Спилсби: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Шпилсби – Англияның Линкольншир графтығындағы қала және азаматтық округ.

Шпилсби – Линкольншир графтығының Шығыс Линдсей ауданындағы қала және азаматтық округ. Қала негізгі A16 тас жолының жанында орналасқан, Линкольн қаласынан шығысқа қарай 53 шақырым (33 миль), Бостон қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 27 шақырым (17 миль) және Скегнесс қаласынан солтүстік-батысқа қарай 21 шақырым (13 миль) қашықтықта жатыр. Ол Линкольншир Волдс таулы аймағының оңтүстік жиегінде және Фенлендс жазықтығының солтүстігінде орналасқан. Бұл қала 700 жылдан астам уақыттан бері ауылдық базар қаласы болып табылады. 19 ғасырдың басынан бері өлшемі көтеріңкі өзгермеген. Қала орталығында шағын супермаркеттер, банктер, дәстүрлі газет оқу залдары, нан пісірушілер, ет дүкендері, зергерлер және киім дүкендері, сондай-ақ пабтар, кафелер мен жылдам тамақ беру орындары бар. Қаланың ортасында ашық алаң немесе дәстүрлі базар орналасқан, одан төрт негізгі көше таралады. Базарлар сейсенбі күні өтеді. Шпилсби ауыл шаруашылығымен шұғылданатын аймақта орналасқандықтан, базардағы өнімнің көп бөлігі жергілікті өсірілген көкөністер мен еттен тұрады. 2001 жылғы халық санауы бойынша қала халқы 2 336 адамды құрады, ал 2011 жылғы халық санауы бойынша 3 045 адамға дейін өсті.

Ерте тарих

Бұл аймақта адамдар тарихқа дейінгі дәуірден бері қоныстанған. Бұған дәлел ретінде жақын маңдағы Вест-Килдегі темір ғасырында салынған дөңгелек бекініс және қазіргі қалаға қарайтын Волдс үстіртінің басына салынған қорғаныс террасалары бар. Спилсби аймағын римдіктер бірінші ғасырда зерттеп, басып алды және оны біздің заманымыздың төртінші ғасырына дейін иеленді. 1960 жылдары ауылдың оңтүстігіндегі үлкен далада (A16 және Hagnaby Lane қабаттасатын жерде) жақын маңдағы Кил Коттес ауданында археологиялық қазба жұмыстары мен далалық зерттеулер жүргізілді, нәтижесінде мозаикалық еден плиткалары мен шатыр плиткалары табылды. Бұл сол жерде үлкен римдік вилла немесе жоғары мәртебелі романо-британдық шаруашылық болғандығын көрсетеді. Табылған заттар Линкольнширдегі Линкольн өмірінің мұражайында сақтаулы. 1849 жылы жақын маңдағы Фуллетбиде алты римдік жерлеу құмырасы қазылып алынды. Спилсби атауы, мүмкін, тоғызыншы ғасырдағы даттардың билігінен бұрын немесе одан кешіктірмей пайда болған, және ғасырлар бойы сақталған. Атау "Spila's by" деген сөзден шыққан, мұндағы "by" ескі норвеж тілінде "тұрақ" деген мағынаны білдіреді. Осылайша, ол "Spila's ауылы" дегенді білдіреді, Spila (айтылуы "Спилер") – жергілікті викингтердің соғыс басшысы немесе әміршісі, ол аймақтың басшысы болған. Қала 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында "Spilesbei" деп тіркелген. 1082 жылы ол үлкен шаруашылықтан және Дархэм епископының басшылығындағы бірнеше шағын шаруа қожалықтарынан тұрған. 1255 жылы Джон де Бекеге (немесе Джон Бекке) әр дүйсенбіде базар өткізуге және шілде айында үш күндік жылдық жәрмеңке өткізуге рұқсат берілді. Төрт жылдан кейін, 1259 жылы, дәл осы Джон де Бекеге 5-8 желтоқсан аралығында үш күндік Рождество жәрмеңкесін өткізуге қосымша рұқсат берілді. Келесі рұқсат 1302 жылы Елорданың иесі, норман ақсұлуы Роберт де Вилоубиге берілді, ол қалада әр дүйсенбіде базар және шілдеде жылдық жәрмеңке өткізуге құқылы болды. Осы рұқсаттың көшірмесі шіркеуде сақтаулы. Қала орталығындағы базар алаңының шығыс жағында ортағасырлық майлы крест ескерткіші орналасқан. Архитектура тарихшысы Николаус Певснер Спилсби майлы кресті 14 ғасырдың басында немесе 16 ғасырдан кешіктірмей салынған деп санайды. Бұл ескерткіштердің сатылап төмендейтін негіздерін ертедегі саудагерлер базар күндері өз тауарларын, әдетте сүт, ірімшік және майды көрсету үшін пайдаланған. Базар алаңының ортасында Ескі қалалық әкімшілік ғимараты тұр. Соңғы кезде ол дүкен және жанармай құю станциясы ретінде пайдаланылды. 18 ғасырда қалалық кеңселер, шағын сот залы және қалалық түрме аркалармен қолдау көрсетілген жоғарғы қабатта орналасқан. Ал төменгі қабат ашық және жабық кеңістік ретінде жергілікті бидай саудасы үшін және ауа райынан қорғалған базар саудагерлерінің дүкендері үшін пайдаланылды.

