots of small applications at once, rather than one large application alone", with other graphical environments such as Hewlett Packard's NewWave and IBM's Presentation Manager being considered as the contemporary competition. Reactions to the upgraded operating system were positive and even enthusiastic, describing RISC OS as giving software developers "the stable platform they have been waiting for" and "a viable alternative to the PC or Mac", also crediting Acorn for having improved on the original nine month effort in developing Arthur in the following twelve months leading up to the unveiling of RISC OS. For a modest upgrade cost of £29, users received four ROM chips, three discs including several applications, and documentation. New facilities in RISC OS included co operative multitasking, a task manager to monitor tasks and memory, versatile file management, "solid" window manipulation ("the whole window moves not just the outline"), and adaptive rendering of bitmaps and colours, using dithering where necessary, depending on the nature of the selected screen mode. A common printing framework was introduced, with dot matrix and PostScript printer drivers supplied, with such drivers available for use by all desktop applications. Amongst the selection of applications and tools included with RISC OS were the Draw graphics editor, featuring vector graphics editing and rudimentary manipulation of text (using the anti aliased fonts familiar from Arthur) and bitmaps, the Edit text editor, the Paint bitmap editor, and the Maestro music editor. With RISC OS available, Acorn launched new and updated applications to take advantage of the improved desktop environment. One of these, deferred until after the launch of RISC OS, was Acorn Desktop Publisher, a port of Timeworks Publisher, which introduced a significant improvement to the anti aliased font capabilities through a new outline font manager, offering scalable fonts that were anti aliased on screen but rendered at the appropriate resolution when printed, even on dot matrix printers. First Word Plus was also updated to support the new RISC OS desktop environment, albeit retaining its own printer drivers, being positioned as complementing Acorn Desktop Publisher whose emphasis was on page layout as opposed to textual document creation. As part of an effort to grow the company's share of the home market, Acorn introduced a bundle called The Learning Curve, initially featuring the A3000, optional monitor and a set of applications (First Word Plus, the PC Emulator, and Genesis). Acorn's document processing applications also began to see broader competition around this time, with Impression from Computer Concepts and Ovation from Beebug also providing competitive solutions for desktop publishing. Also in 1990, PipeDream 3 became the first version of the PipeDream integrated suite, descended from Acorn's View Professional but developed and marketed by Colton Software, to be made available for the RISC OS desktop. The launch of the A5000 in late 1991 brought a new version of RISC OS to the market: RISC OS 3. The bundled RISC OS 3 applications were enhanced from their RISC OS 2 versions in various general ways, such as the introduction of keyboard shortcuts, but also with new, specific features. The printing system was also updated to support multiple printers at once, but in this first version of RISC OS 3 background printing was still not supported. One somewhat visually obvious improvement delivered in RISC OS 3 was the use of "3D window borders" The appearance of the desktop would eventually shift towards Acorn's "NewLook" desktop theme, previewed in late 1993. In late 1992, RISC OS 3 was itself updated, becoming RISC OS 3.1 (as opposed to the initial RISC OS 3.0 provided with the A5000) and being made available for all existing Archimedes machines, although A300 series and the original A400 series machines needed a hardware modification to be able to accept the larger 2 MB ROMs, employing a special daughterboard. Various bugs in RISC OS 3.0 were fixed and various other improvements made, making it a worthwhile upgrade for A5000 users. Notably, support for background printing was introduced. VAT inclusive introductory pricing for the upgrade was £19 for RISC OS 3.0 users and £49 for RISC OS 2.0 users, with the upgrade package including ROMs, support discs and manuals. The non introductory price of the upgrade was stated as being £89. The limitations of RISC OS became steadily more apparent, particularly with the appearance of the Risc PC and the demands made on applications taking advantage of its improved hardware capabilities (although merely highlighting issues that were always present), and when contrasted with the gradually evolving Windows and Macintosh System software, these competitors offering or promising new features and usability improvements over their predecessors. Two fundamental deficiencies perceived with RISC OS were a lack of virtual memory support, this permitting larger volumes of data to be handled by using hard disc storage as "slow, auxiliary RAM" (attempted by application level solutions in certain cases), and the use of cooperative multitasking as opposed to preemptive multitasking to allow multiple applications to run at the same time, with the former relying on applications functioning correctly and considerately, and with the latter putting the system in control of allocating time to applications and thus preventing faulty or inconsiderate applications from hanging or dominating the system. Problems with the storage management and filing systems were also identified. In 1994, the FileCore functionality in RISC OS was still limited to accessing 512 MB of any hard drive, with this being barely larger than the largest supplied Risc PC hard drive at the time. Filing system limitations were also increasingly archaic: 77 files per directory and 10 character filenames, in contrast to more generous constraints imposed by the then "imminent" Windows 95 and then current Macintosh System 7 release. Although an update to the FileCore functionality was delivered in 1995, initially to members of Acorn's enthusiast community, providing support for larger storage partitions (raising the limit to 128 GB), other improvements, such as those providing support for the use of longer filenames, were still only provided by third parties. With adverse financial results and a restructuring of the company in late 1995, Acorn appeared to be considering a more responsive strategy towards customer demands, potentially offering rebadged PC and Mac products alongside Acorn's existing computers, while cultivating a relationship with IBM whose PowerPC based server hardware had already been featured in Acorn's SchoolServer product running Windows NT. In the context of such a relationship, the possibility was raised of "bolting a RISC OS 'personality' on top of a low level IBM developed operating system" to address RISC OS's deficiencies and to support virtual memory and long filenames. At this time, IBM was pursuing its Workplace OS strategy which emphasised a common operating system foundation supporting different system personalities.

PC эмуляциясы

1991 жылдың ортасында PC Emulator ақырында RISC OS жұмыс үстелінде көп тапсырмалы қолданба ретінде жұмыс істеуге жаңартылды, бұл үшін 2 МБ жедел жад қажет болды және RISC OS жұмыс үстелі файлдық интерфейсінен DOS файлдарына қол жеткізуді қамтамасыз етті. Эмулятордың өзі CD-ROM құрылғыларына қол жеткізуге мүмкіндік берді және MS DOS 3.3 арнайы тышқан драйверімен жұмыс істеді, бұл хост машинасының тышқаны Microsoft шиналық тышқан сияқты жұмыс істеуіне мүмкіндік берді. CGA, EGA, MDA және жартылай VGA графикалық қолдауы іске асырылды, ал эмуляцияланған жүйе Windows 3-ті іске қоса алды. Өнімнің құны 99 фунт стерлинг болды, ал бұрынғы нұсқаларын пайдаланушылар үшін жаңарту 29 фунт стерлинг тұрады. Техникалық тұрғыдан 1 МБ жүйелермен үйлесімді болғанымен, көп тапсырмалы жұмыс үшін 2 МБ жедел жад қажет деп есептелді, эмуляцияланған дисплейді биттік карта ретінде немесе мәтін ретінде сақтау мүмкіндігін ұсынады, мұндай мүмкіндіктерді пайдалану үшін 4 МБ, сондай-ақ жоғары ажыратымды мультисканер мониторы және VIDC күшейткіші ұсынылды, бұл эмуляцияланған экранның көп бөлігін мазмұнын жылжыту қажеттілігінсіз көрсетуге мүмкіндік берді. ARM3 процессоры "қанағаттанарлық жылдамдыққа" ие болу үшін маңызды деп саналды, бұл 4,77 МГц 8086 PC XT жүйесімен салыстырмалы өнімділікке қол жеткізді. "Бағдарламалау ғылымының кереметі" деп есептелгенімен, PC Emulator "интенсивті PC пайдалану үшін тым баяу" деп саналды. Жаңартылған PC Emulator ұсынылғаннан кейін көп ұзамай, Aleph One компаниясы 20 МГц 80386SX процессорымен және VGA дисплейімен жабдықталған, Acorn компаниясының жоспарлаған PC модулін жаңартылған түрінде ұсынатын аппараттық PC үйлесімділігі шешімін жариялады.

Бит картасы кескінін өңдеу

Acorn 8 бит машиналарынң графикалық мүмкіндіктерімен салыстырғанда айтарлықтай жақсарғандықтан, Архимедтер үшін осы мүмкіндікті пайдалану үшін бірқатар көркемдік пакеттер шығарылды, бірақ бастапқыда абайсыздау. Қол жетімді алғашқы пакеттердің бірі, Clares' Artisan, 640 x 256 жоғары ажыратымдылықтағы суретті өңдеуді қолдады, бірақ тек 12 түсті режимде, 256 түсті режим стандартты түрде қолжетімді болғанына қарамастан. BBC Micro-дағы көркем бағдарламалық жасақтамадан "бір қадам алда" деп оң бағаланған ол, машинаның әлеуетін толыққанды пайдаланудың жай ғана бастамасы деп есептелді. Осы кезеңдегі бағдарламалық жасақтамаларға тән ерекшелік ретінде, машина іске қосылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң Artisan өзінің графикалық интерфейсін ұсынды және BBC Micro бағдарламалық жасақтамасының дәстүрін жалғастыра отырып, машинаны толыққанды басып алды, тіпті машинаның конфигурациясын өңдеп, оны шығу кезінде қалпына келтірді. Clares екі жылдан кейін RISC OS-пен үйлесімділікті қамтамасыз ету үшін Artisan 2 мұрагерін шығарды, бұл бағдарламалық қамтамасыз етуді жұмыс үстеліне арналған қолданба ретінде жасамай, арнайы принтерлерді қолдауды жүйелік принтер драйверлерін пайдаланумен алмастырды. Бағдарламаның пайдаланушы интерфейсінің кемшіліктері мұндай мәселелерді шешетін және бағдарламаны «пайдалануға оңай және нәтижесінде күшті бағдарлама» ететін жалпы жұмыс үстелі интерфейсімен кешірілмейтін болып саналды. Clares сонымен қатар ProArtisan деп аталатын 256 түсті пакет шығарды, ол да өзінің арнайы пайдаланушы интерфейсімен (RISC OS-тің жақын арада келуіне қарамастан) жабдықталған, алдыңғы нұсқасына қарағанда әлдеқайда қымбатқа түсті (170 фунт стерлинг, Artisan-нің 40 фунтына қарағанда) және Artisan-нен кең ауқымды құралдар ұсынды. Күшті деп саналғанмен, бағасы 8-бит бағдарламалық қамтамасыз ету нарығын жақсы білетіндер үшін тым жоғары деп есептелді, ал пайдаланушы интерфейсі «тек қана шыдауға болатын» деңгейде болды. ProArtisan-нің 1989 жылғы бәсекелестерінің қатарында Компьютерлік оқытудан шыққан Art Nouveau және Minerva-дан шыққан Atelier болды. Бұл бағдарламалардың екеуі де ProArtisan сияқты жұмыс үстелінен тыс, толық экран режимінде жұмыс істеді, 256 түсті режимді қолданды және өздерінің интерфейстерін ұсынды. Алайда Atelier бірнеше тапсырманы орындауға мүмкіндік берді, бұл жұмыс үстеліне қайта оралу және әлі де жұмыс істеп жатқан және қолжетімді бағдарламаларды табуға мүмкіндік берді. Басқа заманауи көркем бағдарламалардан айырмашылығы, ол жүйенің өзіндік антиалиастерлі қаріптерін пайдаланды. Бір ерекшелігі – матаның бөліктерін қатты заттардың айналасына орауға болатындығы. Жұмыс үстелі функционалдығын біртіндеп қабылдау үрдісіне қарамастан, 1990 жылы ExpLAN-нан шыққан Arcol тек бит карта шрифттерін қолдап, төменгі ажыратымдылықтағы 320 x 256 режим 13 арқылы бір тапсырманы, толық экранды, 256 түсті өңдеу тәжірибесін ұсынды. Білім беру пайдаланушыларына бағытталған оның күшті жақтары, көрінетіндей, қалам аймақтарын нақты уақыт режимінде түрлендіру, жылдам масштабтау және масштабтау кезінде құралдарға шектеулердің болмауы болды – бұл қазіргі заманғы пакеттердің өзіндік ерекше интерфейстерінің шектеулерін көрсететіндей. ExpLAN кейіннен Arcol Desktop-ты шығарды, бірақ «жұмыс үстелі» деген белгі бағдарламаның жұмыс үстелі қосымшаларымен бірнеше тапсырманы орындайтынын және кейбір жұмыс үстелі функционалдығын ұсынатынын көрсетті, әсіресе суреттерді жүктеу және сақтау үшін: бағдарлама әлі де арнайы толық экранды пайдаланушы интерфейсін қолданды, бірақ басқа 256 түсті режимдерді пайдалануға мүмкіндік берді, бастапқы 320 x 256 режимі әдепкі болып табылды. Пайдаланушы интерфейстері мен жұмыс үстеліне үйлесімділік бойынша күтулер өзгергендіктен, бұл жаңартылған өнімге оң баға берілмеді, жұмыс үстелі мен кескіндеме интерфейсі арасындағы функционалдылықты бөлу «дұрыс емес» және мінез-құлық айырмашылықтары «шатастыратын» болды, нәтижесінде өнім заманауи замандастарымен салыстырғанда «көптегенде ескірген» көрінді. 1991 жылдың басында, RISC OS-пен бірге салынған Paint қосымшасы сол кезде жұмыс үстелінде жұмыс істейтін және пайдаланушыларды белгілі бір көрініс режимдеріне шектемейтін «жалғыз Risc OS сурет бағдарламасы» болғандығы туралы ескертулер аясында Longman Logotron жұмыс үстелі ортасында жұмыс істейтін, платформаның стандартты Sprite және Drawfile форматтарын қолдау арқылы басқа қосымшалармен өзара іс-қимыл жасайтын, векторлық графиканы импорттаумен бірге құралмен қамтамасыз етілетін және жүйенің басып шығару жүйесін пайдаланатын Revelation бағдарламасын шығарды. Кейбір салаларда шектеулі функционалдылықтың байқауларынан басқа, бұрынғы өнімдерге тән маңызды шектеулердің бірі – өңделіп жатқан суретке әсер етпей, көрініс режимін өзгерте алмау болды. Бұл шектеу бір жылдай кейін сатылған Revelation 2 екінші нұсқасында да толыққанды жойылмады, 256 түсті суретті өңдегенде 16 түсті режимді таңдағанда түстер қайта анықталды, 16 түсті режимде 256 түсті суреттерді өңдеу мүмкіндігі сақталды. Revelation ImagePro өнімі ретінде тағы бір нұсқа жаңарту жасалды, ол 1992 жылдың соңында Acorn User журналының графикалық жазбагері «Архимедте қолданған ең жақсы көркемдік пакет» деп бағалады. Эволюциядағы бәсекелік жағдайға және нарық күтулеріне жауап ретінде Clares 1993 жылдың соңында ProArtisan 2-ні, өзінің бұрынғы өнімінің мұрагерін «толыққанды жаңа бағдарлама» ретінде, компанияның бұрынғы өнімдерінен таныс кейбір мүмкіндіктермен, бірақ дисплей режиміне тәуелсіздік, 24 биттік түс қолдауы (ColourCard және G8/G16 графикалық карталарын қолдауды қоса), көп құжатты өңдеу және жұмыс үстеліне сәйкестік ұсынды. Бұрынғы нұсқасынан таныс болатын кескіндеме құралдары Acorn-ның Draw қосымшасынан алынған функционалдық мүмкіндіктерді пайдаланды, ал суретті жақсарту мүмкіндіктері де «маңызды жаңартудан» өтті. 135 фунт стерлингке төмендетілген бағасымен және RISC OS жұмыс үстелін пайдаланудың жалпы пайдалануға ыңғайлылығына үлес қосуымен, пакет бір рецензенттің пікірінше «қазіргі уақытта Архимед үшін ең жақсы көркемдік пакет» болды. Архимед дәуірінің соңында, Risc PC шығарылғанға дейін, кейбір рецензенттер арасында Revelation ImagePro және ProArtisan 2 платформадағы ең қабілетті бит карта негізіндегі көркемдік пакеттер ретінде ұсынылатын консенсус қалыптасты, Arcol Desktop және First Paint та рецензенттердің сүйіктілері болды. Risc PC және A7000 шығарылғанда, жақсартылған аппараттық мүмкіндіктерді және 24 биттік түстің кіріктірілген қолдауын ұсынғанда, көркемдік пакеттер нарығы айтарлықтай өзгерді. Жаңа пакеттер ескілерін ығыстырды, кейбіреулері Acorn нарығының кеңейтілгенінен жаңа қатысушылардан (Spacetech-тің Photodesk, Pineapple Software-дің Studio24), ал кейбіреулері белгілі сатушылардан (Clares-тің ProArt24 және Longman Logotron-ның The Big Picture), ал тағы басқалары Acorn нарығынан тыс (Digital Arts-тің Picture) келді. Алайда, мұндай пакеттердің платформалық және аппараттық талаптары әдетте Архимед дәуіріндегі машиналардан асып түсті, кейбір жағдайларда 8 МБ жедел жадты немесе 24 биттік түс дисплей режимдерін (2 МБ арнайы бейне жадымен) талап етті. Ерекше жағдай – Studio24, ол екінші нұсқасында айтарлықтай жаңартылғаннан кейін, бұрынғы машиналармен «толыққанды үйлесімді» екені хабарланды.

