Капитан Бифхарт: Американдық музыкант және суретшінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық музыкант (1941–2010)

Дон Ван Влиет (/v//æ//n// /'/v//l//iː//t/; туған күні Дон Глен Влиет; 15 қаңтар 1941 – 17 желтоқсан 2010) – американдық әнші, әнші-күйші, көп аспапты орындайтын музыкант және суретші, көбінесе «Капитан Бифхарт» сахналық атымен танымал. «Магиялық топ» деп аталатын тұрақты құрамымен ол 1967 мен 1982 жылдар аралығында 13 студиялық альбом жазды. Оның музыкасы блюз, фри-джаз, рок және авангардтық композиция элементтерін, ерекше ырғақтарды, абсурдтық сөз ойындарын, дауыс шағылысын және кең вокалдық диапазонды біріктірді. Бифхарт өзінің еңбегімен және қолдау көрсеткен музыканттарына дерлік диктаторлық билік жүргізгенімен белгілі болды. Ол коммерциялық сәттілікке жетпесе де, эксперименталды рок және панк дәуіріндегі көптеген музыканттарға ықпал етіп, культты жанкүйерлікке ие болды. Бала кезінде дарынды мүсінші болған Ван Влиет, Калифорния штатының Ланкастер қаласындағы жасөспірім кезінде блюз, R&B және джазға қызығушылық танытты. Ол музыкант Фрэнк Заппамен «өзара тиімді, бірақ тұрақсыз» достық қарым-қатынас орнатты, олармен кездейсоқ бәсекелесіп, ынтымақтастық жасайтын. 1964 жылы ол «Капитан Бифхарт» кейіпкері ретінде өнерлеуін бастады және сол жылы Алексис Снуффер бастаған алғашқы «Магиялық топ» құрамына қосылды. Топ 1967 жылы Buddah Records лейблы арқылы «Safe as Milk» атты дебюттік альбомын шығарды. Екі лейблдан тізбектеп бас тартқаннан кейін, олар Заппаның Straight Records компаниясымен келісімшарт жасасты, онда 1969 жылғы «Trout Mask Replica» альбомын шығарды. Бұл альбом кейіннен Rolling Stone журналының 2003 жылғы 500 ең ұлы альбом тізімінде 58-орынды иеленді. 1974 жылы коммерциялық сәттілікке жетпегендіктен көңілі қалған ол дәстүрлі рок дыбысын іздеді, бірақ одан кейінгі альбомдар сынға ұшырады. Бұл әрекет, еуропалық гастроль үшін төленбеген ақы және Бефхарттың ұзақ жылдар бойы жасаған зорлық-зомбылыққа шыдау, бүкіл топтың жұмыстан кетуіне әкелді. Соңынан Бифхарт жас музыканттардан жаңа «Магиялық топты» құрып, үш соңғы альбомы арқылы сыншылардың мақұлдауын қайта алды: «Shiny Beast» (1978), «Doc at the Radar Station» (1980) және «Ice Cream for Crow» (1982). Ван Влиет 1982 жылы музыкадан зейнеткерлікке шыққаннан кейін көпшілік алдында сирек көрінді. Ол өнермен айналысты, бұл оның бала кезіндегі мүсіншілік дарысынан туындаған қызығушылық еді және ол қаржылық тұрғыдан ең табысты жобасы болды. Оның абстрактты экспрессионизмдегі суреттері мен сызбалары жоғары бағаланады және әлемнің әртүрлі галереяларында мен музейлерінде көрсетіледі. Ван Влиет көп жылдар бойы склерозбен ауырып, 2010 жылы қайтыс болды.

Don Van Vliet (/v//æ//n// /'/v//l//iː//t/; born Don Glen Vliet; January 15, 1941 – December 17, 2010) was an American singer, songwriter, multi instrumentalist, and visual artist best known by the stage name Captain Beefheart. Conducting a rotating ensemble known as the Magic Band, he recorded 13 studio albums between 1967 and 1982. His music blended elements of blues, free jazz, rock, and avant garde composition with idiosyncratic rhythms, absurdist wordplay, a gravelly voice, and a wide vocal range. Known for his enigmatic persona, Beefheart frequently constructed myths about his life and was known to exercise an almost dictatorial control over his supporting musicians. Although he achieved little commercial success, he sustained a cult following as an influence on an array of experimental rock and punk era artists. A prodigy sculptor in his childhood, Van Vliet developed an interest in blues, R&B, and jazz during his teen years in Lancaster, California, and formed "a mutually useful but volatile" friendship with musician Frank Zappa, with whom he sporadically competed and collaborated. He began performing in his Captain Beefheart persona in 1964 and joined the original Magic Band line up, initiated by Alexis Snouffer, the same year. The group released their debut album Safe as Milk in 1967 on Buddah Records. After being dropped by two consecutive record labels they signed to Zappa's Straight Records, where they released 1969's Trout Mask Replica; the album would later rank 58th in Rolling Stone magazine's 2003 list of the 500 greatest albums of all time. In 1974, frustrated by a lack of commercial success, he pursued a more conventional rock sound, but the ensuing albums were critically panned; this move, combined with not having been paid for a European tour, and years of enduring Beefheart's abusive behavior, led the entire band to quit. Beefheart eventually formed a new Magic Band with a group of younger musicians and regained critical approval through three final albums: Shiny Beast (1978), Doc at the Radar Station (1980) and Ice Cream for Crow (1982). Van Vliet made few public appearances after his retirement from music in 1982. He pursued a career in art, an interest that originated in his childhood talent for sculpture, and a venture which proved to be his most financially secure. His abstract expressionist paintings and drawings command high prices, and have been exhibited in art galleries and museums across the world. Van Vliet died in 2010, having had multiple sclerosis for many years.

Ерте өмір және музыкалық әсерлер, 194162

Ван Влиет 1941 жылдың 15 қаңтарында Калифорния штатының Глендейл қаласында Глен Алонзо Влиеттің, Канзас штамынан шыққан голландтар тегінен келген жанармай құю станциясының иесі, және Арканзас штатынан шыққан Уилли Сью Влиеттің (құрметті аты Уорфилд) ұлы ретінде дүниеге келді. Ван Влиет үш жасында сурет салу және мүсін жасаумен айналыса бастады. Оның туындылары жануарларға, әсіресе динозаврларға, балықтарға, африкалық сүтқоректілерге және лемурларға деген "ұқыптылығын" көрсетті. Төрт жасында ол жануарлардың мүсіндерімен бірге Лос-Анджелестегі апталық телешоуда пайда болды. Тоғыз жасында ол жергілікті тәлімгер Агостино Родригестің Гриффит паркіндегі Лос-Анджелес хайуанат бағы үшін ұйымдастырған балалар мүсін жасау байқауында жеңіске жетті. Оның кішкентай мүсіншілік жетістіктері туралы жергілікті газеттердегі мақалалар 2004 жылы жарық көрген Riding Some Kind of Unusual Skull Sleigh CD жинағына енген Splinters кітабында кездеседі. Зоопарк пен обсерваториясы бар кең саябақ жас Влиетке зор әсер етті, себебі ол Уэверли драйвтегі үйінен көп қашықтықта емес орналасқан. Bluejeans & Moonbeams альбомындағы "Observatory Crest" трегі осы қызығушылықты көрсетеді. Мектеп жасындағы Влиеттің портреттік суреті Trout Mask Replica альбомының АҚШ нұсқасының бірінші басылымындағы лирикалық парақтың алдыңғы жағында көрінеді. 1950 жылдары Ван Влиет Родригестің шәкірті болып жұмыс істеді, ол оны дарынды бала деп санады. Ван Влиет он бір жасында Лос-Анджелестегі Барнсдалл өнер институтында лекция оқығанын айтты, бірақ ол, мүмкін, тек бір түрлі көркемдік диссертация оқыған шығар. Ван Влиеттің өнердегі ерте жетістіктері туралы әңгімелерде ол апта сайынғы телешоуда мүсін жасағаны туралы айтқан сөздері жиі кездеседі. Ол ата-анасының суретшілерді "бейшара" деп санауына байланысты мүсін жасауға деген қызығушылығын басып тастағанын айтты. Ван Влиеттің осы оқиғаның бір нұсқасына сәйкес, олар бірнеше стипендия ұсыныстарын қабылдамады, соның ішінде жергілікті Кнудсен май өнімдері зауытының Еуропаға алты жылдық оқу ақысымен мәрмәр мүсінді зерттеуге баруға мүмкіндік беретін ұсынысын. Ван Влиет өзінің суретші ретіндегі әлеуетін іске асыру мүмкіндігінен айырылғанына қатты ренжіді. Кейіннен ол бұл оқиға оны соншалықты ашуландырғанын, 23 жасқа дейін музыка тыңдамай, өнерінен бас тартқанын айтты. Ван Влиеттің өнерге деген ынтасы соншалықты күшті болды, ол ата-анасы оны мүсін жасаған бөлмесінің есігі арқылы тамақтандыруға мәжбүр болды. Ол он үш жасқа толғанда отбасы Лос-Анджелес аймағынан Мохаве шөліндегі Ланкастердің шалғайдағы ауылшаруашылық қаласына көшіп кетті, онда Эдуардс әуе күштері базасының қолдауымен дамып келе жатқан аэрокосмикалық өнеркәсіп орналасқан. Бұл орта оның шығармашылығына үлкен әсер етті. Кейіннен ол осы әндерді өзінің музыкалық альбомдарының мұқабалары ретінде пайдаланды. Осы уақытта ол музыкаға деген талғамын дамытып, Son House және Robert Johnson-ның Delta blues, Ornette Coleman, John Coltrane, Thelonious Monk және Cecil Taylor сияқты джаз әртістерінің, сондай-ақ Howlin' Wolf және Muddy Waters-тың Chicago blues музыкасын "күшті" тыңдады. Жасөспірім шағында Влиет кейде жергілікті топтардың мүшелерімен, мысалы, The Omens және The Blackouts тобымен араласатын, бірақ оның қызығушылығы әлі де өнер мансабына бағытталған. The Omens тобының гитаристтері Алексис Снуфер мен Джерри Хэндли кейіннен "The Magic Band" тобын құрды, ал The Blackouts тобының барабаншысы Франк Заппа Влиеттің вокалдық қабілетін алғаш рет жаздырып алды. Бұл алғашқы жазба, ол жай ғана "Дон Влиет" болған кезде, "Lost In A Whirlpool" - Заппаның колледж сыныпта ағасы Боббимен бірге гитарада жазған алғашқы "салалық жазбаларының" бірі. Ол Заппаның өлімінен кейін шыққан The Lost Episodes (1996) альбомында орын алды.