The area has been occupied by humans since prehistoric times. Evidence for this can be found at nearby West Keal, where an Iron Age hill fort and defensive terraced earthworks were built at the tip of the Wolds promontory, overlooking the present town. The Spilsby area was visited and occupied by the Romans during the 1st century and held by them until the 4th century AD. During the 1960s, an archaeological dig and field walk at nearby Keal Cotes, in a large field south of the village (where the A16 meets Hagnaby Lane), discovered tessellated mosaic floor tiles and roof tiles. These indicated that a substantial Roman villa or high status Romano British farmhouse once stood on the site. The recorded finds from the site are stored at the Museum of Lincolnshire Life in Lincoln, Lincolnshire. In 1849 six Roman funeral urns were dug up in nearby Fulletby. Spilsby was probably named before or no later than the 9th century period of Danish rule, which had extended for centuries. It derives from the term Spila's by, where by is old Old Norse for "place of dwelling". Hence, it meant "Spila's village", Spila (pronounced "Spiller") having been the local Viking warlord or chieftain, who acted as head of the immediate area. The town was recorded in the Domesday Book of 1086 as "Spilesbei". In 1082 it was not much more than a large farmstead and few surrounding crofts under the squireship of the Bishop of Durham. In 1255 a charter was granted to a John de Beke (or John Beck) to hold a weekly market in Spilsby each Monday and a three day annual fair in July. Four years later, in 1259, the same John de Beke was granted a further charter to hold a three day Christmas fair from 5–8 December. The next recorded charter to hold a weekly Monday market in the town and an annual fair in July was granted in 1302 to the Lord of the Manor, Norman noble Robert de Willoughby. A copy of this charter is in the parish church. At the east end of the town centre's marketplace stands a medieval buttercross monument. The architectural historian Nikolaus Pevsner suggests that the Spilsby Buttercross dates from as early as the 14th and certainly no later than the 16th century. The stepped bases of these monuments were used by early traders on market day to display their goods, usually milk, cheeses and butter. Standing in the centre of the marketplace is the Old Town Hall. More recently it has been used as a store and petrol station. In the 18th century the town civic offices, a small courtroom, and the town gaol, were in the upstairs level supported by the arches. The ground level was an open covered space used as the local corn exchange and for stalls by market traders that were protected from the weather.

Эресбидің қонысы

Тарихи мифтердің бірі – Эрсби иелігі, оның ішінде Спилсби жерлері мен приходтары 1083 жылдан кейін Вильгельм Жеңімпаз тарапынан Вальтер де Бекке берілді. Бұл миф Вильям Дагдейлдің жазбаларында туындаған көптеген мифтердің бірі. Дегенмен, 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында 1086 жылы Спилсби иелігін Дерхам епископы (Сент-Кутберт) Лорд және бас жалға алушы ретінде иеленгені көрсетілген. Вальтер де Бекке қатысты «Domesday Book» кітабындағы жалғыз жазба – ол бас жалға алушы Вальтер Гиффардқа бағынышты Синглбороның лорды екендігін көрсетеді. Басқа дереккөздерде басқа Вальтер де Бек, ол аталған Вальтермен туыс болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін, Пинко ФицЭудоның ұлы Хьюдың қызы Таттершаллдың Агнеспен некелескені айтылады. Ол Спилсбиді және Эрсби иелігін өзімен бірге әкелді, бұл жерлерді оған Вильгельм I сыйлаған. Бек отбасы еркек ұрпағының тоқырауына дейін иелікте болды, содан кейін Эрсбидің 1-ші бароны Джон Бектің қызы және 1310 жылы қайтыс болған ағасы Вальтердің жалғыз мұрагері қалды. Иелік 1254 жылы Роберт де Виллоубиге, оның әкесі Уильям де Виллоубидің Алиса де Бекке үйленуі арқылы берілді. Виллоуби отбасы жақын жердегі Виллоубиде пайда болды. 1313 жылы Роберт парламентке бірінші Виллоуби де Эрсби бароны ретінде шақырылды, осы отбасылық желі 28-ші Виллоуби де Эрсби баронессасына дейін жалғасты. 14 ғасырға жататын бастапқы үй кейінгі үйдің орнына жақын тұрды. Жаңа үй салынғанда ол қиратылған болуы мүмкін. 1960 жылдардың ортасындағы қазба жұмыстары кезінде бұрынғы тұрғын үйдің қалдықтары табылды. Археолог Э.Х. Рудкин 1966 жылы Эрсби иелігінің орналасқан жерінен ортағасырлық және ортағасырлықтан кейінгі керамика сынықтарының көптеген үлгілерін тапты. Жаңа Эрсби үйін 1535 жылы Саффолк герцогы Чарльз Брэндон салдырды. Ол мүлікті өзінің қамқоршысы, он бес жасар Кэтрин Виллоубиге, Уильямның қызы және 11-ші Виллоуби де Эрсби баронының мұрагерімен үйленгеннен кейін сатып алды. 1769 жылы үй өртенді, оның кезінде 19-шы барон, сонымен қатар Анкастер және Кестевен герцогы басшылық етіп тұрды. Ағаш ұстасы жұмыс істеп жатқанда, шамынан өрт шыққан деп есептеледі. 1771 жылғы жоспар үйдің «H» пішінде салынғанын көрсетті. Сондай-ақ, жоспарда үйге жақын жердегі апельсин бағы, вишня бағы, боулинг алаңы, көгершін үйі және күлді ағаштардан тұратын жерлердің егжей-тегжейі көрсетілген. Иелік бастапқыда ормен қоршалған, бірақ 1771 жылға қарай ор сәндік балық аулау көлі ретінде пайдаланылды. Англия шіркеуінің Сент-Джеймс шіркеуі жергілікті Спилсбидің жасыл құмтасынан салынған. Оның кейбір бөліктері 14 ғасырдың соңына жатады, бірақ ғасырлар бойы оған көптеген қосымшалар жасалған. Шіркеуде маңызды жерлеу ескерткіштері бар. Жасыл тас – суды сіңіретін жұмсақ және кеуекті тас. Шіркеу Ланкастер тасымен қайтадан жабылған. Онда шамамен 750 адам отыра алады. 1884 жылы шіркеудің зиратында орын қалмағандықтан, жаңа жерлеулерге жабылды. 1349 жылы атағын мұраға алған үшінші барон сэр Джон де Виллоуби өзінің иелігінде жеке шіркеу салдырды. Қасиетті Ұш Тұғырға бағышталған, ол колледж мәртебесіне ие болды, мұғалімі және он екі діни қызметкері болды. 1550 жылы король отбасының басшысы Король Эдуард VI Грамматикалық мектебін құрған кезде, мектепте бастапқыда ғимарат болмады. Жиырмаға жуық бала келесі алпыс жыл бойы Эрсби шіркеуінің ғимаратында оқыды. Виллоуби отбасы 1611 жылы иеліктің шетіндегі шаруашылық ғимаратын мектепке айналдырып, мектеп ғимаратын ұсынды. 1839 жылы 1611 жылғы мектеп ғимаратының орнына қазіргі орнында Анкастердің бірінші графы болған 25-ші баронның қаржысымен жаңа мектеп ғимараты салынды. Иеліктің орны 20 ғасырдың ортасында археолог және фольклоршы Этель Рудкин ішінара қазып шығарды.