Having considerably improved graphical capabilities compared to those provided with Acorn's 8 bit machines, a number of art packages were released for the Archimedes to exploit this particular area of opportunity, albeit rather cautiously at first. One of the first available packages, Clares' Artisan, supported image editing at the high resolution of 640 x 256 but only in the 16 colour mode 12, despite the availability of the 256 colour mode 15 as standard. Favourably received as being "streets ahead" of art software on the BBC Micro, it was considered as barely the start of any real exploitation of the machine's potential. Typical of software of the era, only months after the launch of the machine, Artisan provided its own graphical interface and, continuing the tradition of BBC Micro software, took over the machine entirely even to the point of editing the machine configuration and restoring it upon exiting. Clares released a successor, Artisan 2, two years later to provide compatibility with RISC OS, replacing special purpose printer support with use of the system's printer drivers, but not making the software a desktop application. The program's user interface deficiencies were regarded as less forgivable with the availability of a common desktop interface that would have addressed such problems and made the program "easier to use and a more powerful program as a result". Clares also produced a 256 colour package called ProArtisan, also with its own special user interface (despite the impending arrival of RISC OS), costing considerably more than its predecessor (£170, compared to £40 for Artisan), offering a wider range of tools than Artisan including sprays, washes and path editing (using Bézier curves) to define areas of the canvas. Although regarded as powerful, the pricing was considered rather high from the perspective of those more familiar with the 8 bit software market, and the user interface was regarded as "only just bearable". Competitors to ProArtisan during 1989 included Art Nouveau from Computer Assisted Learning and Atelier from Minerva. Both of these programs, like ProArtisan, ran in full screen mode outside the desktop, used the 256 colour mode 15, and offered their own interfaces. Atelier, however, was able to multi task, providing the ability to switch back to the desktop and find applications still running and accessible. Unlike other contemporary art programs, it also took advantage of the system's own anti aliased fonts. One unusual feature was the ability to wrap areas of the canvas around solid objects. Despite a trend of gradual adoption of desktop functionality, in 1990, Arcol from ExpLAN offered a single tasking, full screen, 256 colour editing experience using the lower resolution 320 x 256 mode 13, supporting only bitmap fonts. Aimed at educational users, its strengths apparently included real time transformation of canvas areas, rapid zooming, and the absence of limitations on tools when zooming: arguably demonstrating more a limitation of contemporary packages with their own peculiar interfaces. ExpLAN subsequently released Arcol Desktop, although the "desktop" label only indicated that the program would multi task with desktop applications and offer some desktop functionality, particularly for the loading and saving of images: the program still employed a special full screen user interface, albeit allowing other 256 colour modes to be used, with the 320 x 256 mode of the original being the default. With expectations having evolved with regard to user interfaces and desktop compatibility, this updated product was judged less favourably, with the partitioning of functionality between the desktop and painting interface being "awkward" and the behavioural differences "confusing", leaving the product looking "rather dated" when compared to its modern contemporaries. In early 1991, in the context of remarks that, at that point in time, the Paint application bundled with RISC OS was "the only true Risc OS art program" operating in the desktop and not restricting users to specific display modes, Longman Logotron released Revelation, an application running in the desktop environment, providing interoperability with other applications through support for the platform's standard Sprite and Drawfile formats, with vector graphics import being provided by a companion tool, and utilising the system's printing framework. Apart from observations of limited functionality in some areas, one significant limitation reminiscent of earlier products was the inability to change display mode without affecting the picture being edited. This limitation was not convincingly removed in the second version, sold as Revelation 2 around a year later, with colours being redefined when selecting a 16 colour display mode while editing a 256 colour image, preserving the inability to edit 256 colour images in 16 colour modes. A further version update was delivered as the Revelation ImagePro product, being considered "the best art package that I have used on the Archimedes" by Acorn User's graphics columnist in late 1992. In response to the evolving competitive situation and market expectations, Clares released ProArtisan 2, a successor to its earlier product, in late 1993 as "a completely new program" with some familiar features from the company's earlier products but offering display mode independence, 24 bit colour support (including support for ColourCard and G8/G16 graphics cards), multi document editing, and desktop compliance. The path editing tools familiar from its predecessor were supported using functionality from Acorn's Draw application, and the image enhancement capabilities had also "undergone a major revamp". At a reduced price of £135, and with use of the RISC OS desktop contributing to overall ease of use, the package was considered by one reviewer as "the best art package around at the moment for the Archimedes". Late in the Archimedes era, this being prior to the release of the Risc PC, a consensus amongst some reviewers formed in recommending Revelation ImagePro and ProArtisan 2 as the most capable bitmap based art packages on the platform, with Arcol Desktop and First Paint also being reviewer favourites. With the release of the Risc PC and A7000, offering improved hardware capabilities and built in support for 24 bit colour, the art package market changed significantly. New packages supplanted older ones as recommendations, some from new entrants within the broader Acorn market (Spacetech's Photodesk, Pineapple Software's Studio24), others coming from established vendors (Clares' ProArt24 and Longman Logotron's The Big Picture), and still others from beyond the Acorn market (Digital Arts' Picture). However, the platform and hardware requirements of such packages were generally beyond Archimedes era machines, demanding 8 MB of RAM or 24 bit colour display modes (using 2 MB of dedicated video RAM) in some cases. A notable exception was Studio24 which, having been significantly updated in its second version, was reportedly "completely compatible" with the earlier machines.

Құжаттарды өңдеу және өнімділік

Құжаттарды өңдеу және өнімділік немесе кеңсе бағдарламалық жасақтамалары Архимедтің Артур дәуірінде шыққан бірнеше пакетпен қарастырылса да, Архимедтің мұрагері Risc PC дәуірінде First Word Plus сияқты атауларды әкелді. Ovation-тің орнын 1996 жылы Ovation Pro алды, бұл Impression Publisher-дің өзінен, Impression-нен дамыған және QuarkXPress сияқты өнеркәсіптік қолданбаларға арналған кәсіби топтамаға күшті бәсекелестікті ұсынды. Сөз өңдеуші қолданбалардың әртүрлілігі арасында платформа үшін бір тұрақты өнім отбасы Icon Technology компаниясы әзірледі, олар Apple Macintosh үшін MacAuthor сөз өңдеушісін шығарған болатын. Бұл қолданыстағы өнім RISC OS-ке көшіріліп, 1991 жылы EasiWriter ретінде шығарылды, бұл хост жүйесінің контурлық қаріптері мен баспа архитектурасын толық қолдайды. Icon EasiWriter-ді 1992 жылы жетілдірілген нұсқасымен ("EasiWriter-дің үлкен ағасы") TechWriter-мен математикалық формулаларды өңдеумен жалғастырды. Екі өнім де поштаны біріктіру мүмкіндіктерін қамтамасыз ету үшін жаңартылды, бұл EasiWriter-дің бірінші нұсқасының кемшілігі болды және екеуі де кестелерді ыңғайлы өңдеуді қамтамасыз етті, ал TechWriter автоматты түрде төменгі жазбаларды өңдеуді ұсынады, "академиялық және техникалық құжаттарды жасау үшін толық пакет" ретінде танылды. 1995 жылы EasiWriter және TechWriter-дің жаңартылған "Кәсіби" нұсқалары шығарылды, соңғысы TeX форматында құжаттарды сақтау мүмкіндігін қосты. Платформаның білім беру саласында болуына байланысты әртүрлі білім беру мәтінін өңдеу және жариялау қолданбалары қол жетімді болды. Longman Logotron FirstPage түрінде "DTP-ге тиімді кіріспе" ұсынды, оны 49 фунт стерлингке қосылған ҚҚС-мен "шектеусіз" білім беру сайттарының лицензиясы 190 фунт стерлингке дейін бағаланды. Тек 1 Мб оперативті жады бар машиналарға бағытталған, әртүрлі дәстүрлі мәтін өңдеу функциялары, мысалы, орфографиялық тексеру және интеграцияланған көмек алынып тасталды, бірақ кадрлық негізделген құжат өңдеушісі ретінде кейбір бәсекелестердің бағасы мен мүмкіндіктерімен салыстырғанда "ақшаға өте жақсы баға" деп саналды, тіпті ішкі нарыққа да тартымды болды. Сол сияқты, Softease-дің "объектіге негізделген" құжат өңдеушісі Textease, сонымен қатар, білім беру нарығынан тыс әлеуетті шағымды пайдаланып, пайдаланушыны фреймдерді қолдана отырып, беттің орналасуын жобалаудан босатты, оның орнына оларға қажетті орнында түртуге және жазуға немесе графикалық нысандарды бетке тікелей сүйреп тастауға мүмкіндік берді, бұл RISC OS-пен қамтамасыз етілген Draw қосымшасын еске түсіретін пайдаланушы интерфейсі парадигмасын қамтамасыз етті. Дегенмен, FirstPage-де жоқ, әртүрлі бағандық макеттерді қолдайтын құжат макетін құру мүмкіндіктері, сондай-ақ орфографиялық тексеру және интеграцияланған көмек сияқты дәстүрлі мүмкіндіктер болды. Бағасы 30 фунт стерлингке дейін жетеді, немесе орфографиялық тексеруді қолдаған 40 фунт стерлинг. Гибридті мәтін өңдеуші және электронды кесте қолданбасынан басқа, PipeDream, 3-ші нұсқада шығарылды. Бұл серіктес қосымшалардың алғашқысы Resultz болды, ал екі қосымша Fireworkz жасауға біріктірілді, ол екі қолданбаның редакциялау мүмкіндіктерін бір интерфейсте біріктіріп, мәтіндік және электронды кесте деректерін құжаттардағы бір бетте біріктіруге мүмкіндік береді. Бұл Acorn Advance және Minerva Desktop Office жиынтықтарымен тікелей бәсекеге әкелді, бірақ осы бәсекелестерге қарағанда интеграцияның әлдеқайда терең деңгейін ұсынады. PipeDream өзі кейінірек 4.5 нұсқасына жаңартылды, ол RISC OS-тің көрінісіне және сезімінен көбірек сәйкес келеді, бастапқыда 4.0 нұсқасының пайдаланушылары үшін жаңарту ретінде ұсынылды. Оның бастапқыда жоспарланғандай жеткізілмеген қосымша жиынтығының бір компоненті ретінде пайда болғанына қарамастан, 2-схеманың қысқартылған нұсқасы кейінірек Acorn-тің Advance қосымша жиынтығына Computer Concepts-тің Impression Junior және Iota Software-тің DataPower нұсқаларымен бірге енгізілген. 2-схеманың өзі "қуатты макро тіл" арқылы жетілдіріліп, 1994 жылы шығарылды. Есептік кестелер санатында 1992 жылы шыққан Longman Logotron-ның Eureka бағдарламасы Schema және PipeDream-ке күшті бәсекелестікті қамтамасыз етті, ол функционалдық және пайдаланушы интерфейсі бойынша Microsoft Excel-ті эмуляциялауға тырысты. Жаңартылған өнімнің, Eureka 2 оперативті тиімділігі кейіннен Acorn-тің бағдарламалық жасақтаманы ішкі қабылдауына себеп болды, 300 пайдаланушы сайт лицензиясын сатып алып, өз қызметкерлеріне "Лотос 1 2 3 түрлендіруді қажет ететін елеулі электронды кесте деректерін" түрлендіруге мүмкіндік берді. Eureka 3 ретінде жаңартылған, жаңа мүмкіндіктерімен "бұрынғы нұсқада жоқ болған нәрсені" түзеді, бірақ нұсқаулық жеткіліксіз деп есептелді және қолданушыға көмек әлі де қолданбадан алынып тасталды, бірақ бұл қолданба платформаның негізгі электронды кесте ұсыныстарының ең қуаттысы деп саналды, "Acorn әлемінің Excel-і" болуға тырысты. Архимед үшін бірнеше дерекқор қолданбалары қол жетімді болды, Minerva Software жүйедегі өзінің алғашқы қолданбаларынан, DeltaBase және System Delta Plus-тан кейін жаңаларын шығарды. Digital Services-тің Squirrel дерекқор басқару бағдарламалық жасақтамасы да ұқсас тәсілді ұсынды, бірақ ешқандай "қатынастық" мүмкіндіктері жоқ, деректерді ұсынуды және есеп беруді бейімдеуге баса назар аударды, сонымен қатар сұрау жасау үшін ағын схемасына негізделген әдіс енгізді, бұл мүмкіндік бір рецензенттің өнімді "Архимедтегі ең инновациялық дерекқор басқарушысы" деп санауға итерді, оның пайдаланушылығы Apple Macintosh-тағы FileMaker-ге теңестірілді. Білім беру нарығына бағытталған, деректерді басқарудан гөрі "компьютерлік деректерді өңдеуге" көбірек назар аударған Longman Logotron-ның PinPoint деректерді сақтау және құрылымдауды сауалнама форматымен байланыстырды, форма редакторы "DTP стиліндегі мүмкіндіктерді" ұсынды, ал деректерді енгізу экрандағы сауалнама арқылы өтеді. Кейбір талдау және график құру мүмкіндіктері де ұсынылды. PinPoint-тің нұсқасы кейінірек Windows үшін қол жетімді болды, негізінен нарық зерттеуіне бағытталған, білім беруге емес, өндірушісі әртүрлі платформалар үшін аудиториясын және қол жетімділігін кеңейтуге тырысты. Iota Software-тің DataPower да деректерді енгізуді "форманы толтыруға мүмкіндік беретін" жариялау стиліндегі ұсынысқа баса назар аударды, сондай-ақ бағдарламаның есеп беру функционалдығында. 1993 жылы Longman Logotron S Base-ті ұсынды, дерекқор қолданбасын жасау мүмкіндігін ұсынатын бағдарламаланатын дерекқор. "Дерекқор дизайнына көбірек тәртіпті, графикалық емес тәсіл" деп сипатталған бұл бағдарлама дерек типі және кесте анықтамасы бойынша белгілі бір тәртіпті сақтады, бірақ дерекқормен өзара әрекеттесу үшін формаларды жобалау үшін әртүрлі графикалық әдістерді де сақтап қалды. Мұндай негіздерге сүйене отырып, пайдаланушының өзара әрекеттесуін, графикалық пайдаланушы интерфейсі оқиғаларын басқару және дерекқордағы деректермен өзара әрекеттесу үшін S деп аталатын тілде бағдарламалар жазылуы мүмкін. Заманауи DOS негізіндегі Paradox бағдарламалық жасақтамасымен салыстырылғанда, ол "нақты дерекқорларға" қарағанда "дерекқор қолданбаларына" көбірек баса назар аударады, сондай-ақ заманауи RISC OS қолданбасы Archway сияқты "қолданба генераторы" құралы ретінде қарастырылды. DataPower, S Base және Squirrel кейіннен жаңартылды, S Base 2 қолданбаларды орнатуды жеңілдетуге мүмкіндік беретін мүмкіндіктермен жаңартылды және оның бағдарламаланатын табиғатының арқасында "Архимед үшін қол жетімді ең қуатты дерекқор басқару жүйесі" деп танылды, Squirrel 2 қатынастық мүмкіндіктерге ие болды және оның "таңғажайып икемділігі" және іздеу және сұрыптау функционалдығы үшін ұсынылды, ал DataPower пайдаланушылығы мен "тартымды графиктер мен есептер" үшін "көптеген пайдаланушыларға" ұсынылды. Электронды кестелер мен дерекқор қолданбалары график құру мүмкіндіктерін ұсынса да, кең ауқымды графиктер мен кестелерді жасау үшін арнайы қолданбалар да қол жетімді болды. Арасында...

Although document processing and productivity or office software applications were addressed by a few packages released in the Arthur era of the Archimedes, bringing titles such as First Word Plus, even in the era of the Archimedes' successor, the Risc PC. Ovation was eventually succeeded by Ovation Pro in 1996, offering stronger competition to Impression Publisher itself the professional package in the range that had developed from Impression and to industry favoured applications such as QuarkXPress. Amongst a variety of word processor applications, one enduring product family for the platform was developed by Icon Technology who had already released a word processor, MacAuthor, for the Apple Macintosh. This existing product was ported to RISC OS and released as EasiWriter in 1991, fully supporting the outline fonts and printing architecture of the host system. Icon followed up to EasiWriter with an enhanced version ("EasiWriter's big brother") in 1992, TechWriter, featuring mathematical formula editing. Both products were upgraded to provide mail merge capabilities a noted deficiency of the first release of EasiWriter and both provided convenient table editing, with TechWriter also offering automatic footnote handling, being promoted as "a complete package for producing academic and technical documents". Upgraded "Professional" editions of EasiWriter and TechWriter were released in 1995, with the latter adding the notable feature of being able to save documents in TeX format. Given the platform's presence in education, various educational word processing and publishing applications were available. Longman Logotron supplied a "cost effective introduction to DTP" in the form of FirstPage, retailing at £49 plus VAT with "unlimited" educational site licences costing up to £190. Targeting machines with only 1 MB of RAM, various traditional word processing features such as a spelling checker and integrated help were omitted, but as a frame based document processor it was considered "excellent value for money" when compared to the pricing and capabilities of some of its competitors, even appealing to the home market. Similarly, Softease's "object based" document processor, Textease, also had potential appeal beyond the educational market, freeing the user from having to design page layouts using frames, instead permitting them to click and type at the desired position or to drag and drop graphical objects directly into the page, providing a user interface paradigm reminiscent of the Draw application provided with RISC OS. Document layout capabilities were nevertheless available, supporting multiple column layouts, as were the traditional features such as spellchecking and integrated help absent from FirstPage. Pricing was even more competitive at around £30, or £40 with spellchecking support. Aside from the hybrid word processor and spreadsheet application, PipeDream, being released in versions 3 The first of these companion applications was Resultz, and the two applications were combined to make Fireworkz, itself incorporating the editing capabilities of both applications within a single interface, offering the ability to combine textual and spreadsheet data on the same page within documents. this bringing it into direct competition with Acorn's Advance and Minerva's Desktop Office suites, but ostensibly offering a much deeper level of integration than those competitors. PipeDream itself was later updated to version 4.5, conforming more closely to the RISC OS look and feel, being initially offered as an upgrade for users of version 4.0. Despite its origins as one component in an application suite that was never delivered as envisaged, a cut down version of Schema 2 was later incorporated into Acorn's Advance application suite alongside variants of Computer Concepts' Impression Junior and Iota Software's DataPower. Schema 2 itself was enhanced with a "powerful macro language" and released in 1994. In the spreadsheet category, Longman Logotron's Eureka, released in 1992, provided robust competition to Schema and PipeDream, seeking to emulate Microsoft Excel in terms of functionality and user interface conventions. The interoperability benefits of the updated product, Eureka 2, were later given as a reason for Acorn to adopt the software internally, acquiring a 300 user site licence and thus allowing its employees to convert "substantial spreadsheet data which needed converting from Lotus 1 2 3". Updated again as Eureka 3, with new features remedying "what was badly missing in the earlier version", but with the manual regarded as inadequate and with online help still absent from the application, the application was nevertheless regarded as the most powerful of the platform's principal spreadsheet offerings, attempting to be "the Excel of the Acorn world". A number of database applications were made available for the Archimedes, with Minerva Software following up from its early applications on the system, DeltaBase and System Delta Plus, A broadly similar approach, albeit without any claimed "relational" capabilities, was offered by Digital Services' Squirrel database manager software, emphasising customisation of the presentation of data and reporting, but also introducing a flowchart based method of querying, this feature causing one reviewer to regard the product as "the most innovative database manager on the Archimedes" with its usability being comparable to FileMaker on the Apple Macintosh. Aimed at the education market, with a focus more on "computerised data handling" than data management, Longman Logotron's PinPoint framed the structuring and retention of data around a questionnaire format, with a form editor offering "DTP style facilities", and with data entry performed interactively via the on screen questionnaire. Some analysis and graphing capabilities were also provided. A version of PinPoint would eventually be made available for Windows, ostensibly aimed at market research as opposed to education, as its producer attempted to broaden its audience and availability for different platforms. Also emphasising a desktop publishing style of presentation was Iota Software's DataPower, employing these facilities to customise record entry to "make data collection as much like form filling as possible" and in the reporting functionality of the software. In 1993, Longman Logotron introduced S Base, a programmable database offering the possibility of customised database application development. Described as "a more disciplined, less graphical approach to database design", the software enforced a degree of discipline around data type and table definition, but it also retained various graphical techniques to design forms for interaction with the database. Building on such foundations, programs could be written in a language called S to handle user interaction, graphical user interface events, and to interact with data in the database. Being compared to the contemporary DOS based Paradox software, it was regarded as having more of an emphasis on "database applications" than actual databases, also being considered as similar to the contemporary RISC OS application, Archway, as a kind of "application generator" tool. DataPower, S Base and Squirrel were all subsequently upgraded, S Base 2 being enhanced with features to simplify the setting up of applications and consequently being regarded as "without doubt the most powerful database management system available for the Archimedes" due to its programmable nature, Squirrel 2 gaining relational capabilities and being recommended for its "amazing flexibility" and for its searching and sorting functionality, with DataPower being recommended more for "the majority of users" for its usability and "attractive graphs and reports". Despite spreadsheet and database applications offering graphing capabilities, dedicated applications were also available to produce a wider range of graphs and charts. Amongst these were Chartwell from Risc Developments and the Graphbox and Graphbox Professional packages from Minerva Software. Arriving somewhat later than these packages, being released by Clares in January 1994, Plot also sought to cater for mathematical and educational users by offering support for function plotting, this having been largely ignored by the existing packages which tended "to be based on producing bar and pie charts from tables of figures".

