Джеймс Браунинг Аллен: Алабама саяхатшысы және сенаторы

Кіріспе

Демократиялық АҚШ сенаторы Алабама штатынан Джеймс Браунинг Аллен (28 желтоқсан 1912 – 1 маусым 1978) – американдық демократ саясаткер, Алабама штатын АҚШ Сенатында өкілдік еткен. Аллен бұрын Алабама штатының вице-губернаторы қызметін атқарған, сондай-ақ Алабама Сенатында және Алабама Өкілдер палатасында жұмыс істеген. АҚШ Сенатында Алленнен кейін оның әйелі Мэрион Питтман Аллен орнын басты.

Өмір және мансап

Гадсден қаласында туған ол Таскалузада орналасқан Алабама университеті мен Алабама университетінің құқық мектебін бітірді. Алабама университетінде ол Альфа Сигма Фи ұйымының мүшесі болды. 1935 жылдан 1968 жылға дейін Гадсденде заңгер болып жұмыс істеді және 1938 жылдан 1942 жылға дейін Алабама штаттық өкілдер палатасының депутаты болды. 1943-1946 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштерінің резервінде активтік қызметтен өтті, осыған байланысты штаттық заң шығарушы органнан кетті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол қайтадан сайлауға түсіп, 1946 жылдан 1950 жылға дейін Алабама Сенатының мүшесі болды. 1951 жылдан 1955 жылға дейін және 1963 жылдан 1967 жылға дейін Алабама штатының 17-ші және 20-шы вице-губернаторы қызметін атқарды. Алғашқы қызмет мерзімінде ол Алабама заң шығарушы органынан федералдық қаржыландыруды қабылдамауды және «Браун против Білім беру кеңесі» шешімінен кейін мектептерді интеграциялауға қарсы шығуды сұрады. 1954 жылы ол губернаторлыққа үміткер болды, бірақ Демократиялық партияның ішкі сайлауында бұрынғы губернатор Джим Фолсомнан жеңілді. Конституциялық түрде екінші рет қатарынан сайлануға құқығы болмағандықтан, ол кейін 1962 жылы тағы бір рет сайланды, бірнеше рет сайланған тұңғыш вице-губернатор атанды. Вице-губернатор ретінде екінші мерзімінде Аллен губернатор Джордж Уоллеспен берік саяси байланыс орнатты. Ол нәсілдік сегрегацияны қолдады және 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға, сондай-ақ 1965 жылғы Сайлау құқығы туралы заңға қарсы болды. 1964 жылы ол «Бирмингем Ньюс» газетінің тілшісі Мэрион Питтман Муллинспен сұхбаттасты. Олар бірден ғашық болып, төрт айдан кейін үйленді. 1968 жылы Джеймс Аллен Монтгомери қаласынан зейнеткерлікке шыққан демократ сенаторы Дж. Листер Хиллдің орнын иеленді. Аллен 638 774 (76 пайыз) дауыспен республикалық қарсыласы Перри О. Хуперге (201 227 (24 пайыз) дауыс) қарсы жеңіске жетті. Ол сол кездегі көптеген республикашылдардан да консервативті болды. Ол 1978 жылғы Панама каналы туралы келісімге белсенді қарсылық көрсетті. Джеймс Аллен 1976 жылғы Республикалық Ұлттық конвентте Республикалық партияның вице-президенттік лауазымына бір дауыс берді. 1974 жылдың наурыз айында Аллен губернатор Джордж Уоллестің 1976 жылғы Демократиялық праймеризге қатысатынын және Уоллес штабының бұрынғы сайлау циклындағыдай, дауыстар делегаттардың қолдауына ауыспауын болдырмауға тырысатынын мәлімдеді. Сенаттағы республикалық әріптесі Солтүстік Каролинадан Джесси Хелмс сияқты Аллен де парламенттік процедуралардың шебері болды. Ол сенатор ретінде шамамен он жыл қызмет еткен кезінде филибюстер ережесін қайта жаңғыртқан деп есептеледі. 1974 жылғы аралық сайлаудан кейін Аллен алдағы 94-ші АҚШ Конгресінде үлкен шығындарды жақтаған либералды лауазымды тұлғаларға қарсы филибюстерлерді қолдануға уәде берді, жаңадан сайланған демократтардың кейбіреулері өздері алмастырған мүшелерге қарағанда шығындарды көбейтуге ұмтылуы мүмкін екенін айтты: «Мен сайлаушылар шығындарды арттыруға мандат бергенін ойламаймын. Халықтың дауысы бізге қажетсіз бағдарламаларды қысқартуды және федералдық шығындарды азайтуды талап етеді». Осы кезде Джеймс Аллен «Сенаттағы консервативті блоктың басшысы болуы мүмкін, себебі Солтүстік Каролинадан демократ сенаторы Сэм Дж. Эрвин зейнеткерлікке шықты және басқа консерваторлар қартайды» деп есептелді. 1974 жылдың желтоқсанында Джеймс Аллен сенаторлар тобымен автобуспен жүруге қарсы филибюстерге қарсы болды, бұл бұрын Өкілдер палатасында қабылданған түзетуді алып тастауға бағытталған. Филибустер түзетуті қайта қарау туралы пікірталасқа тоқтау беру үшін 56-дан 27 дауыспен аяқталды, бұл Сенат тарихында филибюстердің осындай тәсілмен тоқтатылуының 19-шы реті болды. Джеймс Аллен жабылу шарасы заңнамалық кешіктіруге әкелетінін айтты, ал Хью Скотт: «Қосымша түзетулер Алабама штатының сенаторының Скотт Мэнсфилд түзетуіне қарсылығымен кешіктірілуде» деп жауап берді. Джеймс Аллен 1978 жылдың 1 маусымында Алабама штатының Gulf Shores курортында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Гадсдендегі Форрест зиратында жерленген. Губернатор Джордж Уоллес, оның бұрынғы орынбасары болған Джеймс Алленнің жесірі Мэрион Питтман Алленді Сенаттағы орнына тағайындады.

