Кіріспе
Джон Джексон Спаркман (20 желтоқсан 1899 – 16 қараша 1985) – американдық саясаткер және юрист. Оңтүстік демократы болған Спаркман 1937 жылдан 1946 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында, ал 1946 жылдан 1979 жылға дейін АҚШ Сенатында қызмет етті. 1952 жылғы президенттік сайлауда Демократиялық партияның вице-президенттікке үміткері болды. Алабама штатының Морган округінде дүниеге келген Спаркман Алабама университетінің құқық мектебін бітіргеннен кейін Хантсвилл қаласында жеке құқық практикасын ашты. 1936 жылы Өкілдер палатасына сайланды және 1946 жылы палатаның көпшілікке жетекшісі болды. 1946 жылы сенатор Джон Х. Банкхед II-нің орнына өткізілген арнайы сайлауда жеңіске жеткеннен кейін палатадан кетті. Сенатта ол Маршалл ғарыш орталығының құрылуына көмектесті және бірнеше комитеттердің төрағасы қызметін атқарды. Спаркман 1952 жылғы президенттік сайлауда Адлай Стивенсоннің серігі болды, бірақ олар Дуайт Д. Эйзенхауэр мен Ричард Никсоннан жеңіліс тапты. Азаматтық құқықтар кезеңінде сегрегацияны қолдаушы ретінде танылған Спаркман азаматтық құқықтар заңдарына үнемі қарсы дауыс берді және Жоғарғы Соттың «Браун против Білім беру кеңесі» шешімін «соттың билігін тартып алу» деп айыптады. Спаркман 1956 жылғы Оңтүстік манифестіне қол қойды, онда нәсілдік интеграцияға қарсылық білдіріліп, осы шешімге қарсы күресу үшін «барлық заңды құралдарды» пайдалануға уәде берілді. 1977 жылы Алабама штатынан ең ұзақ қызмет еткен сенатор атанды, бірақ 2019 жылы Ричард Шелби бұл көрсеткішті жаңартты. Спаркман 1978 жылы қайта сайлануға түспеді және келесі жылы мемлекеттік қызметтен зейнетке шықты.
John Jackson Sparkman (December 20, 1899 – November 16, 1985) was an American jurist and politician from the state of Alabama. A Southern Democrat, Sparkman served in the United States House of Representatives from 1937 to 1946 and the United States Senate from 1946 until 1979. He was the Democratic Party's nominee for vice president in the 1952 presidential election. Born in Morgan County, Alabama, Sparkman established a legal practice in Huntsville, Alabama, after graduating from the University of Alabama School of Law. He won election to the House in 1936 and served as house majority whip in 1946. He left the House in 1946 after winning a special election to succeed Senator John H. Bankhead II. While in the Senate, he helped establish Marshall Space Flight Center and served as the chairman of several committees. Sparkman served as Adlai Stevenson's running mate in the 1952 presidential election, but they were defeated by the Republican ticket of Dwight D. Eisenhower and Richard Nixon. Known as a defender of segregation during the Civil Rights era, Sparkman voted regularly against civil rights legislation and condemned the "judicial usurpation" of the Supreme Court decision of Brown v. Board of Education, Sparkman signed the 1956 Southern Manifesto, which pledged opposition to racial integration and promised to use "all lawful means" to fight the ruling that put court power behind the integration of public institutions. He became the longest serving senator from Alabama in 1977, a record that was surpassed by Richard Shelby in 2019. Sparkman chose not to seek re election in 1978 and retired from public office the following year.
