Флетчер классы эсминецтері: USS Heermann та ARA Almirante Brown тарихы

Кіріспе

Флетчер класының эсминшісі.

USS Heermann (DD 532) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен. Кеме 1943 жылы қызметке түсіп, Тынық мұхиты операциялық аймағындағы Екінші дүниежүзілік соғыста бірнеше шайқастарға қатысты, оның ішінде Филиппин операциясы, Самар шайқасы және Иво Джима шайқасы бар. «Тін-кан теңізшілерінің соңғы тұруы» кезінде Heermann танымал болды, онда ол және 77.4.3 («Taffy 3») жедел тобының бірнеше эсминецтері 1944 жылдың қазан айында Самар шайқасында жапондық күштердің басымдығына қарсы тұрды. Heermann – «Taffy 3» эсминецтерінің арасында осы шайқастан аман қалған жалғыз американдық эсминеці болды. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін, кеме 1946 жылдан 1951 жылға дейін резервке қойылды, содан кейін қайтадан қолданысқа енгізілді. Heermann 1957 жылға дейін белсенді қызметте болды, одан кейін резервке қайтарылды. 1961 жылы Heermann Аргентинаға берілді және Аргентина Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен кезде ARA Almirante Brown (D 20) деп аталды. Almirante Brown 1982 жылға дейін Аргентина қызметінде болды, содан кейін қызметтен шығарылды.

Есімдес

Льюис Херманн 1779 жылдың 3 тамызында Германияның Кассель қаласында дүниеге келген. 1802 жылдың 8 ақпанында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне хирург болып кірісті. 1804 жылдың 16 ақпанында Бірінші Барбария соғысы кезінде лейтенант Стивен Декатур Херманнға «Интрепид» бомбалық кемесінің басқаруын тапсырды, ал ол америкалық теңізшілер тобын Триполи портындағы тұтқынға алынған «Филадельфия» фрегатына жіберіп, оны өртеді. Барбария мемлекеттерімен соғыс 1805 жылы аяқталғаннан кейін Херманн АҚШ-қа оралды, бірақ көп ұзамай 1808 жылға дейін Еуропаға оқуға демалысқа кетті, содан кейін Вирджиния штатының Норфолк қаласында қызметке қайта оралды. Көбінесе, Әскери-теңіз күштерінің сарбаздарына жақсы медициналық көмек беру туралы оның өтініштерінің нәтижесінде Конгресс бірнеше Әскери-теңіз базаларында ауруханалар салуға рұқсат беретін заң қабылдады, бірақ алғашқы ресми АҚШ Әскери-теңіз ауруханалары доктор Херманнның қайтысынан кейін ғана салынды. 1811 жылдың тамызында ол Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына ауыстырылды; және денсаулығы үшін солтүстікте өткізген бір жылды және 1830 жылы Жерорта теңізіне тағайындалғанды есептемегенде, ол белгісіз мерзімге Жерорта теңізі эскадрильясының флоттық хирургы болып қызмет етті, 1833 жылдың мамырында қайтыс болғанға дейін сол жерде қалды.

Сипаттамасы мен құрылымы

Флетчер класының конструкциясы АҚШ эсминецтерінің дизайнынан ерекшеленді, бұрынғы кластарға қарағанда үлкен сусыруға ие болды және қару-жарағы кеңейтілді. Жалпақ палуба кеменің беріктігін арттырды, бірақ кемедегі жүйелердің көптігі тар дизайнға әкелді. "Херман" Флетчер класының кемелерінің арасында жаңа көпір дизайнымен жабдықталғандарының бірі болды. Стандартты Флетчер класының кемесі стандартты сусыруға және толық жүктемеде болды. Эсминецтердің жалпы ұзындығы 376 фут (115 м), су сызығы бойынша 369 фут (112 м) ал ені 39 фут (12 м), толық жүктемеде суға бату тереңдігі 13 фут (4 м) құрады. Флетчер класының кемелері төрт Babcock & Wilcox қазандығынан шыққан бумен екі General Electric турбинасын қозғалтады, екі валға қуат берді, олардың қуаты болды. Эсминецтер май отынының тоннасын тасыды. Кемелердің ең жоғары жылдамдығы болды, ал қашықтығы болды. Кемелердің экипажы 273 офицер мен сарбаздан тұрды. Клас бастапқыда бес /38 калибрлі зеңбіректермен, әуе шабуылына қарсы және су бетіндегі соғысқа арналған Mk30 екі мақсатты мұнараларда жарақталды, олар орталық сызық бойында орналасқан. Сонымен қатар он торпедалық түтіктер орнатылды. Төрт жалғыз зеңбірек және төрт 20 мм пушка әуе шабуылына қарсы қорғаныс үшін жабдықталды. Суастына қарсы қорғаныс үшін алты тереңдік зарядтағыш және екі тереңдік зарядтағыш тіреуіш орнатылды. Кейіннен үш екі оқты 40 мм пушка және "Херман" кемесінде 20 мм пушкалардың саны 11-ге дейін артты. Бұл кейіннен тағы өзгеріп, бес екі оқты 40 мм пушка және жеті 20 мм пушкаға айналды. Эсминецтерде сондай-ақ қорғаныс болды, бортында қорғаныс және машиналардың үстіндегі палубаларда қорғаныс болды.