An oft repeated historical myth is that the Manor of Eresby, including the lands and parish of Spilsby, was awarded to Walter de Beke, sometime after 1083, by William the Conqueror. This myth is one of several generated in the writings of William Dugdale. However, the Domesday Book of 1086 shows that the manor of Spilsby was held in 1086 by the Bishop of Durham (St Cuthbert's) as both Lord and tenant in chief. The only Domesday entry for Walter of Bec is as Lord of Singleborough, under Walter Giffard, the tenant in chief. Other sources indicate that another Walter de Bec, who may or may not be related to the aforementioned Walter, married Agnes of Tattershall, daughter of Hugh, son of Pinco FitzEudo. She brought Spilsby, and the Manor of Eresby, with her, those lands being gifted to her by William I. The manor was held by the Beke family until the male line died out, leaving Alice, the daughter of John Beke, 1st Baron Beke of Eresby, and the sole heiress of Walter, 2nd Baron Beke de Eresby, her brother who died in about 1310. The manor passed to Robert de Willoughby by way of his father William de Willoughby's marriage to Alice de Beke in about 1254. The Willoughby family originated in nearby Willoughby in the Marsh. In 1313, Robert was summoned to parliament as the first Baron Willoughby de Eresby, a family line that continues to the 28th Baroness Willoughby de Eresby. The original manor house from the 14th century stood near the site of the later mansion. It was probably demolished when the new manor was built. During excavations in the mid 1960s, fragments of the earlier dwelling were discovered. Many examples of medieval and post medieval pottery shards were recovered from the site of the Eresby Manor's moat by archeologist E. H. Rudkin in 1966. The new Eresby manor house was built by Charles Brandon, 1st Duke of Suffolk, in 1535. He acquired the property after marrying his ward, the fifteen year old Catherine Willoughby, daughter and heiress of the William, 11th Baron Willoughby de Eresby. In 1769, the Manor House was destroyed by fire during the stewardship of the 19th Baron, who was also Duke of Ancaster and Kesteven. It is believed that a carpenter accidentally started a fire with his candle while he was working in the roof space. A 1771 plan shows that the house was built in an 'H' shape. The plan also shows details of the grounds, which included an orangery, cherry orchard, bowling green, dovecote, and an ash grove, all near to the house. The Manor House had originally been moated, but by 1771 the moat had been adapted as an ornamental fishing lake. The Church of England parish church of St James is built of the local Spilsby green sandstone. Parts of it date from the late 14th century, although it has been much added to over the centuries. The church has important funerary monuments. The greenstone is a soft and porous stone that absorbs water. The church was recased in Lancaster stone. It can seat a congregation of around 750. The parish churchyard was closed to further burials when it ran out of available space in 1884. To mark his inheritance of the title in 1349, the 3rd Baron, Sir John de Willoughby, built a private chapel on his estate. Dedicated to the Holy Trinity, it was endowed with collegiate status, with a master and up to twelve priests. When the head of the family founded the King Edward VI Grammar School in 1550, the school initially had no school building. The twenty or so children were taught in the Eresby chapel building for the next sixty years. The Willoughby family provided a school house in 1611, by converting an agricultural building on the edge of the estate. In 1839 the school house of 1611 was replaced by a new school building that was constructed on its current site, with funds provided by the 25th Baron, who was the first Earl of Ancaster. The site of the Manor House was partially excavated in the mid 20th century by archaeologist and folklorist Ethel Rudkin.