Толық бейне

CD-ROM-ның енгізілуімен және мультимедианың кеңінен қолданылуымен Acorn 1992 жылдың басында Acorn Replay деп аталатын толық қозғалыс видео жүйесін жариялады, ол RISC OS жұмыс үстелінде немесе "төмен ажыратымдылықтағы толық экран режимінде" секундына 25 кадрға дейін бір мезгілде дыбыс пен бейнені қолдайды. Кейбір басқа толық қозғалыс видео технологияларынан айырмашылығы, Replay нақты уақытта жаппай сақтау құрылғысынан сығылған бейне деректерін оқу және тұрақты кадр жылдамдығын сақтау мүмкіндігін ұсынды, барлығы арнайы бейне кодтау аппараттық құралдарының қажеті жоқ стандартты есептеу аппараттық құралдарында. Replay қолданған қысу әдістері бастапқы бейне деректері үшін "25 мен 40 аралығындағы қысу коэффициенттерін" ұсынды, бағдарламалық қамтамасыздыманы қысу үшін 2 МБ немесе одан көп көлемдегі жедел жады бар компьютер қажет болды. CD-ROM немесе дискета сияқты жай қолжетімділік құралын ескере отырып, бейне секундына 12,5 кадр жылдамдықпен, ал қатты дискіден секундына 25 кадр жылдамдықпен ойнатылуы мүмкін. Бір 800 КБ дискета 12 секундтық бейнелерді сақтауға қабілетті. Технологияның бастапқы кезеңінде Replay файлдарын қолдау Genesis және Magpie сияқты гипермедиа қолданбаларына жылдам енгізілді, бағдарламалық жасақтаманы әзірлеушілер мазмұн жасаудың негізгі аудиториясы болды, себебі үлкен көлемде бейне деректерін түсіру және сақтау үшін қажетті жабдықтардың қымбаттығына байланысты. Бағдарламалық жасақтаманы жасаушылар бастапқы материалды цифрлық форматқа түрлендіру үшін тиісті жабдықталған компанияның қызметтерін пайдаланды, содан кейін Replay бағдарламалық жасақтамасы бейнені кадр бойынша өңдеу үшін қолданылды, бейнелерді қысу әдістері және "дельта қысуының бір түрі" қолданылды, нәтижесінде фильм файлы жасалды. Acorn компаниясының Replay-ді енгізуі Macintosh жүйелерінің пайдаланушылары үшін кеңінен қолжетімді болған Apple QuickTime жүйесімен салыстыруға себеп болды. Replay-дің артықшылықтары қазіргі аппараттық құралдардағы шешімнің тиімділігін қамтиды, тіпті 2 МБ жедел жадына жаңартылған A3000 кіріс деңгейі секундына 2 МБ деректерді өңдеуге қабілетті, бұл секундына 12,5 кадрды ойнатуға мүмкіндік берді. Керісінше, 2 МБ жедел жады бар Macintosh жүйесі видеоны тегіс ойнатуға мүмкіндік бермеді, бірақ аудио ойнату видео кадрларының төмендеуіне әсер етпеді, ал 4 МБ жүйесі CD-ROM дискінен секундына 15 кадрға жетуі мүмкін, бірақ мұндай жүйе Acorn-ның ARM3 негізделген жүйелеріне қарағанда қымбат болды, олар жоғары кадр жылдамдықтарына оңайырақ жетуге қабілетті. QuickTime видеоны экранның 1/16 бөлігінде ғана тегіс ойнатуға қабілетті екені хабарланды, сонымен қатар 68020 немесе одан жылдам процессорлары бар Macintosh жүйелерінде қолжетімді 32 000 түсті дисплей режимдерін қолданады. Acorn жүйелеріндегі Replay-дің бір кемшілігі - бейне жүйесінің орнатуы бойынша 256 түске дейін шектелгендігі. Білім беру бағдарламалық жасақтамасы және ресурстарын жеткізушілер Replay-дің интерактивті бейнелерді қазіргі Laservision мазмұнына қарағанда қолжетімді бағамен жеткізу мүмкіндігі бар екенін көрді, бірақ сол кезде Laservision әлі де "қазіргі уақытта ең жақсы сапалы, толық экранды, жылжымалы бейне" ұсынғанын атап өтті. Видеоклиптерді жинақтауды мультимедиалық авторлық мақсаттар үшін CD-ROM-да қолжетімді етудің мүмкіндіктері бар екені анықталды, бірақ білім беру әзірлеушілері технологияның нақты құндылығы видеоны басқа ақпарат түрлеріне ұқсату арқылы жүзеге асырылатын болады деп санайды, оны әртүрлі контексттер мен жұмыстарда қолдануға мүмкіндік береді және осылайша балаларға "медианы басқаруды" ұсынады. Білім берушілер де авторлық мүмкіндіктерді кеңейтуді күтті, балалар өздерінің бейнелерін түсіріп, өңдеп, жобаларына енгізе алады. Алайда, бейне деректерін өңдеуге байланысты шығындар, бір минуттық бейнені сақтау 60 МБ деп бағаланады, коммерциялық видеоны цифрландыруға арналған шығындар, видеоның бір минуты үшін 100 фунт стерлинг деп бағаланады, бұл мұндай мүмкіндіктер сол кездегі көптеген пайдаланушылар үшін қолжетімсіз болар еді. Бұл жағдайдың өзгеруіне QuickTime нарығында белгілер болды, ол қазірдің өзінде бейне цифрландыру карталарымен және Adobe Premiere сияқты өңдеу құралдарымен бірлесіп қысқа фильмдер жасауды қолдайды. Видео авторлық саласындағы одан әрі дамуды 1989 жылы Архимедтің айналасында "желіден тыс сызықтық емес өңдеу жүйесін" әзірлеген Eidos платформасына әкелді. Бұл бастапқы бейнелерді цифрландыруды және оларды бағдарламалық жасақтамамен пайдалану үшін қатты дискілерде немесе магниттік-оптикалық құралдарда сақтауды қамтиды. Мұндай бағдарламалық жасақтама цифрланған, "желіден тыс" бейнеде орындалған өңдеу операцияларына негізделген "өңдеу кестесін" жасау үшін қолданылады, ал осы өңдеу мәліметтері кейіннен бастапқы бейнеге қатысты "желідегі" өңдеу сеансында қолданылады, бұл әдетте таспа сияқты "сызықтық" құралдарда сақталады. Желіден тыс өңдеу ортасын ыңғайлырақ ету үшін ESCaPE (Eidos Software Compression and Playback Engine) деп аталатын жоғары тиімді симметриялық қысу схемасы әзірленді, ол минутына шамамен 1,5 МБ көлемдегі фильмдерді ұсынды. Acorn-ның Replay қысу бағдарламалық жасақтамасын және Replay DIY өнімін пайдаланудың уақытты қажет ететін процесін жою үшін, бұл Replay-дің сол кезде баса назар аударған "Қозғалыс Сызықтары" қысу схемасының салдары болды, Eidos ESCaPE негізінде және сол атпен Replay DIY үшін өзінің қысу бағдарламасын енгізді. Eidoscope бағдарламалық жасақтамасымен бірге, Eidos компаниясының кәсіби Optima бағдарламалық жасақтамасына негізделген, "ешбір компьютер платформасы ыңғайлылық және қарапайым пайдалану тұрғысынан бұған тең келмейді" делінген және бұл дамулар "көптеген Архимед пайдаланушыларын фильм жасауға талпынуға ынталандырады" делінген. 1995 жылы Computer Concepts Eidoscope және компанияның Eagle M2 "мультимедиалық картасы" бар жиынтықты ұсынды, ол аудио және бейне түсіру, жақсартылған аудио ойнату және MIDI порттарын қамтиды. Кәсіби емес қолданбаларға бағытталған Eidoscope фильмдерді 160 x 128 ажыратымдылыққа дейін өңдеуге шектелген және уақыт кодтарын қолдамады.

With the introduction of CD ROM and the broader adoption of multimedia, Acorn announced a full motion video system called Acorn Replay in early 1992, supporting simultaneous audio and video at up to 25 frames per second in the RISC OS desktop or in "a low resolution full screen mode". Unlike certain other full motion video technologies, Replay offered the ability to read compressed video data from mass storage in real time and to maintain a constant frame rate, all on standard computing hardware without the need for dedicated video decoding hardware. The compression techniques employed by Replay reportedly offered "compression factors of between 25 and 40" on the source video data, with the software decompression requiring a computer with 2 MB of RAM or more. Given a slower access medium such as CD ROM or floppy disk, video could be played back at up to 12.5 frames per second, with up to 25 frames per second from a hard disk. One 800 KB floppy disk could reportedly hold 12 seconds of video. In the introductory phase of the technology, support for Replay files was quickly introduced into hypermedia applications such as Genesis and Magpie, with software developers being the primary audience for the creation of content, largely due to the expense of the equipment required to capture and store large volumes of video data. Software developers would engage the services of a suitably equipped company to convert source material to digital form, with the Replay software then used to process the video frame by frame, employing image compression techniques and "a form of Delta compression", ultimately producing a movie file. Acorn's introduction of Replay prompted comparisons with Apple's QuickTime system which was already broadly available to users of Macintosh systems. Replay's advantages included the efficiency of the solution on existing hardware, with even an entry level A3000 upgraded to 2 MB of RAM being able to handle 2 MB of data per second to achieve the advertised 12.5 frames per second playback. In contrast, a Macintosh system with 2 MB of RAM was reportedly unable to sustain smooth video playback, although audio playback was unaffected by the dropped video frames, whereas a 4 MB system could achieve 15 frames per second from a CD ROM drive, although such a system was more expensive than Acorn's ARM3 based systems that could more readily achieve higher frame rates. QuickTime was also reported as only able to play video smoothly at 1/16th of the size of the screen, also favouring 32,000 colour display modes that were available on Macintosh systems with 68020 or faster processors. One disadvantage of Replay on the Acorn systems was the limitation of playback to 256 colours imposed by the built in video system. Educational software and resources providers saw the potential of Replay to deliver interactive video at a more affordable price than existing Laservision content, although it was noted that, at that time, Laservision still provided "the best quality, full screen, moving image to date". Opportunities were perceived for making compilations of video clips available on CD ROM for multimedia authoring purposes, although educational developers felt that the true value of the technology would be realised by making video like other forms of information, permitting its use in different contexts and works and thus offering children "control over the media". Educators also looked forward to more accessible authoring possibilities, with children being able to record, edit and incorporate their own video into their projects. However, the expense associated with handling video data, with the storage of one minute of video estimated at 60 MB, combined with the expense of commercial video digitisation, estimated at £100 per minute of video, meant that such possibilities would remain inaccessible for most users at that time. Indications that this situation would change were present in the QuickTime market, with it already supporting the creation of short movies in conjunction with video digitiser cards and editing tools such as Adobe Premiere. Further developments in the video authoring domain were brought to the platform by Eidos, who had developed an "offline non linear editing system" around the Archimedes in 1989, involving the digitisation of source video and its storage on hard disks or magneto optical media for use with editing software. Such software would be used to produce an "edit schedule list" based on editing operations performed on the digitised, "offline" video, and these editing details would subsequently be applied in an "online" editing session involving the source video, this typically residing on "linear" media such as tape. To support the more convenient offline editing environment, a highly efficient symmetric compression scheme known as ESCaPE (Eidos Software Compression and Playback Engine) had been devised, offering movie sizes of around 1.5 MB per minute. To remedy the time consuming process of using Acorn's Replay compression software with the Replay DIY product, this being a consequence of the "Moving Lines" compression scheme emphasised by Replay at that time, Eidos introduced its own compression software for Replay DIY based on ESCaPE and given the same name. Together with the Eidoscope software, based on Eidos' professional Optima software, it was claimed that "no other computer platform has anything to match in terms of convenience and sheer usability" and that these developments would "encourage a lot more Archimedes users to have a go at making movies". In 1995, Computer Concepts offered a bundle featuring Eidoscope and the company's Eagle M2 "multimedia card" which featured audio and video capture, improved audio playback, and MIDI ports. Aimed at non professional applications, Eidoscope was limited to editing movies up to a resolution of 160 x 128 and did not support time codes.

Даму құралдары

Архимедтің енгізілуімен Acorn бұрынғы машиналарында қалыптасқан дәстүрді жалғастырып, BASIC-ке қосымша тілдерді ұсынды, бірақ бұл тілдердің бағасы бұрынғы нұсқаларына қарағанда сәл жоғары болды, оларға Pascal, C, Prolog, Fortran және Lisp, сондай-ақ Logo, мысалы Logotron Logo кірді. Басқа Acornsoft тілдері, мысалы BCPL, ал Smalltalk 80-нің нұсқасы Smalltalk Express арқылы 620 фунт стерлингке сатылды, ол таныс терезелік ортаны ұсынды, бірақ 4 МБ жадты және қатты дискіні қажет етті.

ТАҢДЫРЫЛЫҚ

Acorn әрқашан өзінің бұрынғы машиналарында BBC BASIC-ті енгізуге баса назар аударды, ал Archimedes жетілдірілген нұсқасымен, BASIC V-мен жеткізілді, ол while циклдері, case операторлары және көпжолды if операторлары сияқты қосымша басқару ағыны құрылымдарын ұсынды. ELLIPSE, CIRCLE, RECTANGLE және FILL сияқты арнайы кілт сөздер арқылы графикалық примитивтер мен операциялар да қолжетімді болды, ал түстердің спецификациясы аппараттық құрылғы қолдайтын кең түстер палитрасына қол жеткізу үшін кеңейтілді. Сондай-ақ, спрайттарды сызу және басқару үшін, сондай-ақ тышқан курсорын қосу, шектеу, өшіру және оның орнын және күйін оқу үшін әртүрлі командалар қосылды, оның ішінде қарапайым десктоп ортасы да болды. RISC OS пайда болғаннан кейін BASIC және басқа тілдерде десктоптық немесе WIMP қолданбаларын жасау мүмкіндігі пайда болды. Стандартты түрде қолжетімді болғандықтан, BASIC көптеген десктоп қолданбаларын жасаушылар үшін табиғи таңдау болды, бірақ "Wimp-тың күрделілігі" және RISC OS бағдарламашысының анықтамалық нұсқаулығында сипатталған операциялық жүйе функционалдығына жүгіну қажеттілігі, оның құрамында "таңғажайып 52 Wimp шақыруы" болды, бағдарламашыларды механизмдер мен техникалар арқылы жетектеуге тырысатын оқулықтар арқылы белгілі бір деңгейде жеңілдетуді қажет етті. Мұндай қолданбаларды әзірлеуді жеңілдету үшін әртүрлі құралдар жиынтығын немесе кітапханаларды ұсынатын бірнеше өнімдер жарияланды, олардың ең ертесі Archway болды, ол қолданбаның әртүрлі аспектілерін, соның ішінде терезелердің орналасуын және мәзірді өңдеуді анықтау үшін құралдар ұсынды, сондай-ақ BASIC кітапханалық процедураларын қамтиды. Кейін BASIC-ті десктоп функционалдығына қол жеткізу үшін кеңейтуге талпыныстар жасалды. Мысалы, HelixBasic BASIC V-ге қосымша кілт сөздерді қосты, сонымен қатар дәстүрлі BASIC бағдарламаларының, соның ішінде графикалық бағдарламалардың терезелік ортада ашық және бір уақытта жұмыс істеуіне мүмкіндік берді. Екі өнім де кіріс бағдарламаларының өнімділігін жақсартуға бағытталған, бірақ Silicon Vision кейіннен десктоп қолданбаларын жасаушыларға арналған жеке өнім – WimpGEN-ді ұсынды. Бұл өнім десктоп ортасында жұмыс істеу үшін қажетті функционалдылықты іске асыратын BASIC бастапқы кодын жасауға арналған терезе және мәзір редакторларын ұсынды. Содан кейін арнайы қолданба функционалдығы қосылды, ал нәтижедегі бағдарлама RiscBASIC-ті пайдалану арқылы орындалғанға дейін компиляциялануы мүмкін. Архимедтегі BBC BASIC Дэвид Брабен және басқа да әзірлеушілер үшін Архимед шығарылғанға дейін кросс-платформалық ойын әзірлеу құралы ретінде қарастырылды, Брабен машинамен бірге келген үш өлшемді Lander ойынының авторы болды. BBC Micro Commodore 64 нұсқасы үшін Elite ойынын жасау үшін пайдаланылғандықтан және Commodore компаниясы Amiga ойынын жасауға "алғашқы күндері" көмектескендіктен, Archimedes ойын әзірлеуде ұқсас рөл атқарады деп күтілді, бұл рөл белгілі платформалардың (мысалы, Amiga, Atari ST, Sega және Nintendo консольдары) ойын әзірлеушілерін Acorn машинасымен таныстыруға мүмкіндік беретін еді. BASIC құрастырғышында ARM-нен басқа процессорлар үшін кодты кросс-компиляциялау мүмкіндігі ойлап табылды және Acorn-ның негізгі тұлғаларынан қолдау алынды, бірақ компания басшылығы өнімдеріне басқа жүйелерді қолдауды енгізуге құлшынбады, осылайша бұл күш-жігер шектелді.

