Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Эндрю Джексон Монтегю (3 қазан 1862 – 24 қаңтар 1937; лақап аты "Джек") – Вирджиния штатының адвокаты және американдық саясаткер. Ол 1902 жылдан 1906 жылға дейін Вирджинияның 44-ші губернаторы, ал 1912 жылдан 1937 жылы қайтыс болғанға дейін конгрессмен болды. Демократ болған Монтегю – Америка Азамат соғысынан кейін Конфедерация армиясында қызмет етпеген Вирджинияның алғашқы губернаторы. Бастапқыда прогрессивті саясатты ұстанған губернатор Монтегю штаттық Капитолий ғимаратын кеңейтті, халыққа білім беруді және «Жақсы жолдар» қозғалысын қолдады, сондай-ақ Мартин ұйымына қарсы тұрды. Бірақ, кейін АҚШ конгрессмені ретінде консервативті демократқа айналып, Берд ұйымын қолдады.
American politician
Andrew Jackson Montague (October 3, 1862January 24, 1937; nickname "Jack") was a Virginia lawyer and American politician. He served as the 44th governor of Virginia, from 1902 to 1906, and a Congressman from 1912 until his death in 1937. A Democrat, Montague was the first Virginia governor since the American Civil War not to have served in the Confederate military. Initially a Progressive, Governor Montague expanded the state capitol building, supported public education and the Good Roads Movement and opposed the Martin Organization. However, later as U. S. Congressman, he became a Conservative Democrat and supporter of the Byrd Organization.
Ерте өмір және білім
Танымал Конфедерацияның және кейін штаттық судья болған Роберт Латан Монтегюдің ұлы Эндрю Джексон Монтегю 1862 жылы Вирджиния штатының Линчбург қаласына жақын орналасқан Кемпбел округінде дүниеге келді. Ол әкесінің ең кіші ағасының құрметіне аталған, ол Вирджиния әскери институтының курсанты болған және Азамат соғысы кезінде Гейнс Милл шайқасында Ричмондты қорғау кезінде бірнеше ай бұрын қаза тапқан. Соғыстан кейін оның отбасы Тайдуотер аймағына қайтып келді; олардың құлдары босатылғандықтан және көптегендері кетіп қалғандықтан Монтегю отбасының шаруашылығында жұмыс істеді және Миддлсекс округі мен Уильямсбургтегі мектептерге қатысты. 1880 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Монтегю шаруашылықты тастап, Вирджиния штатының Ричмонд қаласына кетті. Ол Ричмонд колледжінде (Ричмонд университетінің алдағысы) оқыды, онда шебер тілші және дебатшы ретінде танылды. Жеке репетитор болып бірнеше жыл жұмыс істегеннен кейін Монтегю Вирджиния университетінде заң білімін алды және 1885 жылы заңгер дипломын алды.
The son of prominent Confederate and later state judge Robert Latane Montague, Andrew Jackson Montague was born in 1862 in Campbell County near Lynchburg, Virginia. He was named after his father's youngest brother, a cadet at the Virginia Military Institute who died defending Richmond at the Battle of Gaines Mill months before during the American Civil War. After the war, his family returned to the Tidewater area; since their enslaved workers had been freed and many left, Montague worked on the family farm and attended schools in Middlesex County and Williamsburg. After his father died in 1880, Montague left the farm and went to Richmond, Virginia. He attended Richmond College (predecessor to the University of Richmond), where he gained a reputation as a skilled orator and debater. After several years as a private tutor, Montague began legal studies at the University of Virginia, graduating with a law degree in 1885.