Болингбрук қамалы

Болингброк қамалы 1220 жылдан кейін жақын орналасқан Болингброк приходында Честер және Линкольн графы Ранулф де Блондевилл салдырған. Генрих де Болингброк, кейіннен отыз екі жасында IV Генрих патша атанған, 1366 жылы Болингброк қамалында дүниеге келді. Англия азамат соғысы кезінде қамал көп зақымданып, 1643 жылғы қазан айындағы Винсби шайқасынан кейін сыртқы қабырғаларының төменгі бөліктері ғана қалды. Қамалдың тұрған соңғы бөлігі – қақпа үйі 1815 жылы құлап кетті. Болингброктың бастапқы қабырғалары да Спилсби жасыл тасынан тұрғызылып, дұрыс емес алтыбұрыш пішіндес, оның бесеуі дөңгелек мұнаралармен жабдықталған. Қақпа үйі шамамен 3 метр арақашықтықта салынған екі мұнарадан тұрады. Ішке қарай, қорғау қақпасына апаратын көпір және ордың айналасын қоршаған суарна арқылы өтетін көтергіш көпір болған. Суарнаның диаметрі шамамен 87 метрді құрады. Алты қабырғаның ені 6½ фут (шамамен 2 метр) ал ұзындығы 16-дан 32 футқа (шамамен 5-тен 10 метрге) дейін ауысып келген. Арғы қабырғада, су деңгейінен жоғарырақ, кішкентай шағын есік орналасқан. Қамал гарнизоны қамал қабырғасының сыртындағы маңызды базар ауылынан қолдау алып, жабдықталып отырған. Оған бірнеше шағын шаруашылықтар, монастырь, шақан балықтарға толы көлдер, екі диірмен және Санкт-Петер мен Санкт-Павел шіркеуі кірген.

Гунби залы

Батыстағы есіктегі датасы бар кілт тасқа сәйкес, Ганби залын 1700 жылы сэр Генри Массингберд салған. Бұл сарай әлі күнге дейін бірнеше акр жерді көгалдандырылған және ағашпен толы саябақтарға, соның ішінде көк беседкасы бар бақтарға бөліп жатыр. Жергілікті туған ақын, Лауреат Альфред Теннисон оны "барлығы тәртіппен сақталған ағылшын үйі және тыныштық мекені" деп сипаттаған. Оның қолмен жазған түпнұсқасы жақтауға орнатылып, залдағы кітапханада сақтаулы тұр. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әуе министрлігі Гунбиде әуежай салуға тырысты, бұл бүкіл иелікті қамтитын және сарайды бұзуға әкеп соғар еді. Сол кездегі иесі, фельдмаршал сэр Арчибальд Монтгомери Массингберд, жеке өтінішпен патша Георг VI-ға жүгінді. Әуе министрлігі өз шешімінен бас тартып, жоспарларды қайта қарады, нәтижесінде RAF Spilsby әуежайы 2 миль (3 км) оңтүстікке қарай, Great Steeping-те салынды. Ұшу-қону жолағының соңы Гунби иелігінің шекаралық қоршауынан небары бірнеше метр қашықтықта аяқталды. Гунби Холл 1944 жылы Ұлттық сенімге тапсырылған алғашқы ірі британдық сарайлардың бірі болды. Ол жаз айларында аптаның белгілі бір күндері жұртшылыққа ашық, ал жылдың қалған уақытында жеке отбасылық резиденция болып қалады.

Хандлеби

Хандлеби – Спилсби құрамына кіретін ежелгі приход. Оның көлемі мен құрылымы соңғы екі жүз жылда айтарлықтай өзгерген жоқ. 1801 жылы ауыл халқы 218 адамды құрады, ал 1901 жылы 528 адамға жетіп, көбінесе ауыл шаруашылығы жұмыскерлері мен олардың отбасыларынан тұрды. 1971 жылы халық саны 439 адамға дейін төмендеді. Содан бері ол аз ғана ауытқулармен салыстырмалы түрде тұрақты болып келеді. Хандлебидегі Англикандық Сент-Мэри шіркеуі 1853 және 1855 жылдар аралығында қайта салынды, шамамен екі жүз адамға арналған. Приходтың үш баланы Рейтбидегі тегін мектепке жіберуге заңды құқығы болды. Хандлеби бастауыш мектебі шамамен 1860 жылы салынды және 1884 жылы 120 балаға дейін сыйымды болу үшін кеңейтілді. Грейс Свон есімді коттедж ауруханасы 19 ғасырдың соңында Хандлебиде 25 төсектік стационарлық емхана ретінде салынды. Онда жеке операциялық бөлмесі, босандыру бөлімі және тұрақты хирург бар қайырымдылық және жеке төлемді палаталар болды. 1990 жылдары жергілікті денсаулық сақтау органының рационализация бағдарламасы аясында жабылып, қазір ғимарат жергілікті денсаулық сақтау орталығы болып табылады. Спилсби кедейлер одағының қауымдық тобында Хандлебиде 1838 жылы жұмыс үйі салынды. 1870 жылы жұмыс үйінде 280 адам тұрғаны тіркелді. Кейіннен жұмыс үйі Спилсбидегі Гейбл ауруханасына айналдырылды, ол 21 ғасырдың басында жаңа тұрғын үйлер салу үшін бұзылды.