Acorn had always emphasised its implementation of BBC BASIC in its earlier machines, and the Archimedes was delivered with an enhanced version, BASIC V, that provided additional control flow structures such as while loops, case statements, and multi line if statements. Graphics primitives and operations were also accessible via special case keywords such as ELLIPSE, CIRCLE, RECTANGLE and FILL, and the specification of colours was extended to access the broader colour palette supported by the hardware. Various commands were also added for sprite plotting and manipulation and to enable, confine, disable and read the position and state of the mouse pointer. including the rudimentary desktop environment. The arrival of RISC OS brought the possibility of developing desktop, or WIMP, applications in BASIC and other languages. Being available as standard, BASIC was a natural choice for many developers of desktop applications, although "the complexity of the Wimp" and the need to defer to operating system functionality described in the RISC OS Programmer's Reference Manual, this consisting of "a staggering 52 Wimp calls", required some mitigation by tutorials seeking to guide programmers through the mechanisms and techniques involved. To ease the development of such applications, various products offering toolkits or libraries were announced, one of the earliest being Archway, this providing tools to define different aspects of an application, including window layout design and menu editing, along with BASIC library routines. More ambitious attempts were later made to extend BASIC to access desktop functionality. For instance, HelixBasic added extra keywords to BASIC V whilst also making it possible for traditional BASIC programs, including graphical programs, to run in the window based environment transparently and concurrently. Although the performance of the supplied BASIC interpreter had been regarded as competitive, Both products focused on improving the performance of the input programs, but Silicon Vision subsequently introduced a separate product, WimpGEN, as an accessory for desktop application developers. This product provided window and menu editors that would generate BASIC source code implementing the functionality required to support operation in the desktop environment. Specific application functionality would then be added, and the resulting program could also be compiled using RiscBASIC before being run. BBC BASIC on the Archimedes was considered as a vehicle for cross platform game development by David Braben and other developers before the Archimedes was released, Braben being the author of the three dimensional Lander game supplied with the machine. Since the BBC Micro had been used as a development host for the Commodore 64 version of Elite and reportedly by Commodore to assist Amiga development "in the early days", a similar role was anticipated for the Archimedes in game development, this role also having the potential to expose games developers for established platforms (such as the Amiga, Atari ST, and the Sega and Nintendo consoles) to the Acorn machine. The ability to cross assemble code in the BASIC assembler for processors other than the ARM was devised, and support from key individuals at Acorn was secured, but the company's management were reluctant to incorporate support for other systems in its product, thus curtailing the effort.

С

Кейбір бағдарламалық жасақтама үйлері BASIC және ARM ассемблері тілдерін қолданғанына қарамастан, әсіресе Computer Concepts компаниясы, олардың әзірлеушілері ARM процессорын "Assembler-де бағдарламалау үшін жасалған" деп есептеді және онда Impression және ArtWorks ARM ассемблері тілінде, BASIC ассемблерін пайдаланып іске асырылды. Бірақ өнімділік пен тасымалдану себептерімен C сияқты жоғары деңгейдегі тілдерді қолдану қажеттілікке айналды. Acorn компаниясының өз C компиляторын ұсына алуы "сәттілікке байланысты" болды: бұл өнім бастапқыда Артур Норман мен Алан Майкрофт Кембридж университетінің бас компьютері үшін жасады, кейін Acorn компаниясына ұсынылды. Acorn-ның бастапқы C компиляторы мен құрастырушы өнімдері 1991 жылдың ортасында Desktop C және Desktop Assembler өнімдерімен алмастырылды. Бұл өнімдер Acorn-ның үстелдік әзірлеу ортасын құрады, мақсаты – қосымшалар мен модульдерді әзірлеуге жұмсалатын уақытты және күш-жігерді азайту, сонымен қатар осындай іс-шараларды үстелдік ортада қолдау. Екі өнім де бастапқы кодты өңдеу үшін Edit-тің жетілдірілген нұсқасы – SrcEdit-ті ұсынды, ол "throwback" мүмкіндігін қолдады: C компиляторы сияқты басқа құралдар жасаған бастапқы кодтағы орналасқан жерлерге өтуге мүмкіндік берді. Desktop Debugging Tool (DDT) "өте әсерлі жол бойынша откезеңдегі откезеңдік түзету құралы" деп сипатталды, ол үзіліс нүктелерін және бақылау нүктелерін қолдайды, сондай-ақ модульдерге қарағанда әдеттегі қосымша кодын "десктопты тоқтату" арқылы қадамдармен өтуге мүмкіндік береді, бұл әрекеттің бақылауы нақты десктоптан бөлек жұмыс істейтін десктопқа ұқсас терезелер арқылы жүзеге асырылады. Компилятор, ассемблер және линкер құралдарымен қатар, Make деп аталатын және Makefiles-ті қолдайтын құрастыру құралы, сондай-ақ қосымша терезесін жобалау үшін қолданылатын FormEd құралының жетілдірілген нұсқасы да ұсынылды. Desktop C құны 229 фунт стерлинг плюс ҚҚС, ал Desktop Assembler құны 149 фунт стерлинг плюс ҚҚС.

C++ тілінде

Acorn-ның C++ стратегиясы белгілі бір дәрежеде сынға ұшырады. Бастапқыда компания AT&T CFront бағдарламасын тіркелген әзірлеушілер қауымдастығына ұсынды, бұл Acorn's Desktop C өнімінің әрі қарай компиляциясы үшін C++ кодын аударуға мүмкіндік берді. Acorn бұдан кейін жаңа өнім ұсынды, ол Desktop C-ны алмастырды, CFront 3.0 интеграцияланған, бірақ ерекшеліктерді қолдамайтын C және C++ компиляциясын қамтамасыз етті. Дегенмен, әзірлеушілердің пікірлері теріс болды, олар нашар сапалы кодты және баяу компиляция уақытын атап өтті, ал әзірлеушілер, көрінетіндей, жақсы RISC OS ортасын қолдайтын нағыз C++ компиляторын қалаған. Басқа платформаларда C++ сыныптар кітапханаларын қабылдауға қарамастан, Acorn пайдаланушы интерфейсі компоненттерінің функционалдығын Toolbox деп аталатын модульдер жинағы арқылы ұсынды, олар жүйелік шақырулар деңгейінде қолжетімді болды. GNU C++ компиляторының портынан басқа, өзіне кемінде 4 МБ жедел жад қажет, Acorn компиляторынан әлдеқайда арзан болған Easy C, құралдардың тар ауқымын ұсынды, әсіресе Acorn өніміндегі жөндеушінің болмауы және Acorn компиляторынан айырмашылығы ANSI тіл стандартына сәйкес емес еді. Дегенмен, ол "нарықтың төменгі сегментіне бағытталған C әзірлеу жүйесін пайдалануды жеңілдету" мақсатымен негізгі компилятор, құрастырушы, байланыстырушы және құрастыру құралдарын ұсынды. 1994 жылдың соңында Beebug компаниясы Acorn-ның C++ өнімінің қолжетімділігінен бұрын Easy C++ жариялады. Easy C++ C++ бастапқы кодын тікелей ARM объектілік кодына компиляциялады және үлгілер мен ерекшеліктерді қолдады. Ол Easy C-ден жаңарту ретінде 99 фунт стерлинг плюс ҚҚС немесе 49 фунт стерлинг плюс ҚҚС бағасында сатылды. Өнім жағымды қабылданды, әзірлеушілер "өздеріне қойған мақсатқа жетті", яғни нағыз C++ компиляторын жасады, бірақ өнімді жақсарту үшін жаңа құжаттаманың жетіспеуі және одан әрі дамыту қажеттігі де анықталды. Нәтижесінде, платформа үшін қолайлы C++ компиляторы мен сыныптар кітапханаларының болмауы ірі әзірлеушілерді басқа платформаларға көшуге және RISC OS үшін жаңа бағдарламалық жасақтама шығару жоспарларынан бас тартуға итермеледі. 1994 жылы Colton Software компаниясының Марк Колтон Acorn компаниясын C компиляторын қосымшаларды әзірлеуге көмектесетін "C toolbox" кітапханаларымен толықтырмағаны үшін сынады және Acorn компаниясын Visual Basic-тің енгізілуі және қосымшаларды әзірлеу үшін C++ пен сыныптар кітапханаларын қолдану сияқты кең ауқымды даму құралдарының тенденцияларына қатысты "тоқтап қалған" деп санады, осылайша тек Windows бағдарламалық жасақтамасының үлкен нарығы ғана мұндай күрделі қосымшаға қажетті инвестицияны ақтауға болатынын көрсетті. Windows-ты дамыту C++ және платформаға тән сыныптар кітапханаларын пайдалана алатындықтан, Computer Concepts Acorn компаниясынан осындай бағдарламалық жасақтаманы Acorn платформасында жасауға мүмкіндік беретін ұқсас құралдар мен ресурстарды күтті, бірақ бұл орындалмады. Sibelius Software компаниясының Бен Финн Sibelius 7 C++ тілінде жазылған "толыққанды жаңа бағдарламалық жасақтама" екенін, бұрынғы нұсқалары ассемблер тілінде жазылған, себебі осындай төмен деңгейдегі тілде сұралған мүмкіндіктерді іске асыру қиын болды деп мәлімдеді. C++ бағдарламалық жасақтамасының тасымалдануы Sibelius-ті PC және Mac платформаларында қолжетімді етуге мүмкіндік берді. Алайда, Acorn C++ даму ортасын жеткілікті түрде жаңарта алмағандықтан, компания жаңа өнімін RISC OS-ке жеткізе алмады.

Acorn's C++ strategy was the subject of a degree of criticism. Initially, the company announced the availability of AT&T's CFront to its registered developer community, this translating C++ code for further compilation by Acorn's Desktop C product. Acorn followed up by offering a new product, replacing Desktop C, that integrated CFront 3.0 to support C and C++ compilation, albeit without support for exceptions. Feedback from developers had been negative, however, citing poor quality code and slow compilation times, with developers apparently wanting "a true native C++ compiler with good RISC OS environment support". Despite the adoption of C++ class libraries on other platforms, Acorn chose to provide user interface component functionality using a collection of modules, known as the Toolbox, accessible at the system call level instead. Apart from a port of the GNU C++ compiler, itself requiring at least 4 MB of RAM to run, Priced significantly less than Acorn's compiler, Easy C provided a narrower range of tools, lacking the debugger of Acorn's product in particular, and had also not been validated as conforming to the ANSI language standard, unlike Acorn's compiler. Nevertheless, it did provide the essential compiler, assembler, linker and build tools, aiming to be "an easy to use C development system aimed at the lower end of the market". In late 1994, Beebug followed up by announcing Easy C++ in advance of the availability of Acorn's own C++ product. Easy C++ compiled C++ source code directly to ARM object code and supported both templates and exceptions. It was priced at £99 plus VAT or £49 plus VAT as an upgrade from Easy C. The product was seemingly positively received, with the developers having "achieved the target they set themselves" by delivering a native C++ compiler, although the lack of updated documentation and the need for further development to improve the product were also identified. Ultimately, the stated lack of a suitable C++ compiler and accompanying class libraries for the platform led prominent development houses to focus on products for other platforms and to abandon plans to release new software for RISC OS. In 1994, Mark Colton of Colton Software criticised Acorn for not complementing its C compiler with "C toolbox" libraries to assist with application development, and regarded Acorn as being "at a standstill" relative to broader development tool trends such as the introduction of Visual Basic and the increasing adoption of C++ together with class libraries for application development. indicating that only the larger market for Windows software could make the necessary investment in such a sophisticated application worthwhile. Since Windows development could leverage C++ and platform specific class libraries, Computer Concepts had expected Acorn to deliver comparable tools and resources to make the development of such software possible on the Acorn platform "to no avail". Ben Finn of Sibelius Software indicated that Sibelius 7 had been a "completely new piece of software" written in C++, in contrast to earlier versions written in assembly language, primarily due to the difficulties of implementing requested features in such a low level language. The portability of C++ software also permitted Sibelius to be made available for the PC and Mac platforms. However, with Acorn unable to provide a suitably updated C++ development suite, the company was unable to deliver its new product on RISC OS.

Графикалық кеңейтулер

1990 жылы Atomwide компаниясы Archimedes-тегі VIDC чипін 24 МГц-тен 36 МГц-ке дейін жылдамдатуға арналған кеңейтімді жариялады, бұл мультисинхронды мониторларға қосылған машиналар үшін жоғарырақ ажыратымдылықтағы дисплей режимдерін ұсынды. 1280 x 480 және 1024 x 640 ажыратымдылықтары қолданылса да, төмендеген жаңару жылдамдығынан туындаған жалтырау мәселесі туралы хабарланды, бірақ 1152 x 486 ажыратымдылығы осы тұрғыдан көбірек жайлы болып көрінді. SVGA 800 x 600 ажыратымдылығы 16 түске дейін қолдау көрсетті. VIDC жиілігін арттырудың бір салдары – дыбыстардың жиілігінің де артуы болды, себебі VIDC дыбыс шығаруға да жауапты болды. VIDC күшейткіштерін кейбір монитор сатушылары Archimedes машиналарына арналған тиісті кабельмен бірге ұсынды, бірақ құрылғыны орнату үшін бекітілген техникалық қызмет көрсету жұмыстарын орындау қажет болды. Taxan 795 Multivision сияқты мониторлар VIDC күшейткіші болмаған жағдайда тек мультисинхронды режимдерде ғана қолданыла алды, ал оның қосымша бағдарламалық жасақтамасы дисплеймен үйлесімді болу үшін «барлық режимдерді қайта анықтауға» және жаңа режимдерді ұсынуға тырысты. VIDC күшейткішінің шешімдерінің бір кемшілігі – VIDC-тің жаңа жоғары жиілігінде пайдаланылатын жадтың кеңейтілген өткізгіштік қабілеті болды, бұл жоғары ажыратымдылық режимдерін пайдаланғанда, әсіресе ARM2 процессорлары және баяу жад шиналары бар машиналарды баяулатты. Сондықтан, орнатылған дисплей жабдықтамасының шектеулерін айналып өту үшін басқа шешімдер қабылданды, атап айтқанда, The Serial Port компаниясынан PCATS графикалық күшейткіші сияқты «графикалық күшейткіштер» және Computer Concepts ColourCard және State Machine компаниясының G8 сияқты «түсті карталар», жүйе жадынан тәуелсіз бейне сигналын жасау үшін, қалыпты экран жадының көшірмесін сақтайтын жеке фреймбуферді ұсынды. Бұл жоғарырақ жаңару жылдамдықтарына (70 Гц-қа дейін) жоғары ажыратымдылық режимдерінде де мүмкіндік берді, бірақ VIDC жүктеген экран жадының максималды көлемі (480 КБ) қол жетімді ажыратымдылық пен түс тереңдігіне шектеу қойды, 800 x 600 ең жоғары ажыратымдылықтағы 256 түсті режим болатын. Дегенмен, мұндай карталар VIDC-ге қарағанда 256 түсті режимдерде гейрек палитраларды қолдай алды, ал төменгі ажыратымдылықта 32 000-нан астам түстерді ұсынатын үлкен түс тереңдігін қолдай алды. ColourCard ARM2 жүйесіне 16 түсті (480 КБ) 1600 x 600 дисплей режимін пайдалануға және «28 Acorn режимінің жылдамдығынан 160% жылдамдықпен» жұмыс істеуге мүмкіндік берді, бұл 640 x 480 256 түсті (300 КБ) ажыратымдылықтағы режим еді. Computer Concepts және Watford Electronics компанияларының бұрынғы аппараттық дизайнерлері құрған State Machine компаниясы 1992 жылдың соңында G8 және G8+ түсті карта перифериялық құрылғыларының қатарын жариялады, содан кейін G8 Professional, бұл карталар 1992 жылы BBC Acorn User көрмесінде көрсетілді, сондай-ақ Computer Concepts ColourCard та көрсетілді. Әртүрлі өнімдер қатарындағы маңызды айырмашылық – VIDC-тің рөлі болды, ColourCard «бейне коммутаторын» пайдаланды, ол VIDC-ге дәстүрлі дисплей режимдері үшін картадан тәуелсіз шығыс сигналын жасауға мүмкіндік берді, ал карта тек жетілдірілген режимдер үшін шығыс берді, ал State Machine карталары шығыс үшін толық жауапты болды және осылайша дәстүрлі режимдердің эмуляциясын қамтамасыз етті, бұл State Machine бағдарламалық жасақтамасының алғашқы нұсқаларында кейбір режимдер үшін «хат жәшігі» әсеріне және бағдарламалық жасақтамамен, әсіресе ойындармен үйлесімсіздік мәселелеріне әкелді, олар дисплейді конфигурациялау үшін VIDC тіркелімдеріне тікелей қол жеткізе алды. Кейінгі State Machine компаниясының әзірлемелері G16 картасын ұсынды, ол 15 және 16 биттік пиксел режимдерін қолдады. Өткізгіштік шектеулерімен қатар, VIDC фреймбуферлерінің мөлшеріне негізгі шектеу қойылды, бұл жад контроллері, VIDC-ге DMA арқылы берілетін фреймбуферлердің мөлшерін нақты 512 КБ физикалық жад аймағына дейін шектеді. State Machine ColorBurst картасы G16 картасымен бірге жарияланды, ол жадты карталау әдістерін пайдаланып, бұрынғы карталардың 512 КБ орнына 1 МБ бейне RAM-ды қамтамасыз етті және осылайша үлкен экран режимдерін қолдады. Кездейсоқ, ARM Limited 1992 жылдың соңында Computer Concepts және State Machine өнімдерінің енгізілуімен бір уақытта Archimedes-те VIDC10-ның мұрагері VIDC20-ны жариялады. 1993 жылдың соңында Acorn-тің келесі буыны жүйесі (кейін Risc PC ретінде шығарылды) туралы хабарлар, әсіресе 24 биттік түс қолдауы, RISC OS-де жоғары түс тереңдіктерін қолдауды жақсарту туралы ұсыныстарға әкелді, оны State Machine-нің ColorBurst картасы аясында «басқа өндіруші Acorn-тің жаңа өнімін іске қосудан бұрын осындай қуатты құрылғыны шығаратыны күмәнді» деп бағалады. G335 кластерлік модулін қолданатын ClusterCard, Archimedes сериясы үшін VIDC-ні пайдалануды қажет етпейтін алғашқы графикалық карта болып хабарланды. IBM PC үйлесімді жүйелері Archimedes-ті «дисплей саласында бәсекелестен әлдеқайда артта қалдырғандықтан», ClusterCard A5000-дағы жергілікті шина архитектурасына ұқсас шешімді ұсынуға тырысты, бұл «A5000-ды VIDC20-мен жабдықталған келесі Acorn сериясымен салыстыруға болатын графикалық машинаға айналдыруға» мүмкіндік берді. 1994 жылы Risc PC-нің іске қосылуы Archimedes-тің мұрагері болды, ал State Machine бұған «түпнұсқа G8 және G16 State Machine графикалық карталарының толыққанды жаңа алмастырғышы» деп аталатын ColourView өнімімен жауап берді, ол 16 биттік пикселдік десктопқа үйлесімді экран режимдерін ұсынды, сонымен қатар 1 МБ фреймбуферсіз ClusterCard үшін модульдік нұсқасы да қол жетімді болды. Картының толық нұсқасы A300, A400, A5000 және A540 машиналары үшін қол жетімді болды. Жалпы графикалық жақсартулардан өзгеше, әртүрлі өнімдер телеарналар индустриясын және басқа кәсіби бейнелеу қолданбаларын қолдау үшін де ұсынылды. 1990 жылдың соңында Millipede Electronic Graphics «төрт P3 (пикселді құбыр процессорлары) чипі және 27 МГц жиілікте жұмыс істейтін Arm3 процессоры бар» APEX (Archimedes P3 кеңейтімі) деп аталатын бейнелеу өнімін жариялады. «32 биттік пикселдегі телеарна сапасының графикасын», терезелер мен спрайттарға аппараттық қолдауды, нақты уақыт бейнелеуін біріктіруге және өңдеуге баса назар аудара отырып, өнім кәсіби пайдаланушыларға бағытталған және оған сәйкес бағаланған, 4 МБ жады бар нұсқасының құны 2750 фунт стерлинг болатын күтілді. Дегенмен, Acorn компаниясымен «Risc OS графикалық функцияларын толық эмуляциялауға мүмкіндік беру» үшін лицензиялық келісімге қол жеткізілді. Бұл өнімнен кейін Millipede 1994 жылдың басында төрт арнайы чип, ARM3, FPA және 16 МБ бейне RAM-ы бар екі еселенген подолде құны 3975 фунт стерлинг болатын «жаңа Apex Imager» бейне картасын ұсынды, бұл 1990 жылғы түпнұсқа өнімнің бағасынан ешқандай айырмашылық жоқ еді. Бұл өнім FPGA құрылғыларын кеңінен пайдаланады және көптеген бейне кіріс және шығыс мүмкіндіктерін ұсынады. Apex жабдығы Eidos бейне түсіру және қысым шешімі Thumper-де қолданылды, ол Risc PC-де жұмыс істеді және «нақты уақытта толық PAL кадр жылдамдығымен MPEG 1 ажыратымдылықтағы бейнені өңдей алды», 1995 жылдың басында Eidos бас директоры «біздің қажеттіліктеріміз үшін кез келген платформадағы ең жақсы дигитайзер» деп бағалады. Бұрынғы Eidos түсіру шешімдері 8 МБ жады бар A540 машиналарында қолданылды.