Қызмет тарихы

1942 жылғы 5 желтоқсанда «Херманн» кемесі Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы «Бетлехем кеме құрылысы» компаниясымен суға түсірілді және лейтенант Э.Б. Бриггстің әйелі, USCGR қызметкері Э.Б. Бриггстің ұлы немересі ханым Э.Б. Бриггс қолдауымен салтанатты түрде қабылданды. Эсминец 1943 жылғы 6 шілдеде әскери қызметке қабылданды. Сан-Диегода (Калифорния) жаттығудан өткеннен кейін «Херманн» 1943 жылғы 21 қазанда Гилберт аралдарына шабуыл – «Гальваник» операциясына қатысу үшін 5-ші флотқа қосылды. 20 қарашада ол контр-адмирал Гарри У. Хиллдің Оңтүстік шабуыл күштерінің құрамында Тараваға жетті. Кеменің артиллериясы лагуна ішіндегі жау кемесін батырды және келесі екі күн бойы жағалаудағы әскерлерге тікелей оттық қолдау көрсетті. Арал бақылауға алынғаннан кейін, ол жөндеу және оқу үшін Пёрл-Харборға оралды, ол 23 қаңтарда шабуылдық көліктердің резервтік күштерінің эскортында теңізге шығумен аяқталды. 31 қаңтарда Кваджалейнге жасалған американдық шабуылдан кейін «Херманн» екі апта бойы арал маңында күзеттік қызмет атқарды және жағалаудағы әскерлерді қолдау үшін соққы беруге дайындалған эскорт тасымалдаушыларымен бірге жұмыс істеді, содан кейін Эниветок атолына сапар жасады, одан кейін Жапония мен Парри аралын бомбалау міндеттерін орындады. Шабуылдан кейін эсминец атоллды тазарту операциялары кезінде оттық қолдау және күзеттік қызметтерді атқарды. 1944 жылғы 18 наурызда «Херманн» Маджуро лагунасында және Флорида аралындағы Порт Пурвисте тоқтағаннан кейін 3-ші флотқа және 39-шы жұмыс тобына бекітілді. Келесі айда эсминец Эмирау аралын басып алу кезінде конвойларды сүйемелдеді және Жаңа Хановердің жағалауындағы жаудың жабдықтау баржаларын іздеді. 3 маусымда Пурвисте тоқтағаннан кейін «Херманн» 11 маусымда Нью-Айрландиядағы Фангелава шығанағындағы жанармай сақтау қоймасын бомбалауға қатысты және 26 маусымға дейін Соломон аралдарынан Адмиралтейство, Каролина және Маршалл аралдарына қарай суастына қарсы патрульдеуді жүргізді. 1944 жылдың ортасында «Херманн» Нью-Гебридтердегі Эспириту-Санто және Ноумеядан (Жаңа Каледония) жүк тасымалдау кемелерін сүйемелдеді. Эсминец Порт Пурвиске оралды және 1944 жылғы 6 қыркүйекте контр-адмирал Уильям Сэмплдің эскорт тасымалдаушы күштерімен бірге Палау аралдарына шабуыл кезінде сүйемелдеді. Осыдан кейін эсминец Филиппин аралдарында операциялар жүргізу үшін жіберілді.