Van Vliet was born Don Glen Vliet in Glendale, California, on January 15, 1941, to Glen Alonzo Vliet, a service station owner of Dutch ancestry from Kansas, and Willie Sue Vliet (née Warfield), who was from Arkansas. Van Vliet began painting and sculpting at age three. His subjects reflected his "obsession" with animals, particularly dinosaurs, fish, African mammals and lemurs. Considered a child prodigy, at age four he was featured with his animal sculptures on a weekly Los Angeles television program. At the age of nine, he won a children's sculpting competition organized for the Los Angeles Zoo in Griffith Park by a local tutor, Agostinho Rodrigues. Local newspaper cuttings of his junior sculpting achievements can be found reproduced in the Splinters book, included in the Riding Some Kind of Unusual Skull Sleigh boxed CD work, released in 2004. The sprawling park, with its zoo and observatory, had a strong influence on young Vliet, as it was a short distance from his home on Waverly Drive. The track "Observatory Crest" on Bluejeans & Moonbeams reflects this continued interest. A portrait photo of school age Vliet can be seen on the front of the lyric sheet within the first issue of the US release of Trout Mask Replica. For some time during the 1950s, Van Vliet worked as an apprentice with Rodrigues, who considered him a child prodigy. Van Vliet said that he was a lecturer at the Barnsdall Art Institute in Los Angeles at the age of eleven, although it is likely he simply gave a form of artistic dissertation. Accounts of Van Vliet's precocious achievement in art often include his statement that he sculpted on a weekly television show. He said that his parents discouraged his interest in sculpture, based upon their perception of artists as "queer". According to one of Van Vliet's versions of this story, they declined several scholarship offers, including one from the local Knudsen Creamery to travel to Europe with six years' paid tuition to study marble sculpture. Van Vliet was deeply disappointed by their denial of this opportunity for him to realize his potential as an artist. He later claimed that the experience made him so bitter that he never listened to music and abandoned his art until he was twenty three. Van Vliet's artistic enthusiasm became so fervent, he said that his parents were forced to feed him through the door in the room where he sculpted. When he was thirteen the family moved from the Los Angeles area to the more remote farming town of Lancaster, in the Mojave Desert, where there was a growing aerospace industry supported by nearby Edwards Air Force Base. It was an environment that would greatly influence him creatively from then on. were later used as front covers for his music albums. Meanwhile, he developed his taste and interest in music, listening "intensively" to the Delta blues of Son House and Robert Johnson, jazz artists such as Ornette Coleman, John Coltrane, Thelonious Monk and Cecil Taylor, and the Chicago blues of Howlin' Wolf and Muddy Waters. During his early teenage years, Vliet would sometimes socialize with members of local bands such as the Omens and the Blackouts, although his interests were still focused upon an art career. The Omens' guitarists Alexis Snouffer and Jerry Handley would later become founders of "the Magic Band" and the Blackouts' drummer, Frank Zappa, would later capture Vliet's vocal capabilities on record for the first time. This first known recording, when he was simply "Don Vliet", is "Lost In A Whirlpool" – one of Zappa's early "field recordings" made in his college classroom with brother Bobby on guitar. It is featured on Zappa's posthumously released The Lost Episodes (1996).

Жекешелендіру

1967 жылдың тамызында гитарист Джефф Коттон, Кудер мен МакГи босатқан гитара орнын іске қосты. 1967 жылдың қазан және қараша айларында Снуффер/Коттон/Хендли/Француз тобы екінші альбомға арналған материалды жазды. Бастапқыда екі дискіден тұратын альбом деп жоспарланған, ол 1971 және 1995 жылдары бөлек-бөлек шығарылды. Buddah лейблі бас тартқаннан кейін Боб Красноу топты төрт қысқа әнді қайта жазуға, тағы екеуін қосуға және "Mirror Man" мен "Kandy Korn" әндерінің қысқартылған нұсқаларын жасауға ынталандырды. Красноу "фазалау" эффектісіне толы ерекше микс жасады, көптеген пікірлер бойынша (соның ішінде Бифхарттің өзінің), ол музыканың күшін әлсіретті. Бұл 1968 жылдың қазан айында Красноудың Blue Thumb лейблінде Strictly Personal деген атпен жарық көрді. Стюарт Мейсон Allmusic шолуында бұл альбомды "тамаша альбом" және "қызықты, бағаланбаған шығарылым" деп сипаттады, ол Safe as Milk және Trout Mask Replica альбомдарымен тең деңгейде екенін айтты.

Айнадағы адам

1971 жылы Buddah лейблы үшін жазылған әндердің бір бөлігі Mirror Man альбомы ретінде шықты, оның ішкі мұқабасында материалдың «1965 жылы Лос-Анджелесте бір түндік сессияда» жазылғаны айтылды. Бұл авторлық құқықтарды сақтау үшін жасалған әдейі шалақ әрекет еді. Шындығында, материал 1967 жылдың қараша және желтоқсан айларында жазылған. Альбом негізінен «джем» сияқты, ол «конвенциялық блюз-рок шекараларын кеңейтеді, арасында Бифхарттың вокалы естіледі». Кейбіреулер Бифхарттың сюрреалистік поэзиясын, дауысының қатаңдығын және/немесе фри-джаз әсерін сағынуы мүмкін, ал басқалары Magic Band тобының еркін, шексіз ойнауын қызықты деп табады. Альбомдағы «теңеу қатесі» топ мүшелерін «Алекс Сент-Клэр Снуфер» (Алекс Сент-Клэр/Алексис Снуфер), «Антенна Джимми Симмонс» (Семенс/Джефф Коттон) және «Джерри Хэндсли» (Хендли) деп көрсеткен. Алғашқы винилдік басылымдар тігілген қақпақпен (ішінде «жарылған» айна бейнесі) және бірдей суретті көрсететін қарапайым мұқабамен шықты. Ұлыбританиядағы Buddah басылымы Polydor өндірген «Select» сериясының бір бөлігі болды. 1968 жылдың қаңтар айында Англияға алғашқы сапарында Капитан Бифхарт Ұлыбританияда The Who тобының алғашқы менеджері Питер Миденмен қысқа мерзімге өкілдік шартнамасына келді. Капитан мен оның тобының мүшелеріне бастапқыда Ұлыбританияға кіруге рұқсат берілмеді, себебі Миден оларды тиісті жұмыс визаларын алмастан концерттерге шақырған болатын. Германияға бірнеше күнге қайтқаннан кейін, баспасөз және жұртшылықтың қарсылығы нәтижесінде топқа Ұлыбританияға қайта кіруге рұқсат берілді, онда олар Джон Пилдің радиошоуы үшін материал жазды. 19 қаңтарда олар Пилдің таныстырған Middle Earth клубында өнер көрсетті, онда Safe as Milk альбомынан әндер мен Mirror Man альбомынан эксперименталды блюз тректерін орындады. Топты ынталы тыңдарман күтіп алды; Френч бұл оқиғаны топ үшін сирек кездесетін жарқын сәт ретінде еске алды: «Шоудан кейін бізді гримеркаға алып барды, онда біз бірнеше сағат бойы жүздеген адамдардың бірінен соң бірі келіп, қолымызды қысып немесе автограф сұрағанын көрдік. Көптеген адамдар бізге автограф беру үшін Safe as Milk альбомының импорттық нұсқаларын әкелді. Біз, соңғы рет сыналғаннан кейін, лайықты сыйлық алғандай сезіндік. Бұл керемет сәт болды, мен өмірімде басымнан өткен азаматтардың бірі». Осы уақытқа дейін олар Миденмен ынтымақтастығын тоқтатты. 1968 жылдың 27 қаңтарында Бифхарт Франциядағы Канн қаласында өткен MIDEM музыка фестивалінде өнер көрсетті. Алекс Сент-Клэр екінші еуропалық турнеден оралғаннан кейін 1968 жылдың маусымында топтан кетіп, оның орнына жетіспирім Билл Харклерод келді; бассист Джерри Хэндли бірнеше аптадан кейін кетті.

In 1971 some of the recordings done for Buddah were released as Mirror Man, bearing a liner note stating that the material had been recorded in "one night in Los Angeles in 1965". This was a ruse to circumvent possible copyright issues. The material was recorded in November and December 1967. Essentially a "jam" album, described as pushing "the boundaries of conventional blues–rock, with a Beefheart vocal tossed in here and there. Some may miss Beefheart's surreal poetry, gruff vocals, and/or free jazz influence, while others may find it fascinating to hear the Magic Band simply letting go and cutting loose." The album's "miss credit errors" also state band members as "Alex St. Clare Snouffer" (Alex St. Clare/Alexis Snouffer), "Antennae Jimmy Simmons" (Semens/Jeff Cotton) and "Jerry Handsley" (Handley). First vinyl was issued in both a die cut gatefold (revealing a "cracked" mirror) and a single sleeve with same image. The UK Buddah issue was part of the Polydor manufactured "Select" series. During his first trip to England in January 1968, Captain Beefheart was briefly represented in the UK by mod icon Peter Meaden, an early manager of the Who. The Captain and his band members were initially denied entry to the United Kingdom, because Meaden had illegally booked them for gigs without applying for appropriate work permits. After returning to Germany for a few days, press coverage and public outcry resulted in the band being permitted to re enter the UK, where they recorded material for John Peel's radio show and on Friday January 19 appeared at the Middle Earth venue, introduced by Peel, where they played tracks from Safe as Milk and some of the experimental blues tracks from Mirror Man. The band was met by an enthusiastic audience; French recalled the event as a rare high moment for the band: "After the show, we were taken to the dressing room where we sat for hours as a line of what seemed like hundreds of people walked in one by one to shake our hand or get an autograph. Many brought imports of Safe as Milk with them for us to autograph It seemed like we had finally gained some reward Suddenly all the criticizing and intimidation and eccentricities seemed very unimportant. It was a glorious moment, one of the very few I ever experienced". By this time, they had terminated their association with Meaden. On January 27, 1968, Beefheart performed in the MIDEM Music Festival on the beach at Cannes, France. Alex St. Claire left the band in June 1968 after their return from a second European tour and was replaced by teenager Bill Harkleroad; bassist Jerry Handley left a few weeks later.