An expansion to speed up the VIDC chip in the Archimedes from 24 MHz to 36 MHz was announced by Atomwide in 1990, offering higher resolution display modes for machines connected to multisync monitors. Although resolutions up to 1280 x 480 and 1024 x 640 were supported, flicker due to a decreased refresh rate was reported as a problem, with 1152 x 486 appearing to be more comfortable in this regard. The SVGA resolution of 800 x 600 was also supported in up to 16 colours. One side effect of increasing the frequency of the VIDC was to also increase the frequency of generated sounds, since the VIDC was also responsible for sound generation. VIDC enhancers were supplied by some monitor vendors together with the appropriate cable for Archimedes machines, although fitting the device still required approved service work to be performed. Monitors such as the Taxan 795 Multivision were only usable in multisync modes without the VIDC enhancer whose accompanying software sought to "redefine all modes" to be compatible with the display as well as providing new modes. One drawback of VIDC enhancer solutions was the increased memory bandwidth used by the VIDC at its newly elevated frequency, slowing down machines when using higher resolution modes, particularly machines with ARM2 processors and slower memory busses. Consequently, other solutions were adopted to work around the limitations of the built in display hardware, notably "graphics enhancers" such as the PCATS graphics enhancer from The Serial Port, and "colour cards" such as Computer Concepts' ColourCard and State Machine's G8 which provided a separate framebuffer, holding a copy of the normal screen memory, for use in generating a video signal independently of the system's main memory. This permitted higher refresh rates (up to 70 Hz) even for higher resolution modes, although the maximum size of the screen memory imposed by the VIDC (480 KB) also imposed a limit on available resolutions and colour depths, with 800 x 600 being the highest resolution 256 colour mode that could be supported. However, such cards were also able to support more flexible palettes in 256 colour modes than the VIDC, and for lower resolutions, greater colour depths offering over 32,000 colours could be supported. The ColourCard was reported to allow an ARM2 system to use a 1600 x 600 display mode with 16 colours (occupying 480 KB) with an operating speed of "160% of the speed of the considerably lower resolution Acorn mode 28", this being 640 x 480 with 256 colours (occupying 300 KB). State Machine, founded by former hardware designers from Computer Concepts and Watford Electronics, announced a range of colour card peripherals, starting with the G8 and G8+ in late 1992, followed by the G8 Professional, these cards being demonstrated at the BBC Acorn User show in 1992, as was the Computer Concepts ColourCard. One potentially significant difference between the different product ranges was the role of the VIDC, with the ColourCard employing a "video switch" that permitted the VIDC to generate an output signal independent of the card for traditional display modes, with the card only generating output for enhanced modes, whereas the State Machine cards were entirely responsible for output and thereby provided emulations of the traditional modes, this leading to a "letter box" effect for some modes in early versions of the State Machine software and also causing compatibility issues with software, particularly games, that accessed VIDC registers directly to configure the display. Subsequent developments from State Machine brought the G16 card, offering application specific support for 15 and 16 bits per pixel modes. Alongside bandwidth constraints, a fundamental limitation to the size of VIDC framebuffers was imposed by the memory controller, limiting the size of framebuffers transferred to the VIDC through DMA to a specific 512 KB physical memory region. State Machine's ColourBurst card, announced together with its G16 card, employed memory mapping techniques to provide 1 MB of video RAM instead of the 512 KB of earlier cards and thus supporting larger screen modes. Coincidentally, ARM Limited announced the VIDC20 the successor to the VIDC10 in the Archimedes at around the same time as the introduction of the Computer Concepts and State Machine product ranges in late 1992. By late 1993, rumours about Acorn's next generation system (eventually released as the Risc PC), particularly 24 bit colour support, led to suggestions of improved support for higher colour depths in RISC OS, accompanied by the observation in the context of State Machine's ColourBurst card that "it seems unlikely that another manufacturer will release such a powerful device before the launch of Acorn's new baby". The ClusterCard, employing the G335 Cluster Module was reported to be the first graphics card for the Archimedes series not requiring the use of the VIDC. With IBM PC compatible systems leaving the Archimedes "well behind the competition in the display stakes", the ClusterCard was seen as attempting a solution similar to a local bus architecture on the A5000, with the potential to "transform the A5000 into a serious graphics machine, with possibly as good a display potential as the next Acorn series equipped with VIDC20s". The launch of the Risc PC in 1994 demonstrated Acorn's successor to the Archimedes, to which State Machine responded with a product called ColourView, "an all new replacement for the original G8 and G16 State Machine graphics cards", offering 16 bits per pixel desktop compatible screen modes, with a modular version also available for the ClusterCard without the 1 MB framebuffer. The full version of the card was reportedly available for A300 series, A400 series, A5000 and A540 machines. Somewhat distinct from general graphics enhancements, various products were also introduced to support the broadcasting industry and other professional imaging applications. In late 1990, Millipede Electronic Graphics announced an imaging product called APEX (Archimedes P3 Expansion) featuring "four P3 (pixel pipeline processor) chips, together with an Arm3 processor running at 27 MHz". With support for "broadcast quality graphics at 32 bits per pixel", hardware support for windows and sprites, emphasising real time image combination and manipulation, the product was aimed at professional users and priced accordingly, with the version providing 4 MB of RAM projected to cost £2750. Nevertheless, a licensing agreement had been reached with Acorn to "enable Risc OS graphics functions to be fully emulated". Following up from this earlier product, Millipede offered an "all new Apex Imager" video card in early 1994 featuring the four custom chips, ARM3, FPA, and 16 MB of video RAM on a double width podule costing £3975, this being virtually unchanged from the pricing of the original product from 1990. This product appears to make extensive use of FPGA devices and offers numerous video input and output facilities. Apex hardware was used by the Eidos video capture and compression solution, Thumper, which ran on a Risc PC and was able to process "MPEG 1 resolution video at full PAL frame rate in real time", being regarded in early 1995 as "the best digitiser for our needs on any platform" by Eidos' managing director. Previous Eidos capture solutions used A540 machines with 8 MB of RAM.

Жылжымалы нүктелік арифметика

Архимедтер стандартты түрде жылжымалы нүктелік арифметиканы аппараттық қолдаумен қамтамасыз етпеді, бірақ жүйе оны қосуға мүмкіндік беретіндей жобаланған, сонымен қатар Acorn компаниясы бағдарламалар пайдалануы үшін жылжымалы нүктелік копроцессордың нұсқаулар жиынтығы архитектурасын анықтаған. Осыған сәйкес, осындай копроцессордың эмуляциясын қамтамасыз ететін бағдарламалық модуль, осы қосымша нұсқауларды дәстүрлі ARM нұсқауларын пайдалана отырып жазылған бағдарламалық жасақтамада өңдеді. Копроцессор он алты емес, сегіз регистрі бар "қырқылған" ARM ретінде сипатталды, ол жадқа және одан (бір, екі, кеңейтілген екі және жинақыланған ондық кодталған өрнектерді қолдап) мәндерді беруге, негізгі процессор мен копроцессор арасында мәндерді алмасуға, копроцессордан күй ақпаратын алуға, мәндер бойынша унитарлық және бинарлық операцияларды орындауға және салыстырулар жасауға мүмкіндік берді. Архимед 300 және 400 сериялы машиналардың бірінші буынында тек 400 сериясы ғана жылжымалы нүктелік құрылғыны (FPU) немесе копроцессорды қосуға арналған тиісті кеңейту мүмкіндігіне ие болды, бірақ эмулятор барлық модельдерде қолдау тапты. 400/1 сериясында кеңейту мүмкіндігі сақталды. FPU кеңейту картасы 1989 жылы R140 жұмыс станциясы және 400 сериясы үшін жеткізілді, құны 599 фунт стерлингке қосылған ҚҚС-қа тең болды және WE32206 негізінде жасалған, ARM мен WE32206 арасында аударма жасау үшін "протокол түрлендіргіш чипі" қолданылды. WE32206 картасы сондай-ақ IBM PC-ге үйлесімді Acorn's Springboard кеңейту картасы үшін де ұсынылды. Acorn ARM-ді қолданыстағы FPU чипіне қосу жаңа копроцессорды әзірлеуге қарағанда аппараттық негіздегі жылжымалы нүктелік шешімді жеткізуге "әлдеқайда жылдам жол" болады деп күткенімен, WE32206-қа интерфейс үшін жауапты арнайы логикалық тізбекті әзірлеудің күрделілігі күткеннен артық болды, жеткізуге екі жыл кетті. FPU-ға жасалған шолулар көбінесе ынтасыз болды, Acorn-ның сегіз есеге жылдамдату туралы талаптары "нақты бағдарламада" қол жеткізілуі мүмкін емес екенін атап өтті, бірақ қайталанатын жылжымалы нүктелік операцияларды орындайтын бағдарламалар ARM2 негізіндегі базалық жүйенің шамамен төрт-он алты есе жылдамдығын арттырды. Біршама қолданбалы сынақтар Acorn-ның талаптарымен сәйкес келетін сегіз есеге дейін жылдамдатуды көрсетті, бірақ бұл жетістіктерді ARM3 жаңартуынан қол жетімді кеңірек өнімділікті арттырумен салыстырды, бұл жалпы жылдамдықты төрт есеге дейін жақсартады. Көбінесе BASIC бағдарламалауға назар аударған бір сарапшы ARM3 жаңартуымен FPU "ешқандай қажеттілігі жоқ" деген қорытындыға келді. Тағы бір сарапшы кейбір, бірақ барлық емес C бағдарламалары FPU-дан пайда табатынын мойындады, өйткені "жақсы бағдарламашы мүмкін болса, жылжымалы нүктелік нұсқауларды қолданудан аулақ болады", бұл Acorn-ның R140 жұмыс станциясы жаңартудан көбірек пайда табатынын білдіреді. FPA-ны ресми түрде қолдайтын модельдер құрылғыны шығарудан бұрын ұсынылған, сондай-ақ әртүрлі ARM3 жаңарту карталары бұрынғы модельдер үшін FPA ұясымен қол жетімді болды. Құрылғыны GEC Plessey Semiconductors компаниясы жасап шығарды және 1993 жылдың басында "өндірістің озық сатысында" екені хабарланды. Қолжетімділігі әлі де белгісіз болды, ARM техникалық мәліметтерді жариялап, 134,000 транзисторлы чиптің "Arm-ның ең күрделі интегралдық схемасы" екенін және MIPS R3010 жылжымалы нүктелік копроцессорымен "шамамен 4 MFLOPS" өнімділігін салыстырып, электр қуатын тұтынудың айтарлықтай артықшылығын мәлімдеді. FPA10-ның соңғы шығарылымы кезінде қосымша мәліметтер берілді, онда 26 МГц жұмыс жиілігі мен 250 мВт қуат тұтыну көрсетілген. Компьютерлік тұжырымдамалар және Colton Software сияқты ірі бағдарламалық жасақтама өндірушілердің қабылдауы сақтықпен болды, біріншілерінің өнімдері жылжымалы нүктелік нұсқауларды қолданбайды және осылайша пайдаға қол жеткізе алмайды, ал соңғылары осындай нұсқауларды қолданады, бірақ өнімділіктегі маңызды артықшылықтарға күмәнмен қарады. FPA10 сынағынан алынған байқаулар Resultz және PipeDream 4 сияқты қосымшалардың "Colton Software өнімдері" және басқа да электронды кестелер, сандарды өңдеуге қатысты пайдасы бар сияқты, "ешқандай жылдамдық жақсаруын" көрсетпеді, бұл осы қосымшалардың қажетсіз есептеуден аулақ болуына және графикалық пайдаланушы интерфейсін қызмет көрсетудің маңызды шығындарына байланысты. Басқа бағдарламалар, мысалы Draw және ArtWorks - Computer Concepts өнімдері - жылжымалы нүктелік эмулятордың (FPE) орнына өздерінің арифметикалық жүйелерін қолданды, сондықтан күтілгендей, жылдамдатылған жылжымалы нүктелік нұсқауларды пайдалана алмады. Алайда, POV Ray сияқты басқа жүйелерден импортталған немесе Clares' Illusionist және Oak Solutions' WorraCAD сияқты таңдалған түпкілікті қосымшалар FPA-дан айтарлықтай өнімділік пайдасын алды, жылдамдық 5-10 есеге дейін артты. Intelligent Interfaces' Fortran компиляторымен құрастырылған бағдарламалар "кейбір процедуралар FPA10-мен 20 есе жылдам орындалады" деп хабарланды. Өнім "құнына сай" деп есептелді, бірақ көптеген қосымшаларда қолдаудың шектеулі болуына байланысты, олар негізгі аппараттық платформада өнімді арифметиканы қамтамасыз ету үшін өздерінің процедуралары мен техникаларын пайдаланды, сондай-ақ FPA орнатылған пайдаланушылардың жеткілікті саны болмағандықтан бағдарламалық жасақтама өндірушілерінің қолдау ұсынуға ынтасы болмады. FPA10 соңғы құрылғы ретінде қолжетімді болғанымен, оның жұмыс жиілігі 26 МГц-ке дейін шектелген, ал ARM3 жаңартулары 35 МГц дейін жиілікпен жеткізілді және A540 процессорлық картасын жаңарту сияқты өнімдерде де қолданылды. ARM3 жаңартулары 33 МГц ARM3 процессорларымен де жасалды, бірақ 25 МГц әріптестерінен айырмашылығы, FPA10 копроцессорларымен бірге келмейді, мүмкін, тез бөліктің қолжетімділік мәселелеріне байланысты. Қазіргі модельдерде қолданылатын ARM2 20 МГц жиілікте жұмыс істеуге қабілетті болғанымен, деректер шинасының жылдамдығы және қолданылатын "салыстырмалы түрде баяу", бірақ сонымен қатар салыстырмалы түрде арзан RAM құрылғылары сияқты сыртқы шектеулерге байланысты ешқашан 8 МГц жиілікте жұмыс істемеді. ARM3 чиптегі 4 КБ біріктірілген нұсқаулар мен деректер кэші болды, бұл сыртқы шектеулерді жеңілдетіп, процессорды жоғары 20 МГц жиілікте өнімді жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Осы жоғары жылдамдықпен жұмыс істейтін процессормен ARM3 жаңартуы бар компьютердің жалпы өнімділігі жаңартусыз машинадан екі есе жоғары болды ("орташа есептегенде, орындау уақыты жартылай болды"), кіріс-шығыс операцияларын орындайтын бағдарламалар азырақ пайда тапты ("нақты жағдайда 30 проценттік жақсарту"). Түпнұсқа A300 және A400 сериялы модельдері, A400/1 сериясынан айырмашылығы, MEMC1a жаңартуын қажет етті. ARM2-мен 100 проценттік үйлесімділік туралы мәлімдеме жасалды, сондай-ақ ARM3 толық жылдамдықпен жұмыс істегенде тым жылдам жұмыс істейтін бағдарламалық жасақтаманы өңдеу үшін чиптегі кэшті өшіруге және сағатты 8 МГц-ке баяулатуға мүмкіндік берілді, бірақ бастапқыда ұсынылған ARM3, құрылғыдағы әртүрлі копроцессор интерфейсінің енгізілуіне байланысты ескі аппараттық жылжымалы нүктелік копроцессор шешімімен үйлесімді болмады, бұл интерфейс ақырында FPA құрылғысымен пайдаланылды. Жаңарту құны 684,24 фунт стерлинг болды, ал MEMC1a оны қажет ететін пайдаланушылар үшін 57,50 фунт стерлингке бағаланды. 1991 жылдың соңына қарай Aleph One Atomwide және Watford Electronics компанияларымен бірлесіп A3000 үшін ARM3 жаңартуын ұсынды. ARM2 A3000 аналық платасына беттік монтаж техникасын пайдалана отырып тікелей лезделенгендіктен, жаңартуды арнайы қызмет көрсету арқылы орындау қажет болды, ал бағалар жеткізу, орнату, сынау және бес жұмыс күні ішінде қайтаруды қамтыды. T...

