Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калгари Каубойы – 1975-1977 жылдары Дүниежүзілік хоккей қауымдастығында (WHA) екі маусым ойнаған хоккей командасы. Каубойлар Калгаридегі «Стампед Коррал» аренасында ойнады. Бұл франшиза 1972 жылы «Майами Скриминг Иглз» деген атпен құрылған, бірақ Майамиде ешқашан ойын өткізбеген. Команда Калгариге көшуден бұрын Филадельфия мен Ванкувер қалаларында орналасып, екі қалада да «Блейзерс» деп аталды. 1977 жылы франшиза таратылды. Бұрынғы Дүниежүзілік хоккей қауымдастығының (WHA) командасы, құрасы тоқтатылған жасөспірімдер командасы.
Former ice hockey team of the World Hockey Association
the defunct junior team
The Calgary Cowboys were an ice hockey team that played two seasons in the World Hockey Association (WHA) from 1975 to 1977. The Cowboys played at the Stampede Corral in Calgary. The franchise was founded in 1972 as the Miami Screaming Eagles, though it never played a game in Miami. The team was based in Philadelphia and Vancouver, known in both markets as the Blazers, before relocating to Calgary. The franchise folded in 1977.
Майами, Филадельфия және Ванкувер
1972 жылы франшиза бастапқыда Флорида штатының Майами қаласында «Майами Скриминг Иглз» деп аталмақ болған. Бірақ қаржылық мәселелер мен қолайлы аренаның болмауына байланысты, олар Маямиде ешқашан ойын өткізбеді. Оның орнына, олар Филадельфияға көшіп, сол жылы «Филадельфия Блейзерс» ретінде тұңғыш ойынын өткізді. Филадельфияда бір маусым ойнағаннан кейін команда 1973–74 жылдары Ванкуверге көшіп, «Ванкувер Блейзерс» атанды, екі жыл өткен соң Калгариге көшіп, 1975–76 жылдары «Каубойз» болып қайта құрылды.
Originally in 1972, the franchise was to be based out of Miami, Florida, called the Miami Screaming Eagles. But due to money problems and a lack of a suitable arena, they never played a game in Miami. Instead, they moved to Philadelphia and debuted as the Philadelphia Blazers the same year. After only one season in Philadelphia, the team relocated to Vancouver, British Columbia, and became the Vancouver Blazers in 1973–74, then two years later relocated to Calgary to become the Cowboys in 1975–76.
Калгари
1972 жылы WHA лигасы жаңа құрылып, Калгари қаласына команда орналастыруға тырысты. Олар Эдмонтон және «Ойлерс» командаларымен бәсекелестікке үміттеніп, «Бронкос» деп аталды. Команда иесі Боб Браунридж WHA-ның тұңғыш маусымы басталар алдында қайтыс болғандықтан, команда Кливленд қаласына көшіріліп, «Крестонос» аталды (Калгари «Бронкос» ретінде ешқандай ойын өткізбеді). Бұл «Ойлерс» командасын өздерін «Альберта Ойлерс» деп атауға итермеледі, олардың үй ойындарын екі қала арасында бөлісуді жоспарлады. Алайда, бұл жоспар іске аспады, ал «Ойлерс» бір маусымнан кейін «Альберта» деген атауын алып тастап, Эдмонтонды өзінің ресми үйі деп белгіледі. Калгариге WHA лигасында екінші мүмкіндік 1975 жылы туды, осы жылы «Ванкувер Блейзерс» командасы Роки таулары арқылы көшіп келді. Команда иесі Джим Паттисон Ванкувер нарығын НХЛ-дің «Ванкувер Кэнакс» командасынан тартып алу мақсатымен Калгариге көшуді жөн көрді. Бірақ, WHA лигасы келген кезде, лига қиын жағдайға тап болды және команда, Горди Хау және Бобби Халл сияқты қартайған жұлдыздарға қарамастан, екінші деңгейдегі лига ретінде қарастырылды. Франшиза 6500 орындық «Стампед Коррал» аренасында ойнады, оның кішкентай көлемі команданың бастапқыда табысқа жетуіне кедергі келтіретінін жақсы білді. Олар Калгари көрмесі мен «Стампед» басқармасының, аренаны 15000 орынға дейін кеңейтуге ынталандыру үшін, көп көрермен жиналуын күтті. «Стампед» басқармасы мұндай кеңейтуді жоспарлаған, бірақ нақты мерзімдері болмады және оны қаржыландыруға міндеттеме бермеді. Бірінші маусымда «Каубойс» командасының күшті болады деп күтілмеді, себебі олар өткен жылы «Ойлерс» командасымен соңғы орынды бөліскен франшизаны мұра еткен еді. Алайда, Калгари 41–35–4 көрсеткішін тіркеді, Дэнни Лоусонның 44 голы және Рон Чипперфилдтің 42 голы «Каубойс» командасына Канадa дивизионында күтпеген үшінші орынды жеңіп беруге көмектесті. 