Heermann was launched on 5 December 1942 by the Bethlehem Shipbuilding Co. of San Francisco, California and sponsored by Mrs. Edward B. Briggs, wife of Lieutenant E. B. Briggs, USCGR, great grandson of the namesake. The destroyer was commissioned on 6 July 1943. After shakedown training out of San Diego, California, Heermann joined the 5th Fleet on 21 October 1943 for Operation Galvanic, the assault on the Gilbert Islands. She arrived off Tarawa in Rear Admiral Harry W. Hill's Southern Attack Force on 20 November. Her guns sank a small enemy craft inside the lagoon and the next two days assisted troops ashore with close in fire support. With the island secured, she returned to Pearl Harbor for repairs and training which ended on 23 January when she sailed in the screen of an attack transport reserve force. After the American assault on Kwajalein on 31 January Heermann spent two weeks patrolling off the island and operated in the screen of escort carriers which were launching strikes in support of troops ashore, followed up by a visit to Eniwetok Atoll and then bombardment duties of Japan and Parry Island. Following the invasion, the destroyer performed fire support and patrol operations off the atoll during mop up operations. Heermann was then assigned to the Third Fleet and Task Force 39 on 18 March 1944 after stopping at Majuro Lagoon and then Port Purvis on Florida Island, in the Solomons. For the next month the destroyer escorted convoys which were occupying Emirau Island and seeking out enemy supply barges along the coast of New Hanover. Following a stop at Purvis on 3 June, Heermann took part in the bombardment of a tank farm on Fangelawa Bay, New Ireland on 11 June, and then performed ASW patrols from the Solomons towards the Admiralty, Caroline, and Marshall islands until 26 June. In mid 1944, Heermann escorted merchant shipping from Espiritu Santo, New Hebrides and Nouméa, New Caledonia. The destroyer returned to Port Purvis and departed on 6 September 1944 with Rear Admiral William Sample's escort carrier force, providing escort during the invasion of the Palau Islands. Following this, the destroyer was detached for operations in the Philippine Islands.

Самар маңындағы шайқас: 1944 жылдың қазаны

Хирманн Лейте жағалауларына көлік және десант кемелерін тексерді, содан кейін жақында тағайындалған командир Амос Т. Хатауэйдің басқаруымен контр-адмирал Томас Л. Спрагтың эскорт-тасымалдаушы тобына (Жұмыс тобы 77.4) қосылды, ол үш эскорт-тасымалдаушы міндеттік бөлімнен тұрды, олар радио байланысы арқылы "Үш Таффи" деп танылатын: "Таффи 1", "Таффи 2" және "Таффи 3". Эсминецтер Хоэл мен Джонстон оған қосылып, контр-адмирал Клифтон Спрагтың "Таффи 3" бөлімін күзетті, оның құрамына оның флагманы Фаншоу Бэй және тағы бес эскорт-тасымалдаушы кірді. 1944 жылдың 25 қазанында топ Самардың шығысында солтүстікке қарай, Солтүстік әуелік қолдау тобы ретінде бет алды. 06:45-те қарауылшылар солтүстікке қарай зениттік оқ атуды байқады және үш минут ішінде жапон адмиралы Такео Куританың төрт линкоры, алты ауыр крейсері, екі жеңіл крейсері және 11 эсминецінен тұратын Орталық күшінен қарсы оққа түсті. Курита күшінен оңтүстікке қарай шығуға тырысып, эскорт кемелері үлкен кемелердің қозғалысын жасыру үшін түтін пердесін жасады. Хирманн, шайқас басталғанда жапон күшіне қарама-қарсы жақта болды, эскорт-тасымалдаушылар арқылы жақын жылдамдықпен шайқасқа кірді, олар ұшақтарын ұшырғаннан кейін Лейте шығанағына қарай шамамен дөңгелек құрылым жасады. Түтін мен үзілістік жаңбыр көрінуді азайтып, жақын қақтығыстарға әкелді, Хирманн эсминец Samuel B. Roberts және эсминец Hoel-ден қашуға мәжбүр болды. Эскорт кемелері жапон күшіне торпедалық шабуылдар жасағанда, Хирманн 5 дюймдік зеңбіректерімен ауыр крейсер Чикумаға, ал торпедаларын жапон крейсері Хагуроға бағыттады. Содан кейін Хирманн бағытын өзгертіп, төрт линкордан тұратын колоннаға қарсы шабуыл жасады, олардың снарядтары эсминецтің төңірегіне түсе бастады. Хирманн колоннаның жетекшісі, жапон линкоры Конгоны нысанаға алды және үш торпеданы іске қосты. Содан кейін Хирманн нысананы жапон линкоры Харунаға ауыстырып, үш торпеда атып, олар тек Хирманн кемесінен ұшырылды. Жапондық деректерде линкорлар Хирманннің барлық торпедаларынан сәтті қашқандығы айтылады, бірақ американдық тасымалдаушыларды қууда баяулады. Жапон линкоры Ямато екі тарапқа бұрылып, бағытын өзгерткеннен кейін шайқастан толығымен шықты. Хирманн тасымалдаушы тобының оң жағында тағы бір түтін пердесін жасады, содан кейін төрт ауыр крейсерден тұратын жапон күшін қарсы алуға оралды. Мұнда эсминец Чикумамен дуэльге түсті. Бірнеше соққылар эсминецтің алдыңғы бөлігіне тиіп, оны су басып, мұрын бөлігін соншалықты төмен түсірді, әрі зәкірлер суға сүйреліп кетті. 5 дюймдік зеңбіректердің бірі істен шықты, бірақ тасымалдаушы ұшақтарынан жасалған шабуылдар Чикуманы кері шегінуге мәжбүр етті, ал жапон крейсері кері қайтқанда батып кетті. Жапондық ауыр крейсер Тоне Чикуманың шайқасына қатысып, Хирманн эсминеці көбірек түтін тастау үшін кері шегінгенге дейін шабуыл жасады. Осы сәтте "Таффи 2" эскорт кемелеріне көмек көрсету үшін келді, ал ұшақтар Тонеге шабуыл жасап, крейсерді кері шегінуге мәжбүр етті. Көбірек күш келгенде, жапондықтар шегінді. Өзінің шебер маневрлері мен басшылығы үшін Хирманннің командирі, командир Амос Хатауэйге "Теңіз Флоты Кресі" сыйлық берілді.