The Archimedes did not provide hardware support for floating point arithmetic as standard, but the system was designed so that one might be added, with a floating point co processor instruction set architecture having been defined by Acorn for programs to use. Accompanying this, a software module providing an emulation of such a co processor, handling these additional instructions in software written using conventional ARM instructions. The co processor was described as a "cut down" ARM with only eight registers available instead of sixteen, offering instructions to transfer values to and from memory (supporting single, double, extended double and packed binary coded decimal representations), to transfer values between the main CPU and co processor, to transfer status information from the co processor, to perform unary and binary operations on values, and to perform comparisons. In the first generation of Archimedes 300 and 400 series machines, only the 400 series had the appropriate expansion capability to add a floating point unit (FPU) or co processor, although the emulator was supported on all models. The expansion capability was retained in the 400/1 series. The FPU expansion card was delivered for the R140 workstation and 400 series in 1989, priced at £599 plus VAT, and was based on the WE32206, with a "protocol converter chip" being used to translate between the ARM and the WE32206. The WE32206 card was also offered for Acorn's Springboard expansion card for IBM PC compatibles. Although Acorn had expected that interfacing the ARM to an existing FPU chip would be "a much quicker route" to delivering a hardware based floating point solution than developing a new co processor, the complexity involved in developing the custom gate array responsible for interfacing to the WE32206 was apparently greater than anticipated, taking two years to deliver. Reviews of the FPU were generally unenthusiastic, noting that Acorn's claims of an eight fold speed up were unlikely to be achieved in "a practical program", nevertheless reporting that programs performing repeated floating point operations yielded speed ups ranging from around four to sixteen times that of a base ARM2 based system. Somewhat more applied testing demonstrated speed ups for benchmark programs of up to eight times, aligning with Acorn's claims, but contrasted these gains with the broader performance increases attainable from an ARM3 upgrade, these offering a more general four fold speed improvement. Largely focusing on BASIC programming, one reviewer concluded that the FPU was "all but obsolete" with the availability of the ARM3 upgrade. Another conceded that some but not all C programs would benefit from the FPU since "a good programmer will avoid using floating point instructions if at all possible", suggesting that Acorn's R140 workstation would benefit more from the upgrade. The models officially supporting the FPA had been introduced some time prior to availability of the device, and various ARM3 upgrade cards for earlier models had also been made available with an FPA socket in anticipation of eventual availability. Fabrication of the device was performed by GEC Plessey Semiconductors and was reported to be in "an advanced stage of production" in early 1993. Availability remained unclear, with ARM releasing technical details indicating that the chip, at 134,000 transistors was reportedly "Arm's most complex IC to date" and comparing its performance at "around 4 MFLOPS" to the MIPS R3010 floating point co processor, whilst claiming a substantial power consumption advantage. Further details were given upon the eventual release of the FPA10, stating a 26 MHz operating frequency and a power consumption of 250 mW. Reception from major software producers such as Computer Concepts and Colton Software was cautious, with the former's products not making any use of floating point instructions and thus not standing to benefit, and with the latter's using such instructions but indicating skepticism about any significant benefits in performance. Observations from testing the FPA10 confirmed that applications such as Resultz and PipeDream 4—both Colton Software products—and other spreadsheets, whilst ostensibly standing to benefit as number processing applications, exhibited "no noticeable speed improvements", this being attributed to these applications' avoidance of unnecessary calculation and the more significant overhead of servicing a graphical user interface. Other programs such as Draw and ArtWorks—a Computer Concepts product—used their own arithmetic routines instead of the floating point emulator (FPE) and, as anticipated, were therefore unable to take advantage of the accelerated floating point instructions. However, various free of charge or low cost programs ported from other systems, such as POV Ray, plus selected native applications such as Clares' Illusionist and Oak Solutions' WorraCAD, did exhibit substantial performance gains from the FPA with speed ups of between five and ten times. Programs compiled by Intelligent Interfaces' Fortran compiler were reported as running "some routines up to 20 times faster with the FPA10". The product was perceived as "good value" but having restricted usefulness with the general lack of support in many applications, these employing their own routines and techniques to attempt to provide performant arithmetic on the base hardware platform, and a lack of incentive amongst software producers to offer support without a large enough market of users having the FPA fitted. With the FPA10 having finally become available but only rated to run at 26 MHz, and with ARM3 upgrades being delivered at frequencies as high as 35 MHz, and apparently delivered in products such as a processor card upgrade for the A540. ARM3 upgrades were also produced with 33 MHz ARM3 processors, but unlike their 25 MHz counterparts which were available with FPA10 co processors already fitted, these faster cards were not supplied with FPA11 co processors, perhaps due to availability issues with the faster part. Although the ARM2 employed by current models could reportedly be run at 20 MHz, it was only ever run at 8 MHz due to external limitations, these being the speed of the data bus and of the "relatively slow", but correspondingly relatively inexpensive, RAM devices in use. The ARM3 incorporated a 4 KB on chip combined instruction and data cache, loosening such external constraints and thus permitting the processor to be run productively at the elevated 20 MHz frequency. With a processor running at this higher speed, the overall performance of a computer with the ARM3 upgrade was reported as double that of the machine without the upgrade ("on average, execution times were halved"), with programs performing input/output benefiting rather less ("a worst case of 30 percent improvement"). Original A300 and A400 series models, as opposed to the A400/1 series, required an upgrade to MEMC1a. One hundred percent compatibility with the ARM2 was claimed, and a facility was provided to disable the on chip cache and to slow the clock to 8 Mhz in order to handle software that ran too fast with the ARM3 running at full speed, but as originally provided, the ARM3 was not compatible with the existing hardware floating point co processor solution due to the introduction of a different co processor interface in the device, this interface eventually being used by the FPA device. The upgrade was introduced at a price of £684.24, with the MEMC1a costing £57.50 for those users who needed it. By the end of 1991, an ARM3 upgrade had been offered for the A3000 by Aleph One in association with Atomwide and by Watford Electronics. Since the ARM2 was soldered directly to the motherboard in the A3000 using surface mounting techniques, the upgrade had to be performed by a fitting service, and prices included courier collection, fitting, testing and return within five working days. With the A5000 having been launched with a 25 MHz ARM3 fitted, these A3000 upgrade boards carried a processor running at this higher frequency relative to earlier upgrades. Originally, the Aleph One product had been priced at £468.83, but the announcement of a board by Watford Electronics led to a reduced price of £392.45. The Watford product had an introductory price of £274.95. Other vendors produced ARM3 upgrades. In late 1992, Simtec Electronics announced a board with an additional socket for the FPA device, thus allowing older machines to join the A540 and A5000 in potentially taking advantage of it. By this time, prices for ARM3 upgrades had been reduced to the point that this Simtec upgrade cost only £175 plus VAT. Competitors including IFEL and CJE Micros followed Simtec's lead and announced similar combined ARM3/FPA upgrades. In contrast, Aleph One stated that the FPA would "not be available for a long time yet", indicating the pursuit of "a better solution based on the newer Arm600 chip plus an FPA". Other vendors had apparently ruled out similar ARM600 based products on the basis of cost. In 1993, IFEL later announced a 35 MHz ARM3 upgrade based on a limited quantity approximately 1500 of available suitably rated parts, these having a ceramic package whose volume ruled out its use in machines with limited internal space, making the upgrade suitable for A300, A400 or R140 machines. A combined ARM3/FPA upgrade with the faster ARM3 was under consideration, although the lack of suitably rated FPA chips meant that a switch would be provided to manually change the clock frequency between 25 MHz and 35 MHz. A target price of £199 including VAT was estimated. Prior to the availability of the FPA, Simtec reduced the price of its combined ARM3/FPA board to £165 plus VAT. The company also released a "turbo RAM" upgrade for ARM250 based machines to provide similar performance benefits to an ARM3 upgrade, replacing the RAM with a faster type that then permitted the processor to be run at a higher frequency, thus pursuing the alternative approach to enhancing system performance (increasing both the processor and memory speed) to that pursued by ARM3 upgrades (introducing a faster processor with a cache). With the upgrade, performance of these machines was reported as increasing from 7 MIPS to 10 MIPS, this compared to almost 13 MIPS for a 25 MHz ARM3. By employing a 16 MHz clock signal, as envisaged by Acorn in the design of the A3010, in conjunction with dynamic RAM devices with a 70 ns access time, the upgrade provided a total of 4 MB of RAM and a 40 percent performance improvement. Unlike standard RAM upgrades, the turbo upgrade needed to be fitted at a suitable facility, and the board was priced slightly higher than a standard RAM upgrade at £129 plus VAT. A "super turbo" version of the board with 20 MHz crystal and 45 ns dynamic RAM devices was reviewed and apparently available subject to component availability, reportedly achieving 12.25 MIPS. Aleph One, having founded the ARM3 upgrade industry, found that increased competition from "six or eight companies making Arm3 upgrades" drove down prices to the point that "margins fell, and the bottom fell out of the Arm3 market". However, revenues from ARM3 upgrades allowed Aleph One to pursue the development of IBM PC compatible podule expansions and eventually the PC processor card for the Risc PC, these having "a higher intellectual content than Arm3 upgrades" and being more difficult for potential competitors to make. Plans were indicated to develop a PowerPC processor card for the Risc PC. Neither the PowerPC upgrade for the Risc PC nor the earlier ARM600 based upgrade for the Archimedes series appeared, with Acorn itself abandoning plans to combine newer ARM600 or ARM700 parts with FPA devices to provide improved floating point performance. ARM3 upgrades were produced for several years, but with the ARM3 part being "officially discontinued" by its manufacturer VLSI in 1996, upgrade vendors such as IFEL were predicting scarcity and unable to guarantee further supplies of such products. Demand for such upgrades, even in 1996, was reported as "steady" with schools still upgrading "batches of old A300 and A400 machines". Later still, in 1997, Simtec announced a "special batch" of ARM3 upgrades for A300 and A400 series machines and the A3000, featuring a socket for the 25 MHz FPA10 or 33 MHz FPA11, with the former being supplied already fitted for a total product cost of £199 plus VAT.

IBM PC-мен үйлесімді модульдер

Acorn бастапқыда IBM PC-ге үйлесімді жүйені модульде (перифериялық модуль) шығаруды жоспарлаған, 80186 процессорымен (10 МГц жылдамдықта жұмыс істейді) толық жабдықталған. 1992 жылдың басында іске қосылған, 1 МБ оперативті жадпен жабдықталған модульдің құны 595 фунт стерлинг, ал 4 МБ нұсқасы 725 фунт стерлинг болды. 386PC деп аталатын кеңейту «іс жүзінде сіздің Archimedes ішіндегі компьютер» болды, оның RAM-ін 1 МБ-дан, бұл конфигурацияның бағасы төмендеп 4 МБ-ға дейін 625 фунт стерлингке дейін жетті. Тақтадағы ұя 80387 математикалық сопроцессорды аппараттық қалқыма нүктелі арифметиканы қолдау үшін орнатуға мүмкіндік берді, бұл қосымша 120 фунт стерлинг тұрды. Компьютерлік жүйенің интеграциясы Archimedes-тің дисплей, пернетақта және дискіні қолдауын қамтамасыз етті. Бастапқы нұсқада 386PC қосымшасы Archimedes-ті арнайы дисплей режиміне қойып, дисплейді толығымен басып алатын, бірақ кейінгі нұсқалар PC-ді сол дәуірдегі жаңартылған PC Emulator сияқты терезеде жұмыс істеуге уәде берді. Экран жадының талаптары MDA және CGA үшін шамамен 256 КБ болды, ал EGA және VGA тағы 256 КБ қажет етті. Архимед машиналарындағы порттармен байланысты шектеулер болғандықтан кеңейту тақтасына жеке қатарлы және қатарлы порттар орнатылды, бірақ өнімнің кейінгі нұсқаларында осы порттармен интеграциялау жоспарланды. Watford Electronics, «Компьютерлік концепциялардың өнімді аппараттық сарапшысы» Крис Хонимен бірлесіп, 1992 жылдың басында ПК модулін жариялады, бұл тиімді түрде хост компьютердің ішінде «жеке компьютерді» ұсынады және екі тәуелсіз пайдаланушыға өз пернетақталары мен мониторларымен мүмкіндік береді, бірақ ПК жүйесіне үстел терезесі арқылы қол жеткізіледі және RISC OS қатты дискілеріндегі бөлімдерге қол жетімді болады. Алайда бұл өнім ешқашан шығарылмады, ал оның дизайнерлері кейіннен графикалық кеңейту өндірушісі State Machine-ді құрды. Кейінгі шолуда Windows-тың өнімділігі «орташа жылдамдатылған 386SX PC клонынан айтарлықтай жақсы емес» деген пікірлер айтылды, бірақ жылдамдату қолдауы жақсарады деп күтілді, сонымен қатар әртүрлі тікелей дискілі лазерлік принтерлер үшін құрылғы драйверлері де күтілді. Өнімнің бағасы 1 МБ нұсқасы үшін 495 фунт стерлинг, ал 4 МБ нұсқасы үшін 595 фунт стерлинг болды, өнімнің болашақта 16 МБ оперативті жадыны қолдайтын нұсқасы күтілуде. 1993 жылы Aleph One Acorn компаниясымен бірлесіп, A3020 және A4000 компьютерлік карталарының Acorn брендті нұсқаларын шығарып, «мини-подульді кеңейту жүйесін» қолданды. 25 МГц 386SX және 486SLC карталары осы профильде DOS және Windows үйлесімділігін қамтамасыз ету үшін ұсынылды, олар PC386 және PC486 деп аталды, олардың бағасы сәйкесінше 275 және 499 фунт стерлинг болды. 1993 жылдың соңында ұсынылған бағдарламалық қамтамасыз ету жаңартылды және өнімдерге жеңілдіктер жарияланды, сәйкесінше бағалар 225 фунт стерлингке және 425 фунт стерлингке дейін төмендеді. Acorn сонымен қатар A4000-ді қатты дискімен және әр картамен бірге ұсынды. Осы уақытта Acorn компаниясының болашақ компьютерлік өнімдері туралы болжамдар айтылып жатқан кезде, Acorn компаниясының өнімдер маркетинг менеджерінің мұндай өнімдерде «Компьютерлік DOS және Windows үйлесімділігін қосу үшін клиенттерге бос Intel сокет болады» дегені туралы хабарланған. Мұндай ескертулерді Acorn-тің техникалық директоры түсіндіріп, Intel-дің «екінші процессоры» бірнеше процессорларды қолдайтын архитектурада тек бір нұсқа екенін көрсетті. Ақырында, Acorn Risc PC-ді қос процессор мүмкіндіктерімен және ARM процессорымен бірге «бағасы төмен (£99 жоғары) 486 PC процессоры немесе басқа CPU-ларды қосу» қолдауымен шығарды. 1994 жылы қайта жобаланған PC карталары шығарылды, олар 50 МГц жылдам 486SLC2 процессорын енгізу мүмкіндігіне ие болды. 16 МБ дейін SIMM профильді RAM орнатуға болады, сонымен қатар жергілікті қатты диск контроллері қосылды. Жеткізілген бағдарламалық қамтамасыз ету сондай-ақ 800 x 600-ге дейінгі 16 түске Windows-ты қолдау үшін жаңартылды, ал картаны Novell NetWare клиенті ретінде және Windows for Workgroups 3.11 үшін пайдалану үшін қосымша желілік драйверлерді қолдау қол жетімді болды. Бағасы бұрынғы модельдерге ұқсас болды. Есептелген өнімділік алдыңғы буын карталарына қарағанда жақсы болды, бірақ «қазіргі заманғы ең негізгі компьютерлерге қарағанда баяу, бірақ, әрине, қолдануға болады». Windows User benchmarks жылдамдықты 386SX негізделген жүйеге немесе «стандартты» 386DX негізделген жүйеге ұқсас деп бағалады, жылдам процессор оңтайлы баға береді, бірақ қатты диск пен графикалық сынақтар жалпы бағаны төмендетеді. Картаға тікелей орнатылған қатты дискіні пайдалану, оның жеке IDE интерфейсін пайдалану, жүйенің өзінің дискісін пайдалануға қарағанда қатты дискінің өнімділігін он есеге дейін арттырады, бірақ SmartDrive кэштеу бағдарламалық қамтамасыз етілігін пайдалану нәтижедегі өнімділік айырмасын маргиналды етеді.

Acorn initially planned to produce an IBM PC compatible system on a podule (peripheral module), complete with 80186 processor (running at 10 MHz Launched in early 1992, the podule fitted with 1 MB of RAM cost £595, whereas a 4 MB version cost £725. Known as the 386PC, the expansion was "in effect, a PC within your Archimedes" whose RAM could be upgraded from the minimum of 1 MB, the price of this configuration having fallen to £495 at the time of its review, to the maximum of 4 MB, with this configuration also being offered at a reduced price of £625. A socket on the board permitted the 80387 maths co processor to be fitted for hardware floating point arithmetic support, this costing an extra £120. Integration of the PC system involved the Archimedes providing display, keyboard and disk support. In the initial version, the supplied 386PC application would put the Archimedes into dedicated display mode and thus take over the display, but subsequent versions promised operation of the PC in a window, much like the updated PC Emulator from the era. Screen memory requirements were around 256 KB for MDA and CGA, with EGA and VGA requiring another 256 KB. Separate serial and parallel ports were fitted on the expansion board due to limitations with the ports on existing Archimedes machines, but integration with those ports was also planned for subsequent versions of the product. Watford Electronics, in association with "prolific ex Computer Concepts hardware expert" Chris Honey, announced a PC podule in early 1992, this effectively delivering "a stand alone PC" within the host computer and potentially allowing two independent users with their own keyboards and monitors, although the PC system would be accessible via a desktop window and have access to RISC OS hard drive partitions. This product was apparently never released, however, and its designers subsequently formed graphics expansion producer State Machine. A subsequent review moderated such claims somewhat, indicating a Windows performance "not noticeably better than an average un accelerated 386SX PC clone", although acceleration support was expected to improve, with device drivers for various direct drive laser printers also expected. The product was priced at £495 for the 1 MB version and £595 for the 4 MB version, with a future revision of the product anticipated that would support up to 16 MB of RAM. In 1993, Aleph One collaborated with Acorn to produce Acorn branded versions of the PC cards for use with the A3020 and A4000 which used a distinct "mini podule expansion system". The 25 MHz 386SX and 486SLC cards were offered in this profile to provide DOS and Windows compatibility, branded as the PC386 and PC486, priced at £275 and £499 respectively. In late 1993, the supplied software was upgraded and discounts to the products announced, bringing the respective prices down to £225 and £425. Acorn also offered bundles of the A4000 with a hard drive and each of the cards. Coincidentally at this time, with speculation building about future Acorn computer products, Acorn's product marketing manager had been reported as suggesting that such products "would have an empty Intel socket for customers to add PC Dos and Windows compatibility". Such remarks were clarified by Acorn's technical director, indicating that an Intel "second processor" was merely an option in an architecture supporting multiple processors. Ultimately, Acorn would release the Risc PC with dual processor capabilities and support for using a "low cost (£99 upwards) plug in 486 PC processor or other CPUs" alongside an ARM processor. Redesigned PC cards were released in 1994, introducing the option of a faster 50 MHz 486SLC2 processor for a reported doubling of the performance over the fastest existing cards. Up to 16 MB of SIMM profile RAM could be fitted, and a local hard drive controller was added. The supplied software was also upgraded to support Windows in a resolution of 800 x 600 at up to 16 colours, and optional network driver support was available to use the card as a Novell NetWare client and for Windows for Workgroups 3.11. Pricing remained similar to earlier models. Reported performance was better than the previous generation of cards but "still slow compared to all but the most basic of modern PCs, but certainly usable". The Windows User benchmarks rated the performance as similar to a fast 386SX based system or a "standard" 386DX based system, with the faster processor yielding a more favourable rating, but with the hard drive and graphics tests bringing the overall rating down. Use of a hard drive fitted directly to the card, using its own dedicated IDE interface, was reported as providing up to ten times the level of hard drive performance relative to using the system's own drive, but use of the SmartDrive caching software made any resulting performance difference marginal.