"Қара түсті орамал" сеанстары

Еуропалық турнеден және Канн жағалауындағы өнер көрсетілімінен кейін топ АҚШ-қа оралды. Олар Буддадан кетіп, MGM-ге қол қоюға дайындық жасап жатыр, ал мамырдағы турнеге дейін – негізінен Ұлыбританияда – Брюс Ботникпен бірге Sunset Sound студиясында Mirror Man сессияларының бір бөлігін қайта жазды. Бифхарт сонымен қатар жаңа топтардың атауларын ойластырып жатты, олардың ішінде 25th Century Quaker және Blue Thumb болды, сондай-ақ басқа музыканттарға осы жобаға қатысу туралы ұсыныстар жасады. 25th Century Quaker идеясы Magic Band-тің авангардтық жұмысы үшін "блюз тобы" деген атқа ие болу еді. Фотограф Гай Вебстер топты квакер стиліндегі киіммен суретке түсірді, ал бұл сурет The Mirror Man Sessions CD-нің ішкі жағында жарияланды. Кейіннен осы жағдайдың көп бөлігі уақытша екені және Будданың Боб Красноу өзінің жеке лейблін құруы керек екені белгілі болды. Blue Thumb деп аталған лейбл алғашқы шығарылымын Strictly Personal деп атады, бұл екі альбомдық түпнұсқа Beefheart көрінісінің қысқартылған нұсқасы болды. Осылайша "25th Century Quaker" трекке айналды, ал болашақ топтың атауы лейблге айналды. Жалпы алғанда, осы кезеңде екі альбомға арналған жұмыстар қарапайым қоңыр қағазға оралған, үстіне "қатаң түрде жеке" деген мөр басылып, сол кездегі хабарламалардағыдай, есірткілік, порнографиялық немесе заңсыз материалдармен байланысты болуы мүмкін адресте жіберілді: "Бұл сізге қарапайым қоңыр қағазда оралған күйі келеді". Красноудың топты Буддадан иемденгеніне байланысты, қандай материалды шығаруға болатынына шектеулер қойылды. Нәтижесінде Strictly Personal шықты, оның ішінде құпия адресі бар пакеттік мұқабасы болды. Артта қалған материалдың көп бөлігі кейіннен пайда болды, алдымен CD-де I May Be Hungry, But I Sure Ain't Weird деген атпен, ал кейін Джон Френчтің күш салуымен винилде It Comes To You in a Plain Brown Wrapper (бұрынғы шығарылымнан жоғалған екі трек бар) атпен жарық көрді. Blue Thumb және Strictly Personal мұқабасындағы мөрлер LSD-мен байланысты, сондай-ақ "Ah Feel Like Ahcid" трегі де осымен байланысты, бірақ Бифхарт өзі мұны жоққа шығарды (бұл "Мен өзімді солай сезіндім" дегенді білдіреді деп мәлімдеді).

After their Euro tour and the Cannes beach performance the band returned to the US. Moves were already in the air for them to leave Buddah and sign to MGM and, prior to their May tour – mainly in the UK – they re recorded some Buddah material of the partial Mirror Man sessions at Sunset Sound with Bruce Botnick. Beefheart had also been conceptualizing new band names, including 25th Century Quaker and Blue Thumb, while making suggestions to other musicians that they might get involved. The thought process of 25th Century Quaker was that it would be a "blues band" alias for the more avant garde work of the Magic Band. Photographer Guy Webster photographed the band in Quaker style outfits, and the picture appears in The Mirror Man Sessions CD insert. It would later transpire that much of this situation was transient and that Buddah's Bob Krasnow was to set up his own label. The label that was unsurprisingly named Blue Thumb launched with its first release Strictly Personal, a truncated version of the original Beefheart vision of a double album. Thus "25th Century Quaker" became a track and a potential band name became a label. In overview, the works for the double album in this period were intended to be packaged in a plain brown wrapper, with a "strictly personal" over stamp and addressed in a manner that could have connotations of drug content, pornographic or illicit material; as per the small ads of the time: "It comes to you in a plain brown wrapper." Given that Krasnow had effectively poached the band from Buddah there were limitations on what material could be released. Strictly Personal was the result, contained in its enigmatically addressed parcel sleeve. The raft of material left behind eventually emerged, firstly on CD as I May Be Hungry, But I Sure Ain't Weird and later on vinyl, implemented by John French, as It Comes To You in a Plain Brown Wrapper (which has two tracks that are missing from the former release). Both Blue Thumb and the stamps on the cover of Strictly Personal have LSD connotations, as does the track "Ah Feel Like Ahcid", although Beefheart himself refuted this (claiming that this is a rendering of "I feel like I said").

Құсбақа маскасының көшірмесі, 1969 жыл

Ван Влиттің шедевр туындысы ретінде танылған Trout Mask Replica 1969 жылғы маусымда Фрэнк Заппаның жаңа құрылған Straight Records лейблінде 28 тректен тұратын қос альбом ретінде жарық көрді. АҚШ-тағы алғашқы шығарылымдар автоматты түрде біріктіріліп, Mascara Snake салған 6 беттік лирикалық парақпен бірге қара түсті "Straight" қаптамасына салынды. Парақтың бетінде Ван Влиттің мектеп шағындағы суреті бейнеленген, ал қаптаманың мұқабасында Бифхарт балық басымен бетін жасырып, өзгертілген паломник бас киімінде суреттелген. Балық – карп, көбінесе бұл тротудың "көшірмесі" саналады, фотосуретін Кал Шенкель түсірген. Ішкі жағындағы "инфрақызыл" суреттерді Эд Караэфф салған, оның осы сессиядағы "Beefheart" шаңсорғышының суреттері Zappa-ның "Hot Rats" альбомында (бір ай бұрын) "Willie The Pimp" әніне қосымша ретінде пайда болды, оны Vliet орындаған. Алекс Сент-Клэр тобынан кетіп қалды, ал Blackouts тобынан Джуниор Мадео қарастырылғаннан кейін, оның орнын Билл Харклеррод басты. Бас гитарашы Джерри Хэндли де тобынан кетіп, оның орнына Гари Маркер келді. Осылайша альбомның ұзақ репетициялары Вудленд-Хиллстегі Энсенада-Драйвтегі үйде басталды, ол кейін Magic Band House атанды. Magic Band Trout Mask Replica альбомын бас гитарашы Гэри "Magic" Маркермен T. T. G. студиясында ("Moonlight on Vermont" және "Veteran's Day Poppy" әндерінде) жазды, бірақ кейін бас гитарашы Марк Бостон кеткеннен кейін оны шақырды. Альбомның қалған бөлігі Уитни студиясында жазылды, ал кейбір жазбалар үйде жасалды. Бостон француз бен Харклерродты бұрынғы топтар арқылы таныстырды. Ван Влиет сондай-ақ өзінің тобының мүшелеріне лақап аттар беріп, Харклерродты Зоот Хорн Ролло, Бостонды Рокет Мортон, ал Джон Френчті Драмбо, ал Джефф Коттонды Антенна Джимми Семенс деп атады. Ван Влиттің туысы Виктор Хейден, Маскара жылан, кейінірек бас-кларнетші ретінде өнер көрсетті. "Fallin' Ditch" әнінің басында күліп тұрған Ван Влиттің досы Лори Стоун Magic Band үйінде аудио-тайпшы болып жұмыс істеді. Ван Влиет бүкіл топтың Trout Mask Replica альбомын "тірі" етуін қалады. Топ Ван Влиттің қиын композицияларын сегіз ай бойы репетициялады, Лос-Анджелес қаласының Вудленд-Хиллс маңындағы шағын жалға алынған үйінде бірге тұрды. Үйде екі ғана жатын бөлмесі болғандықтан, топ мүшелері біреуінің әртүрлі бұрыштарында ұйықтады, ал Влиет екіншісін басты, ал репетициялар негізгі тұрғын бөлмеде өтті. Ван Влиет өзінің көзқарасын орындаушыларға толыққанды билік ету арқылы жүзеге асырды, олардың өнерін де, эмоцияларын да басып тастады. Әр түрлі уақытта топ мүшелерінің біреуін немесе басқасын "барельге" салып, Ван Влиет оны үнемі, кейде бірнеше күн бойы, музыкант жылап немесе толық мойынсұнғанша, сөккен. Гитарашы Билл Харклеррод Бифхарттың ауыр сымдарды қолдану туралы бұйрығының нәтижесінде оның саусақтары "қанға батқан" деді. Барабаншы Джон Френч жағдайды "культтік" деп сипаттады, ал қонақ досы "сол үйдегі ортаның Мансондық екенін" айтты. Олардың материалдық жағдайы өте қиын болды. Қауіпсіздік пен туыстарынан басқа ешқандай табыс көзі болмағандықтан, топ өмір сүру үшін күресті, тіпті азық-түлік дүкенінен ұрлық жасағаны үшін тұтқындалды (Заппа оларды кепілдікке алды). Френч бір ай бойы күніне бір кесе бұршақпен ғана өмір сүргенін еске алды. Соңында, Френчтің айтуынша, Бифхарт оны жоғарғы қабаттағы терезеден лақтырып тастаумен қорқытқан. Ол өз тобындағыларға қарсы "сөйлесулер" кезінде оларға шабуыл жасағанын мойындайды. Альбомды жазғаннан кейін, Бифхарт Френчті баспалдақтан лақтырып, тобынан шығарып тастады, оған "Жолға шық, адам" деді, барабанда "күріш ойнау" туралы сұрағына жауап бермегендіктен. Бифхарт Френчтің орнына Хейденнің танысы Джефф Брушельді барабаншы етіп қойды. "Fake Drumbo" (француздық домбырада ойнау) деп аталатын бұл соңғы акт нәтижесінде француздың есімі альбомның тізімінде музыкант немесе аранжировщик ретінде пайда болмады. Брушель топпен Еуропаға турнеге шықты, бірақ келесі жазбамен ауыстырылды. Ван Влиеттің айтуынша, альбомдағы 28 әнді ол ойнауға дағдысы жоқ пианинода 8 1/2 сағаттық сессияда жазған, бұл тәсіл Майк Барнсты Джон Кейдждің "классикалық дәстүрге деген құрметсіздігімен" салыстырған, бірақ топ мүшелері әндер бір жыл бойы жазылған деп мәлімдеді. (Топ альбомды жасау кезінде Федерико Фелинидің 1963 жылғы 8½ фильмін көрді). French Vliet-тің фортепиано фрагменттерін гитара мен бас желілеріне көшіру мен қалыптастыру үшін негізгі жауапкершілікті алып, әндерді пішінге келтіру үшін топқа сегіз айдай уақыт қажет болды, олар көбінесе қағаз бетіне жазылған. 1998 жылы Харклеррод: "Біз ерекше адаммен айналысып жатырмыз, ол мүсінші/суретші болып өскен, музыканы өзінің тілі ретінде пайдаланады. Ол көбінесе өзінің бұл жағына, блюз орындаушысы емес, көбірек ден қойды. Топ әндерді соншалықты жақсы репетициялағандықтан, 21 әннің инструменталды тректері жарты сағаттық жазба сессиясында жазылды. Trout Mask Replica әртүрлі музыкалық стильдерді қамтыды, соның ішінде блюз, авангардты/эксперименталды және рок. Жазбаға дейінгі тынымсыз жаттығулар музыканы қарсы келетін тембрлердің біртұтас жиынтығына біріктірді, оған слайд-гитара, полиритмиялық барабан (француздың барабандары мен тарелкалары картонмен жабылған), саксофонның дауысы және бас-кларнет кірді. Ван Влиттің вокалы оның ерекше Howlin' Wolf-тан шабыттанған ұрысынан, ашулы фальцетке дейін, және бейжай, кездейсоқ сөйлеуге дейін өзгереді. Инструменталды қосымша жазба студияда тікелей жазылды, ал Ван Влиет вокалдың көп бөлігін музыкамен толық синхронды емес, студия терезесінен естілетін аз ғана дыбысқа сүйене отырып, жазды. Zappa Ван Влиттің тәсілі туралы: "[оған нәрселердің осылай болуын түсіндіру мүмкін емес еді. Маған оның ерекше нәрсе жасауға тырысқанда, мен мүмкіндігінше аузымды жабуым керек екені көрінді, оның дұрыс емес деп ойласам да]". 2003 жылы альбом Rolling Stone журналының "Барлық уақыттағы 500 ең ұлы альбом" тізімінде алпысыншы орынды иеленді: "Алғашқы тыңдағанда Trout Mask Replica шикі дельта блюзі сияқты естіледі", Бифхарт "әндер айтады және сөккендік етеді және бұзылған гитара ойнайды. Бірақ көрінетін дыбыстық хаос - бұл иллюзия - әндерді құру үшін Magic Band үйінің терезелері қараңғыланған үйінде айлар бойы күніне он екі сағат репетициялады. (Өндіруші Фрэнк Заппа кейін альбомның көп бөлігін бес сағаттан кем уақытта жазды). "Элла Гуру" және "My Human Gets Me Blues" сияқты тректер Том Уэйтс және PJ Харви сияқты қазіргі заманғы музыкалық примитивтердің тікелей алдын балады". BBC диджейі Джон Пил альбом туралы: "Егер халық музыкасының тарихында өнер саласындағы адамдар түсінетіндей шығарма ретінде сипатталатын нәрсе болса, онда Trout Mask Replica осы шығарма болар еді". Ол 2011 жылы АҚШ Ұлттық жазбалар тізіміне енгізілді.

