Америка Социал-демократиялық Федерациясы (1936-1956)

Кіріспе

1936–1956 жылдардағы американдық саяси партиясы
1936 жылдан бастап американдық саяси партиясы

Америка Құрама Штаттарының Социал-демократиялық федерациясы (АҚШФ) – 1936 жылы Америка Социалистік партиясының «Ескі гвардия» тобы құрған, АҚШ-тағы саяси партия. Кейіннен СДФ 1957 жылы Социалистік партиямен қайта бірігіп, Социалистік партияның Социал-демократиялық федерациясын (СП СДФ) құрды.

Бөлінудің пайда болуы

Социал-демократиялық федерацияның басшысы Луис Вальдман естеліктерінде 1936 жылы Социалистік партияның ресми жарылысы болғанын, нәтижесінде Социал-демократиялық федерация құрылғанын атап өтті, бірақ «шешуші оқиғалар 1934 жылы Детройтте өткен партияның ұлттық съезінде болды». Дәл сол ұлттық жиынға дейін революциялық тактиканы белсенді түрде қолдаушы және Коммунистік партиямен бірлескен іс-қимыл жақтаған жас «Жауынгерлер» фракциясы арасындағы фракциялық соғыс жеңіске жетіп, жаңа қағидалар декларациясын қабылдады. Бұл «Ескі гвардия» деп белгілі SPA-ның оңшыл фракциясын ұйымды тастауға мәжбүр етті. 1930 жылдары Социалистік партия орташа өсімге қол жеткізді, төленген мүшелер саны 25 000-ға жетті, ал АҚШ президенттігіне үміткер Норман Томас 1932 жылғы сайлауда шамамен миллион дауыс жинады. Партиялық референдумда Детройт декларациясын жеңу жеткіліксіз екені, «Социалистік партияны социализм мен әлеуметтік демократия үшін қауіпсіз ету қажет» деген қатаң ескерту жасалды. Жақтастарының тізімі жиналып, қаржы жиналды және Нью-Йорк қаласында кеңсе ашылды. Фракцияның «Уақытша атқару комитеті» құрылды, оған SPA-ның көп жылдық мүшелері кірді: Пенсильваниядан Джеймс Маурер, Нью-Йорктен Альгернон Ли және Луис Вальдман, Массачусетстен Джордж Роувер (Уақытша атқару комитетінің төрағасы), Нью-Джерсиден Джордж Гобель және Коннектикут штатының Бриджпорт қаласының мэрі Джаспер Маклеви. Луи Хендин фракцияның атқарушы хатшысы болып тағайындалды, ол 1934 жылдан бастап «партия ішіндегі партия» нысанына ие болды. 1944 жылғы естеліктерінде Нью-Йорк штатының Социалистік партиясының төрағасы Луис Вальдман өзінің және Нью-Йорктің «Ескі гвардиясының» 1934 жылғы Ұлттық съездің билігін мойындамағанын және партия активтерін дереу өз фракциясының бақылауына алуға тырысқанын ашық мойындады: Детройттан оралғаннан кейін мен бірден Социалистік партияның еншілес компаниялары бақылайтын миллиондаған долларлық мүлікке қатысты мәселеге тап болдым. Нью-Йоркте ғана жүздеген мың тиражды әлемдегі жетекші еврей газеті «Еврей Daily Forward» сияқты мекемелер болды, олар миллиондаған қаржы жинады. Ағылшын тілінде шығатын апталық газет «The New Leader» болды; Рэнд әлеуметтік ғылымдар мектебі болды, ол Камп Тамиментпен бірге үлкен мүліктік құндылыққа ие болды, олардың пропаганда және білім беру құралдары ретінде маңыздылығын айтпағанда. Тек «Форвардты» бақылау ғана емес, сонымен қатар миллиондаған долларлық мүлігі және АҚШ-тың барлық жерінде ондаған мың мүшесі бар «Workmen's Circle» сияқты бауырлас және еңбек ұйымдарын басқаруды білдірді. Детройттан кейін белсенді социалистердің Социалистік партияны бақылауы анық болды. Мен олардың Нью-Йорктегі құнды мүлікті иелену үшін тек Нью-Йорк штатының жарғысын күшін жою және Социал-демократтар немесе «Ескі гвардия» бақылауында болған барлық мемлекеттік ұйымдарды шығару керектігін түсіндім. Осы корпоративтік мекемелердің әрқайсысында әрқашан белсенді социалистердің аздығы болғандықтан, миллиондаған долларлық мүлік пен ақшалай қорлар бар бұл мүліктер тез арада күресшілердің қолына түседі. Норман Томас суперреволюционерлерінің қолына түсуін болдырмау үшін конституция мен жарғылар өзгертілді.

