Кіріспе

Ұлттық жастар қызметі (ҰЖҚ) – Сейшель аралдары үкіметі бір партиялық жүйе болған кезеңде іске асырған жастар бағдарламасы. Бұл қызмет бұрын міндетті болған және дәстүрлі білім беру курсын, саяси тәрбиелеуді және жартылай әскери дайындықты қамтыды. Көптеген адамдар бұл бағдарламаны идеологиялық әсер ету схемасы деп сынағанмен, президент Франция Альберт Рене оны қолайсыз жағдайға түскен жастарды жаман әдеттерден және отбасылық мәселелерден ауластырып, Сейшель аралдарының білімді, дағдылы және қоғамдық санасы жоғары болашақ басшыларын тәрбиелеудің жолы деп бағалады. ҰЖҚ Сейшель халықтық прогрессивтік фронтының жастар лигасымен тығыз байланыста жұмыс істеді.

Білім беру бағдарламасы

NYS 1979 жылы Сейшел жастарына білім беру, жарым әскери және спорттық дайындық беру мақсатымен құрылған, бұл жастар ұйымының мақсаты осы еді. Бастапқыда міндетті деп жоспарланған бағдарлама, жастардың наразылығына жауап ретінде дереу ерікті болып өзгертілді (міндетті қатысу 1984 жылға дейін кейінге шегерілді). Оқу орнындағы білім берудің мақсаты практикалық біліммен қатар идеологиялық тәрбие беру және ақырында Сейшел колледжін алмастыру болды, оның 1980-ші жылдардың ортасында жабылуы жоспарланған. Бағдарламаның негізгі мақсаты – Сейшел жастарының жаңа буынын қоғамға пайдалы болатын, кең спектрлі дағдылармен қамтамасыз ету. Сонымен қатар, бағдарлама жастардың тәуелділіктерімен (әсіресе алкоголизммен) және жасөспірімдердің жүктілігімен күресуге, сондай-ақ денсаулықты сақтауға көмектесу үшін пайдаланылды. NYS студенттері Маэ аралының солтүстік-батыс жағалауындағы Порт-Лаунай және Кап-Терней кампустарында тұрды. Кампус тұрғын үйлерден немесе жатақханалардан (студенттер тұратын жерлер) және оқу аймағынан тұрды. Кампус екі бөлікке бөлінді, бірі тек ұлдарға, екіншісі тек қыздарға арналды. 9 ұлдар кластері (B1-ден B9-ға дейін) және 9 қыздар кластері (G1-ден G9-ға дейін) болды, олардың әрқайсысында шамамен 40 студент орын алды. Білім беру және басқа да іс-шаралар әр жынысты студенттердің қатысуымен жүргізілді. Студенттер қызыл шарфтары бар қоңыр және беже түсті арнайы форма киді. Академиялық оқудан басқа, студенттер бағбандық, тамақ дайындау, шаруашылық және мал шаруашылығы бойынша практикалық оқудан өтті; бағдарламаның мақсаттарының бірі – жастардың жұмыссыздығын азайту. Академиялық пәндер жоғарыда аталған іс-шаралармен біріктіріліп, бір айлық тәжірибелік оқулар ұйымдастырылды. Бастапқыда студенттер өздерінің көп бөлігін өндіріп, тамақ пісіруі керек болды, бірақ бұл тиімсіз болып шықты және бағдарламаның кейінгі жылдарында тоқтатылды. Өзін-өзі басқару топтық сессиялар мен комиссиялар арқылы жүзеге асырылды. NYS бағдарламасын аяқтағаннан кейін студенттер Сейшел политехникалық институтына (1991 жылы 1600 студент) университет алдындағы оқуға немесе басқа да оқуларға қатыса алатын. 1991 жылы NYS бағдарламасы екі жылдан бір жылға дейін қысқартылды. Сол жылы тіркелген студенттердің саны 1394-ке жетті, олардың арасында ұлдар мен қыздар шамамен тең санда болды. Мектепті тастап, бірақ NYS-қа қатыспағандар үкімет басқаратын алты айлық жұмыс бағдарламасына ерікті түрде қатыса алатын, оларға ең төменгі жалақыдан төмен оқу стипендиясы берілді. NYS 1998 жылдың қараша айында қызметін тоқтатты.

Қарсылық

1981 жылы NYS бағдарламасы енгізілгеннен бастап, ол қызу қарсылыққа ұшырады және Рене режиміне қарсылардың арасында ең көп таралмаған бағдарлама болды. Сейшель оппозициясы бағдарламаға қарсы шықты, себебі ол жас ересектерді Сейшельдер халықтық прогрессивті фронтының социалистік идеологиясына баулиды деп саналды және қатысушыларға отбасыларын сирек көруге мүмкіндік берді. Халықаралық ұйымдардың қысымымен үкімет бағдарламаны міндетті емес етуге мәжбүр болды. NYS кампустары Сент-Анн аралында, сондай-ақ Маэ аралындағы Порт-Лонай және Кап-Тернеде орналасқан (бірақ Сент-Анн кампусы кейін жабылды). Бағдарламаның алғашқы жылдары студенттер үйден толығымен алыс болды, ата-аналарға айына екі рет белгіленген 12 сағаттық кезеңде ғана келуге рұқсат берілді. Кейінгі жылдары ата-аналардың және студенттердің үйге бару саны артты. Көптеген адамдар білім беру сапасы нашар деп есептеді, ал SPPF-тың социалистік саясатын сіңіру NYS бағдарламасының басындағы негізгі оқу жоспарының бір бөлігі болды. Дегенмен, NYS-ке қатыспау одан әрі оқуға кедерілді. NYS-тің жеткіліксіздігіне және/немесе режимнің идеологиясына наразылық білдірген Сейшельдегі көптеген бай отбасылар осы кезеңде балаларын Еуропаға немесе Австралияға білім алуға жіберді. Бірақ бұл бағдарлама кедей отбасылардан шыққан студенттер үшін өте тиімді деп есептелді, оларға үйде ала алмаған дағдыларды, білімді және қауіпсіздікті ұсынды.