Critically acclaimed as Van Vliet's magnum opus, Trout Mask Replica was released as a 28 track double album in June 1969 on Frank Zappa's newly formed Straight Records label. First issues, in the US, were auto coupled and housed in the black "Straight" liners along with a 6 page lyric sheet illustrated by the Mascara Snake. A school age portrait of Van Vliet appears on the front of this sheet, while the cover of the gatefold shows Beefheart in a modified Pilgrim hat, obscuring his face with the head of a fish. The fish is a carp – arguably a "replica" for a trout, photographed by Cal Schenkel. The inner spread "infra red" photography is by Ed Caraeff, whose Beefheart vacuum cleaner images from this session also appear on Zappa's Hot Rats release (a month earlier) to accompany "Willie The Pimp" lyrics sung by Vliet. Alex St. Clair had now left the band and, after Junior Madeo from the Blackouts was considered, the role was filled by Bill Harkleroad. Bassist Jerry Handley had also departed, with Gary Marker stepping in. Thus the long rehearsals for the album began in the house on Ensenada Drive in Woodland Hills, L. A. that would become the Magic Band House. The Magic Band began recordings for Trout Mask Replica with bassist Gary "Magic" Marker at T. T. G. (on "Moonlight on Vermont" and "Veteran's Day Poppy"), but later enlisted bassist Mark Boston after his departure. The remainder of the album was recorded at Whitney Studios, with some field recordings made at the house. Boston was acquainted with French and Harkleroad via past bands. Van Vliet had also begun assigning nicknames to his band members, so Harkleroad became Zoot Horn Rollo, and Boston became Rockette Morton, while John French assumed the name Drumbo, and Jeff Cotton became Antennae Jimmy Semens. Van Vliet's cousin Victor Hayden, the Mascara Snake, performed as a bass clarinetist later in the proceedings. Vliet's girlfriend Laurie Stone, who can be heard laughing at the beginning of "Fallin' Ditch", became an audio typist at the Magic Band house. Van Vliet wanted the whole band to "live" the Trout Mask Replica album. The group rehearsed Van Vliet's difficult compositions for eight months, living communally in their small rented house in the Woodland Hills suburb of Los Angeles. With only two bedrooms in the house, band members would find sleep in various corners of one, while Vliet occupied the other, and rehearsals were accomplished in the main living area. Van Vliet implemented his vision by completely dominating his musicians, artistically and emotionally. At various times, one or another of the group members was "put in the barrel", with Van Vliet berating him continually, sometimes for days, until the musician collapsed in tears or in total submission. Guitarist Bill Harkleroad complained that his fingers were a "bloody mess" as a result of Beefheart's orders that he use heavy strings. Drummer John French described the situation as "cultlike" and a visiting friend said "the environment in that house was positively Mansonesque". Their material circumstances were dire. With no income other than welfare and contributions from relatives, the group barely survived and were even arrested for shoplifting food (Zappa bailed them out). French has recalled living on no more than a small cup of beans a day for a month. Eventually Beefheart, French says, threatened to throw him out an upper floor window. He admits complicity in similarly attacking his bandmates during "talks" aimed at them. In the end, after the album's recording, Beefheart ejected French from the band by throwing him down a set of stairs, telling him to "Take a walk, man" after not responding in a desired manner to a request to "play a strawberry" on the drums. Beefheart replaced French with drummer Jeff Bruschel, an acquaintance of Hayden. Referred to as "Fake Drumbo" (playing on French's drumset) this final act resulted in French's name not appearing on the album credits, either as a player or arranger. Bruschel toured with the band to Europe but was replaced by the next recording. According to Van Vliet, the 28 songs on the album were written in a single 8 1/2 hour session at the piano, an instrument he had no skill in playing, an approach Mike Barnes compared to John Cage's "maverick irreverence toward classical tradition", though band members have stated that the songs were written over the course of about a year, beginning around December 1967. (The band did watch Federico Fellini's 1963 film 8½ during the creation of the album). It took the band about eight months to mold the songs into shape, with French bearing primary responsibility for transposing and shaping Vliet's piano fragments into guitar and bass lines, which were mostly notated on paper. Harkleroad in 1998 said in retrospect: "We're dealing with a strange person, coming from a place of being a sculptor/painter, using music as his idiom. He was getting more into that part of who he was instead of this blues singer. The band had rehearsed the songs so thoroughly that the instrumental tracks for 21 of the songs were recorded in a single four and a half hour recording session. Trout Mask Replica incorporated a wide variety of musical styles, including blues, avant garde/experimental, and rock. The relentless practice prior to recording blended the music into an iconoclastic whole of contrapuntal tempos, featuring slide guitar, polyrhythmic drumming (with French's drums and cymbals covered in cardboard), honking saxophone and bass clarinet. Van Vliet's vocals range from his signature Howlin' Wolf inspired growl to frenzied falsetto to laconic, casual ramblings. The instrumental backing was effectively recorded live in the studio, while Van Vliet overdubbed most of the vocals in only partial sync with the music by hearing the slight sound leakage through the studio window. Zappa said of Van Vliet's approach, "[it was] impossible to tell him why things should be such and such a way. It seemed to me that if he was going to create a unique object, that the best thing for me to do was to keep my mouth shut as much as possible and just let him do whatever he wanted to do whether I thought it was wrong or not." In 2003, the album was ranked sixtieth by Rolling Stone in their list of the 500 Greatest Albums of All Time: "On first listen, Trout Mask Replica sounds like raw Delta blues", with Beefheart "singing and ranting and reciting poetry over fractured guitar licks. But the seeming sonic chaos is an illusion—to construct the songs, the Magic Band rehearsed twelve hours a day for months on end in a house with the windows blacked out. (Producer Frank Zappa was then able to record most of the album in less than five hours.) Tracks such as 'Ella Guru' and 'My Human Gets Me Blues' are the direct predecessors of modern musical primitives such as Tom Waits and PJ Harvey." BBC disc jockey John Peel said of the album: "If there has been anything in the history of popular music which could be described as a work of art in a way that people who are involved in other areas of art would understand, then Trout Mask Replica is probably that work." It was inducted into the United States National Recording Registry in 2011.