Әкім
Монтегю генерал-прокурор болып қызмет еткенде, Вирджинияның прогрессивті қозғалысына көбірек араласты, ол білім беру реформасын және саяси жемқорлықты тоқтату үшін қара нәсілді сайлаушылардың құқығын шектеуді басты мақсат тұтты. Сенатор Томас С. Мартиннің саяси машинасына тәуелсіз балама ретінде өзін ұсынған Монтегю, кезекті Вирджиния губернаторы сайлауына қатысуға ниет білдірді. Тәуелсіз платформадан сайлауға түсіп, Монтегю Мартиннің үміткері Клод А. Суонсонды Вирджиния губернаторының демократиялық үміткерлігі үшін айқын жеңді. Монтегю 1901 жылғы жалпы сайлауда 58,19% дауыс алып, республикашыл Джон Хэмптон Ходж, сондай-ақ тыйым салушы О.К. Раккер және социалистер Хью Моттер мен Джон Дж. Куанцты оңай жеңді. Ол Азамат соғысынан бері Конфедерация армиясында қызмет етпеген Вирджинияның алғашқы губернаторы болды. Монтегюдің қызметке кірісуінен кейін көп ұзамай, оның қолдауымен 1902 жылғы Вирджиния Конституциясы референдумсыз қабылданды. Ондағы сайлау салығы мен сауаттылық талаптары қара және кедей ақ сайлаушыларды тиімді түрде сайлау құқығынан айырды. Монтегю сонымен қатар Президент Теодор Рузвельт, Америка Қызыл Крестің Клара Бартон және Тускеги институтының Букер Т. Вашингтон сияқты түрлі прогрессивті ойлаушылармен хат алмасты. Ол саяси партиялардың үміткерлерін іріктеудің ашық жолы ретінде алғашқы сайлау процесін жақтады, бұл 1905 жылы алғаш рет қабылданған алғашқы сайлау жүйесінің енгізілуіне ықпал етті. Дегенмен, бұл жетістіктер Монтегюдің заң шығару жоспарларына жетпеді, ол үшін оған қарсы жаулап алушы заң шығарушы орган мен оның көп жылдық қарсыласы сенатор Мартин басқарған саяси машинаны кінәлады. 1905 жылы, әлі губернатор болып тұрғанда, Монтегю президенттік лауазымдағы Мартинге қарсы АҚШ Сенатына сайлауға түсуге бел буды. Мартин мен Монтегю Вирджиния Демократиялық партиясының екі негізгі фракциясын ұсынды, ал олардың арасындағы бәсеке Вирджиния саясатын кім бақылайтынын анықтайтын еді. Мартин бұл шақыруға жауап ретінде Монтегюдің басты мәселелерін: жақсы мектептер, жақсы жолдар және алғашқы сайлау процесін жария түрде қолдады. Олардың ұстанымдары арасындағы айырмашылықты азайтып, үлкен саяси ұйыммен сенатор Мартин қайта сайланды, ал Монтегю ашумен губернаторлық мерзімін аяқтады.
While serving as attorney general, Montague became increasingly involved with the Virginia Progressive movement, which emphasized education reform and disfranchisement of black voters as a way to stem political corruption. Positioning himself as the independent alternative to Senator Thomas S. Martin's political machine, Montague determined to make a run in the upcoming Virginia gubernatorial election. Running on the independent platform, Montague solidly defeated Martin's candidate, Claude A. Swanson, for the Democratic nomination for Governor of Virginia. Montague won 58.19% of the vote in the general election of 1901, easily defeating Republican John Hampton Hoge, as well as Prohibitionist O. C. Rucker, and Socialists Hugh Motter and John J. Quantz. He became the first Virginia governor since the Civil War who had not served with the Confederate Army. Shortly after Montague's inauguration, and with his support, the Virginia Constitution of 1902 was enacted without a referendum. Its poll taxes and literacy tests effectively disenfranchised black and poor white voters. Montague also corresponded with progressives as varied as President Theodore Roosevelt, Clara Barton of the American Red Cross and Booker T. Washington of the Tuskegee Institute. He championed the primary process as a more open way to select political party candidates, which helped lead to the primary system being adopted for the first time in 1905. However, these accomplishments fell far short of Montague's legislative ambitions, for which he blamed a hostile legislature and the political machine run by his long time foe, Senator Martin. In 1905, while still governor, Montague determined to make a run for the United States Senate against the incumbent Martin. Martin and Montague represented the two main factions within the Virginia Democratic party, and their contest would effectively determine which would control Virginia politics. Martin responded to the challenge by publicly embracing Montague's main issues: good schools, good roads and the primary election process. Having minimized the differences between their positions and with a larger political organization, Senator Martin handily won re election, leaving an embittered Montague to finish out his term as governor.
Интернационалист
Губернаторлық қызметтен кейін Монтегю үш жыл бойы Ричмонд колледжінің құқық мектебінің деканы болды, содан кейін 1909 жылы жеке құқық практикасына қайта оралды.
After leaving office as governor, Montague served as the dean of Richmond College Law School for three years, before returning to the private practice of law in 1909.
Конгресс мүшесі
1912 жылы Монтегю АҚШ Өкілдер палатасының Ричмонд округінен депутаттыққа кандидат болды. Ол үкімдегі республикашылды жеңіп, осы орынды жарты ғасырға жуық сақтап қалды. Президент Вудро Вильсонның халықаралық саясатын қолдаушы Монтегю 1920 жылдары республикашылар Конгреске басымдық алғанда ықпалын жоғалтты. Бұған қарамастан, және Жоғарғы Сотқа тағайындалуға жасаған сәті кеткен әрекетіне қарамастан, Монтегю әріптестері тарапынан құрметке ие болды, тіпті "Төреші" деген лақап атын алды.