Параллель және деректерді өңдеу

Inmos Transputer процессорларын қолдана отырып, параллель өңдеу мүмкіндіктеріне қол жеткізуді қамтамасыз ететін модульдер қатары 1989 жылдың соңында Gnome Computing компаниясы жариялады. Сыртқы Transputer аппараттық құрылғыларымен байланыс үшін "Link Adaptor" модулінен басқа, "TRAM Motherboard" модулі Link Adaptor интерфейсінің логикасын төрт "TRAM" (Transputer және RAM модульдері) орналастырумен біріктірді, бұл Архимед негізіндегі толық даму жүйесін ұсынады. Сонымен қатар, 8 МБ жадысы бар T425 немесе T800 процессорларымен жабдықталған "Transputer Baseboard" модулі де ұсынылды. Әрқайсысы T800 процессорын қолданатын төрт TRAM-нан тұратын бір модульдің өнімділігі 40 MIPS деп көрсетілген, ал төрт модуль ұясы бар Архимедте 160 MIPS-ке дейін жетеді деп болжанды. Цифрлық сигналды өңдеу мүмкіндіктері Burden Neuroscience 56001 DSP картасы арқылы қамтамасыз етілді, ол бастапқыда Burden Неврологиялық институтында Архимед жүйелерімен бірге қолдану үшін әзірленген, бірақ The Serial Port компаниясымен сатылды. Бұл карта бір енді модуль ретінде орнатылды, бірақ ерекшелігі, хост-компьютерге өзін танудың орнына қолмен конфигурациялауды қажет етті. Модульдің өзі 32 МГц Motorola 56001 цифрлық сигнал процессорын, 192 КБ жадыны, екі 16 биттік аналог-цифрлық түрлендіргішін, екі 16 биттік цифрлық-аналогтық түрлендіргішін және тізбекті байланыс мүмкіндіктерін ұсынады. 25 контактілі жалғауыш тақтаны басқа аппараттық құрылғылармен байланыстыруға мүмкіндік берді. Ассемблер де берілді, бірақ оның жұмыс ілеуі үшін Acorn Desktop Development Environment қажет болды, сондай-ақ тақтамен өзара әрекеттесуге, жад және тіркелімдердің мазмұнын қарауға және жад диапазондарын нақты уақытта визуализациялауға арналған бағдарламалық жасақтама да ұсынылды. "Жоғары жылдамдықты аналогтық деректерді жинау немесе шығару" үшін қолайлы деп сипатталған бұл өнім, нақты уақыт сигналдарын өңдеуді қолдайтын "пайдалы 56001 даму сынақ алаңы" деп есептелді, бірақ оны пайдалану үшін белгілі бір білік қажет болды, сонымен қатар 449 фунт стерлингке бағасы қосылған ҚҚС есебінен тиімді деп саналды.

CD-ROM және онымен байланысты сақтау

CD-ROM технологиясы 1990 жылы A3000 және одан бұрынғы Archimedes модельдеріне арналған Next Technology CD-ROM шешімінің шығуымен Архимед қатарына енгізілді. SCSI интерфейсімен және CD-ROM дискісімен біріктірілген, жалпы құны 995 фунт стерлинг болатын және үлгі дискімен бірге келетін бұл шешім стандартты CD-ROM медиасын кез келген басқа дискі сияқты қарауға және оқуға мүмкіндік беретін файлдық жүйені қамтамасыз етті. Дискідегі аудио тректерін CD Audio және аралас форматтағы дискілерден дискідегі құлаққап ұясы арқылы ойнатуға арналған қосымша да ұсынылды. Дискінің өзі дискіні орналастыруға арналған кадиді пайдаланды. RISC OS жүйесінде кездескен бір шектеу – әртүрлі CD-ROM дискілерінің мазмұны, олар көбінесе MS DOS үшін жасалған және іздеу және деректер базасымен жұмыс істеу мүмкіндіктерін ұсынатын DOS-қа арналған бағдарламалық қамтамасыз етумен бірге келгендігі болды. Next Technology бұл мәселені шешу үшін пайдаланушыларға диск үшін шамамен 300 фунт стерлингке өз CD-ROM дискілерін жасауға мүмкіндік беретін қызмет ұсынды, нәтижесінде мектептер мен ұйымдар үй пайдаланушыларына қарағанда осы форматтан көбірек пайда көреді деген қорытындыға келді. CD-ROM өнімдері енгізілгеннен кейін екі жыл өткен соң, технологияны қабылдау әлі де "күдікті" күйде болды, жабдыққа 8 миллион фунт стерлинг жұмсалды және Ұлыбритания мектептерінде шамамен 3000 дискі орнатылды. Дискінің бағасы айтарлықтай төмендеді, шамамен 1000 фунт стерлингтен 300 фунтқа дейін, ал одан әрі 200 фунтқа дейін төмендеуі күтілуде. Мультимедиалық мазмұнды жеткізудегі маңызды технология ретінде назар тек CD-ROM-ды үлкен көлемдегі графикалық және мәтіндік ақпаратты сақтау үшін арзан құрал ретінде пайдаланудан CD дискілерінде "жоғары сапалы, толық экранды графиканы және жоғары сапалы стерео дыбысты" ұсынуға ауысты. Acorn компаниясының өз компьютерлері үшін бейне шешімі Replay жүйесі болды, ол ойнату және авторлық құралдар үшін қысылу форматтары мен тиісті бағдарламалық қамтамасыз етуді ұсынды. Алайда, Acorn компаниясы бірнеше жыл бұрын интерактивті бейне қолданбалары үшін, әсіресе BBC Domesday жобасында қолданған лазерлік дискі технологиясы CD-ROM негізіндегі бейне форматтарына "құмар бәсекелес" ретінде қарастырылды, содан кейін "мультимедиалық оқытуда сәттілікке жетті" және "жақсы жағдайлы үй бейне энтузиастарына бағытталды". CD-ROM дискілерінің тек оқуға арналған сипаты да "ауыр кемшілік" ретінде қарастырылды, бұл пайдаланушыларды ыңғайлы жаппай сақтау үшін басқа нұсқаларды қарастыруға мәжбүр етті, сол кезде магниттік-оптикалық дискілер пайда болды. Дегенмен, CD-ROM қабылдауы сөзсіз болды, әсіресе форматтың үлкен көлемде мәтінді сақтау және мұндай мәтінді іздеуді ыңғайлы ету артықшылықтарын ескере отырып, сондай-ақ үкіметтік бастамалар MS DOS және RISC OS үшін шамамен 100 атауды қолжетімді етуге көмектескенін ескере отырып. Медианың екі функциялы болуы және дискілерді аудио ойнату үшін пайдалану мүмкіндігі мұндай өнімдерді, әсіресе үй пайдаланушылары үшін, тартымды сатып алуға айналдырды, сондай-ақ Photo CD да тартымды деп саналды, бірақ Philips CD i және Commodore CDTV енгізілуі осы нарықта шатасуға әкелді, сондай-ақ Acorn компаниясының өнімдері мен технологияларының үйлесімділігіне қатысты жаңа қиындықтар тудырды. Операциялық жүйе мен қосымшаларды жетілдіру сол жылдың соңына дейін жүзеге асырылды. Архимед машиналарының бейне және жад мүмкіндіктері әдетте Photo CD медиасындағы сканерленген кескіндердің жоғары түс тереңдігін немесе үлкен өлшемін пайдалана алмаса да, ARM компаниясының келесі буын бейне контроллерімен және 24 биттік түсті дисплейлерді қолдайтын Acorn компаниясының болашақ аппараттарын енгізу күтілуде. Көп сессиялық CD-ROM қолдауы қолданыстағы SCSI интерфейстерін жаңартуды, сондай-ақ Acorn компаниясының өзінің мультимедиалық кеңейту блогы сияқты тиісті мүмкіндіктері бар дискілерді пайдалануды қажет етті.

CD ROM technology was introduced to the Archimedes range in 1990 with the launch of Next Technology's CD ROM solution for the A3000 and earlier Archimedes models. Combining an SCSI interface and CD ROM drive and supplied with a sample disc for a total price of £995, the solution provided a filing system so that standard CD ROM media could be browsed and read like any other kind of disc. An application was also provided to play audio tracks on CD Audio and mixed format discs through the drive's headphone socket. The drive itself used a caddy to hold the discs inserted into the drive. One limitation experienced on RISC OS was with the content on various CD ROM titles, this often being designed for MS DOS and featuring DOS only software to offer search and database related functionality. Next Technology aimed to remedy this situation by offering a service to let users create their own CD ROMs at around £300 per disc, leading to the initial conclusion that schools and institutional users would benefit from the format much more than home users. Two years on from the introduction of CD ROM products, adoption of the technology was still at a "tentative state", with £8 million having been spent on equipment and an estimated 3,000 drives deployed in UK schools. Drive prices had fallen significantly, from around £1,000 to £300 and with a further decline to £200 anticipated. As a significant technology in the delivery of multimedia content, the focus had shifted from merely using CD ROM as a cheap storage medium for large amounts of graphics and text to aspirations of providing "high quality, full screen graphics coupled with hi fi stereo sound" on CD media, with the principal challenge identified as being able to deliver compressed video that either a computer or a drive could decompress without compromising video quality or introducing incompatibilities between different manufacturers' products. Acorn's video solution for its own computers was the Replay system, introducing compression formats and associated software for playback and authoring. However, laserdisc technology, which had been used several years earlier by Acorn for interactive video applications, notably in the BBC Domesday Project, was still seen as being a "promising rival" to CD based video formats, having finally "become successful in multimedia training" and by then "being aimed at well heeled home video enthusiasts". Reservations about the read only nature of CD ROM discs was also seen as a "wounding flaw", leaving users to consider alternatives for convenient bulk storage, with magneto optical drives emerging at this time. Nevertheless, CD ROM adoption was seen as inevitable, particularly given the format's benefits for holding large amounts of text and making the searching of such text convenient, and with government initiatives having helped to make an estimated 100 titles available for both MS DOS and RISC OS. The dual function nature of the media and the ability to use drives to play audio also made such products generally attractive purchases, particularly for home users and with Photo CD also regarded as an attraction, although the introduction of Philips' CD i and Commodore's CDTV risked a level of confusion in this market as well as presenting another challenge in terms of compatibility for Acorn's own products and technologies. with operating system and application enhancements being delivered by the end of that year. Although the video and memory capabilities of the Archimedes machines were generally unable to take advantage of the higher colour depths or the largest sizes of the scanned images on Photo CD media, the introduction of future hardware from Acorn, featuring the next generation of video controller from ARM and supporting 24 bit colour displays, was anticipated. Support for multi session CD ROMs entailed some upgrades to existing SCSI interfaces as well as the use of drives with the appropriate capabilities such as Acorn's own Multimedia Expansion Unit.

Желілік мүмкіндіктер

Архимед машинасы қосымша Эконот модулін орнату мүмкіндігімен шығарылды, бұл модуль Master сериясында қолданылған модульмен толықтай сәйкес келеді. Acorn компаниясы өз R140 Unix жұмыс станциясын ұсынғанда Ethernet қосылымын енгізді, сонымен қатар Архимед модельдері үшін кеңейту карталарын да ұсынды. 1992 жылы Atomwide компаниясы дәстүрлі Архимед кеңейту шинасы және A3000 машинасының ішкі кеңейту ұясы үшін Ethernet карталарын шығарды. Ethernet желісін қолданыстағы Эконот стиліндегі желіге қарағанда жылдамрақ орта ретінде пайдалануға болады, немесе TCP/IP протоколы жиынтығын қолдануға болады. Acorn компаниясы өзінің Acorn Universal Networking (AUN) технологиялар жиынтығы арқылы Интернет протоколдарының үстінен Econet функционалдығын енгізуді көздеді. Ant Limited (Atomwide арқылы), Digital Services, i cubed, Oak Solutions және Risc Developments сияқты көптеген сатушылар Ethernet кеңейту карталарын ұсынды. AUN-мен үйлесімді болғанымен, кейбір карталар Oak Solutions-тің ClassNet және Digital Services-тің NetGain сияқты өндірушіге тән қосымша мүмкіндіктерді де қолдады. Басқа желілік тәсілдер де қолданылды, оның ішінде SCSI шинасын пайдалана отырып қатты дискілерді ортақ пайдалану, сондай-ақ Asynchronous Transfer Mode сияқты жаңа технологиялар Acorn платформасында, әсіресе SJ Research компаниясының Nexus өнімінде пайда болды.

Әсері

1987 жылдың ортасында "A500 Development System" негізінде "Personal Computer World" журналында жарияланған Архимедтің алдын ала шолуы компьютердің өнімділігіне зор қуаныш білдірді, оны "мен бұрын қолданған ең жылдам компьютер деп сезіндім, бұл айтарлықтай айырмашылықты құрады" деп бағалады. Бұл жүйе білім беру нарығында сәтті болатынын және Acorn-ның бұрынғы модельдерінен бизнес нарығында да жақсы нәтижелер көрсете алатынын көрсетті, тіпті Mac II немесе IBM PS/2 80-ге қарағанда да жақсырақ болатын. Келесі айда "Byte" журналында жарық көрген A310 шолуында да осындай қуаныш байқалды. Архимед үшін RISC OS-тің жақын арада шығуымен, 1989 жылдың басындағы келесі шолулар жұмыс үстелін және қосымшаларды жоғары бағалады, "RISC OS – Архимедтің бастапқы жұмыс үстелі болуы керек еді, бірақ болмады" деп атап өтті, сондай-ақ Acorn және үшінші тараптардан болашақ қосымшаларды күтті, бірақ "осы әсерлі орта Архимедтің бастапқы кезеңінде болмағаны өкінішті, бірақ бәрібір оны назар аударуға үлгеруі мүмкін" деп ренжіді. RISC OS орнатылған A3000 моделі Acorn компаниясы күткеннен де жақсы сатылым көрсетті, 1989 жылдың соңына дейін барлығы 50 000 Архимед және A3000 жүйесі сатылды. 1991 жылдың басында 100 000 Архимед машинасы сатылды, A3000 Ұлыбритания мектептерінде ең көп сатылатын компьютер атанды. Acorn-ның Архимед және Master 128 машиналары 1990 жылғы сегіз айлық кезеңде сатудың 53% құрады, ал 32 биттік машиналары "Master 128-ді екі есеге асып түсті". Осы кезеңде бастауыш мектептерге сатылған компьютерлердің үштен екісі Acorn модельдері болды, ал орта мектептерге сатудың 40% Acorn үлесіне тиді, бұл компанияны осы нарықтағы ең ірі жеке сатушы етті. 1992 жылдың ортасына қарай 180 000 Архимед машинасы сатылды, бұл да A3000 сатудың жоғары деңгейде болуымен байланысты. 1997 жылы Risc PC-нің StrongARM J233 нұсқасы шығарылған кезде 600 000-нан астам Архимед, A сериясы және Risc PC жүйелері сатылды. Архимед Ұлыбританиядан тыс елдерде де әртүрлі деңгейде таралды. АҚШ және Канада үшін Архимед ассортиментіне қатысты сұраныстарды Olivetti Canada өңдеді, ал Канадада тарату және қызмет көрсетуді Olivetti Canada-мен бірлесіп Comspec жүзеге асырды. Италияда Архимедті бұрын елдегі Acorn компаниясының эксклюзивті дистрибьюторы болып тағайындалған G. Ricordi & C компаниясы жарнамалап, таратты.

A mid 1987 Personal Computer World preview of the Archimedes based on the "A500 Development System" expressed enthusiasm about the computer's performance, that it "felt like the fastest computer I have ever used, by a considerable margin", indicating that the system deserved success in the education market and might have more success than Acorn's earlier models in the business market, comparing favourably to the Mac II or IBM PS/2 80. Similar enthusiasm was reflected by the same writer in a Byte magazine preview of the A310 the following month. With the imminent arrival of RISC OS for the Archimedes, later coverage around the start of 1989 praised the desktop and supplied applications, noting that "RISC OS is everything the Archimedes' original Desktop should have been but wasn't", and looked forward to future applications from Acorn and third parties, only lamenting that it was "a shame that this impressive environment was not in place at the Archimedes' launch, but it's still not too late for it to turn some heads". The introduction of the A3000, launched with RISC OS fitted, delivered better than expected sales for Acorn, with an estimated total of 50,000 Archimedes and A3000 systems having been sold by the end of 1989. By early 1991, 100,000 Archimedes machines had been sold, with the A3000 being the largest selling computer in UK schools, with Acorn's Archimedes and Master 128 accounting for 53% of sales in an eight month period during 1990, and with the 32 bit machines "outselling the Master 128 by a factor of two to one". In this period, over two thirds of computer sales into primary schools had been Acorn models, with Acorn's 40% share of sales into secondary schools making the company the largest single vendor in this section of the market. By mid 1992, a reported 180,000 Archimedes machines had been sold, again due to strong A3000 sales. By the launch of the StrongARM J233 variant of the Risc PC in 1997, over 600,000 Archimedes, A series and Risc PC systems had been sold. The Archimedes was distributed to varying degrees outside the UK. Enquiries about the Archimedes range were reportedly handled for the US and Canada via Olivetti Canada, with distribution and servicing in Canada being undertaken by Comspec in association with Olivetti Canada. In Italy, the Archimedes was promoted and distributed by G. Ricordi & C., previously appointed as Acorn's exclusive distributor in the country.