Менің таңбаларымды жауып таста, сәби

Lick My Decals Off, Baby (1970) осыған ұқсас эксперименталды жолмен жалғасты. Magic Band-тің «ең тәжірибелі және көрегендік кезеңінде» «өте үйлесімді құрылымы» бар альбом, ол Ван Влиттің Ұлыбританиядағы ең табысты коммерциялық альбомы болды, Ұлыбритания альбомдар тізімінде жиырма апта бойы тұрды және 20-шы орынға жетті. Оның атау әніне алғашқы жарнамалық бейнеклип түсірілді, сондай-ақ «Woe Is uh Me Bop» әнінен үзінділер, ас үй құралдарын музыкалық аспаптар ретінде пайдаланатын маска киген Magic Band мүшелерінің үнсіз кадрлары және Бифхарттың жолдың ортасындағы бөлу сызығына қамырды лақтырып жібергені бар ерекше теледидарлық жарнамасы түсірілді. Бейнеклип сирек көрсетілді, бірақ ол Модерн өнер музейіне қабылданды, онда ол музыкамен байланысты бірнеше бағдарламаларда қолданылды. Бұл альбомда бұрын «Mothers of Invention» тобының мүшесі болған Арт Трипп III барабан мен маримбада орындады, ал Джон Френч қайта келді. Lick My Decals Off, Baby – бұл топтың «His» Magic Band емес, «The» Magic Band деп аталған алғашқы альбомы. Журналист Ирвин Чусид бұл өзгерісті «мүшелерінің кем дегенде жартылай дербес адамдығына жасалған тартымсыз мойынұсау» деп түсіндіреді. 2011 жылы альбом iTunes Store-да жүктеуге қолжетімді болды. Ол 1970 жылы альбомды насихаттау үшін Ри Кудермен бірге гастрольдік сапарға шықты.

"Қараңғылық кішкентай" және "Ашық нүкте"

Келесі екі жазба, The Spotlight Kid (тек "Капитан Бифхарт" деп көрсетілген) және Clear Spot ("Капитан Бифхарт және Magic Band" деп көрсетілген) 1972 жылы жарық көрді. Бір сыншының пікірінше, The Spotlight Kid атмосферасы "әлдеқандай демалыс пен көңіл көтеруге толы, мүмкін, жай ғана джем-сессиядан бір қадам жоғары". Ал "нәрселер аздап бейжай көрінсе де, "Бифхарттың" ең нашар күнінде де көптеген топтардың ең жақсы күнінен артық нәрсе бар". Музыка топтың бұрынғы екі альбомына, өте ерекше Trout Mask Replica және қарбалас Lick My Decals Off, Baby-ге қарағанда қарапайым және баяу. Бұл Ван Влиеттің коммерциялық тұрғыдан тартымды болуға жасаған әрекеті болды, себебі топ алдыңғы екі жылда дерлік ешқандай ақша таппаған – жазу кезінде топ мүшелері әлеуметтік жәрдемақымен және ата-аналарынан келген ақша аударымдарымен күн көріп отырды. Ван Влиет: "Мен адамдарды қорқытудан шаршадым, мен оларға бір нәрсе беруім керек еді, сонда ғана олар маған сенер еді, сондықтан мен музыкаға көбірек ритм қоса бастадым. Осылайша ол көбірек адамгершілікке жақын болды", – деді. Magic Band мүшелері сондай-ақ баяу орындаулардың себебі Ван Влиеттің өзінің өлеңдерін бұрынғы альбомдардағы жылдам материалдың аспаптық сүйемелдеуімен үйлестіре алмауы болғанын айтты, бұл мәселе оның топпен ешқашан репетиция жасамауынан одан әрі ушықты. Жазуға дейін топ бірлесіп өмір сүрді, алдымен Калифорниядағы Бен Ломондқа жақын жерде, содан кейін Тринидадға жақын, Калифорнияның солтүстігінде. Бұл жағдай Trout Mask Replica альбомын жазған және репетициялаған кездегі топтың бұрынғы бірлескен тұруында болған физикалық зорлық-зомбылық пен психологиялық манипуляциялардың қайта оянуына әкелді. Джон Френчтің сөзіне сүйенсек, ең жаман жағдай Харклерродқа қатысты. Харклеррод өзінің өмірбаяндық кітабында қоқыс контейнеріне лақтырылғанын еске алады, бұл әрекетті ол метафоралық мағынада түсіндірді. Clear Spot альбомының продюсері Тед Темплмен AllMusic-тен Нед Раггеттің ойынша, "неге бұл альбом коммерциялық жағынан үлкен табысқа ие болмады" деген сұрақ туындайды, және "Бейфхарттың толыққанды жағын ұнатқан жанкүйерлер нәтижеге толыққанды қанағаттанбаса да, барлық шекараларды бұзумен айналыспағандар оның күтпеген жаңа қол жетімділікпен үйлесім тапқан әртүрлілігінен ләззат алады". Шолуда "Big Eyed Beans from Venus" әні "таңғажайып, агрессивті шығарма" деп сипатталды. Clear Spot альбомынан "Her Eyes Are A Blue Million Miles" әні Коэн ағайындыларының "The Big Lebowski" (1998) культты комедиялық фильмінің саундтрегіне енді.

The next two records, The Spotlight Kid (simply credited to "Captain Beefheart") and Clear Spot (credited to "Captain Beefheart and the Magic Band"), were both released in 1972. The atmosphere of The Spotlight Kid is, according to one critic, "definitely relaxed and fun, maybe one step up from a jam". And though "things do sound maybe just a little too blasé", "Beefheart at his worst still has something more than most groups at their best." The music is simpler and slower than on the group's two previous releases, the uncompromisingly original Trout Mask Replica and the frenetic Lick My Decals Off, Baby. This was in part an attempt by Van Vliet to become a more appealing commercial proposition as the band had made virtually no money during the previous two years—at the time of recording, the band members were subsisting on welfare food handouts and remittances from their parents. Van Vliet offered that he "got tired of scaring people with what I was doing I realized that I had to give them something to hang their hat on, so I started working more of a beat into the music. It's more human that way". Magic Band members have also said that the slower performances were due in part to Van Vliet's inability to fit his lyrics with the instrumental backing of the faster material on the earlier albums, a problem that was exacerbated in that he almost never rehearsed with the group. In the period leading up to the recording the band lived communally, first at a compound near Ben Lomond, California and then in northern California near Trinidad. The situation saw a return to the physical violence and psychological manipulation that had taken place during the band's previous communal residence while composing and rehearsing Trout Mask Replica. According to John French, the worst of this was directed toward Harkleroad. In his autobiography Harkleroad recalls being thrown into a dumpster, an act he interpreted as having metaphorical intent. Clear Spot production credit of Ted Templeman made AllMusic's Ned Raggett consider "why in the world [it] wasn't more of a commercial success than it was", and that while fans "of the fully all out side of Beefheart might find the end result not fully up to snuff as a result, but those less concerned with pushing back all borders all the time will enjoy his unexpected blend of everything tempered with a new accessibility". The review called the song "Big Eyed Beans from Venus" "a fantastically strange piece of aggression". A Clear Spot song, "Her Eyes Are A Blue Million Miles", appeared on the soundtrack of the Coen brothers' cult comedy film The Big Lebowski (1998).

Бонго Фьюри мен Бат Чейн Руллер

1975 жылдың күзінде топ Еуропалық турнесін аяқтады, ал 1976 жылдың басында АҚШ-та Zappa және Dr. John-мен бірге қосымша концерттер берді. Ван Влиет келісімшарттардың түйініне түсіп қалды. Осы кезде Заппа көмекке келді, Влиет бұрыннан-ақ Заппаның “One Size Fits All” (1975) альбомында “Rollin’ Red” атты есіммен жасырын түрде орындаған еді, содан кейін “Bongo Fury” альбомы мен одан кейінгі турнесіне қосылды. “Bongo Fury” альбомында Vliet жазған екі ән бар: “Sam with the Showing Scalp Flat Top” және “Man with the Woman Head”. Альбомның бірінші трекі “Debra Kadabra” формасы, текстурасы және образдылығы, оны Vliet орындаған, оның келесі үш альбомындағы жұмыстарымен “бұрыштық ұқсастықтарға” ие. “Bongo Fury” альбомында Vliet “Poofter’s Froth Wyoming Plans Ahead” әнін орындайды, “200 Years Old” және “Muffin Man” әндерінде үйлестіреді, сонымен қатар гармоника мен сопрано саксофонда ойнайды. 1976 жылдың басында Заппа продюсерлік рөлге кірісіп, студиялық мүмкіндіктерін және қаржысын тағы да Vliet-ке ашты. Бұл шартты түрде “Bat Chain Puller” деп аталған альбомды жазу үшін жасалды. Топ құрамында Джон Френч (добыл), Джон Томас (пернелі аспаптар) және Джефф Морис Теппер мен Денни Уолли (гитаралар) болды. Альбомның көп бөлігі аяқталды және кейбір демо жазбалар таратылды, бірақ тағдыр тағы да Бифхарт лагеріне соққы берді. 1976 жылдың мамырында Заппа мен оның менеджері/іскер серігі Херб Коэн арасындағы ұзақ қарым-қатынас аяқталды. Бұл Zappa-ның қаржысы мен аяқтамаған жұмыстарының ұзаққа созылған заңдық талқылаулардың бір бөлігіне айналуына себеп болды. “Bat Chain Puller” жобасы “тоңдырылды” және 2012 жылға дейін ресми түрде жарық көрмеді. Осы жазудан кейін Джон Томас Маллард тобындағы Magic Band-тің бұрынғы мүшелеріне қосылды. Келесі альбомынан бұрын, 1977 жылы Beefheart Tubes тобының “Now” альбомында пайда болды, “Cathy’s Clone” әнінде саксофон орындап, ал альбомда Clear Spot тобының “My Head Is My Only House Unless It Rains” әнінің кавері де бар. 1978 жылы ол Джек Ницшенің “Blue Collar” фильміне жазған саундтрегінде ойнады. Vliet қайтыс болғаннан кейін Джон Френч “Apes Ma” атты 40 секундтық сөйлеу трегінің Ван Влиеттің денсаулығының нашарлауын көрсететін метафора екенін мәлімдеді. Альбомның обложкасында Ван Влиеттің 1976 жылғы “Green Tom” картинасы бейнеленген, ол оның атақты суретші болу арманының белгісі болған көптеген туындыларының бірі.