XIX ғасырдағы Шпильсби

1833 жылы Бостон жолында шамамен бір акр жерді алып жатқан жаңа зират салынды. Уайттың 1842 жылғы анықтамалығында Спилсби «шағын, бірақ дамыған және жақсы салынған базар қаласы, кең марш және батпақтарды көріп тұратын биік жерде орналасқан. Эресби – қаланың оңтүстігіндегі шағын ауыл» деп сипатталған. 1839 жылы король Эдуард VI атындағы грамматикалық мектеп, 17 ғасырдың бастапқы мектеп ғимаратынан Спилсбидегі қазіргі орнында салынған жаңа ғимаратқа көшірілді. Грамматикалық мектеп ғимараты 1990 жылдары екі Спилсби орта мектебі Спилсби орта мектебі болып біріккеннен кейін тастап кетілді. 19 ғасырдың ортасында қалада бейресми методистер үшін бірнеше шіркеулер салынды, оның ішінде Уеслиан методистері, примитивті методистері және тәуелсіз методистері. 1866 жылы тәуелсіздер жаңа шіркеу салғанда, ескі шіркеуін жексенбілік мектепке айналдырды. Уеслиандар 1878 жылы Базар алаңындағы Бөткерастың қарама-қарсы жағында шіркеу салды. 1824-1826 жылдар аралығында Спилсбиде аймақ үшін түрме салынды. Ол қазіргі Спенс көшесі мен Вест-Энд торабының орналасқан жерінде орналасқан. Түрме биік кірпіш қабырғамен қоршалған және алдында сот ғимараты болған. 1869 жылы 85 жеке камераны қамтамасыз ету үшін кеңейтілді. Түрме 1876 жылы қиратылды, тек алдыңғы бөлігі ғана қалды. Онда грек дориялық бағаналы портигі бар сот отырыстар залы, полиция бөлімі және қалалық күзет орны болды. 1826 жылғы сот отырыстар залы, онда 1878 жылға дейін Линдси округінің сот сессиялары өткізілді, қазір Спилсби театры мен өнер орталығына айналды. Қаланың газ зауыты 1853 жылы салынды және 1854 жылы Эшби жолында ашылды, бұл қалаға алғаш рет көше және үй жарығын әкелді. 1908 жылы Солтүстік-Шығыс Линкольншир су компаниясы Хандлебиде су сорғы стансасын ашты, Рейтби төбесінде 75 000 галлондық резервуармен. Бұл Спилсбидегі үйлерге алғаш рет ағын суды жеткізді. 1892 жылы Спилсби павильоны ашылды, 1896 жылы тағы бір бөлме ашылды, әр бөлмесіне 300-400 адам сыйды. Сол кезде павильон «би кештері мен темекі шегу концерттеріне» арналған деп жарнамаланды. Масондық ложа мен залы 1913 жылы Халтон жолында ашылды. Қауым «кедейлер жері» ретінде бөліп, көптеген пәтерлер мен «Қызыл Арыстан» мейрамханасына ие болды. Бұл мүліктерден түскен жылдық кіріс, 1842 жылы £76 5s 0d (£76.25), қалалық кедейлер салымынан басқа қаржылық көмек алмаған қауымдағы кедейлерге жарты жылда бір рет таратылды. 1834 жылғы Кедейлер заңына түзетулер енгізу туралы заңның нәтижесінде, қауым 33 жергілікті қауымды қамтитын Спилсби кедейлер заңы одағының құрамына кірді.

In 1833 a new cemetery of approximately one acre was established on Boston Road. White's 1842 Directory described Spilsby as being "a small, but thriving and well built market town, pleasantly seated on an eminence, which overlooks an extensive tract of marshes and fens. Eresby is a small hamlet just south of town." In 1839 the King Edward VI Grammar School had moved from its original 17th century school building to a new school built on its current site in Spilsby. The grammar school building was abandoned during the 1990s after the two Spilsby secondary schools had amalgamated as Spilsby High School. In the mid 19th century, several chapels for nonconformist Methodism were built in the town, including Wesleyan Methodist, Primitive Methodist and Independent Methodists. When the Independents built a new chapel in 1866, they converted their original chapel to a Sunday school. The Wesleyans built a chapel opposite the Buttercross, in Market Place, during 1878. A prison for the area was built in Spilsby between 1824 and 1826. It occupied a site where Spence Street and West End now stand. The prison covered just over surrounded by a high brick wall and fronted by a courthouse. It was enlarged in 1869 to provide 85 single cells. The prison was demolished in 1876, except for the small front area. This contained the sessions house with a Greek Doric pillared portico, police station and town lockup. The Sessions House of 1826, where court quarter sessions for the district of Lindsey were held until 1878, is now home to the Spilsby Theatre and Arts Centre. The town's gasworks were constructed in 1853, opening in 1854 on Ashby Road, bringing street and house lighting to the town for the first time. In 1908 the North East Lincolnshire Water Company opened a pumping station in Hundleby, with a 75,000 gallon reservoir on Raithby Hill. It brought tap water to homes in Spilsby for the first time. In 1892 Spilsby Pavilion opened, with a further room opened in 1896, each room accommodating 300 to 400 people. At the time, the Pavilion was advertised as providing accommodation for "dancing parties and smoking concerts". The Masonic Lodge and Hall opened on Halton Road in 1913. The parish had set aside as "poor land", owning many tenements and the Red Lion public house. Annual rental revenue from these properties, £76 5s 0d (£76.25) in 1842, was distributed half yearly among any poor in the parish who did not receive any other financial aid from the town's poor rates. As a result of the 1834 Poor Law Amendment Act, the parish became part of the Spilsby Poor Law Union, which covered 33 local parishes.

