Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландия суретшісі Аерт ван дер Нир, немесе Аернаут немесе Артус (шамамен 1603 – 9 қараша 1677) – Голландияның Алтын ғасырының пейзаж суретшісі. Ол тек ай және оттың жарығымен жарықтандырылған кішкентай түнгі көріністерге, сондай-ақ қарлы қысқы пейзаждарға маманданған, көбінесе олар канал немесе өзенге қарайтын көрініс болған. Ол Альберт Куйп және Мейндерт Хоббеманың замандасы болды, және соңғысы сияқты, ол салыстырмалы түрде беймәлім өмір сүрді және қайтыс болды.
Dutch painter
Aert van der Neer, or Aernout or Artus (c. 1603 – 9 November 1677), was a landscape painter of the Dutch Golden Age, who specialized in small night scenes lit only by moonlight and fires, and snowy winter landscapes, both often looking down a canal or river. He was a contemporary of Aelbert Cuyp and Meindert Hobbema, and like the latter he lived and died in comparative obscurity.
Өмірбаян
Ван дер Нир Горинхемде дүниеге келген. Арнольд Хубракеннің айтуынша, ол Аркель иелерінің үй басқарушысы болып жұмыс істеген, бұл оның ерте жылдарындағы еңбектерінің жоқтығын түсіндіреді. Амстердам суретшілері Рафаэль және Йоахим Гувертс Кампхуйзендермен танысқаннан кейін, ол 1629 жылы олардың қарындасы Лизбетке үйленді және әуесқой суретші болды. Олардың алты баласы болды: Гриетье (1629), Эглон (~1635), Корнелия (1642), Елизавета (1645), Питер (1648) және Алида (1650). Олардың бесеуі Калверстрааттан шалғай емес жердегі Нойве Керк шіркеуінде крещениеден өтті. Ван дер Нир өз пейзаждарын сату арқылы отбасын күтіндеуге қиналды, себебі олар жоғары бағаланбады. 1659 жылы ол табысын толықтыру үшін шарапхана ашуға мәжбүр болды, бірақ екі жылдан кейін банкротқа ұшырады. Ол Керкстраатта зұлым кедейлікте қайтыс болды, ал оның өнері соншалықты құрметтелмеді, оның қалдырған суреттері әрқайсысы шамамен бес шиллингке бағаланды. Оның ұлы Эглон өзі де портрет суретшісі болды.
Van der Neer was born in Gorinchem. According to Arnold Houbraken, he worked as a steward to the lords of Arkel, which would account for the absence of any pictures dating from his early years. He became an amateur painter possibly upon contact with the Amsterdam painters Rafael and Joachim Govertsz Camphuysen, whose sister Lysbeth he married in 1629. They had six children: Grietje (1629), Eglon (~1635), Cornelia (1642), Elisabeth (1645), Pieter (1648), and Alida (1650). Five were baptized in the Nieuwe Kerk, not far from Kalverstraat where he lived. Van der Neer was barely able to support his family by selling his landscapes, which were not highly valued. In 1659 it seemed necessary to supplement his income by keeping a wine tavern, but two years later he went broke. He died at Kerkstraat in abject poverty, and his art was so little esteemed that the pictures left by him were valued at about five shillings apiece. His son Eglon became a portrait painter himself.
Мансап
Ван Дер Нирдің А.В. және Д.Н. монограммасын күнімен біріктірген ең алғашқы суреттері – Амстердамдағы Риксмузейдегі (1639 жылғы) қыс пейзажы және Кильдегі Мартинс коллекциясындағы (1642 жылғы) тағы бірі. Олар екеуі де жас туындылар, сапасы нашар. Көп жақсырақ – 1643 жылғы «Қыс пейзажы» және Брюссельдегі д’Аренберг коллекциясында болған 1644 жылғы «Ай сәулесі». 1652 жылы Ван Дер Нир Амстердамның ескі ратушасын жалмап кеткен өрттің куәсі болды. Ол осы оқиғаны Берлин және Копенгаген галереяларында сақталатын екі-үш суреттің тақырыбына айналдырды. Амстердам Ван Дер Нирдің тұрақты мекені болған сияқты, бірақ оның суреттері оның Харлем және Лейден маңындағы каналдар мен ормандарды, сондай-ақ Мёза және Рейн өзендерін жақсы білгенін көрсетеді. Аэльберт Куйптің туған жері Дордрехт кейде оның суреттерінде кездеседі, және екеуінің арасында достық болғанына дәлелдер жеткілікті. Өмірінің бір кезеңінде олар бірдей холстқа қол соқты, олардың әрқайсысы ортақ белгі қалдырды. Кейде ол аттың жазуы, ал кейде стильдің анығырақ белгісі болды. Бедфорд және Вестминстер герцогтарының коллекцияларында Куйп мұздаған Маес өзенін балықшылардың шабақ құрап балық аулауымен немесе айдың өзеннің тыныш суларына шағылысқан сәулесімен бейнелеген пейзаждар бар. Бұл Ван Дер Нирдің үлгі алған туындылары. Куйп пен Ван Дер Нирдің серіктестігінен бұрын да, кейін де осындай сезім мен ұқсас тақырыптар кездеседі, бірақ Куйп басты талант иесі болды. Ван Дер Нир одан көмек алды, ал Куйп Ван Дер Нирден көмек күтпеді. Ол досының суреттерін, қажет болғанда, адамдар мен малдармен жандандырды. Ван Дер Нирдің Дордрехтте болғанын олардың бірлесіп салған суреттерінен көруге болады. Луврдегі күн