1976 жылғы плей-оффта «Каубойс» командасы бірінші турда «Квебек Нордикс» командасымен кездесті. Бұл серия хоккей тарихындағы ең әйгілі төбелес эпизодтарының бірімен есте қалды. Төбелес 20 минутқа созылды және Квебек полициясы ойыншылардың қатарына жиналып, командаларды киім ауыстыру бөлмелеріне эскорттағанда ғана аяқталды. Екі команданың да демалуы үшін 20 минуттық үзіліс жасалды, содан кейін ойын 11 ойыншысыз жалғасты. «Каубойс» командасының бас жаттықтырушысы Джо Крозиер серияның қалған бөлігіне жарықтандырылды. 1976–77 маусымында ойынға қатысушылар саны 4500-ден төмендеді. Екі лига арасындағы алдын ала талқылаулар кезінде WHA-ның алты командасын НХЛ-ға біріктіру ұсынылды. Алайда, «Коррал» аренасының сыйымдылығы сол кездегі НХЛ-дің ең төменгі сыйымдылығының жартысы ғана, яғни 12 500 орынды құрады. НХЛ команданың «Коррал» аренасында тіпті уақытша алаң ретінде ойнауына қызығушылық танытпағанын анық көрсеткенде, Паттисон жаңа арена салу үмітімен екі жылдық демалыс сұрауы күтілді. НХЛ 1977 жылғы бірігу жоспарын қабылдамады, ал 1977–78 маусымына барлық билеттердің тек 2000-ы ғана сатылды.
In 1972, the fledgling WHA attempted to place a team in Calgary, to be known as the Broncos in the hopes of a rivalry with Edmonton, and the Oilers. When the team's owner, Bob Brownridge, suddenly died before the WHA's inaugural season, the team abruptly moved to Cleveland to become the Crusaders (having never played a single game as the Calgary Broncos). This prompted the Oilers to rename themselves the Alberta Oilers, with the intention of splitting their home schedule between the two cities. This plan similarly failed to materialize, and the Oilers dropped the Alberta moniker after one season, calling Edmonton their exclusive home. Calgary would get its second chance in the WHA in 1975, when the Vancouver Blazers moved across the Rocky Mountains. Owner Jim Pattison, failing in his goal of taking the Vancouver market away from the NHL's Vancouver Canucks chose to relocate to Calgary. However, by the time the WHA did arrive, the league was already in difficulty, and the team was viewed as minor league, despite the presence of aging superstars such as Gordie Howe and Bobby Hull in the league. The franchise played out of the 6,500 Stampede Corral, knowing that its small size would prevent the team from achieving profitability initially. They were hoping for strong attendance figures that would encourage the Calgary Exhibition and Stampede board, who owned and operated the Corral, to expand the facility to 15,000 seats. Such an expansion had been planned by the Stampede board, but with no timelines, and no commitment to finance it. In their first season, the Cowboys were not expected to ice a strong team, having inherited a franchise that finished in a last place tie with the Oilers the previous year. Calgary finished 41–35–4 however, as a 44 goal season by Danny Lawson and 42 goals from Ron Chipperfield helped the Cowboys finish a surprising third in the Canadian division. In the 1976 playoffs, the Cowboys met the Quebec Nordiques in the first round. The series is best known for one of hockey's most legendary brawls. The brawl lasted 20 minutes, and ended only when Quebec police gathered at the players benches and escorted the teams back to their dressing rooms. Following a 20 minute break to allow both teams to cool down, the game resumedminus eleven ejected players. Cowboys coach Joe Crozier was suspended for the rest of the series. During the 1976–77 season, attendance fell to below 4,500 per game. During preliminary discussions between the two leagues, it was proposed that six WHA teams merge into the NHL. However, the Corral's capacity was barely half of the NHL's then minimum capacity of 12,500 seats. When the NHL made it clear it had no interest in a team playing out of the Corral even as a temporary facility, it was expected that Pattison would request a two year leave of absence in the hopes of building a new arena. The NHL voted down the 1977 merger plan, while only 2,000 fans purchased season tickets for the 1977–78 season.