Темір жол байланыстары

Шағын жергілікті теміржол компаниясы 1868 жылдың 1 мамырында ашылған Фирсби тоғысынан Спилсбиге дейінгі тармақ желісін салды. Бұл тармақтың ұзындығы 6 шақырымнан астам болды және Спилсбиді Лондонның Кингс-Кросс станциясынан Кливторп қаласына баратын басты магистральмен байланыстырды. Тармақ желісіндегі жалғыз басқа теміржол станциясы – Хальтон Холегейт Хальт. Қажетті парламенттік рұқсат 1865 жылдың шілдесінде қабылданған заңмен алынды, онда Спилсби және Фирсби теміржол компаниясы 20 000 фунт стерлингтік жарғылық капиталмен және 6 шақырымдық, бір рельстік тармақты салу үшін 8 333 фунт стерлингтік қарызбен құрылған. Теміржол құрылысы 1867 жылдың наурыз айында басталды. Бірінші тілді кесу рәсімін жергілікті пастор, құрметті Ронсли орындады, ол теміржол компаниясы төрағасы, лорд Уиллоуби де Эресбидің 25-ші баронының орнына тұрды. Теміржолдың тез ашылуы күтілді, бірақ мердігерлермен олардың жұмысының сапасы туралы даулар туындады, соның салдарынан бірнеше теміржол участақтары ауыстырылуға тиіс болды. Ұлы Солтүстік теміржолы 1890 жылдың 25 шілдесінде Парламент актісі арқылы Спилсби және Фирсби теміржол компаниясын 20 000 фунт стерлингке сатып алды. 1939 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылды. Астық, картоп, мал және басқа да ауылшаруашылық өнімдерін тасымалдауға арналған жүк тасымалы шамамен 20 жыл бойы жалғасты. Бензин, керосин және көмір сияқты тауарлар теміржол арқылы 1958 жылдың 30 қарашасында жабылғанға дейін Спилсбиге жеткізіліп тұрды. Басты станция ғимараты 1965 жылы бұзылды. Локомотивтер депосы ауылшаруашылық тауарларын жеткізушілердің дүкені және қоймасы ретінде пайдаланылды, сондай-ақ жаңа бөлімдер қосылды. Қала ішіндегі бастапқы теміржол төсегінің үстіне құрылыс салынып, оның көп бөлігі Vale өнеркәсіптік аймағымен жабылған. Қала сыртында, Фирсбиге дейінгі бұрынғы теміржол маршрутының көп бөлігі әлі де әуе суреттерінде көрінеді, ол ағаштар мен бұталардың аллеясымен белгіленген.

Әскери байланыстар

Жетінші Спилсби мылтық ерікті корпусы, ерікті күштердің бір бөлігі болған ертедегі жартылай штатты әскери бөлімше, 1860 жылы қалада құрылды. Өркенді кезеңінде корпуста шамамен 100 мүше болды. 1872 жылы капитан Дж. В. Престон басшы офицер болды, оған лейтенант Джордж Уокер, прапорщик Роберт Маккиндер және бұрғылау шебері сержант Томас Уорд көмектесті. 1889 жылы мылтық ерікті корпусы, Бірінші ерікті батальонның F ротасы болып қайта аталды және Спилсбиде орналасқан. Оның командирі енді майор болған Джордж Уокер еді. Оған лейтенант Г. Б. Уокер және лейтенант В. Хофф, хирург лейтенант Фрэнсис Джон Уокер және діни қызметкер пастор Поунолл Кендалл көмектесті. 1899 жылы Спилсбидің Территориялық күш жаттығу залы Хальтон Роудта, берік қызыл кірпіштен салынды. Аумақта тұрақты армия сержанттарына арналған тұрғын үйлер мен жатақханалар да болды. 1912 жылы қалада 5-ші Линкольншир полкінің (Территориялық күш) C ротасы құрылды. Рота командирі капитан Х. С. Скорер (Бірінші дүниежүзілік соғысында 1915 жылдың 13 қазанында Хоэнцоллерн бекінісінде қаза тапқан), хирург полковник Фрэнсис Джон Уокер бас дәрігер, ал тұрақты армияның жаттығу инструкторы – түсті сержант Уоллес Коулинг болды.

Корольдік әуе күштері Спилсбиде

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF Spilsby, Ланкастер бомбалаушыларына арналған бомбалаушы әуе алаңы, Ұлы Степпингте салынды. Ол 1943 жылдың 20 қыркүйегінде жұмысын бастады. Кейіннен 1958 жылға дейін АҚШ Әуе күштері стратегиялық бомбалаушы базасы ретінде пайдаланған әуе алаңы 1970 жылдардың соңында бұзылды. Ұшу-қону жолақтары мен периметрлік жолдар қиратылып, ұсақталған материалдың көп бөлігі жаңа Хэмбер көпірінің құрылысында қолданылды. RAF Spilsby Ұлы Степпингтен тыс орналасқан әуе алаңының ескерткішімен және Ұлы Степпингтегі All Saints шіркеуіндегі тақталармен еске алынады. Әуе алаңының ұшу-қону жолақтарының жоспарын көрсететін егістік іздері әлі де әуе суреттерінде көрініп тұр. 1950 жылы құрылған Спилсби Әуе Оқу Корпусы бастапқыда Скегнес эскадрильясының бөлімшесі ретінде құрылды, ал 1952 жылы 2266 Спилсби эскадрильясы АТК болып қайта құрылды. Мүшелер санының азаюы 2005 жылы эскадрильяның таратылуына әкелді. RAF Spilsby 1950 жылдары соғыс жағдайында резервтік база ретінде қайта жаңартылды. Ол тек сүйемелдеуші истребительдері үшін резервтік база ретінде белгіленді және ешқашан пайдаланылмады, сондай-ақ бұл жерге ешқандай ұшақ қонғаны туралы жазбалар жоқ. Жаңа ұшу-қону жолағы дренаж мәселелеріне байланысты нашар болды.

