Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ice Cream for Crow — Captain Beefheart және Magic Band тобының он екінші және соңғы студиялық альбомы, 1982 жылдың қыркүйегінде жарық көрген. Альбом жазылғаннан кейін Дон Ван Влиет музыканы қырауға тастап, өзін суретшілікке толықтай арнады. Ол Ұлыбританиядағы альбомдық тізімдерде екі апта бойы болды, 90-шы орынға жетті, бірақ Billboard Top 200 тізіміне іліге алмады.
Ice Cream for Crow is the twelfth and final studio album by Captain Beefheart and the Magic Band, released in September 1982. After it was recorded, Don Van Vliet retired from music to devote himself to a career as a painter. It spent two weeks in the UK album charts, reaching number 90, but failed to make the Billboard Top 200.
Өндіріс
Ice Cream for Crow өндірісі кезінде Херб Коэн Франк Заппамен сот ісін шешіп, соңғысы Капитан Бифхарттың жарық көрмеген Bat Chain Puller альбомының түпнұсқа жазбаларын бермей келгендігіне байланысты дауды аяқтады. Қаржыны үнемдеу мақсатында Дон Ван Влиет Bat Chain Puller альбомынан "Human Totem Pole", "Odd Jobs" және "81 Poop Hatch" атты үш әнді Ice Cream for Crow альбомына қосуды ұсынды. Zappa бұл ұсыныстан бас тартты, ал Vliet "Human Totem Pole" әнінің студиялық нұсқасын қайта өңдеуге және бір түндік уақытта "Skeleton Makes Good" әнін жазуға мәжбүр болды (дегенмен, "81 Poop Hatch" әнінің аккапелла нұсқасы Vliet-тің Bat Chain Puller таспасының жеке көшірмесінен алынып қосылды). "Ice Cream For Crow", "Semi Multicolored Caucasian", "The Past Sure Is Tense" және "The Witch Doctor Life" әндері де бұрынғы альбомдар үшін жазылған, бірақ қолданылмаған.
While Ice Cream for Crow was being produced, Herb Cohen had settled his lawsuit with Frank Zappa over the latter withholding the master tapes to Captain Beefheart's unreleased Bat Chain Puller album. As a cost saving measure, Don Van Vliet proposed that three recordings from Bat Chain Puller"Human Totem Pole", "Odd Jobs", and "81 Poop Hatch"be included on Ice Cream for Crow. Zappa ultimately refused this request, and Vliet was left to rework an outtake version of "Human Totem Pole", and hastily compose "Skeleton Makes Good" in one evening (although the acappella "81 Poop Hatch" was in fact included from Vliet's own copy of the Bat Chain Puller tape). The songs "Ice Cream For Crow", "Semi Multicolored Caucasian", "The Past Sure Is Tense" and "The Witch Doctor Life" had also been written for earlier albums but not used.
Шығару және жылжыту
Альбомның мұқабасында Ван Влиттің суреті және Антон Корбийннің түсірген портреті бар. Атау трегін жарнамалау мақсатында Ван Влиет пен Кен Шрайбер режиссерлік еткен, Дэниел Перлдің операторлық жұмысын қамтитын музыкалық видео түсірілді, бірақ MTV оны "тынышсыздық шағылыс" деп бағалап, қабылдамады. Дегенмен, бұл видео NBC телеарнасындағы Letterman хабарына қосылып, Модерн өнер музейіне қабылданды, онда ол музыкаға қатысты бірнеше бағдарламаларында пайдаланылды. Ван Влиет 1982 жылы Дэвид Леттерменнің түнгі шоуында берген сұхбатында альбомның атауы қара қарганың қарасы мен ванильді мұздың ақ түсі арасындағы қарама-қайшылықты бейнелейтінін түсіндірді.
The album cover features a painting by Van Vliet and a portrait photo of him by Anton Corbijn. A music video was made to promote the title track, directed by Van Vliet and Ken Schreiber, with cinematography by Daniel Pearl, which was rejected by MTV for being "too weird". However, the video was included in the Letterman broadcast on NBC TV, and was accepted into the Museum of Modern Art, where it has been used in several of their programs related to music. Van Vliet explained in a 1982 interview on Late Night with David Letterman that the album's title represented the contrast between the black of a crow and the white of vanilla ice cream.
Қабылдау
Роберт Кристагау альбомға А− бағасын беріп, "Орнетт болсын, болмасын, Капитанның дельталық атоналдылығы әлі де таң қалдыратын және азайтуға келмейтін қуаныш сыйлайды, бірақ оның поэзиясы идеяларына қарағанда жиі қайталанады. Егер кез келген сюрреалистік эколог әрқашан бір және со aynı үгіт айтса, біз, қалалық джунглиде өмір сүретін адамдар, одан жауыз сұрақтар қоямыз". "Глоб энд Мейл" газеті атап көрсеткендей, "Капитан Бифхарттың нағыз күші – оның сананы дүрліктіретін және апокалиптикалық лирикасында, ол көбінесе Уильям Берроустың есірткілік, әзіл-қалжыңға толы, қарапайым және қорқынышты сөздерін еске түсіреді". AllMusic-тен Нед Раггеттің сөзінше, альбом "20 ғасырдың соңындағы поп музыкадағы аз ғана шынайы тәуелсіз артистердің бірінен шыққан соңғы көңілді, қызықты туынды, оның юморы, шеберлігі және стилі бұрынғысынша сақталған", ал Magic Band "кескіш ырғақтарды, күтпеген гитаралық партияларды және ерекше аранжировкаларды орындап, Капитан Бифхарттың әдеттегідей, барлық нәрсені еркін жіберуіне мүмкіндік береді, бұл сәтті нәтижеге жетелейді". Раггеттің айтуынша, Бифхарттың "күлкілі түрде асыра бағаланған" сөздік өнері Magic Band-тің "еңбегімен жазылған" аранжировкасымен сәтті үйлеседі.
Robert Christgau gave the album an A−, saying, "Ornette or no Ornette, the Captain's sprung delta atonality still provides surprising and irreducible satisfactions, but his poetry repeats itself more than his ideas warrant. Any surrealist ecologist who preaches the same sermon every time out is sure to provoke hostile questions from us concrete jungle types." The Globe and Mail noted that "the real strength of Captain Beefheart is his mind boggling and apocalyptic lyrics, which often suggest the hallucinogenic humorous, scatalogical and dreadful spiels of William Burroughs." Ned Raggett of AllMusic called the album "a last entertaining blast of wigginess from one of the few truly independent artists in late 20th century pop music, with humor, skill, and style all still intact", with the Magic Band "turning out more choppy rhythms, unexpected guitar lines, and outré arrangements, Captain Beefheart lets everything run wild as always, with successful results". Raggett says that Beefheart's "entertainingly outrageous" spoken word performances are successfully cohered with the Magic Band's "insanely great arrangement."