Ерте өмір және білім
Спаркман Уиттен Джозеф пен Джулия Митчелл (Кент) Спаркманның ұлы, Алабама штатының Морган округіне жақын Хартселлдегі фермада дүниеге келді. Ол он бір бауыр-қарындасымен төрт бөлмелі шатырда өскен. Әкесі фермерлікпен айналысып, сонымен қатар округ шерифінің орынбасары болған. Джон Спаркман бала кезінде әкесінің фермасында мақта теріп жұмыс істеген. Ол методисттер отбасында тәрбиеленді. Морган округінің ауылдық жеріндегі бір бөлмелі бастауыш мектепке барды, содан кейін күн сайын орта мектепке қадам басты. Спаркман 1917 жылы Морган округі орта мектебін бітіріп, Тускалузадағы Алабама университетіне түсті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Студенттер армиясының оқу корпусының қатарында болды. Оқуын қаржыландыру үшін Спаркман университет қазандығында көмір қазып жұмыс істеді. Ол университет газеті "The Crimson White"-та жұмыс істеді, газеттің бас редакторы болды және сынып студенттік кеңесінің президенті қызметін атқарды. Спаркман тарих және саясаттану пәндерінен оқыту грантына ие болды, 1921 жылы Пи Каппа Альфаның Гамма Альфа бөлімінің негізін қалаушы мүшесі болды және сол жылы университеттегі "ең үздік студент" деп танылды.
Заң мансабы
Спаркман 1925 жылы Алабама штатының адвокатурасына қабылданғанға дейін қысқа мерзімге орта мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді. Ол Хантсвиллде жеке практикасын бастады. 1925-1928 жылдары Хантсвилл колледжінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1930-1931 жылдары Алабама штатының солтүстік сот округінің АҚШ комиссары (магистрат судьясы) қызметіне тағайындалды. Содан кейін Хантсвилл сауда палатасының президенті болды. Хантсвиллдегі №1 Гелион ложасының өмір бойы мүшесі болды. Ол сондай-ақ Хантсвиллдегі Шотландия ритуалдарының мүшесі және Knight Commander Court of Honor (KCCH) орденінің иегері болды.
Саяси мансап
1936 жылы өкіл Арчибальд Хилл Кармайкл зейнетке шығуын жариялағаннан кейін Спаркман бос орынға демократтардың алғашқы сайлауына қатысты. Хантсвиллдегі Бірінші методист шіркеуінің «Үлкен бауырлас» сыныбының мұғалімі болған ол, науқанын жексенбілік сыныптағы студенттердің қаржы жинау, үгіт жүргізу және жарнамалау арқылы бастады. Ол дауыс берушілердің 99,7 пайызынан астам дауысын алып жеңіске жетті. 1938 және 1940 жылдары қайта сайланды. Осы кезеңде Еуропада Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Спаркман Ұлыбританияны қолдайтын сыртқы саясат ұстанымын қабылдады, АҚШ-тың нацистерге қарсы соғыста Ұлыбританияға көмек көрсетуі керек деп мәлімдеді. 1941 жылы ол Ұлыбританияға әскери жабдықтар мен азық-түлік жеткізу мақсатындағы 1941 жылғы «Ленд-Лизинг» заңына қолдау көрсетті. Спаркман 1942 және 1944 жылдары өткен сайлауларда қайта сайланды және 75, 76, 77, 78 және 79-шы Конгрестерде жұмыс істеді. 1969 жылы Алабама Құрмет академиясына қабылданғанда, оның айтуынша, Өкілдер палатасының мүшесі ретінде “[Спаркман] фермерлік жерді сатып алу бағдарламасын, шағын фермерлерге қайта жаңарту несиелерін және фермерлік несиелеріне төмен пайыздық мөлшерлемелерді ұсынғаны үшін танымал болды. Ол TVA және REA-ның жақтаушысы болды”. 1946 жылы ол палатаның көпшілікке жетекшісі болды. 