Басқару

Спилсби қауымы дәстүрлі түрде Линдсейдің шығыс бөлігіндегі Шығыс Линдсей ауданындағы ежелгі Болингброк Вапентактың шығыс бөлігінде орналасқан. Бұл қауым Болингброк сокесіне де кірген. Келлидің 1913 жылғы Линкольншир анықтамалығы қауымды графтықтың Оңтүстік Линдсей бөліміне жатқызады. Спилсбиді жергілікті түрде Спилсби қалалық кеңесі басқарады, ол Манбиде орналасқан Шығыс Линдсей аудандық кеңесіне бағынады. Спилсби Лоут және Хорнкасл Вестминстер парламенттік округіне кіреді. Қазіргі депутат – Виктория Аткинс.

География

Қала Линкольншир Волдс тауларының оңтүстік-батыс жиегінде, сәл көтеріңкі жерде орналасқан. Спилсбиден Бостон тереңдігі мен Солтүстік теңізімен шектелген кең батпақ және шұңқырлы жерлердің оңтүстік-шығысқа қарай кең көрінісі ашылады. Бұл Скегнесстен 19 км (12 миль) қашықтықта жатыр. Волдс – әктас, жасыл әктас және құмтас тауларынан тұратын төменгі төбелер мен тік жарлы аңғарлардың жиынтығы. Олардың астында крейд кезеңінде, жылы, аязсыз теңіздің түбінде қалыптасқан геологиялық құрылымдар бар. Волдстың ерекше ашық аңғарлары соңғы мұз дәуірінде мұздықтар мен еріген судың әсерінен пайда болған. Географиялық тұрғыдан алғанда, Линкольншир Волдсы – Йоркширдің Шығыс аймағы арқылы созылатын Йоркшир Волдсының жалғасы болып табылады. Волдс тұтастай алғанда Хамбер өзені суларының эрозиясынан екіге бөлінген. Норфолкке дейін созылатын бұл батпақтар бұрынғы ылғалды жерлер, олар торфты батпақтар мен тасқын судан шөгіндірген лайлы жерлерден тұрады. 19 ғасырдың соңында, Спилсбиде Виктория дәуірінің ең ұзақ өркендеу кезеңі болған кезде, олардың көбі құрғатылды. Суды құрғату жұмыстары өзендер арқылы суды бағыттап, жоғарғы ағыс суларын аймақ арқылы өткізіп, өзендер арасындағы жерді іштен құрғату арқылы ұйымдастырылды. Ішкі құрғату жүйесі деңгейлер немесе аудандар бойынша ұйымдастырылды, олардың әрқайсысы бір немесе бірнеше приходтың батпақты бөліктерін қамтиды. Спилсби Уитэм төртінші округінің құрамына кіреді: Шығыс, Батыс және Уайлдмор Фендері; және Бостоннан Уэйнфлитке дейінгі Таунленд.

Ұрпағы мен діні

2021 жылғы халық санағы бойынша Спилсбидің халқы 3677 адамды құрады. Спилсбидің этникалық құрамында 98,1% ақ халық және 1,9% басқа этникалық топтар өкілдік еткен. Ауылдық округтың діни құрамында шамамен 54,8% христиандар, 44,2% дінсіздер болды, ал қалған діндердің үлесі 1% -дан азды құрады.

Экономика

Бұл аймақ көбінесе ауыл шаруашылығымен айналысатын экономика болып табылады, сонымен қатар Спилсбиге және Волдс аймағындағы жақын маңындағы сауда қалаларына туризмнің артуы байқалады.

Көрнекті орындар

Спилсби және жақын маңдағы көрікті жерлерге жаз айларында белгілі күндері ашылатын Ұлттық қорға тиесілі Гунби залы, Баттеркросс ескерткіші, сэр Джон Франклиннің мүсіні, Спилсби театры мен өнер орталығы, Норткотт ауыр атты жылқы орталығы және Болингброк қамалы кіреді. Жақын маңдағы RAF Конингсбидегі Ұлыбритания шайқасының естелік ұшу тобында Ланкастер бомбалаушысы, сондай-ақ бес Spitfire және екі Hurricane истребительдері, DC47 Dakota көлігі және екі Chipmunk оқу ұшағы бар. Линкольншир авиациялық мұра орталығы RAF Шығыс Киркби орналасқан Шығыс Киркбиде, Спилсбиде орналасқан. Музей екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Линкольнширдегі RAF-тың қатысуын еске алады, RAF Scampton сияқты әуежайлар Линкольнширдің жазық даласында орналасқан. Музейде әлі де ұшуға қабілетті, бірақ қазіргі уақытта ұшпайтын әлемдегі үш Ланкастер бомбалаушысының бірі сақталып тұр. 2008 жылдың наурыз айында Ланкастерды қайтадан көкке көтеру үшін қажетті қаражатты жинау жоспары жарияланды. Снайп Дейлс табиғи қорығы мен елдік саябағы жақын маңдағы Винсбидегі тарихи Азамат соғысы шайқасы орнының жанында орналасқан.

