1918-1929 жж. Американдық анимациялық фильмдер сериясы
Out of the Inkwell
1918-1929 ж. жасалған «Out of the Inkwell» – американдық анимациялық фильмдер сериясы. Макс Флейшердің ротоскоп өнертабысының негізінде түсірілген. Анимация тарихы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1918-1929 жылдар аралығындағы американдық анимациялық фильмдер сериясы
1918 1929 American animated film series
"Шығанақ сыртынан" – үнсіз кезеңдегі американдық анимациялық фильмдер сериясы. Ол 1918 жылдан 1929 жылға дейін Макс Флейшердің өндірісінде жасалған, ал осы кезеңнің соңында "The Inkwell Imps" деп аталды.
Out of the Inkwell is an American animated film series of the silent era. It was produced by Max Fleischer from 1918 to 1929 and was called The Inkwell Imps at the end of that period.
Тарих
Бұл серия Макс Флейшердің 1914-1916 жылдар аралығында өзінің өнертабысы – ротоскопты, анимациялық мультфильмдерде нақты қозғалысқа қол жеткізуге арналған кинопроектор мен мольберттен тұратын құрылғыны көрсету үшін дербес жасаған үш қысқа тәжірибелік фильмнің нәтижесі болды. Ротоскоп, сурет салу беті ретінде қызмет ететін шыны панельмен жабылған мольберттегі тесік арқылы кинофильмді проекциялады. Фильмдегі бейне қағазға көшіріліп, әр сурет дайын болған сайын фильм бір кадрға жылдырылатын. Флейшердің кіші інісі Дейв Флейшер, Кони-Айлендте клоун болып жұмыс істеген, олардың алғашқы танымал кейіпкерінің прототипі болды, кейін ол Коко клоун деп аталды. "Шығалақтан тыс" сериясы Брей студиясында "Брей пиктографы" журналында ай сайын жарияланатын бөлім ретінде басталды, ал 1918 жылдан Paramount үшін, 1919-1921 жылдар аралығында Goldwyn Pictures үшін шығарылды. Сол жылы Флейшер ағайындылары өз студиясын ашты, ал 1923 жылы бұрын аты жоқ клоун анимация шебері Дик Хумер анимацияның жаңа директоры болғанда Коко деп аталды. Хумер, 1916 жылы "Mutt and Jeff" мультфильмдерімен анимациялық мансабын бастаған, "Шығалақтан тыс" сериясына қысқа және бойлы серіктердің ықпалын әкелді, Fitz атты кішкентай иттің кейіпкерін жасады, ол дыбыс кезеңінде Бимбоға айналды. Хумер клоунды анимация үшін қайта жобалады, бұл Флейшердің анимацияның ағылуы үшін ротоскопқа тәуелділігін азайтты. Ол сондай-ақ серияның танымал болған өзінің ерекше бояу техникасымен сурет салу стилін анықтады, бірақ серияның негізі – суретші/жасаушы Макс Флейшер мен оның қалам мен бояумен жасаған туындыларының тікелей түсірілімдермен өзара әрекеттесуі болды. Әдетте, мультфильмдер Макстың кейіпкерлерді қағазға салуын немесе кейіпкерлерді "нақтылыққа" жіберу үшін сия қамытын ашуын көрсететін тікелей түсірілімдермен басталады. "Шығалақтан тыс" сериясы 1919 жылдан 1927 жылдың ортасына дейін жалғасты, ал Paramount үшін "Шығалақтан тыс әуекейіктер" деп аталды, ол 1929 жылға дейін жалғасты. Барлығында он бір жыл ішінде 62 "Шығалақтан тыс" және 56 "Шығалақтан тыс әуекейіктер" фильмі түсірілді. "Шығалақтан тыс әуекейіктер" сериясы 1929 жылы "Сөйлейтін мультфильмдермен" ауыстырылды, ал Коко 1931 жылға дейін зейнеткерлікке шықты, ол Бимбо мен Бетти Буппен бірге қосалқы кейіпкер ретінде пайда болды. Коконың соңғы театрлық көрсетілімі Бетти Буптың "Ха-ха-ха" (1934) мультфильмі болды, ол "Ем" (1924) үнсіз фильмінің қайта түсірілімі. Коко өзінің жалғыз түсті театрлық көрсетілімінде "Экран әнінің" "Ойыншықтар ойыншықтар болады" (1949) фильмінде қысқаша камео рөлде пайда болды. 1950 жылы Стюарт Продакшнс "Inkwell Studios Out of the Inkwell" мультфильмдерінің бірнешеуін және Paramount "Шығалақтан тыс әуекейіктер" мультфильмдерінің таңдауын теледидарға шығарды. 1955 жылы "Шығалақтан тыс әуекейіктер", сондай-ақ 1950 жылдың қазан айына дейінгі 2500 Paramount қысқаметражды және мультфильмдері теледидар пакеттеріне сатылды, олардың көп бөлігі U. M. & M. TV Corporation сатып алды. 1958 жылы Макс Флейшер Хал Сигермен серіктестікке кірісіп, студиясын қайта жаңғыртты, ал 1960 жылы "Шығалақтан тыс" бес минуттық жүз мультфильм сериясын шығарды. Жаңа түсті серияда Коконың Кокетт атты клоун қыз досы, Коконатт атты досы және Миан Мо атты жаман кейіпкері болды. Ларри Сторч Коконың және барлық қосымша кейіпкерлердің дауысын берді. Түпнұсқа сериядағы көптеген қысқа фильмдер қазір қоғамдық мүлік болып табылады. Сериядағы бір қысқа фильм, 1922 жылғы "Гипнотизер" 2010 жылы Академия киноархивімен сақталды.