1946 жылғы сайлауда 80-ші Конгреске қайта сайланды және сол күні Джон Х. Банкхед II-нің қайтысынан туған бос орынды толтыру үшін арнайы сайлауда 1949 жылғы 3 қаңтарда аяқталатын мерзімге АҚШ Сенатына сайланды. Спаркман сайлаудан кейін бірден Өкілдер палатасынан кетіп, 1946 жылғы 6 қарашада Сенаттағы қызметін бастады. Ол 1978 жылы қайта сайлануға түспегендіктен 1979 жылғы 3 қаңтарда зейнеткерлікке шықты. Ол Шағын бизнес жөніндегі арнайы комитеттің (81, 82, 84-ші және 90-шы Конгрестер), Орындық рәсімдер жөніндегі бірлескен комитеттің (86-шы Конгресс) төрағасы, Банктік және валюта жөніндегі комитеттің (90 және 91-ші Конгрестер) тең төрағасы, Қорғаныс өндірісі жөніндегі бірлескен комитеттің (91 және 93-ші Конгрестер) төрағасы, Банктік, тұрғын үй және қалалық істер жөніндегі комитеттің (92 және 93-ші Конгрестер) және Сыртқы қатынастар комитетінің (94 және 95-ші Конгрестер) мүшесі болды. 1943 жылғы Спаркман заңы, әйел дәрігерлерге қарулы күштерде офицерлер ретінде қызмет етуге рұқсат бергендіктен, оның есімімен аталады. 1949 жылы Спаркман АҚШ Армиясын зымырандарды әзірлеу қызметін Техас штатындағы Форт-Блисс әскери базасынан Редстоун Арсеналына көшіруге көндіруде маңызды рөл атқарды. Бұл Вернер фон Браун мен Германияның «Operation Paperclip» бағдарламасының ғалымдарын және инженерлерін Хантсвиллге әкелді, нәтижесінде NASA Маршалл ғарыш орталығы құрылды. Фон Браун Германияны еске түсіретіндіктен, Германия инженерлерін орналастыру үшін Хантсвиллді таңдады. Спаркман 1950 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Бесінші Бас Ассамблеясында АҚШ өкілі болды. 1951 жылғы 8 қыркүйекте ол Жапониямен бейбітшілік шартына (екі декларациямен) төртінші қол қойды. 1952 жылы ол Демократиялық партияның вице-президенттікке үміткері болды және Адлай Стивенсонмен бірге сайлауға түсті. Алайда, сайлауда республикалық партияның үміткері Дуайт Д. Эйзенхауэр жеңіске жетті. Спаркман Калифорния штатының сенаторы Ричард Никсонға қарсы күресті. Сайлаудан кейін Спаркман сұхбатында американдық шағын кәсіпкерлердің шетелдік көмек келісімдері үшін ірі компаниялармен бәсекелестікке түсуіне ризашылық білдірді. «Бұл салада бұрын ірі компаниялар басымдық танытқан. Қазір шағын бизнеске осы келісімдерден әділ үлес беруді талап етеміз және бұл жақсы нәтиже берді. Жарыстың күшеюі американдық сыртқы көмек бағдарламасының шығындарын азайтуға мүмкіндік берді». 1955 жылдың қаңтар айында Алабама университетінің жаңалықтар бюросы 1954 жылғы аралық сайлаудан кейін Спаркманның сұхбатында айтқан сөздерін жариялады. Спаркман демократтардың Эйзенхауэр әкімшілігімен ынтымақтасуға бейімділігі күшейіп, президентті тікелей сынамай, республикашыларды сынауға көшкенін айтты, сондай-ақ республикашылар президенттің сыртқы саясатына қарсы шығуы мүмкін екенін мәлімдеді. Спаркман әкімшіліктің қорғаныс бағдарламасын зерттеуді қолдады, бұл сандардың азаюы күштің төмендеуімен қатар жүрмейтінін растады. 1955 жылғы 21 қаңтарда Спаркман әр тоқсан сайын 50 миллион доллар бөлінуді бекітетін заң жобасын ұсынды. Бұл заң бойынша ардагерлер әкімшілігіне тиесілі үйлерді жеке несие берушілерге сату арқылы ардагерлерге берілетін тұрғын үй ипотекасының мөлшерін азайтуға мүмкіндік берілді. Спаркман мәлімдемесінде соңғы жылдары ардагерлердің үй алуға жасаған өтініштеріне жауап беруде қиындықтар туып, үкімет ардагерлерге берген несиелерден пайда тапқанын айтты. 