Орта білім

Король Эдуард VI академиясы – 11 мен 18 жас аралығындағы балаларға арналған біртұтас екі жақты орта мектеп және мамандандырылған гуманитарлық колледж. Екі жақты мәртебе ерекше, Англия мен Уэльс бойынша осындай бес шарадан да аз бар, бұл 11+ емтиханын сәтті тапсырған және тапсырмаған оқушылардың бір ғимаратта бөлек оқуына мүмкіндік береді. Мектеп екі жекелеген оқу орнының бірігуі нәтижесінде құрылған: 1550 жылы ашылған Король Эдуард VI Грамматикалық мектебі және 1954 жылы ашылған Сэр Джон Франклин орта мектебі. Бұл мектептер 1991 жылы Spilsby орта мектебі ретінде біріктірілді, бастапқыда екі орынды да сақтап, екі рет қайта аталды. 2008 жылдың қыркүйегінде 16 жастан асқан оқушыларға білім беруді қамтамасыз ететін және бизнес саласында BTEC ұлттық дипломын алуға дайындық жасайтын жоғарғы сынып колледжі құрылды. 1837 жылғы бастапқы грамматикалық мектеп ғимараты бірнеше жыл бойы қолданылмай, бос тұрды, бірақ II санаттағы мәдени ескерткіш ретінде тізімге енгендіктен, оны бұзуға рұқсат берілмеді. 2007 жылы ескі мектеп ғимаратының алдыңғы бөлігі қоғамдық пайдалануға бейімделді, онда жиналыстар өткізуге арналған бөлмелер мен компьютерлерді пайдалануға мүмкіндік бар. Мектеп ғимаратының артқы бөлігі бұзылып, жаңа тұрғын үйлер салу үшін пайдаланылды.

Арнайы мектептер

Ересби мектебі, Ересби даңғылы, Шпильсби. 2-ден 19 жасқа дейінгі балаларға арналған арнайы мектеп. Джейн, Леди Франклин мектебі, Шпильсби. 11-ден 16 жасқа дейінгі оқушыларға арналған, аралас жынысты қалалық қоғамдық арнайы мектеп. Қазіргі таңда 45 оқушы білім алып жатыр.

Мемлекеттік қызметтер мен нысандар

Шпильсбиде түрлі-түрлі кафелер, нан пісіретін орындар, деликатес дүкендері, гүл дүкендері, ет дүкендері және киім, жиһаз сияқты тауарларды сататын басқа да дүкендер бар. Онда үйде жасалған балмұздақ сататын ерекше дүкені де бар. Базар күні – дүйсенбі. Ірі Sainsbury's дүкені, кооператив, дәрігерлік пункт, стоматолог және почта бөлімі бар. Жергілікті кітапхана кооператив ғимаратында орналасқан. Көптеген шіркеулер бар. Бостон жолында ең үлкен ойын алаңы, сондай-ақ ойын алаңы мен павильон орналасқан. Спилсбидегі қоғамдық үйлер: The White Hart Inn, Market Square; The King's Head, Gunby; The Bell Inn, Halton Holegate; The Hundleby Inn, Hundleby; және The Red Lion мен The Nelson Butt Inn Market Street көшесінде, ал George Hotel Бостон жолында орналасқан. Автобус қатынасы Линкольн, Бостон, Скегнес, Хорнкасл, Альфорд және Сполдинг қалаларымен байланыстырады, ал Lincs Roadcar, Brylaine, Translinc, Hunt's Coaches және Stagecoach компаниялары арқылы алыс жерлерге қосымша қатынас ұсынылады. Линкольншир Волдс аймағында орналасқан бұл қала өздігінен де керемет саяхат орны, сонымен қатар теңіз жағалауына жол бойында немесе жақын орналасқан Снайп Дойлға сапармен бірге тамаша орын. Жақын маңдағы Волдс және Спилсби төңірегінде әдемі серуендеуге арналған жолдар бар.

Медиа

Жергілікті жаңалықтар мен телебағдарламаларды BBC Yorkshire және Lincolnshire, сондай-ақ ITV Yorkshire ұсынады. Телевизиялық сигналдар Белмонт теледидары таратушысынан алынады. Жергілікті радиостанциялар: BBC Radio Lincolnshire, Greatest Hits Radio Lincolnshire және Lincs FM. Қаланы Скегнесс Стандарт және Ист Линдси Таргет газеттері қамтамасыз етеді.

Спорт және демалыс

Спилсбиде футбол, боулинг және хоккей клубтары бар, сондай-ақ Анкастер даңғылында спорттық павильон мен ойын алаңдары орналасқан. Шпилсби жәрмеңкесі әр шілде айында ойын алаңдарында өтіп, түскен қаражат жергілікті қайырымдылық қорындарына жұмсалады. Спилсби Таун ФК – 1881 жылы құрылған футбол клубы. Бірінші команда қазір Бостон Кроплз Сузуки Премьер лигасының бірінші дивизионында ойнайды. Резервтік команда бірінші дивизионда ойнайды. Лига ресми түрде Англия футбол лигасы жүйесінің құрамына кірмейді, бірақ соңғы жылдары клубтар Линкольншир футбол лигасына, содан кейін Орталық Мидлендс лигасына немесе Біріккен Каунтилер лигасына (футбол лигасы пирамидасының 12-ші деңгейі) көтерілді. Спилсби Таун 1881–82, 1882–83 және 1883–84 жылдары Линкольнширдің аға кубогын үш рет жеңіп алды. 1880 мен 1885 жылдар аралығында Спилсби Таун жыл сайын Англия кубогына қатысты, бірақ бірінші турдан әрі өте алмады. Spilsby Juniors Football Club Spilsby Juniors клубы 1998 жылдың жазында құрылды, осы жылы Mid Lincolnshire жастар футбол лигасы C дивизионына 12 жасқа дейінгі бір команданы қабылдады. Клуб кеңейіп, қазір 9 жастан 14 жасқа дейінгі төрт команданы басқарады. Спилсбиде дүйсенбі күндері кешке орта мектепте би және йога сабақтары, сейсенбі күндері кешке қалалық әкімдікте тай-чи сабақтары өтіледі.