Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс туылған голланд гравёріші, суретші және кескінші (1558–1617) – суретші және гравёр.
German born Dutch printmaker, draftsman and painter (1558–1617)
the painter and engraver
Хендрик Голтциус немесе Хендрик (; ; 1558 жылдың қаңтары немесе ақпаны – 1 қаңтар 1617) – неміс туылған голланд гравёріші, суретші және кескінші. Ол ерте барокко дәуірінің немесе Солтүстік маниризмнің жетекші голланд гравёрішісі болды, ол өзінің күрделі техникасы, техникалық шеберлігі және композицияларының "көтеріңкілігі" үшін жоғары бағаланды. А. Хайатт Мэйордың сөзіне сәйкес, Голтциус "жақсы суретшінің билігімен сурет салған және басқалар көшіруі үшін көптеген суреттер ойлап тапқан соңғы кәсіби гравёр болды". Өмірінің ортасында ол кескін салуға да кірісті.
Hendrick Goltzius, or Hendrik, (; ; January or February 1558 – 1 January 1617) was a German born Dutch printmaker, draftsman, and painter. He was the leading Dutch engraver of the early Baroque period, or Northern Mannerism, lauded for his sophisticated technique, technical mastership and "exuberance" of his compositions. According to A. Hyatt Mayor, Goltzius "was the last professional engraver who drew with the authority of a good painter and the last who invented many pictures for others to copy". In the middle of his life he also began to produce paintings.
Өмірбаян
Голциус Виерсен қаласының жанындағы Брахт немесе Миллебрехт ауылында дүниеге келді, сол кезде Джулих герцогтығында болған, қазір Солтүстік Рейн-Вестфалия жеріндегі Брюгген муниципалитетіне қарасты. Оның отбасы ол 3 жасқа толғанда Дуйсбургке көшіп келді. Әкесінің басшылығымен бірнеше жыл көзілдірік сурет салуды оқығаннан кейін, ол голланд ғалымы Дирк Волкертсзон Коорнхерттен гравировка өнерін үйренді, ол сол кезде Клевесте тұрды. 1577 жылы ол Коорнхертпен бірге Голландия Республикасындағы Харлем қаласына көшіп, өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Сол қалада оны Филипп Галле Лукреция тарихының бірнеше гравюраларын жасауға шақырды. Голциус бала кезінде өртте оң қолына зардап келді (оның суреті оң жақта), бұл, әсіресе, бурге қолдануға өте ыңғайлы болып шықты; "қол және иығының күшті бұлшықтарымен сурет салуға мәжбүр болғандықтан, ол сызықтың шеберлігін меңгерді". 1580 жылдары Голциус достары ван Мандер және суретші Корнелис ван Харлеммен бірге Франция мен Болоньядағы академиялар үлгісінде Харлемде сурет академиясын құрды, онда адам денесі тірі күйінде зерттеліп, суретшілер өнер практикасы мен эстетикасы туралы пікір алмасатын. 21 жасында Голциус өзінен сегіз-тоғыз жас үлкен жесірге үйленді. Оның қаржысы Харлемде тәуелсіз бизнес ашуға мүмкіндік берді, бірақ неке бақытсыз болды. Үйдегі жағымсыз атмосфера денсаулығына кері әсер еткенін сезіне, 1590 жылы Германия арқылы Италияға саяхат жасады, онда ол Микеланджелоның туындыларына зор қызығушылық танытты. 1591 жылдың тамыз айында денсаулығы жақсарған күйде Харлемге оралды және өмірінің соңына дейін сол жерде жұмыс істеді. Оның портреттері, көбінесе миниатюралар болғанымен, өте шебер жасалғандығымен және әрбір тұлғаның ерекшелігін көрнекті бейнелегендігімен шедевр саналады. Оның ірі бас суреттерінің арасында өмірлік көлеміндегі автопортреті ең танымал мысал. Голциус "толқынды сызық" әдісін бұрын-соңды болмаған деңгейге көтерді, онда сызықтың қалыңдығы мен жұқалығын өзгерту арқылы, қашықтықтан көрегенде тональды әсер тудыру үшін бурге қолданылады. Ол сондай-ақ "нүктелік және ромб тәрізді" техниканың дамуына үлес қосты, онда көлеңкелерді одан әрі жетілдіру үшін қиылысқан сызықтармен жасалған ромб тәрізді кеңістіктердің ортасына нүктелер қойылады. Холлштейн оған 388 гравюраны, ал басқа суретшілер оның эскиздері бойынша тағы 574 гравюра жасағандығын айтады. Бурге қолдану шеберлігімен Голциус Дюрермен теңестіріледі. Ол Бартоломей Спрангердің суреттерін гравюралап, оның да, өзінің де даңқын арттырды. Голциус 42 жасында сурет салуды бастады; оның кейбір суреттерін Венада табуға болады. Ол сондай-ақ бірнеше кьяроскуро ағаш кескіндерін жасады. Ол гравёр Якоб Матамның әкесі болды. Голциус 58 жасында Харлемде қайтыс болды.
Goltzius was born near Viersen in Bracht or Millebrecht, a village then in the Duchy of Julich, now in the municipality Brüggen in North Rhine Westphalia. His family moved to Duisburg when he was 3 years old. After studying painting on glass for some years under his father, he learned engraving from the Dutch polymath Dirck Volckertszoon Coornhert, who then lived in Cleves. In 1577 he moved with Coornhert to Haarlem in the Dutch Republic, where he remained based for the rest of his life. In the same town, he was also employed by Philip Galle to engrave a set of prints of the history of Lucretia. Goltzius had a malformed right hand from a fire when he was a baby (his drawing of it is at right), which turned out to be especially well suited to holding the burin; "by being forced to draw with the large muscles of his arm and shoulder, he mastered a commanding swing of the line". In the 1580s, Goltzius with his friends van Mander and the painter Cornelis van Haarlem, founded an art academy in Haarlem in emulation of those in France and Bologna, where the human figure could be studied from life and artists could meet to discuss both practice and aesthetics. At the age of 21, Goltzius married a widow eight or nine years his senior. Her money enabled him to establish an independent business at Haarlem, but the marriage itself was unhappy. Feeling that the unpleasant atmosphere at home had affected his health, he found it advisable in 1590 to make a tour through Germany to Italy, where he acquired an intense admiration for the works of Michelangelo. He returned to Haarlem in August 1591, considerably improved in health, and worked there until his death. His portraits, though mostly miniatures, are masterpieces of their kind, both on account of their exquisite finish and as fine studies of individual characters. Of his larger heads, his life size self portrait is probably the most striking example. Goltzius brought to an unprecedented level the use of the "swelling line", where the burin is manipulated to make lines thicker or thinner to create a tonal effect from a distance. He also was a pioneer of the "dot and lozenge" technique, where dots are placed in the middle of lozenge shaped spaces created by cross hatching to further refine tonal shading. Hollstein credits 388 prints to him, with a further 574 by other printmakers after his designs. In his command of the burin, Goltzius is said to rival Dürer. He made engravings of Bartholomeus Spranger's paintings, thus increasing the fame of the latter – and his own. Goltzius began painting at the age of forty two; some of his paintings can be found in Vienna. He also executed a few chiaroscuro woodcuts. He was the stepfather of the engraver Jacob Matham. He died, aged 58, in Haarlem.