1955 жылғы 2 қаңтарда сұхбатында Спаркман АҚШ Біріккен Ұлттар Ұйымы Формозада бейбітшілікке қол жеткізе алса, ұлтшыл аралдарды Қызыл Қытайға беру мәселесін қарастыруға тиіс екенін айтты. Ол Эйзенхауэр әкімшілігінің аралдарды қорғауға қатысты ұстанымының тұманды екенін мәлімдеді. 1955 жылғы ақпан айында Спаркман Эйзенхауэр әкімшілігінің шаруашылық саясатын сынады, олардың Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін болжамдағаннан бері американдық фермерлердің қаржылық жағдайын нашарлатқанын және фермерлердің ахуалы егіс көлемін бақылау және икемді баға қолдау жүйесіне қатысты заңдар қабылданғанша жақсармайтынын айтты. Спаркман 1955 жылғы 21 ақпанда Джорджия штатындағы Ром қаласында өткен Джефферсон-Джексон күніне арналған кеште сөз сөйледі, республикалықтардың экономикалық уәделерін алдау деп бағалады және Эйзенхауэр әкімшілігінің реакциялық үлгідегі экономикалық саясатын жүргізіп жатқанын мәлімдеді. Ол Эйзенхауэр әкімшілігінің мектеп және жол бағдарламаларының балаларға немесе жолдарды пайдаланушыларға емес, инвестициялық банктерге көбірек қаражат беруге бағытталғанын айтты және Эйзенхауэрдің мектеп бағдарламасының қабылдануымен Грузияда немесе Алабамада бірде-бір жаңа сынып салынбайтынын болжады. 1955 жылғы 25 ақпанда Спаркман Сенаттың тұрғын үй ипотекасына 1,5 миллиард долларлық мемлекеттік кепілдеме беруді бекітетінін болжады, егер заң қабылданбаса, «біздің тұрғын үй бағдарламамыз тоқтап қалады» деді. 1956 жылы Спаркман 1954 жылғы АҚШ Жоғарғы Сотының «Браун мен Білім кеңесі» ісі бойынша шешіміне және нәсілдік интеграцияға қарсылық білдірген 82 өкіл мен 19 сенатордың бірі болды. 1956 жылы демократтар Стивенсонның вице-президенттікке кандидат ретінде Спаркманды қайта ұсынбады, оның орнына көршілес Теннесси штатының сенаторы Эстес Кефауверді таңдады, өйткені ол қол қоюдан бас тартқан болатын. 1957 жылы Спаркман 1957 жылғы Азаматтық құқықтар заңына қарсы дауыс берді. 1961 жылғы 30 маусымда президент Джон Ф. Кеннеди 1961 жылғы Тұрғын үй заңын қол қойды; Кеннеди Спаркманға «осы заңды Сенат арқылы өткізгені үшін» алғыс айтты. 1964 жылғы 4 қыркүйекте президент Линдон Б. Джонсон 1964 жылғы Тұрғын үй заңын қол қойғанда, ол Спаркман мен Алабамадан келген конгрессмен Рейнске «ерекше құттықтауларын» білдірді. 1961 жылғы тамыз айында Кеннеди әкімшілігі бес жылдық сыртқы көмек бағдарламасы бойынша келісімге келуге мүдделі еместігін растады, Спаркман әкімшілік бағдарламаны екі жылға қысқартуға мәжбүр болуы мүмкін екенін айтты. 1964 жылғы 19 маусымда Спаркман және 20 басқа оңтүстік демократтары, сондай-ақ бір оңтүстік республикашысы 1964 жылғы Азаматтық құқықтар заңына қарсы дауыс берді. 1964 жылғы 9 шілдеде президент Джонсон 1964 жылғы қалалық көліктер заңын қол қойды, Спаркман заңның қабылдануын қамтамасыз етуге көмектескен Конгресс мүшелерінің бірі екенін атап өтті. 1967 жылдан 1975 жылға дейін Спаркман Шағын бизнес жөніндегі комитеттің төрағасы болды, онда ол шағын фермерлерге көмектесу жөнінде жұмыс істеді. Одан кейін 1959 жылдан 1974 жылға дейін ең ұзақ қызмет еткен төраға болған Дж. Уильям Фулбрайт Арканзас штатындағы демократиялық партиясының алғашқы сайлауында жеңіліске ұшырады...