батуында Куйп, әрине, алқы және сиырларды салған. Лондонның Ұлттық галереясындағы суретте Куйп сүтші қыздың қазандығына қолын қояды, оның фигурасын және қызыл юбкасын Ван Дер Нирдің пейзажының шетінде жарықпен тиімді көрсетеді. Тағы да, Франкфурттағы Штадель институтындағы керемет Ван Дер Нир суретінде екі балықшы, иті және қаздарды ұстауға тығылып келе жатқан аңшы – бұл Куйптің туындылары. Ван Дер Нирдің сүйікті тақырыптары – оның туған жерінің өзендері мен су жолдары, күн батқанда немесе қараңғыда. Оның ерекше шеберлігі – нысандардың тікелей көрінуін қамтамасыз етуде, бұл алыс нысандардың да жылы қоңыр және болат сұр түстермен қараңғыда көрінуіне мүмкіндік береді. Оның тағы бір әуесқойлығы – мұздаған суды салу, сондықтан оның күндізгі мұз пейзаждарында гольфшылар, шанамен сырғанаушылар және балықшылар, ай сәулесіндегідей көптеп кездеседі. Бірақ ол әрқашан мұздың салқынынан аулақ болады, бұл оның үлкен қабілеттерінің бірі. Оның суреттері сирек емес. Олар нарықта Куйп немесе Хоббема суреттерінен арзан, бірақ ерекше сүйкімділігімен коллекционерлердің қызығушылығын тудырады. Қоғамға қолжетімді шамамен 150 суреттің арасында ең жақсысы Санкт-Петербургтағы Эрмитажда сақталған. Англияда оның туындыларын Ұлттық галереяда және Уоллес коллекциясында табуға болады.
The earliest pictures in which Van Der Neer coupled his monogram of A. V. and D. N. interlaced with a date are a winter landscape in the Rijksmuseum at Amsterdam (dated 1639), and another in the Martins collection at Kiel (1642) immature works both, of poor quality. Far better is the Winter Landscape (1643), and the Moonlight Scene (1644) once in the d'Arenberg collection in Brussels. In 1652 Van Der Neer witnessed the fire which consumed the old town hall of Amsterdam. He made this accident the subject for two or three pictures, now in the galleries of Berlin and Copenhagen. Though Amsterdam appears to have been constantly Van Der Neer's domicile, his pictures tell that he was well acquainted with the canals and woods about Haarlem and Leiden, and with the reaches of the Meuse and Rhine. Dordrecht, the home of Aelbert Cuyp, is sometimes found in his pictures, and substantial evidence exists that there was friendship between the two men. At some period of their lives they laid their hands to the same canvases, on each of which they left their joint mark. On some it was the signature of the name, on others the more convincing signature of style. There are landscapes in the collections of the dukes of Bedford and Westminster, in which Cuyp has represented either the frozen Maes with fishermen packing herrings, or the moon reflecting its light on the river's placid waters. These are models after which Van Der Neer appears to have worked. The same feeling and similar subjects are found in Cuyp and Van Der Neer, before and after their partnership, but Cuyp was the leading genius. Van Der Neer got assistance from him; Cuyp expected none from Van Der Neer. He carefully enlivened his friend's pictures, when asked to do so, with figures and cattle. It is in pictures jointly produced by them that we discover Van Der Neer's presence at Dordrecht. We are near Dordrecht in the landscape sunset of the Louvre, in which Cuyp evidently painted the foreground and cows. In the National Gallery, London picture Cuyp signs his name on the pail of a milkmaid, whose figure and red skirt he has painted with light effectiveness near the edge of Van Der Neer's landscape. Again, a couple of fishermen with a dog, and a sportsman creeping up to surprise some ducks, are Cuyp's in a capital Van Der Neer at the Staedel Institute in Frankfurt. Van Der Neer's favourite subjects were the rivers and watercourses of his native country either at sunset or after dark. His peculiar skill is shown in realizing translucence which allows objects even distant to appear in the darkness with varieties of warm brown and steel greys. Another of his fancies is to paint frozen water, and his daylight icescapes with golfers, sleighers, and fishermen are as numerous as his moonlights. But he always avoids the impression of frostiness, which is one of his great gifts. His pictures are not scarce. They are less valuable in the market than those of Cuyp or Hobbema; but, possessing a charm peculiarly their own, they are much sought after by collectors. Out of about one hundred and fifty pictures accessible to the public, the choicest selection is in the Hermitage at Saint Petersburg. In England paintings from his brush are to be found at the National Gallery and Wallace Collection.