The series was the result of three short experimental films that Max Fleischer independently produced from 1914 to 1916 to demonstrate his invention, the rotoscope, a device consisting of a film projector and easel used to achieve realistic movement for animated cartoons. The rotoscope projected motion picture film through an opening in the easel, covered by a glass pane serving as a drawing surface. The image on the projected film was traced onto paper, advancing the film one frame at a time as each drawing was made. Fleischer's younger brother Dave Fleischer, who was working as a clown at Coney Island, served as the model for their first famous character, eventually known as Koko the Clown. Out of the Inkwell began at the Bray Studio as a monthly entry in The Bray Pictograph Screen Magazine produced for Paramount from 1918, and later for Goldwyn Pictures from 1919 to 1921. In that same year, The Fleischer brothers started their own studio, and in 1923, the clown who previously had no name came to be known as Koko when animation veteran Dick Huemer became the new director of animation. Huemer, who began his animation career with the Mutt and Jeff cartoons in 1916, brought the influence of the short and tall companions to Out of the Inkwell with the creation of a small canine companion named Fitz, who later evolved into Bimbo in the sound era. Huemer redesigned the clown for animation, which reduced Fleischer's dependency on the Rotoscope for fluid animation. He also defined the drawing style with his distinctive inking quality that the series was famous for, but it was the interaction of the live action sequences with the artist/creator, Max Fleischer, and his pen and ink creations that were the foundation of the series. Typically, the cartoons start with live action showing Max drawing the characters on paper, or opening the inkwell to release the characters into "reality". The Out of the Inkwell series ran from 1919 to mid 1927, and was renamed The Inkwell Imps for Paramount, continuing until 1929. In all, 62 Out of the Inkwell and 56 Inkwell Imps films were produced in eleven years. The Inkwell Imps series was replaced by the "Talkartoons" in 1929, and Koko was retired until 1931, appearing as a supporting character with Bimbo and Betty Boop. Koko's last theatrical appearance was in the Betty Boop cartoon Ha Ha Ha (1934), a remake of the silent Out of the Inkwell film The Cure (1924). Koko had a brief cameo in his only color theatrical appearance in the Screen Song entry Toys will be Toys (1949). In 1950, Stuart Productions released a number of the Inkwell Studios Out of the Inkwell cartoons, and a selection of the Paramount Inkwell Imps cartoons to television. In 1955, the Inkwell Imps, along with 2,500 pre October 1950 Paramount shorts and cartoons were sold to television packagers, the majority acquired by U. M. & M. TV Corporation. In 1958, Max Fleischer revived his studio in a partnership with Hal Seeger, and in 1960 produced a series of one hundred Out Of The Inkwell five minute cartoons. In the new color series, Koko had a clown girlfriend named Kokette, a pal named Kokonut, and a villain named Mean Moe. Larry Storch provided the voice for Koko and all of the supporting characters. Many of the shorts in the original series are now in the public domain. One short in the series, 1922's The Hypnotist, was preserved by the Academy Film Archive in 2010.