By the fall of 1975 the band had completed their European tour, with further US dates in the New Year of 1976, supporting Zappa along with Dr. John. Van Vliet now found himself stuck in a web of contractual hang ups. At this point Zappa had begun to extend a helping hand, with Vliet already having performed incognito as "Rollin' Red" on Zappa's One Size Fits All (1975) and then joining with him on the Bongo Fury album and its later support tour. Two Vliet penned numbers on the Bongo Fury album are "Sam with the Showing Scalp Flat Top" and "Man with the Woman Head". The form, texture and imagery of this album's first track, "Debra Kadabra", sung by Vliet, has 'angular similarities' to the work he would later produce in his next three albums. On the Bongo Fury album Vliet also sings "Poofter's Froth Wyoming Plans Ahead", harmonizes on "200 Years Old" and "Muffin Man", and plays harmonica and soprano saxophone. In early 1976 Zappa put on his producer hat and, once again, opened up his studio facilities and finance to Vliet. This was for the production of an album provisionally titled Bat Chain Puller. The band were John French (drums), John Thomas (keyboards) and Jeff Moris Tepper and Denny Walley (guitars). Much of the work on this album had been finalized and some demos had been circulated when fate once again struck the Beefheart camp. In May 1976 the long association between Zappa and his manager/business partner Herb Cohen ceased. This resulted in Zappa's finances and ongoing works becoming part of protracted legal negotiations. The Bat Chain Puller project went "on ice" and did not see an official release until 2012. After this recording John Thomas joined ex Magic Band members in Mallard. Prior to his next album Beefheart appeared in 1977 on the Tubes' album Now, playing saxophone on the song "Cathy's Clone", and the album also featured a cover of the Clear Spot song "My Head Is My Only House Unless It Rains". In 1978 he appeared on Jack Nitzsche's soundtrack to the film Blue Collar. Following Vliet's death, John French claimed the 40 second spoken word track "Apes Ma" to be an analogy of Van Vliet's deteriorating physical condition. The album's sleeve features Van Vliet's 1976 painting Green Tom, one of the many works that would mark out his longed for career as a painter of note.

Радар стансасындағы дәрігер

Радар стансасындағы дәрігер (1980) Бифхарттың қайта өркендеуіне көмектесті. Постпанк сахнасында Virgin Records компаниясы шығарған бұл музыка қазір жас, көбірек қабылдайтын тыңдаушыларға қолжетімді болды. Ол KABC телеарнасының 7-арнадағы куәгерлер жаңалықтарында сұхбат берді, онда ол "жаңа толқынның әкесі", "соңғы елу жылдағы ең маңызды американдық композиторлардың бірі, [және] алғашқы гений" деп мақталып айтылды. Ван Влиет осы кезеңде: "Мен кататоникалық күйді бұзу үшін гипнозға түсірмейтін музыка жасаймын, менің ойымша, қазір сондай жағдай бар", – деді. Allmusic-тің Стив Хьюи "Радар стансасындағы дәрігер" альбомын "көбінесе оның қайта оралуының ең күшті альбомы және кейбіреулер үшін Trout Mask Replica альбомынан бері жақсысы" деп бағалады, "егер де Капитанның дауысы бұрынғысымен салыстырғанда өзгеше болса да, "Радар стансасындағы дәрігер" – Бифхарттың өткені мен қазіргі заманның тамаша, назарға алынған бірігуі". Ван Влиеттің өмірбаяуын жазған Майк Барнс "экзопаттарда тоңған, толыққанды, сенімді жаңа материалға айналған сүйектер мен фрагменттерге негізделген жұмысты қайта жасау" туралы жазады. Осы кезеңде Ван Влиет NBC телеарнасында Дэвид Леттерменнің кешкі телешоуында екі рет пайда болды, сондай-ақ Saturday Night Live бағдарламасында өнер көрсетті. Ричард Редус пен Арт Трипп осы альбомдағы жұмыстан кетті, ал слайд-гитара мен маримбаны орындау міндеттерін Джон Френч қайтадан өз мойнына алды. Гари Лукастың гитара шеберлігі "Flavor Bud Living" трекінде де естіледі.

Қарау үшін балмұздақ

Beefheart-тің соңғы альбомы, Ice Cream for Crow (1982), Гари Лукаспен (ол сондай-ақ Ван Влиттің менеджері), Джефф Морис Теппер, Ричард Снайдер және Клиф Мартинеспен бірге жазылған. Бұл құрам Van Vliet және Ken Schreiber режиссерлік еткен атау трегін жарнамалау үшін видео түсірді, операторлық жұмысын Дэниел Перл жасады, бірақ MTV оны "әлде де ерекше" болғандықтан қабылдамады. Дегенмен, видео NBC телеарнасындағы Леттерман хабарына енгізілді және сондай-ақ Заманауи өнер мұражайына қабылданды. Ван Влиет Леттерменмен сұхбатында "Егер олар менің видеоымды қаламаса, менің MTV-м де керек емес" деп мәлімдеді, бұл оның MTV-нің сол кездегі "Менің MTV-мді қалаймын" атты маркетингтік кампаниясына жауабы болды. Ice Cream for Crow, атау трегі сияқты әндермен бірге, Magic Band-тің аспаптық орындауларымен және Ван Влиеттің поэзиялық оқуларымен толықтырылған. AllMusic-тен Raggett бұл альбомды "20 ғасырдың соңындағы поп музыкасының нағыз тәуелсіз суретшілерінің бірінен шыққан, әзіл-қалжыңы, шеберлігі мен стилі сақталған соңғы керемет туынды" деп атады, ал Magic Band "көптеген қиын ырғақтарды, күтпеген гитаралық партияларды және ерекше аранжировкаларды орындады, ал Капитан Бифхарт әдеттегідей барлық нәрсені еркін жіберді, нәтижесі сәтті болды". Барнс "Альбомдағы ең түпнұсқа және маңызды тректер – жаңалары" және "бұл ешқашан келмеген басты тағамға арналған шағын алдын ала дайындық сияқты" деп жазады. Goldmine журналынан Майкл Галуччи альбомды "Ван Влиттің ұзақ және ерекше карьерасындағы ең ерекше және таңғажайып жазба" деп мақтады. Virgin Records компаниясы Beefheart-қа ұсынған жарнамалық жұмыс, оның Grizzly II: Revenge фильмінде пайда болуы сияқты, өте ерекше болды. Одан кейін Ван Влиет музыкадан кетіп, суретші ретінде жаңа карьерасын бастады. Гари Лукас оны тағы бір альбом жазуға көндіруге тырысты, бірақ бұл әрекет сәтті болмады.

Қалыңдықты алып жүретін ерекше санақ

2004 жылы Rhino Handmade компаниясы 1500 данадан тұратын шектеулі шығарылымда шығарған, қолтаңбаланған және нөмірленген бұл жинақта Влиттің өлеңдерін оқыған "Қайталанбас бас сүйекті шанамен сапар" CD-сі, Антон Корбийннің Влиттің "YoYo Stuff" фильмі DVD-де және екі сурет кітабы бар. "Сплинтерс" атты бір кітап Влиттің өміріне, бала кезінен бастап зейнеткерлік шағында сурет салуға дейінгі кезеңге дейін, бейнелі "альбом" көзқарасымен толы. Екінші кітап, атауымен бірдей, Влиттің туындыларының көркем беттерімен құралған. Біріншісі жасыл, екіншісі сары матамен мұқапталған. Бұл түстер 235 мм × 325 мм × 70 мм өлшемді жасыл қалташаға салынған жинақта өзара үйлесімді. Жинақтың ішкі бөліміндегі пияз қабығынан жасалған қалташада суретшінің қолы қойылған, қолмен оралған қағаздағы нөмірленген Влит литографиясы сақталған. Екі кітапты Artist Ink Editions баспасы жариялаған.

Суреттер

Музыкалық мансабында Ван Влиет бейнелеу өнеріне қызығушылық танытты. Ол Франц Клайнды еске түсіретін суреттерін бірнеше альбомына орналастырды. 1980 жылдардың ортасында Ван Влиет музыканы тастап, "мүйізімен тым жақсы ойнайтындығын" айтты. Бифхарттың алғашқы көрмесі 1972 жылы Magic Band-тің Ұлыбританияға гастрольдік сапары кезінде Ливерпульдегі Bluecoat галереясында өтті. Ол Гранада аймақтық телеарнасындағы сұхбатта өзінің жарқын қара-ақ түсті полотноларының алдында тұрды. "Тоқтатылып, жойылсын" атты еңбек 1993 жылы жарық көрді, қазір Ван Влиеттің туындыларына арналған сирек эсселер жинағы. Кітаптың шектеулі басылымында Ван Влиеттің алты өлеңін оқыған CD бар: Fallin' Ditch, The Tired Plain, Skeleton Makes Good, Safe Sex Drill, Tulip және Gill. 1994 жылы делюкс басылым жарық көрді, оның тек 60 данасы басылды, Ван Влиеттің қолтаңбасымен гравировкаланған, құны 180 фунт стерлинг болды. 1980 жылдардың басында Ван Влиет Кельндегі Майкл Вернер галереясымен байланыс орнатты. Кейінірек Эрик Дрю Фельдман сұхбатында Майкл Вернер Ван Влиетке суретші ретінде танылғысы келсе, музыка ойнауды тоқтату керектігін айтқан, әйтпесе оны тек "сурет салатын музыкант" деп есептейтінін ескерткен. CoBrA суретшілерімен ұқсастығын өнер сыншысы Роберто Орт та мойындады.