In 1912, Montague ran for the Richmond District seat in the United States House of Representatives. He defeated the Republican incumbent, and would retain for almost a quarter of a century. A supporter of President Woodrow Wilson's internationalist agenda, Montague lost influence when the Republicans took control of Congress in the 1920s. Despite this, and a failed bid to gain appointment to the Supreme Court, Montague was respected by his colleagues, even acquiring the nickname "Judge".
Өлім және мұра
Конгрессмен Монтегю 1937 жылдың 24 қаңтарында, жиырма бес жыл ішіндегі алғашқы маңызды (первичтік) қарсыласына қарсы тартысты сайлауда жеңіске жеткен соң, лауазымында қайтыс болды. Ол Вирджиния штатының Салуда қаласындағы Христос шіркеуінің зиратындағы отбасылық бөлімге жерленген.
Congressman Montague died in office on January 24, 1937, after winning a narrow election against his first significant (primary) opposition in twenty five years. He is interred in the family's section at the graveyard of Christ Church in Saluda, Virginia.
Сайлау тарихы
1912 жылы Монтегю 97,58% дауыспен АҚШ Өкілдер палатасына сайланды, тәуелсіз Чейз А. Хейтті және Социалистік Еңбек партиясының Х. Адольф Мюллерін жеңді. 1914 жылы Монтегю 95,81% дауыспен қайта сайланды, социалист С.С. Уэтерли мен Социалистік Еңбек партиясының Мюллерін жеңді. 1916 жылы Монтегю қарсылықсыз қайта сайланды. 1918 жылы Монтегю қарсылықсыз қайта сайланды. 1920 жылы Монтегю 72,5% дауыспен республикашыл Уокер Г. Декурсиді жеңіп қайта сайланды, сондай-ақ Х.Х. Прайс, тәуелсіз республикашыл Джон Л. Граббс және социалист Мюллер де сайлауға қатысты. 1922 жылы Монтегю 90,14% дауыспен республикашыл Ченнинг М. Уордты жеңіп қайта сайланды. 1924 жылы Монтегю 99,97% дауыспен республикашыл К.Б. Джонсты жеңіп қайта сайланды. 1926 жылы Монтегю қарсылықсыз қайта сайланды. 1928 жылы Монтегю 75,89% дауыспен республикашыл Дж.Д. Пикті және тәуелсіз кандидаттар Джеймс Э. Мейнард пен Генри В. Андерсонды жеңіп қайта сайланды. 1930 жылы Монтегю 87,4% дауыспен тәуелсіз республикашыл Р. Хьюстон Бреттті жеңіп қайта сайланды. 1932 жылы Монтегю Вирджиния штатының жалпы округі үшін Демократиялық партия тізімі бойынша қайта сайланды. 1934 жылы Монтегю 80,45% дауыспен республикашыл Рой С. Парксты, социалист Хиллиард Бернштейнді және коммунист Уильям Х. Френдті жеңіп қайта сайланды. 1936 жылы Монтегю 84,49% дауыспен республикашыл Чарльз Г. Уилсон мен социалист Уинстон Доусонды жеңіп қайта сайланды.
1912; Montague was elected to the U. S. House of Representatives with 97.58% of the vote, defeating Independent Chase A. Haight and Socialist Labor H. Adolph Muller. 1914; Montague was re elected with 95.81% of the vote, defeating Socialist S. C. Weatherly and Socialist Labor Muller. 1916; Montague was re elected unopposed. 1918; Montague was re elected unopposed. 1920; Montague was re elected with 72.5% of the vote, defeating Republican Walker G. Decourcy, ColR (?) H. H. Price, Independent Republican John L. Grubbs, and Socialist Muller. 1922; Montague was re elected with 90.14% of the vote, defeating Republican Channing M. Ward. 1924; Montague was re elected with 99.97% of the vote, defeating Republican C. B. Jones. 1926; Montague was re elected unopposed. 1928; Montague was re elected with 75.89% of the vote, defeating Republican J. D. Peake and Independents James E. Maynard and Henry W. Anderson. 1930; Montague was re elected with 87.4% of the vote, defeating Independent Republican R. Houston Brett. 1932; Montague was re elected as part of the Democratic slate for Virginia at large Congressional district. 1934; Montague was re elected with 80.45% of the vote, defeating Republican Roy C. Parks, Socialist Hilliard Bernstein, and Communist William H. Friend. 1936; Montague was re elected with 84.49% of the vote, defeating Republican Charles G. Wilson and Socialist Winston Dawson.