Social Democratic Federation leader Louis Waldman noted in his memoirs that while the official split of the Socialist Party that resulted in the creation of the Social Democratic Federation took place in 1936, "the crucial events occurred at the party's national convention in Detroit in 1934." It was at this national gathering that the ongoing factional war between a youthful "Militant" faction favoring aggressive advocacy of revolutionary tactics and joint action with the Communist Party won the day and pushed through a new Declaration of Principles, leading the SPA's right wing faction, known as the "Old Guard" to abandon the organization. Throughout the 1930s the Socialist Party had achieved moderate growth, its paid membership returning to the 25,000 level and its candidate for President of the United States Norman Thomas polling nearly a million votes in the election of 1932. A stern warning was issued that it was "not enough" to merely defeat the Detroit Declaration of Principles in the party referendum held for their ratification, but that "the Socialist Party must be made safe for Socialism, for social democracy." Names of sympathizers were gathered, funds collected, and an office established in New York City. A "Provisional Executive Committee" of the faction was named, including such long time members of the SPA as James Maurer of Pennsylvania, Algernon Lee and Louis Waldman of New York, George Roewer of Massachusetts (Chairman of the Provisional Executive Committee), George Goebel of New Jersey, and Mayor Jasper McLevy of Bridgeport, Connecticut. Louis Hendin was engaged as Executive Secretary of the faction, which had already in 1934 taken the form of a "party within the party." In his 1944 memoir, Socialist Party of New York State Chairman Louis Waldman freely acknowledged that he and his New York Old Guard comrades disregarded the authority of the 1934 National Convention and immediately attempted to lock up party assets in his faction's control: Back from Detroit, I was immediately confronted with a problem which involved millions of dollars of property controlled by subsidiaries of the Socialist Party. In New York alone there were such institutions as the Jewish Daily Forward, the leading Jewish newspaper in the world with a circulation running into hundreds of thousands and with reserve funds amounting to millions. There was The New Leader, a weekly newspaper published in English; there was the Rand School of Social Science which, together with Camp Tamiment, had enormous property value, not to speak of their importance as propaganda and educational instruments. Control of the Forward alone also meant probable control of fraternal and labor organizations such as the Workmen's Circle, with its millions of dollars in property and tens of thousands of members throughout the United States After Detroit it was obvious that the militant Socialists controlled the Socialist Party. I saw that all they had to do in order to gain control of the valuable property in New York was to revoke the New York State charter and expel all state organizations controlled by the Social Democrats or the Old Guard. Since there was always a minority of militant Socialists in each of these corporate institutions, these properties involving millions of dollars in property value and cash reserves would quickly fall into the hands of the militants All during 1935 and the early part of 1936 my office was converted into a meeting place for the various committees and members of the organizations threatened by the militants. Constitutions and bylaws were modified in such a way as to prevent control falling into the hands of Norman Thomas' super revolutionists.

Социал-демократиялық федерацияның құрылуы

1936 жылдың қаңтарында ғана Ұлттық атқару комитеті ескі гвардия басымдығындағы Нью-Йорк социалистік партиясының уставын жойып, Норман Томасқа адал күштер одағы мен Милитант фракциясының мүшелері басшылығымен штатты қайта ұйымдастырды. Бұл, 1937 жылдың 27-28 наурызында Нью-Йорктегі Rand Social Science мектебінде өткен екі күндік конгресте «социалистік идеяларды тарату мақсатындағы білім беру ұйымы» ретінде таратылып, қайта ұйымдастыру туралы шешім қабылданғанға дейін жалғасты. SDF 1937 жылдың 29-30 мамырында Питтсбург, Пенсильванияда өткен конгресте ұлттық деңгейде ресми түрде құрылды. Бұл құрылтай жиынында Бриджпорт, Коннектикут қаласының мэрі Джаспер Маклеви жаңа ұйымның Ұлттық төрағасы болып сайланды. Жиын Испанияның легитимді үкіметін қолдау және нацистерге қарсы бойкотты қолдау туралы қаулы қабылдады. Конвент сондай-ақ Еңбек және социалистік халықаралық ұйымға филиал ретінде қосылуға өтініш берді.