Өнер көрсету

Acorn-ның Архимедке қатысты бастапқы мәлімдемесінде секундына 4 миллион нұсқау (MIPS) орындалуы атап өтілді, бұл DEC VAX 11/750 нұсқауларына тең. VAX 11/750-нің бағасы 0,62 VUPS, ал Compaq-тың бағасы шамамен 2,1 VAX MIPS болды. Бұл Dhrystone 2 сынағының MIPS рейтингтерін есептеу үшін де қолданылды.) Бұл өнімділік деңгейі Архимедті 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында қол жетімді ең қуатты үй компьютерлерінің біріне айналдырды, оның процессоры Motorola 68000-мен жабдықталған арзан Amiga 500 және Atari ST машиналарынан, сондай-ақ қымбат Macintosh және Amiga 2000 компьютерлерінен жоғары өнімділік көрсетті. 8 МГц 68000-нің өнімділік деңгейі шамамен 1,2 VAX MIPS болса да, 68000-ға негізделген Amiga 1000 жүйе ретінде сынақтан өткенде 0,54 VAX MIPS көрсетті. Салыстырмалы түрде, 8 МГц ARM2 негізделген жүйелер, мысалы BBC A3000, операциялық жүйе нұсқасына және дисплей конфигурациясына байланысты 2,7 VAX MIPS-тен 3,4 VAX MIPS-ке дейін өнімділік көрсетті. Архимед пен оның бәсекелестеріне уақыт өте келе өнімділікті жақсарту ұсынылды. Мысалы, Compaq Deskpro 386/16 моделі 1988 жылы CPU-ның өнімділігін біршама жақсартқан (шамамен 3,5 VAX MIPS) 386/20 моделімен және 1989 жылы CPU-ның өнімділігін одан әрі жақсартқан (шамамен 6,6 VAX MIPS) 386/33 моделімен ауыстырылды. Жаңартылған Amiga модельдері де өнімділікті үнемі жақсарта бастады, Amiga 2500/20 1988 жылы, ал Amiga 2500/30 1989 жылы пайда болды, олар тиісінше шамамен 1,5 VAX MIPS және 3,0 VAX MIPS ұсынды, ал 33 МГц 68030 процессорына жаңартылған Amiga 2000 шамамен 3,0–3,6 VAX MIPS өнімділік деңгейіне қол жеткізді. Macintosh II сериясы өздерінің өнімділігін 1987 жылы 68020-ға негізделген бастапқы модельмен шамамен 1,6 VAX MIPS-тен 1990 жылы 68030-ға негізделген Macintosh IIfx-те шамамен 6,1 VAX MIPS-ке дейін жақсартты. x86 архитектурасына қатысты өнімділіктің артуы ARM3 1990 жылы енгізілгеннен кейін біршама төмендеді: 25 МГц ARM3 пайдалану үшін жаңартылған A410/1 сияқты Архимед жүйесі 10,5 VAX MIPS-ке жетуі мүмкін. 68040-тың енгізілуі, әсіресе 80486-ның енгізілуі және оның кейінгі эволюциясы ARM3-ге негізделген Архимед модельдерін өнімділіктің артуына әкелді. Macintosh II-нің Quadra және Centris сериялары түріндегі мұрагерлері бұрынғы модельдерге қарағанда өнімділікті екі-төрт есе арттырды. 68040 CPU-мен Amiga 4000 (немесе тиісті түрде жаңартылған Amiga 2000 және 3000) шамамен 18,7–21,6 VAX MIPS-ке қол жеткізе алады, ал 1992 жылы 50 МГц және 66 МГц-те 486DX2 CPU-лардың енгізілуімен бұл шамамен 28,5 VAX MIPS-ке дейін көтерілді. Мұндай өнімділікті Pentium негізделген модельдер, мысалы Compaq Deskpro 5/66M Model 510 40,3 VAX MIPS жеткізу арқылы, бұрыннан асырып кеткен. Архимед, бағдарламалық жасақтамада жылжымалы нүктелік арифметика нұсқауларын эмуляциялай отырып, Acorn-ның 6 МГц NS32016 процессорына негізделген 6 МГц NS32081 жылжымалы нүктелік блогына негізделген Cambridge Co Processor өнімдеріне ұқсас Whetstone сынағының нәтижелеріне қол жеткізгенімен, мұндай өнімділік деңгейі аппараттық жылжымалы нүктелік қолдаумен жабдықталған қазіргі заманғы жүйелермен салыстырғанда әлдеқайда әсерлі болды, тек 80286 CPU және 80287 жылжымалы нүктелік процессорымен жабдықталған IBM PC / AT жүйелерінің "екі немесе одан аз фактордың ішінде" өнімділік деңгейіне жетті. 1988 жылы 80386 CPU және 80387 копроцессоры бар 20 МГц Compaq жүйесі 1800 КВт жеңілдікке жетеді немесе ARM2 эмуляторлы жылжымалы нүктелік нұсқаулардың 20 есеге жуығы. Acorn-ның WE32206 негізделген жүгіру нүктесі бірлігі (FPU), A400 сериясы мен R140 үшін қол жетімді, он есе артық өнімділік пайдасын береді деп күтілді. Алайда, R3010-дан айырмашылығы, 1988 жылы екі рет дәл арифметика үшін 4 MFLOPS және бір рет дәл арифметика үшін 7 MFLOPS өнімділік рейтингтерімен мәлімделген және сол жылы жұмыс орны өнімдерінде қол жетімді болған FPA10 ақыр соңында 1993 жылы жеткізілді, бұл кезде көптеген MIPS өнімдері берік түрде өнімділігін арттырып, R3010-мен салыстырудың маңыздылығын азайтады. Мысалы, 1992 жылдан бастап қол жетімді MIPS R4400, жүйелерде салыстырмалы түрде 26 MFLOPS-қа қол жеткізді. ARM3 бәсекелестік жағдайының төмендеуіне қарама-қарсы, ARM3 және FPA10 комбинациясы 1992 жылдың соңында енгізілген 486DX2 жүйелерімен салыстырғанда бәсекеге қабілетті болып көрінді, олар шамамен 4–5 MFLOPS бағаланды, бірақ бір жылдан кейін оларды 11 MFLOPS-тен басталатын Pentium негізделген жүйелердің өнімділігі басып тастады. 1992 жылы Tesco супермаркет желісі Acorn-пен бірлесіп, "Компьютерлер мектептер үшін" бағдарламасын бастады, ол Tesco дүкендерінде жұмсалған әр 25 фунт стерлингке арналған ваучерлерді ұсынды, олар бағдарламалық қамтамасыз ету және аппараттық өнімдерге, соның ішінде толық компьютер жүйелеріне, алты апталық мерзімде өткізілген бұл жарнамалық науқанмен алмастырылды. Бағдарламаға қатысу үшін 15 000-нан астам мектеп тіркелді және науқан кезеңінде 22 миллионнан астам ваучерлер берілді, бұл таратылған өнімдердің шамамен 4,5 миллион фунт стерлингке бағаланғанын көрсетті, бірақ таратылған өнімдердің нақты құны кейінірек 3 миллион фунт стерлинг деп хабарланды. Tesco және Acorn 1993 жылы өткен жылғы науқанға жауап ретінде бағдарламаны қайталады, бағдарламалық қамтамасыз ету және аппараттық құралдарды шамамен 6,5 миллион фунт стерлингке бағалап, 11 000-нан астам мектепке, оның ішінде 7 000 компьютерге таратылды және тіпті кейбір мектептерге Acorn компьютерлерін алғаш рет енгізді. Бағдарламаға бағдарламалық өнімдердің қосылуы бір комментатордың пікірінше, өнімдері ұсынылған компаниялардың екеуіне де зиянды болды, олар "транзакциядан жеткілікті пайда таппады", ал олардың өнімдері ұсынылмағандар олардың бәсекелестерінің "тегін" өнімдерін таңдауға ұмтылған клиенттерді көрді. Бағдарламаның "таза қайырымдылық емес екенін" атап өткен, Acorn нарығына тиетін әсер және мектептер "негізгі құралдарды алу үшін қайырымдылыққа және жарнамалық трюктерге жүгінуге мәжбүр болды" деген алаңдаушылық білдірілді. Мұндай сынға жауап ретінде 1994 жылы тәуелсіз бағдарламалық тақырыптар бағдарламадан алынып тасталды, ол ақырында 10 000-нан астам мектепке, оның ішінде 4 000 компьютерге өнімдерді таратып, бағдарламаның алғашқы үш жылында 15 000 компьютер берілді. Tesco Шотландиядағы өзінің қатысуын кеңейткендіктен, 1995 жылы Tesco схемасы алғаш рет Шотландияға таратылды. Ұсынылған өнімдерді жаңартумен қатар, 1996 жылғы науқанда қолданылмаған ваучерлерді сақтау мүмкіндігі енгізілді. 1996 жылғы науқанның соңына қарай 5,7 миллион фунт стерлингтік өнімдер таратылды, бағдарламаның алғашқы бес жылында 26 000 Acorn компьютері бар, жалпы сомасы 25,9 миллион фунт стерлингке жетті. 1990 жылдардың ортасы мен соңында Ұлыбританияның білім беру нарығы Acorn өнімдерінен IBM PC үйлесімділеріне қарай бұрыла бастады, Acorn және Apple білім беру секторында осы компаниялардың өнімдерін сату үшін Xemplar атты бірлескен кәсіпорын құрды, бұл олардың нарықтық үлесін сақтау стратегиясының бір бөлігі болды. Xemplar-дың "Компьютерлер мектептер үшін" схемасына қатысуы арқылы Apple өнімдері 1996 жылғы науқанда алғаш рет ұсынылды және Acorn компаниясы десктоптық есептеу нарығынан бас тартқанда, оның үлесін Apple-ге сатқаннан кейін 1999 жылғы науқанда Acorn өнімдерін ұсынуға тырысты. 2000 жылы Tesco "Компьютерлер мектептер үшін" схемасындағы серігін Xemplar-дан RM plc-ге ауыстырды. Acorn білім беру секторына қатысты басқа да жарнамалық шаралар жүргізді. 1994 жылдың қыркүйегінде іске қосылған Acorn Advantage бағдарламасы, сатып алынған заттар арқылы ұпай жиналатын және компьютерлік жабдықтармен қатар музыкалық және ғылыми құралдар сияқты "оқу ресурстарына" айырбасталатын адалдық схемасын ұсынды. Схемаға бірнеше коммерциялық серіктестер қатысты...

Acorn's original claims for the Archimedes noted a performance of 4 million instructions per second (MIPS), these reportedly being equivalent to DEC VAX 11/750 instructions. With the VAX 11/750 rated at 0.62 [[VUPS,), with the Compaq achieving around 2.1 VAX MIPS. this also being used to calculate MIPS ratings for Dhrystone 2 benchmark results.) This level of performance made the Archimedes one of the most powerful home computers available during the late 1980s and early 1990s, with its CPU outperforming the Motorola 68000 found in both the cheaper Amiga 500 and Atari ST machines as well as the more expensive Macintosh and Amiga 2000. Although an 8 MHz 68000 has a performance rating of around 1.2 VAX MIPS, the 68000 based Amiga 1000 reportedly achieved around 0.54 VAX MIPS when benchmarked as a system. In comparison, systems based on the 8 MHz ARM2, such as the BBC A3000, benchmarked from 2.7 VAX MIPS up to 3.4 VAX MIPS, depending on the operating system version and display configuration. Performance improvements would be delivered over time for the Archimedes and its competitors. For example, the Compaq Deskpro 386/16 model was replaced in 1988 with a 386/20 model offering somewhat improved CPU performance (around 3.5 VAX MIPS) and in 1989 by a 386/33 model improving CPU performance still further (to around 6.6 VAX MIPS). Upgraded Amiga models also offered steadily improving performance, with the Amiga 2500/20 appearing in 1988 and the Amiga 2500/30 appearing in 1989, these delivering approximately 1.5 VAX MIPS and 3.0 VAX MIPS respectively, with an Amiga 2000 upgraded to a 33 MHz 68030 processor achieving a performance rating of around 3.0–3.6 VAX MIPS. The Macintosh II series incrementally improved their performance from around 1.6 VAX MIPS in 1987 with the original 68020 based model, through to around 6.1 VAX MIPS in the 68030 based Macintosh IIfx in 1990. The increasing performance deficit relative to the x86 architecture was somewhat reduced with the introduction of the ARM3 in 1990: an Archimedes system such as the A410/1 upgraded to use a 25 MHz ARM3 could achieve 10.5 VAX MIPS,

The introduction of the 68040, and particularly the introduction of the 80486 with its subsequent evolution, put ARM3 based Archimedes models at an increasing performance disadvantage. Successors to the Macintosh II in the form of the Quadra and Centris series improved performance two to four fold over earlier models. An Amiga 4000 with 68040 CPU (or a suitably upgraded Amiga 2000 and 3000) could achieve a reported 18.7–21.6 VAX MIPS, and with the introduction of 486DX2 CPUs at 50 MHz and 66 MHz during 1992 raising this to as much as around 28.5 VAX MIPS. such performance had already been surpassed by Pentium based models such as the Compaq Deskpro 5/66M Model 510 delivering 40.3 VAX MIPS. Although the Archimedes, emulating floating point arithmetic instructions in software, achieved Whetstone benchmark results comparable to Acorn's earlier Cambridge Co Processor product based on the 6 MHz NS32016 CPU with NS32081 floating point unit, such levels of performance were rather less impressive in comparison to contemporary systems equipped with hardware floating point support, merely reaching a performance level "within a factor of two or less" of IBM PC/AT systems equipped with a 80286 CPU and 80287 floating point co processor. Already in 1988, a 20 MHz Compaq system with a 80386 CPU and 80387 co processor would achieve around 1800 KWhetstones or around 20 times the performance of the ARM2 emulating floating point instructions. Acorn's WE32206 based Floating Point Unit (FPU), available for the A400 series and R140, was expected to deliver ten fold performance benefits, However, unlike the R3010, announced in 1988 with claimed performance ratings of 4 MFLOPS for double precision arithmetic and 7 MFLOPS for single precision arithmetic, and available in workstation products the same year, the FPA10 was eventually delivered in 1993, by which time numerous subsequent MIPS products had been delivered with steadily increasing performance, diminishing the relevance of comparisons with the R3010. For example, the MIPS R4400, available from 1992, achieved around 26 MFLOPS when benchmarked in systems. In contrast with the declining competitive situation of the ARM3, the ARM3 and FPA10 combination did appear to rather more competitive with the 486DX2 systems introduced in late 1992, these rated at around 4–5 MFLOPS, but a year later these would be eclipsed by the performance of Pentium based systems starting at 11 MFLOPS. In 1992, the Tesco supermarket chain initiated its Computers for Schools scheme in association with Acorn, offering vouchers for every £25 spent in Tesco stores that were redeemable against software and hardware products including complete computer systems, with this promotional campaign taking place over a six week period. Over 15,000 schools registered to participate in the scheme and over 22 million vouchers were issued during the campaign period, placing the estimated value of the distributed products at over £4.5 million, although the actual value of distributed products was later reported as £3 million. Tesco and Acorn repeated the scheme in 1993 on the basis of the response to the previous year's campaign, distributing software and hardware at an estimated value of £6.5 million to over 11,000 schools including 7,000 computers, and even introducing Acorn computers to some schools for the first time. The inclusion of software products in the scheme was regarded by one commentator as harmful to both the companies whose products were featured, these "not making enough profit from the transaction", and to those whose products were not, these seeing potential customers choose their competitors' "free" products. Noting that the scheme was "not purely philanthropic", concern was expressed about the effect on the Acorn market and that schools were needing to "resort to charities and publicity stunts to get the basic tools to do the job". In response to such criticism, independent software titles were dropped from the scheme in 1994, which ultimately distributed products to over 10,000 schools including 4,000 computers, with a total of 15,000 computers having been given away over the first three years of the scheme. With Tesco having expanded its presence in Scotland through acquisitions, the Tesco scheme was extended to Scotland for the first time in 1995. Alongside updates to the featured product selection, the possibility was introduced of saving unredeemed vouchers for redemption in the 1996 campaign. By the end of the 1996 campaign, £5.7 million worth of products had been distributed, with the scheme having distributed products worth a total of £25.9 million, including 26,000 Acorn computers in its first five years. By the mid to late 1990s, the UK educational market began to turn away from Acorn's products towards IBM PC compatibles, with Acorn and Apple establishing a joint venture, Xemplar, to market these companies' products in the education sector as part of a strategy to uphold their market share. Through Xemplar's involvement in the Computers for Schools scheme, Apple products were featured for the first time in the 1996 campaign. and seeking to offer Acorn products in the 1999 campaign despite the turmoil around Acorn as the company sought to move away from the desktop computing market, subsequently selling its stake in Xemplar to Apple. In 2000, Tesco changed its partner in the Computers for Schools scheme from Xemplar to RM plc. Acorn conducted other promotional initiatives towards the education sector. The Acorn Advantage programme, launched in September 1994, offered a loyalty scheme whereby points were accrued through purchases and redeemed for "curriculum resources" that included non computing items such as musical and scientific instruments as well as computer hardware. Several commercial partners were involved in the scheme such as Fina, which awarded vouchers with petrol purchases that could be exchanged for points, and the Midland Bank which would donate points to schools joining its Midbank school based banking system. An Acorn branded Visa credit card would also generate Advantage points for nominated schools.

Мұра

Архимед музыка композиторлары мен нота жазушылары Sibelius нота жазу бағдарламасын іске қосу үшін пайдаланды. 1994 және 2004 жылдар аралығында Archimedes және Risc PC модельдері телестудияларда телепромптерлер ретінде қолданылды. Аппаратты телехабар тарату үшін бейімдеу оңай болды және сол кездегі басқа аппараттарға қарағанда арзан болды. Архимед модельдері басқа коммерциялық хабар тарату салаларында, соның ішінде Asda супермаркеттер желісінің дүкен ішіндегі спутниктік радиоарнасын жоспарлау және CD джукбокс басқаруда қолданылды. Архимедтердің өнімділігі мен бейімделу қабілеті осы машиналарды түрлі ойын-сауық орындарында қолдануға мүмкіндік берді. Tecnation компаниясының Bitbopper бейне цифрлау құрылғыларын, genlock және MIDI карталарын Archimedes 440 компьютерлерінде пайдаланды, "жарық операторының" бақылауымен аудио және бейне кірістерін біріктіріп, проекторлар, дисплейлер және басқа да эффекттерді пайдалана отырып, ойын-сауық жүйесінің орнатылымдары арқылы аудиовизуалды шығыстарды жасады. Laser Grafx компаниясының Prisma жүйесі музыкалық концерттер мен түнгі клубтарда лазерлік эффекттерді басқару үшін Archimedes 440 және A5000 машиналарын қолданды. Архимед және Risc PC модельдерінің бірқатары Quasar лазерлік тег ойынының әртүрлі аспектілерін басқару үшін қолданылды, бұл жүйеге Chromaburst жаңартуы ретінде енгізілді, кейіннен ол PC-мен үйлесімді шешімдерді пайдалану арқылы консервативті баламасымен ауыстырылды.