Кіріспе

Америкалық пернетақташы және бас-гитарашы.

"Сақыл тобы" (1976 - 1982)

Фелдман 1976 жылы Капитан Бифхарттың Magic Band тобына клавишник және бас-гитарашы ретінде қосылғанда, ол бұрыннан тәжірибелі музыкант еді. Топтың басқа мүшелері сияқты, Фелдманнан да Бифхарттың музыкалық идеяларын (таспаға немесе дәптерге) жазып алу талап етілді. Аспаптық бөлімдер құрылғаннан кейін, топ мүшелері оларды дәл композицияланған күйінде ойнауға тиіс еді: "Менде бұған қатысты ешқандай қиындық болған жоқ. Мен өзімді ең жақсы музыканттардың бірінен нұсқау алатынмын деп сезіндім, әсіресе олар маған арналғанда. Дұрыс айтсам, өте әдемі көйлек киген модель секілді сезінесіз". Magic Band тобында болған кезінде Дон оған "Қара еврей Kitabu" деген лақап ат қойды. Фелдман 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басында Beefheart-тің үш танымал альбомында жұмыс істеді: Shiny Beast (Bat Chain Puller) (1978), Doc at the Radar Station (1980) және Ice Cream for Crow (1982).

Жылан саусағының вестал қыздары (1982 - 1987)

Фелдман Snakefinger және The Residents туралы алғаш рет 1979 жылы Лос-Анджелесте тұрғанда естіді. Оған Snakefinger-дің "The Spot" және The Residents-тің "Ship's A Going Down" әндері кірген микстейп (мүмкін, "Nibbles" жинақ альбомы) тартты, соған қызығушылық танытты. Ұзақ өтпей ол Сан-Францискоға, Ralph Records бас кеңсесінен төрт блок қашықтықта орналасқан жерге көшті. Ол осы мекенжайдың маңызды екенін білгендіктен, қызығушылықпен барады. The Residents Фельдманның Captain Beefheart-пен жұмыс істегенін білді және ол The Residents-пен жұмыс істесе де, оны Snakefinger-мен таныстырды. Snakefinger-дің алғашқы екі альбомын өндіргеннен кейін, The Residents Snakefinger-дің өнерлерін дамытуын қалады және Фельдманды осы үшін тамаша серіктес деп санады. Фельдман 1987 жылы қайтыс болғанға дейін Snakefinger-мен екі студиялық альбомда жұмыс істеді. 1984 жылдың мамырында Фельдман Times Beach тобынан Стив ЛеГрандпен бірлесіп, Беркли репертуарлық театрында Сэм Шепардтың "Қылмыстың тісі" атты пьесасына музыкалық қойылым жазды.

Пере Убу (1988-1991)

The Residents тобының Snakefinger есімді мүшесімен жұмыс істегеннен кейін, 1988 жылы Фельдман Pere Ubu тобынан кетіп бара жатқан клавиштер ойнаушысы Аллен Равенстайнды алмастыру үшін шақырылды. Ол олардың Worlds in Collision (1991) альбомы жұмысына қатысты.

Қара Фрэнсис (1991 - 1994)