Социалистік партиямен қайта бірігу

Диссиденттік Социал-демократиялық федерациямен қайта бірігу Социалистік партияның белсенді мүшелерінің ұзақ уақыт бойына көздеген мақсаты болды, алғашқы тыйыстары 1937 жылы басталды. 1938 жылы жарияланған «Социализм қорғаныста» атты кітабында СП жетекшісі Норман Томас СДФ құрылуына себеп болған бірқатар мәселелерді мойындады, олардың ішінде «ұйымдастыру саясаты, партияны коммунистік тәртіпке бағынбайтын барлық социалистік элементтерді қамтуға тырысу; Германияда сәтсіз аяқталған социал-демократиялық тактикаға наразылық сезімі», сондай-ақ «Ресейге қатысты социалистік бағалау; және белгілі бір мәселелер бойынша коммунистермен ынтымақтастық мүмкіндігі» бар еді. Дегенмен, ол «біз, барлықты қамтитын социалистік партияның қажетті және мүмкін екеніне сенетіндер, социалистік топтардың өркендеген достығы тек бірлескен іс-қимылға ғана емес, сонымен қатар социалистік бағдарламаны үйлесімді қолдау үшін жеткілікті келісімге негізделген толыққанды қайта бірігуге әкеледі деп үміттенеміз» деді. 1939 жылғы нацистік-кеңестік пактісі екі тоталитарлық мемлекеттің одағының қаупін көрсеткеннен кейін осы жылдам қайта бірігу сәтсіз аяқталды. Осы пактінің ашқан қаупі Федерациядағы, Социалистік партиядағы және еңбек қозғалысындағы бейбітшілдердің ықпалын азайтты. Екінші дүниежүзілік соғыс жылдары мен 1950 жылдардың бірінші жартысында СДФ-тің төленген мүше саны күрт азайды. Нью-Йорк саясаты мен еңбек одақтарына оның ықпалы да төмендеді. Бұл төмендеулер суық соғыс кезеңінде социалистік ұйымдардың беделінің жалпы төмендеуімен, сондай-ақ АҚШ-та демократиялық әрекеттер және басқа да либералды ұйымдардың өсуімен сәйкес келді, олар СДФ-тің қолдаушы прогрессивті жандар арасында қолдау тапты. Бұл төмендеу СДФ-ты Социалистік партиямен қайта бірігуге көбірек бейімдеді, ол коммунизмге қарсы тұрып, АҚШ-тың ұстап тұру саясатын сынға алып, мүшелерін жоғалтты. Бірнеше жылдық келіссөздерден кейін 1957 жылы Социалистік партия – Социал-демократиялық федерация (СП СДФ) құру үшін бірігуге қол жеткізілді. Шағын топ ұстанымын сақтап, қайта бірігуден бас тартып, Демократиялық Социалистік Федерация деп аталатын жаңа ұйым құрды.

Reunification with the dissident Social Democratic Federation was long a goal of the Socialist Party regulars, with initial attempts beginning as early as 1937. In his 1938 book, Socialism on the Defensive, SP leader Norman Thomas acknowledged that a number of issues had been involved in the split which led to the formation of the SDF, including "organizational policy, the effort to make the party inclusive of all socialist elements not bound by communist discipline; a feeling of dissatisfaction with social democratic tactics which had failed in Germany" as well as "the socialist estimate of Russia; and the possibility of cooperation with communists on certain specific matters." Still, he held that "those of us who believe that an inclusive socialist party is desirable, and ought to be possible, hope that the growing friendliness of socialist groups will bring about not only joint action but ultimately a satisfactory reunion on the basis of sufficient agreement for harmonious support of a socialist program." This speedy reunification failed after Nazi Soviet Pact of 1939 revealed the threat of a coalition of two totalitarian states. The threat revealed by this pact reduced the influence of pacifists in the Federation, the Socialist Party, and the labor movement. During the years of World War II through the first half of the 1950s, the SDF's paid membership drastically declined. Its influence on New York politics and labor unions similarly dropped. These declines corresponded with a general decline in the prestige of socialist organizations in the Cold War period, as well as the growth of Americans for Democratic Action and other liberal organizations, which tapped the SDF's support among sympathetic progressives. This decline made the SDF more amenable to reunification with the Socialist Party, which lost members while maintaining its opposition to communism and critical support for the U. S. policy of containment. After several years of negotiations, a merger was finally accomplished in 1957 to form the Socialist Party Social Democratic Federation (SP SDF). A small group of holdouts refused to reunify, establishing a new organization called the Democratic Socialist Federation.

Жарияланымдар

SDF ай сайын шығаратын, Алгернон Ли, Август Клессенс және Листон Оук редакциялаған «Социал-демократ» журналы. Ол I том, №1 шілде 1944 ж. - XII том, №5 желтоқсан 1955 ж. аралығында жарық көрді. АҚШ Социал-демократиялық федерациясы: қағидалары мен бағдарламасы. Вашингтон, Д.С.: АҚШ Социал-демократиялық федерациясы, 1937
Луис Вальдман Кәсіподақтарды тіркеу қажет пе? Заң бойынша кәсіподақтардың жауапкершілігі. Вашингтон, Д.К.: АҚШ Социал-демократиялық федерациясы, 1937
Фредерик Шульман Социал-демократияның мәні. Нью-Йорк, Нью-Йорк: Социал-демократиялық федерация, 1940
Естелік журнал: Социал-демократиялық федерация, тоғызыншы жылдық мерекелік шара. Нью-Йорк: Социал-демократиялық федерация, 1944
Уильям Фейгенбаум «Кел, жағдайды қайта қарастырайық» Уильям Фейгенбауммен бірге. Нью-Йорк, Нью-Йорк: Социал-демократиялық федерация, 1951