Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Моррис, Моррис бароны және 1-ші Килланин бароны (14 қараша 1826 – 8 қыркүйек 1901), 1885 жылдан 1889 жылға дейін сэр Майкл Моррис, Bt деп танымал болған, ирланд заңгері және судьясы. Ол 1887 жылдан 1889 жылға дейін Ирландия Корольдік тақтасының бас судьясы болды және 1889 жылдан 1900 жылға дейін Лордтар палатасында обычный апелляциялық лорд ретінде отырды.
Michael Morris, Baron Morris and 1st Baron Killanin, (14 November 1826 – 8 September 1901), known as Sir Michael Morris, Bt, from 1885 to 1889, was an Irish lawyer and judge. He was Lord Chief Justice of the King's Bench for Ireland from 1887 to 1889 and sat in the House of Lords as a Lord of Appeal in Ordinary from 1889 to 1900.
Өмірбаян және білім
Галвейде туған, Мартин Моррис пен Джулия Блейктің үлкен ұлы Моррис Галвей колледжінде және Дублиндегі Тринити колледжінде білім алып, 1847 жылы бакалавр дәрежесін аяқтады. Оның әкесі бейбіт сот судьясы болған, ал 1841 жылы Галвей қаласының алғашқы рим-католик шерифі атанды, бұл қызметті оның ұлы да атқарды. Морристер – ұзақ тарихы бар саудагерлер әулеті, Галвейдің қалалық сауда өмірін бақылаған он төрт рудың бірі. Оның анасы, дәрігердің қызы, 1837 жылы холерадан көз жұмды.
Born in Galway, eldest son of Martin Morris and Julia Blake, Morris was educated at Galway College and Trinity College Dublin, graduating BA in 1847. His father was a justice of the peace, and in 1841 became the first Roman Catholic to be High Sheriff of Galway Town, an office his son also held. The Morrises were a long established merchant family, who were one of the fourteen Tribes of Galway who dominated the town's commercial life. His mother, a doctor's daughter, died of cholera in 1837.
Заңгерлік және сот қызметі
1849 жылы ирландиялық адвокат ретінде шақырылғаннан кейін, Морис 1849–50 жылдарға Галвей қаласының жоғары шерифі болып тағайындалды. Сегіз жыл өткен соң ол Галвейдің тіркеушісі болды, ал 1863 жылы елдің патша кеңесінің біріне айналды. Ол Коннахт адвокатурасының мойындалған көшбасшысы болды, өзінің өткірлігімен және салауатты ойлау қабілетімен клиенттер мен қазылар алқасын әсерге түсірді. 1865 жылы Галвейден либералды депутат ретінде парламентке сайланған Морис, келесі жылы Лорд Дерби әкімшілігінде Ирландияның солиситор-генералы қызметіне кірген кезде консерваторға айналды. Рим католигі болғанымен, ол 1800 жылғы Одақ туралы заңды ынталы түрде қолдады, бірақ 1867 жылғы реформа туралы заңға онша құлшыныс танытпағандығы айтылады. 1866 жылдың соңында ол Ирландияның бас прокуроры болып тағайындалды, ал келесі жылы жалпы соттың үшінші судьясы болды, соңында 1876 жылы бас судья болып тағайындалды. Сотта ол адвокаттық тәжірибесінде танымал болған өткірлігі мен салауатты ойлау қабілетін көрсетті, сонымен қатар заңдық формализмге шыдамсыздық танытты. 1885 жылы Морис Галвей графтығындағы Спиддалдың баронеті болып жарияланды, ал екі жылдан кейін Ирландияның корольдік соттарының лорд-бас судьясы болып тағайындалды. 1889 жылы ол жалпы апелляциялық лорд болып тағайындалғаннан кейін, Галвей графтығындағы Спиддалдың бароны Морис атанды, өмірлік жұптық атаққа ие болды және Тайлық кеңестің мүшесі болып ант берді. Ол өзінің жиі келіспейтін шешімдеріне қарамастан, заң иелері арасында жақсы қадірленді. Он бір жылдан кейін, қызметтен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Лорд Морис Галвей графтығының Галвей бароны Килланин атанды.
After being called to the Irish bar in 1849, Morris was appointed High Sheriff of Galway Town for 1849–50. Eight years later he was made Recorder of Galway, and in 1863 became one of the country's Queen's Counsels. He was the recognized leader of the Connacht Bar, impressing clients and juries alike with his wit and commonsense. Elected to Parliament in 1865 as Liberal member for Galway, Morris became a Conservative the following year when he took office in Lord Derby's administration as Solicitor General for Ireland. Though a Roman Catholic he was a staunch supporter of the Act of Union 1800, but it is said that he was not enthusiastic about the Reform Act 1867. In late 1866 he was appointed Attorney General for Ireland, and the following year became third Justice of the Court of Common Pleas, eventually being made its Chief Justice in 1876. As a judge, he showed the same wit and commonsense which had been his hallmarks at the Bar, and was notably impatient of legal technicalities. In 1885, Morris was created a Baronet, of Spiddal in the County of Galway, and two years later he was appointed Lord Chief Justice of the King's Bench for Ireland. In 1889, on being made a Lord of Appeal in Ordinary, he was given a life peerage as Baron Morris, of Spiddal in the County of Galway, and sworn a member of the Privy Council. He was well regarded by his fellow Law Lords, despite his frequent dissenting judgments. Eleven years later, on his retirement from office, Lord Morris was made an hereditary peer as Baron Killanin, of Galway in the County of Galway.
Отбасы
Лорд Моррис 1901 жылы қыркүйек айында 74 жасында Спиддал қаласында қайтыс болды және Галвейдегі Богермор зиратындағы отбасылық мазарға қойылды. 1860 жылы ол Генри Джордж Хьюздің қызы Анна Хьюзға үйленді, Генри Джордж Хьюз – Казнашылық сарайының бароны және оның әйелі Сара Изабелла Л’Эстранж. Ол аралас некеде туған бала еді және Ирландия шіркеуінде тәрбиеленді. Олардың төрт ұлы мен алты қызы болды. Ұлы Мартин Моррис парламент депутаты болды және Килланин барондығы мен баронеттік атаққа ие болды. Тағы бір ұлы – подполковник Джордж Генри Моррис, ол ирландиялық гвардия батальонын алғаш рет шайқасқа бастап шықты және 1914 жылдың қыркүйегінде Монс шегіну кезінде қаза тапты. Джорджтың ұлы Майкл 1972 жылдан 1980 жылға дейін Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) алтыншы президенті болды. 1927 жылы ол бауыры Мартиннің орнына Килланин бароны атағын алды.
Lord Morris died at Spiddal in September 1901, aged 74, and was buried in the family vault in Bohermore Cemetery at Galway. He married, in 1860, Anna Hughes, daughter of Henry George Hughes, Baron of the Court of Exchequer and his wife Sarah Isabella l'Estrange. She was the child of a mixed marriage, and had been brought up in the Church of Ireland. They had four sons and six daughters. The eldest son Martin Morris was an MP and succeeded in the barony of Killanin and baronetcy. Another son was Lt. Col. George Henry Morris, who was the first commanding officer to lead an Irish Guards battalion into battle and was killed in action during the Retreat from Mons in September 1914. George's son Michael went on to serve as the sixth President of the International Olympic Committee (IOC) from 1972 to 1980. He succeeded his uncle Martin as Baron Killanin in 1927.