The Gadsden native attended the University of Alabama and the University of Alabama School of Law, both located in Tuscaloosa. At the University of Alabama he was a member of Alpha Sigma Phi. He practiced law in Gadsden from 1935 to 1968 and was a member of the Alabama House of Representatives from 1938 to 1942. He resigned from the state legislature to enter active duty in the United States Naval Reserve from 1943 to 1946. He again ran for office after World War II and was a member of the Alabama Senate from 1946 to 1950. He was the 17th and 20th Lieutenant Governor of Alabama from 1951 to 1955 and again from 1963 to 1967. During his first tenure, he asked the Alabama Legislature to reject federal funding and refuse to comply with school integration following the Brown v. Board of Education decision. He ran for Governor in 1954, but lost in the Democratic primary to former Governor Jim Folsom. Constitutionally barred from a second consecutive term, he would later be elected once more in 1962, becoming the first Lieutenant Governor to be elected more than once. During his second term as Lieutenant Governor, Allen developed a strong political partnership with Governor George Wallace. He was an advocate of racial segregation, and opposed the Civil Rights Act of 1964 and the Voting Rights Act of 1965. In 1964, he met Maryon Pittman Mullins, a journalist from the Birmingham News, for an interview. They quickly fell in love and married four months later. In 1968, James Allen was elected to succeed the retiring Democratic U. S. Senator J. Lister Hill of Montgomery. Allen won 638,774 (76 percent) to 201,227 (24 percent) for his Republican opponent, Perry O. Hooper, Sr.

Allen was known as one of the most conservative Democrats in the chamber. He was considerably more conservative even than many Republicans of the time. He was an active opponent of the Panama Canal Treaty of 1978. James Allen received one vote for the Republican vice presidential nomination at the 1976 Republican National Convention. In March 1974, Allen stated that Governor George Wallace would run in the 1976 Democratic primary and that he believed the Wallace campaign would seek to prevent a repeat of the previous election cycle where the popular vote was not translated into his support from delegates. Like his Republican Senate colleague, Jesse Helms of North Carolina, Allen was a master of parliamentary procedure. He was considered to have revived the filibuster rule during his nearly ten years as a senator. Following the 1974 midterm elections, Allen pledged to use filibusters against liberal officeholders in favor of large spending in the upcoming 94th United States Congress, reasoning that some of the newly elected Democrats could favor larger spending than the members they had replaced: "I don't feel the voters have given any mandate toward increased expenditures. The people's wishes as indicated by the vote are for us to curtail unnecessary programs and cut Federal spending." It was thought at this time that James Allen "could emerge as a leader of the Senate's conservative bloc with the retirement of Senator Sam J. Ervin, Democrat of North Carolina, and the aging of other conservatives". In December 1974, James Allen led a group of senators in an anti busing filibuster against the removal of an amendment previously passed in the House of Representatives designed to curb Government enforcement of desegregation orders. The filibuster ended with a two–thirds majority voting 56 to 27 to end debate on language revising the amendment, marking only the 19th time a filibuster was ended in such a manner in Senate history. James Allen stated that the closure move would result in a legislative delay, Hugh Scott replying, "The supplemental is being delayed by the opposition of the Senator from Alabama to the Scott Mansfield amendment." James Allen served in the Senate until his death of a heart attack on June 1, 1978, at the resort community of Gulf Shores, Alabama. He is interred at Forrest Cemetery in Gadsden. Governor George C. Wallace, under whom James Allen served previously as lieutenant governor, appointed Allen's widow, Maryon Pittman Allen, to succeed him in the Senate.