1997 жылы Сан-Франциско заманауи өнер мұражайының директоры доктор Джон Лейн Ван Влиеттің туындылары негізгі абстракті экспрессионизммен байланысты болғанын, бірақ одан да маңыздысы, ол өзін-өзі оқытқан суретші болғанын және оның суретінде "музыкадағыдай бір жарқындық бар" екенін айтты. Куратор Дэвид Брюер Нью-Йорк абстракті экспрессионистерінің қалың, богемді қалалық өміріне қарағанда, Ван Влиеттің ықпалында болған ауылдық шөлдік ортаның табиғатқа жақын екенін, оны заманауи өнердегі ерекше тұлғаға айналдыратынын, оның туындылары канонда сақталатынын мәлімдеді. Оның 1990 жылдардың соңындағы суреттерінің көрмелері 2009 және 2010 жылдары Нью-Йоркте өтті. Фальконер соңғы көрмелерде "шындығына берілген суретшінің дәлелі" көрінгенін айтты. Ол 1990 жылдардың соңында сурет салуды тоқтатқан. 1990 жылдардың басында көптеген склероз салдарынан мүгедектер арбасын пайдалана бастады. Оның ауруының ауырлығы кейде күмәндалған. Көптеген өнеркәсіпшілері мен достары оның денсаулығының жақсы екенін есептеді. Ван Влиет көбінесе қоршаған орта мәселелеріне және оның қорғау ісіне, әсіресе жануарлардың әл-ауқатына алаңдаушылық білдіріп, қолдау көрсетті. Ол Жерді жиі "Құдайдың гольф добы" деп атады, бұл сөз тіркесі оның кейінгі альбомдарының бірінде кездеседі. 2003 жылы ол "Біз қайда тұрамыз: Не үшін тұрасың, соның үшін тұр: EarthJustice үшін қайырымдылық CD" жинақтама альбомында "Сізге туған күніңізбен" әнінің "Жер күнімен" деп аталған нұсқасын орындады. Бұл трек 34 секундқа созылады және телефон арқылы жазылған.

Өлім

Ван Влиет 2010 жылғы 17 желтоқсанда Калифорния штатының Арката қаласындағы ауруханада қайтыс болды. Қайтыс болу себебі – қатты склероздың салдарынан туған асқынулар. Том Уэйтс пен Кэтлин Бреннан оның өліміне байланысты: "Таңғажайып, құпия және терең, ол ең жоғары деңгейдегі болжаушы еді" деп пікір білдірді. Двизиль Заппа "Уилли-суиттер" әнін Бифхартқа арнады, ал Джефф Бриджес 2010 жылғы 18 желтоқсанда NBC телеарнасының "Saturday Night Live" бағдарламасының соңында "Тыныштықта демалыңыз, капитан Бифхарт!" деп айтты.

Франк Заппамен қарым-қатынасы

Ван Влиет Франк Заппамен екеуі де жасөспірім шақта танысып, ритм-энд-блюз бен Чикаго блюзіне қызығушылық танытқан. Олар осы ерте кезеңнен бастап Заппаның "Жасөспірімдер опералары" ("Капитан Бифхарт және Грант адамдар" сияқты) сценарийлері бойынша бірлесіп жұмыс істеді, бұл Ван Влиеттің Капитан Бифхарт бейнесін қалыптастыруға көмектесті. 1963 жылы екеуі Cucamonga қаласындағы Pal Recording Studio-да "Soots" тобы ретінде демо жазды, маңызды лейблдан қолдау күтіп. Бірақ, "Бифхарттың Хаулин' Вольф даусының стилі мен Заппаның бұрмаланған гитарасы" сол кезде "күн тәртібінде болған жоқ", сондықтан әрекеттері сәтсіз аяқталды. Ван Влиет 1975 жылы Заппа мен "The Mothers" тобымен бірге "Bongo Fury" гастрольдік сапарына қатысты, себебі келісімшарттық міндеттемелердің қақтығысы оған жеке гастрольдеуге немесе жазба жасауға мүмкіндік бермеді. Гастроль кезінде олардың қарым-қатынасы ушығып, бір-бірімен сөйлесуден бас тартқанша барды. Заппа Ван Влиеттен жиі сурет салып отыруына ашуланып, тіпті сахнада да сурет салатын, үлкен эскиз кітабын Заппаның жылдам салынған портреттерімен және бұрмаланған карикатураларымен толтыратын. Музыкалық тұрғыдан Ван Влиеттің қарапайым стилі Заппаның композициялық тәртібімен және бай техникасымен күрт контраст жасады. "Mothers of Invention" тобының барабаншысы Джимми Карл Блэк бұл жағдайды "эго саяхатындағы екі гений" деп сипаттады. Олардың бірлескен жұмыстары Zappa-ның сирек жинақтары "The Lost Episodes" (1996) және "Mystery Disc" (1996) альбомында кездеседі. "Bongo Fury" альбомына енген "Muffin Man" әні және Zappa-ның "Strictly Commercial" (1995) жинақ альбомы ерекше атауға лайық. Заппа көп жыл бойы концерттерін осы әнмен аяқтады. Бифхарт сонымен қатар Zappa-ның аспаптық альбомы "Hot Rats" (1969) альбомында "Willie the Pimp" әніне вокал берді. "Trout Mask Replica" альбомындағы "The Blimp (mousetrapreplica)" трегінде Magic Band гитарисі Джефф Коттонның Zappa-мен телефон арқылы сөйлескен сөзі, "Mothers of Invention" тобының тікелей жазбасына қосылған (бұл трек кейінірек 1992 жылы "You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 5" альбомында "Charles Ives" деген атпен шықты). Ван Влиет Zappa альбомдарындағы екі әнге гармоникада ойнады: "One Size Fits All" (1975) альбомындағы "San Ber'dino" ("Bloodshot Rollin' Red" деп аталады) және "Zoot Allures" (1976) альбомындағы "Find Her Finer". Ол сонымен қатар Zappa-ның "You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 4" альбомындағы "The Torture Never Stops (Original Version)" әніне де вокал берген.

Van Vliet met Frank Zappa when they were both teenagers and shared an interest in rhythm and blues and Chicago blues. They collaborated from this early stage with Zappa's scripts for "teenage operettas", such as "Captain Beefheart & the Grunt People", helping to elevate Van Vliet's Captain Beefheart persona. In 1963, the pair recorded a demo at the Pal Recording Studio in Cucamonga as the Soots, seeking support from a major label. Their efforts were unsuccessful, as "Beefheart's Howlin' Wolf vocal style and Zappa's distorted guitar" were "not on the agenda" at the time. Van Vliet embarked on the 1975 Bongo Fury tour with Zappa and the Mothers, mainly because conflicting contractual obligations made him unable to tour or record independently. Their relationship grew acrimonious on the tour to the point that they refused to talk to one another. Zappa became irritated by Van Vliet, who drew constantly, including while on stage, filling one of his large sketch books with rapidly executed portraits and warped caricatures of Zappa. Musically, Van Vliet's primitive style contrasted sharply with Zappa's compositional discipline and abundant technique. Mothers of Invention drummer Jimmy Carl Black described the situation as "two geniuses" on "ego trips". Their collaborative work appears on the Zappa rarity collections The Lost Episodes (1996) and Mystery Disc (1996). Particularly notable is their song "Muffin Man", included on Bongo Fury, as well as Zappa's compilation album Strictly Commercial (1995). Zappa finished concerts with the song for many years afterwards. Beefheart also provided vocals for "Willie the Pimp" on Zappa's otherwise instrumental album Hot Rats (1969). One track on Trout Mask Replica, "The Blimp (mousetrapreplica)", features Magic Band guitarist Jeff Cotton talking on the telephone to Zappa superimposed onto an unrelated live recording of the Mothers of Invention (the backing track was later released in 1992 as "Charles Ives" on You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 5 ). Van Vliet also played the harmonica on two songs on Zappa albums: "San Ber'dino" (credited as "Bloodshot Rollin' Red") on One Size Fits All (1975) and "Find Her Finer" on Zoot Allures (1976). He is also the vocalist on "The Torture Never Stops (Original Version)" on Zappa's You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 4.

Сиқырлы топ

The Magic Band – 1967 және 1982 жылдар аралығында Капитан Бифхарттың аккомпанемент тобы болды. Айналмалы құрамында ондаған орындаушылар болды, олардың көпшілігі Бифхарттың берген есімдерімен белгілі болды. Magic Band-тің бұрынғы мүшелері 1974 жылы қысқа ғана өмір сүрген Mallard тобын құрды.

