Кіріспе

Япон саясаткері Йохей Коно (河野 洋平) – жапон саясаткері және Либералды-демократиялық партияның бұрынғы президенті. Ол 2003 жылдың қарашасынан 2009 жылдың тамызына дейін Өкілдер палатасының спикері болып қызмет етті, сол кезде LDP 2009 жылғы сайлауда көпшілігін жоғалтты. Коно 1890 жылы Өкілдер палатасы құрылғаннан бергі ең ұзақ мерзімге спикер болып қызмет еткен адам. 1999 жылдан 2013 жылға дейін Жапония жеңіл атлетика федерациясының президенті болды.

Ерте өмір және білім

Коно 1937 жылғы 15 қаңтарда Канагава префектурасының Хирацука қаласында саясаткер Ичиро Кононың үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі премьер-министрдің орынбасары болды және 1964 жылғы Токио Олимпиадасын өткізуге жауапты болды. Оның кіші әкесі Кендзо Коно 1971 жылдан 1977 жылға дейін Кеңесшілер палатасының төрағасы қызметін атқарды. Васеда университетінің жоғары мектебін бітіргеннен кейін, Васеда университетінде экономика мамандығын оқыды. Бітірген соң Коно Марубени компаниясында жұмыс істеді. 1967 жылы Кононың саяси мансабы оның әкесінің қазасынан кейін басталды.

Саяси мансап

1994-1995 жылдары Жапонияның вице-премьер-министрі болды, Мұраяма кабинетінде оның ықпалы зор болды. Ол премьер-министр Томиити Мураяма мен Йоширо Мори (1993-1995, 1999-2001) кезінде Сыртқы істер министрі болды. Ол Либералдық-демократиялық партияның (ЛДП) мүшесі. Ол бір кезде 1993 жылдан 1995 жылға дейін ЛДП президенті болды және бүгінгі күнге дейін Жапонияның премьер-министрі болмаған Садаказу Танигакимен бірге ЛДП-нің екі жетекшісінің бірі саналады. Ол ЛДП-дегі Қытайға жақын фракцияның бірі болғандықтан, 2005 жылдың көктемінде Қытайдағы жапонға қарсы қозғалыстар күшейген кезде ішкі қысымға ұшырады. Бұл, сол кездегі премьер-министр Дзүничиро Коидзумидің Ясукуни қабірлеріне жасаған сапарына қарсы болғандықтан болды. Коно жұбаныш әйелдері мәселесін мойындауымен белгілі. Бас кабинет хатшысы қызметін атқарган кезінде, 1993 жылы жасаған ресми мәлімдемесінде, тарихшы Йошиаки Йошими Токиодағы Қорғаныс агенттігі кітапханасынан Жапон императорлық армиясының жұбаныш станцияларын құрып, басқарғанын растайтын құжаттар тапқанын мәлімдегеннен кейін, ол Жапон императорлық армиясының тікелей және жанама түрде жұбаныш станцияларын құруға қатысқанын және әйелдерді тарту және ұстау кезінде мәжбүрлеу қолданылғанын мойындады. Оның осы мәселені есте сақтауға бағытталған тарихи зерттеулер мен білім беруге шақыруы мектеп тарих оқулықтарындағы күштеп проституция тақырыбын қарастырудың негізі болды.