Фельдман 1991 жылы Pixies тобының Фрэнк Блэкімен танысты, ол кезде Pere Ubu Pixies-тің ашылу концерті ретінде гастрольде болды. Кейін ол Pixies-тің Trompe le Monde (1991) альбомында клавишада ойнап, олармен бірге гастрольде болды. Ол "Alec Eiffel" бейнебаянында да көрінеді. Фельдманның інісі Джеф сонымен қатар сол альбомдағы "Space (I Believe In)" әнінде ойнады және оның мәтініне әсер етті. Pixies тобы тарағаннан кейін Фельдман Фрэнк Блэкпен бірге жеке альбомдары Frank Black (1993) және Teenager of the Year (1994) жұмыстарында продюсерлік жасады, аранжировкалады, сонымен қатар бас гитара мен клавишада ойнады. 1994 жылы Фрэнк Блэктің екі альбомынан кейін Фельдман PJ Harvey тобын құрастырып жатқан PJ Harvey-ге жұмысқа орналасты. Ол Is This Desire? (1998), White Chalk (2007), PJ Harvey/John Parish альбомы A Woman A Man Walked By (2009) альбомдарында ойнады және ол үнемі онымен бірге гастрольде болады. Оның kNIFE & fORK тобы оның концертінде ашып береді. Австралияда Фрэнк Блэкпен гастрольде жүргенде ол австралиялық Custard тобымен танысты. Ол АҚШ-та олармен екі альбом жазды: Wisenheimer (1995) және We Have the Technology (1996). 1996 жылы ол бельгиялық dEUS тобының In a Bar, Under the Sea әнін продюсерлік жасады. Екі жылдан кейін ол Даллас тобының Tripping Daisy тобының Jesus Hits Like the Atom Bomb әнін шығарды. Кейін ол Tripping Daisy тобының үш бұрынғы мүшесінен тұратын 24 адамдық The Polyphonic Spree тобының Together We're Heavy (2004) әнін продюсерлік жасады. Ол сондай-ақ Бруклин әнші-әндер авторы (және кейде Фрэнк Блэктің әндерін жазуға бірлескен автор) Рид Пейлидің Revival (2000) альбомын продюсерлік жасады. 1990 жылдары Фельдман Фрэнк Блэк пен The Catholics тобымен гастрольде болды және студияда олармен бірге Dog in the Sand, Black Letter Days, Devil's Workshop және Show Me Your Tears әндерін жазды, сонымен қатар шықпаған Sunday Sunny Mill Valley Groove Day альбомын продюсерлік жасады. 1999 жылғы Pistolero альбомындағы "85 Weeks" әнінде Фрэнк Блэк Фельдманның айтуынша, Капитан Бифхарт туралы оқиғаны қайталайды ("Ерик бір рет: "Кел, жиналыңдар" деді. Мен сендерді таң қалдыратын оқиға айтамын" деген сөздер Фельдманға сілтеме жасайды). Фельдман Pistolero альбомын жазуға қатыспағандықтан, оқиға бұрынғы жазба сессиясына қатысты болуы мүмкін. 2008 жылдың 25 сәуірінде Фельдман Сан-Францискодағы Кастро театрында өткен Халықаралық кинофестивальде Блэк Фрэнсиспен бірге тікелей өнер көрсетті. Блэк Фрэнсис және оның тобы 1920 жылғы үнсіз фильмге арналған Фельдман продюсерлік жасаған The Golem түпнұсқа музыкасын орындады. 2009 жылы ол NonStopErotik атты жаңа жобаны бірлесіп жасады және орындады, ол 2010 жылдың наурызында жарық көрді. Олар альбомды қолдау үшін үш адамнан тұратын топ ретінде қысқа ғана гастрольдік тур жасады. 2013 жылы Фельдман Мэтью Эдвардс пен Unfortunates тобының The Fates альбомын және Minotaur синглын араластырып, клавишада ойнады. Ол сондай-ақ олардың Folklore (2017) альбомында клавишада ойнады.

Тұрғындар (2002 - 2003, 2015 - қазіргі)

2002 жылы Фельдман The Residents тобының құрылтайшы мүшесі және клавишашысы Харди Фокстың орнына Demons Dance Alone турнесіне шақырылды, ол бұл ұсынысты қабылдады. Олар бұрын да онымен жұмыс істеуге тырысқан, бірақ кестедегі келіспеушіліктерге байланысты мүмкін болмады. Тур аяқталғаннан кейін Фельдманды топқа қайта шақырмады, себебі Фоксты сахнадағы клавишашы ретінде қалдыру экономикалық тұрғыдан тиімдірек болды. Он екі жыл өткен соң, 2015 жылы Харди The Residents тобынан толығымен кетуге шешім қабылдады. Осыған жауап ретінде, топ Фельдманды оның орнына шақырды. Фельдман The Residents тобының Shadowland (2015–2016), In Between Dreams (2017–2019) және God In Three Persons (2019–2020) концерттерінде өнер көрсетті, сондай-ақ топтың үш альбомын өндірді: The Ghost of Hope (2017), Intruders (2018) және Metal Meat & Bone (2020).