Мұра

Ван Влиет кем дегенде екі деректі фильмнің тақырыбы болды: 1997 жылы Джон Пил айтып берген BBC-дің «The Artist Formerly Known as Captain Beefheart» және 2006 жылғы тәуелсіз өндіріс «Captain Beefheart: Under Review». Пилдің айтуынша, «Егер танымал музыка тарихында гений деген нәрсе болса, онда бұл – Бифхарт. Мен оның музыкасының эхосын өткен аптада тыңдаған кейбір жазбаларда естідім және осы аптада тыңдаған жазбаларда көбірек эхолар естимін». Ал «The Guardian» газетінің жазушысы Джон Харрис музыканың «энергия мен идеямен толқынып, аспаптардың ерекше үйлесімін» мақтады. «Far Out» журналы Captain Beefheart музыкасының «постпанк, жаңа толқын және ноу-вейвтің негізін қалаушы» екенін атап өтті, бұл Брайан Ино мен Дэвид Боуи сияқтыларға Бифхарт тоқтаған жерден бастауға мүмкіндік берді. Көптеген суретшілер Ван Влиттің өнерінен шабыттанғанын айтты, бастапқыда 1970 жылы Эдгар Броутон тобы «Dropout Boogie» әнін «Apache Drop Out» (Shadows тобының «Apache» әнімен араластырылған) түрінде орындады, ал 32 жылдан кейін Kills тобы да осы әнді орындады. Minutemen тобы Бифхарттың жанкүйерлері болды және оның музыкасын өздерінікімен тиімді үйлестірген аз ғана топтың бірі еді, әсіресе олардың алғашқы шығармаларында, онда гитараның бұзылуы және ретсіз, шапшаң ырғақтар жиі кездесетін. Майкл Азеррад Minutemen тобының алғашқы шығармаларын «Джеймс Браун әндерін орындаған, кофеинге толы Капитан Бифхарт» деп сипаттап, Бифхарт топтың «идолы» болғанын атап өтті. Сол уақытта немесе одан бұрын бірдей әсер еткендер: Velvet Underground тобының Джон Кейл, Little Feat, Лори Андерсон, The Residents және Генри Коу. Throbbing Gristle және Psychic TV тобының Genesis P Orridge және ақын-мистик Z'EV, индустриалдық музыканың негізін қалаушылар, Ван Влиетті және Заппаны өздерінің ықпалына жатқызып айтты. Панк-роктың алғашқы күндерінде пайда болғандардың арасында, мысалы, панк-рок тобы Feederz-дің Frank Discussion-і Trout Mask Replica және Lick My Decals Off, Baby тыңдағаннан кейін гитарада ойнауды үйренді. Картинист және жазушы Мэтт Гренинг 15 жасында Trout Mask Replica тыңдағанын айтады және «Бұл мен естіген ең жаман нәрсе деп ойладым. Олар тіпті тырыспайды! Бұл жай ғана шалаңғырлық еді. Содан кейін мен оны тағы бірнеше рет тыңдадым, өйткені Франк Заппаның маған мұны жасай алатынына сенбедім, өйткені қос альбом көп ақшаға тұратын еді. Үшінші рет естігенде, олардың әдейі солай жасағанын түсіндім; олардың мақсаты осылай дыбыстау еді. Алтыншы немесе жетінші рет естігенде, мен оны өмірімдегі ең керемет альбом деп ойладым». Гренинг алғаш рет 1970 жылдардың басында Арлин Шницер концерт залында Бифхарт пен Magic Band тобының өнер көрсеткенін көрді. Кейін ол «Trout Mask Replica» альбомын әлемдегі ең үздік альбом деп жариялады. Ол Magic Band тобының тартымдылығын тіпті «хиппилерге тым ерекше» деп қарастырды. Pere Ubu, Babe the Blue Ox және Mark E. Smith (The Fall тобы) 1993 жылы Джон Пил үшін «Beatle Bones 'N' Smokin' Stones» әнін қайтадан орындады. Бифхарт Talking Heads, Blondie, Devo, the Bongos және B 52s тобының Дэвид Бёрн сияқты жаңа толқын суретшілеріне «қатты әсер етті» деп саналады. «Бір рет Бифхартты естіген соң, оны киімдеріңнен жуу қиын. Ол кофе немесе қан сияқты дақ қалдырады», – деді Уэйтс. Жақында Уэйтс Бифхарттың жұмысын «болашаққа көз тастау; ежелгі майлардың рецептісі сияқты емдік заттар» деп сипаттады. Red Hot Chili Peppers гитаристі Джон Фруссианте Ван Влиеттің 1991 жылғы Blood Sugar Sex Magik альбомына, сондай-ақ оның тұңғыш сололық альбомына Niandra Lades and Usually Just a T Shirt (1994) әсер еткенін атап өтті және Red Hot Chili Peppers тобынан кеткеннен кейін, есірткіге байланысты болмаған кезде ол «Троут Маска Репликасын суреттеп, тыңдайтын» екенін айтты. The Pixies тобының Black Francis Бифхарттың The Spotlight Kid альбомын ол топ үшін әндер жазғанда үнемі тыңдайтын альбомдардың бірі ретінде атады, ал Nirvana тобының Kurt Cobain Ван Влиеттің ықпалын мойындап, оны өзінің әртүрлі музыкалық талғамдарының арасында атады. The White Stripes тобы 2000 жылы «Party of Special Things to Do» атты 7 дюймдік құрмет синглін шығарды, онда Бифхарт әні «China Pig» және «Ashtray Heart» әндері бар. The Kills тобы «Dropout Boogie» әнін дебюттік Black Rooster EP (2002) альбомына қосты. The Black Keys тобы 2008 жылы Бефхарттың Safe as Milk альбомындағы «I'm Glad» әнін тегін шығарды. LCD Soundsystem әнінің «Losing My Edge» жолында Джеймс Мерфи «Мен Капитан Бифхарт өзінің алғашқы тобын құрған кезде сол жерде болдым» деген сөздерді айтады. 2005 жылы Genus Records компаниясы «Mama Kangaroos – Philly Women Sing Captain Beefheart» атты 20 тректі Captain Beefheart-қа арналған ән шығарды. Бек «Safe as Milk» және «Ella Guru» әндерін өзінің веб-сайтының Planned Obsolescence сериясының бөлігі ретінде әндердің әндерін салған музыканттардың әндерінің әндеріне қосты. Franz Ferdinand олардың екінші альбомы «You Could Have It So Much Better» альбомына қатты әсер еткенін атап өтті. П.Ж. Харви мен Джон Периш сұхбатында Бифхарттың ықпалын талқылады. Харвидің Бифхарт музыкасымен алғашқы танысуы бала кезінде болды. Оның ата-анасы оның барлық альбомдарына ие болған; оларды тыңдағанда оған «ауру сезілді». Харви 16 жасында Периш Бифхарт музыкасымен қайта таныстырды, ол оған Shiny Beast (Bat Chain Puller) кассетасын берді. Ол оны өзінің ең үлкен ықпалының бірі деп атады. Ty Segall 2009 жылы Lemons альбомында «Drop Out Boogie» әнін орындады.

Van Vliet has been the subject of at least two documentaries, the BBC's 1997 The Artist Formerly Known as Captain Beefheart narrated by John Peel, and the 2006 independent production Captain Beefheart: Under Review. According to Peel, "If there has ever been such a thing as a genius in the history of popular music, it's Beefheart I heard echoes of his music in some of the records I listened to last week and I'll hear more echoes in records that I listen to this week." while John Harris of The Guardian praised the music's "pulses with energy and ideas, the strange way the spluttering instruments meld together". Far Out (magazine) cites the music of Captain Beefheart as laying "the groundwork for post punk, new wave, and no wave, allowing the likes of Brian Eno and David Bowie to pick up from where Beefheart had left off". Many artists have cited Van Vliet as an influence, beginning with the Edgar Broughton Band, who covered "Dropout Boogie" as Apache Drop Out (mixed with the Shadows' "Apache") as early as 1970, as did the Kills 32 years later. Minutemen were fans of Beefheart, and were arguably among the few to effectively synthesize his music with their own, especially in their early output, which featured disjointed guitar and irregular, galloping rhythms. Michael Azerrad describes the Minutemen's early output as "highly caffeinated Captain Beefheart running down James Brown tunes", and notes that Beefheart was the group's "idol". Others who arguably conveyed the same influence around the same time or before include John Cale of the Velvet Underground, Little Feat, Laurie Anderson, the Residents and Henry Cow. Genesis P Orridge of Throbbing Gristle and Psychic TV, and poet mystic Z'EV, both pioneers of industrial music, cited Van Vliet along with Zappa among their influences. More notable were those emerging during the early days of punk rock, such as the Clash Frank Discussion of punk rock band the Feederz learned to play guitar from listening to Trout Mask Replica and Lick My Decals Off, Baby. Cartoonist and writer Matt Groening tells of listening to Trout Mask Replica at the age of 15 and thinking "that it was the worst thing I'd ever heard. I said to myself, they're not even trying! It was just a sloppy cacophony. Then I listened to it a couple more times, because I couldn't believe Frank Zappa could do this to me—and because a double album cost a lot of money. About the third time, I realised they were doing it on purpose; they meant it to sound exactly this way. About the sixth or seventh time, it clicked in, and I thought it was the greatest album I'd ever heard." Groening first saw Beefheart and the Magic Band perform in the front row at the Arlene Schnitzer Concert Hall in the early 1970s. He later declared Trout Mask Replica to be the greatest album ever made. He considered the appeal of the Magic Band as outcasts who were even "too weird for the hippies". Pere Ubu, Babe the Blue Ox and Mark E. Smith of the Fall, who covered "Beatle Bones 'N' Smokin' Stones" in their 1993 session for John Peel. Beefheart is considered to have "greatly influenced" new wave artists, such as David Byrne of Talking Heads, Blondie, Devo, the Bongos, and the B 52s. "Once you've heard Beefheart", said Waits, "it's hard to wash him out of your clothes. It stains, like coffee or blood." More recently, Waits has described Beefheart's work as a "glimpse into the future; like curatives, recipes for ancient oils". Guitarist John Frusciante of the Red Hot Chili Peppers cited Van Vliet as a prominent influence on the band's 1991 album Blood Sugar Sex Magik as well as his debut solo album Niandra Lades and Usually Just a T Shirt (1994) and stated that during his drug induced absence, after leaving the Red Hot Chili Peppers, he "would paint and listen to Trout Mask Replica". Black Francis of the Pixies cited Beefheart's The Spotlight Kid as one of the albums he listened to regularly when first writing songs for the band, and Kurt Cobain of Nirvana acknowledged Van Vliet's influence, mentioning him among his notoriously eclectic range. The White Stripes in 2000 released a 7" tribute single, "Party of Special Things to Do", containing covers of that Beefheart song plus "China Pig" and "Ashtray Heart". The Kills included a cover of "Dropout Boogie" on their debut Black Rooster EP (2002). The Black Keys in 2008 released a free cover of Beefheart's "I'm Glad" from Safe as Milk. The LCD Soundsystem song "Losing My Edge" has a verse which James Murphy says, "I was there when Captain Beefheart started up his first band". In 2005, Genus Records produced Mama Kangaroos – Philly Women Sing Captain Beefheart, a 20 track tribute to Captain Beefheart. Beck included "Safe as Milk" and "Ella Guru" in a playlist of songs as part of his website's Planned Obsolescence series of mashups of songs by the musicians that influenced him. Franz Ferdinand cited Beefheart's Doc at the Radar Station as a strong influence on their second LP, You Could Have It So Much Better. PJ Harvey and John Parish discussed Beefheart's influence in an interview together. Harvey's first experience of Beefheart's music was as a child. Her parents had all of his albums; listening to them made her "feel ill". Harvey was reintroduced to Beefheart's music by Parish, who lent her a cassette copy of Shiny Beast (Bat Chain Puller) at the age of 16. She cited him as one of her greatest influences since. Ty Segall covered "Drop Out Boogie" on his 2009 album Lemons.