Кейінгі сайлаулар
1960 жылы Спаркман Сенат сайысында 164 868 дауыс (29,8 пайыз) алған Монтгомери қаласының республикашыл өкілі Джулиан Элгинді жеңді. Алты жыл өткен соң Элгин тағы да Спаркманға қарсы тәуелсіз кандидат ретінде қатысты, бірақ ол аз ғана дауыс жинады. 1966 жылы Спаркман тағы бір республикашыл – бұрынғы штаттық GOP төрағасы және Бирмингем қаласынан шыққан адвокат Джон Грениерді жеңді, ол дауыс берудің 39 пайызын алды. Бастапқыда Грениер 1966 жылы губернаторлыққа үміткер болуды жоспарлаған еді, ал Джеймс Д. Мартин Спаркманға қарсы тұруға дайын тұрды, себебі Мартин төрт жыл бұрын Спаркманның әріптесі Дж. Листер Хиллге қарсы шыққан болатын. Алайда, The New York Times газеті «бір партиялық олигархияны» құлатудың өте қиын міндет екенін болжады. Кейбір сауалнамаларда Спаркман артта қалса да, газет оның қайтадан көтерілетінін күтті, себебі Алабама тұрғындары демократтарға тікелей дауыс беруге үйренген. 1972 жылы Сенатқа соңғы рет сайланғанда Спаркман президент Никсонның бұрынғы пошта бастығы, Монтгомери қаласының республикашыл кәсіпкері Уинтон М. Блоунтты жеңді, ол бастапқыда Юнион Спрингс қаласынан шыққан еді. Блоунт президент Никсонның нақты қолдауысыз сайлауға қатысып, алдымен партия ішіндегі республикашыл қарсыластары Мартин мен Алабама штатының өкілі Берт Нетлсті жеңуге тиіс болды. 1977 жылдың 30 қазанында Спаркман Алабама тарихында ең ұзақ қызмет еткен сенатор атанды. Бұл көрсеткішті кейін 2019 жылы Ричард Шелби жаңартты.
Өлім
1985 жылы 16 қарашада Спаркман Алабама штатының Хантсвилл қаласындағы Биг Спрингс Манор зейнеткерлер үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды, 86 жасқа толуына бір ай қалғанда. Әйелі мен қызының күтімінде қалған ол, Хантсвиллдегі тарихи Мейпл Хилл зиратына жерленді. Оның құрметіне Алабама штатының Харвест қаласындағы Спаркман орта мектебі, Хартсел қаласындағы Спаркман саябағы, Сомервилл қаласындағы Спаркман мектебі және Хантсвилл қаласындағы Спаркман көшесі аталды.
Спаркманның жазбалары
Спаркмен, Джон. "Американың сыртқы саясатындағы тексерулер мен тепе-теңдік". Ind. LJ 52 (1976): 433. онлайн
Спаркмен, Джон. "Мемлекеттер аралық сауда табысына көп мемлекеттік салық салудың мәселелері". American Bar Association Journal (1960): 375–378.
Спаркмен, Джон. "Көпұлттық корпорация және шетелдік инвестициялар". Mercer L. Rev. 27 (1975): 381.
Sparkman, John. "The Problems of Multi State Taxation of Interstate Commerce Income." American Bar Association Journal (1960): 375–378. Sparkman, John. "Multinational Corporation and Foreign Investment, The." Mercer L. Rev. 27 (1975): 381.