Heermann screened transports and landing ships to the beaches of Leyte under the command of recently promoted Commander Amos T. Hathaway, then joined Rear Admiral Thomas L. Sprague's Escort Carrier Group (Task Group 77.4) which was made up of three escort carrier task units, known as the "Three Taffies" because of their voice calls: "Taffy 1", "Taffy 2", and "Taffy 3". Destroyers Hoel and Johnston joined her in screening Rear Admiral Clifton Sprague's unit, "Taffy 3" which also included his flagship Fanshaw Bay and five other escort carriers. On 25 October 1944 found the task group east of Samar steaming north as the Northern Air Support Group. At 06:45 lookouts observed anti aircraft fire to the north and within three minutes, were under heavy fire from Japanese Admiral Takeo Kurita's Center Force of four battleships, six heavy cruisers, two light cruisers, and 11 destroyers. In an effort to withdraw away to the south from Kurita's force, the escorts began to make smoke screens to mask the movement of the larger ships. Heermann, on the opposite side of the carriers from the Japanese force at the opening of the battle, steamed into the action at flank speed through the escort carriers which, after launching their planes, formed a rough circle as they made for Leyte Gulf. Smoke and intermittent rain squalls reduced visibility to less than which led to near collisions, with Heermann forced to avoid the destroyer escort Samuel B. Roberts and destroyer Hoel. As the escorts began torpedo runs at the Japanese force, Heermann began firing her 5 inch guns at one heavy cruiser, Japanese cruiser Chikuma, while directing torpedoes at Japanese cruiser Haguro. Heermann then changed course to engage a column of four battleships whose shells began falling around the destroyer. Heermann targeted Japanese battleship Kongō, the column's leader, at which the destroyer launched three torpedoes. Then Heermann switched targets to Japanese battleship Haruna, and fired three torpedoes, which were launched from only The destroyer retreated after believing one of the torpedoes had struck a target. Japanese records claim that the battleship successfully evaded all of the torpedoes from Heermann, but they were slowed in their pursuit of the American carriers. The battleship Japanese battleship Yamato was forced out of the action altogether after reversing course when caught between two spreads. Heermann laid another smoke screen along the starboard quarter of the carrier formation and then returned to engage the Japanese force of four heavy cruisers. Here the destroyer dueled with Chikuma. A series of hits stuck the forward section of the destroyer, flooding it and pulling the bow down so far that the anchors were dragging in the water. One of the 5 inch guns was put out of action but in conjunction with strikes from the carrier aircraft forced Chikuma to withdraw, and the Japanese cruiser sank during her retreat. The heavy cruiser Japanese cruiser Tone took up Chikumas battle and engaged Heermann until the destroyer withdrew to lay more smoke. At this point, support from "Taffy 2" arrived to aid the escorts and aircraft attacked Tone forcing the cruiser to withdraw. As more support arrived, the Japanese withdrew. For his skillful maneuvering and leadership Heermanns Commanding Officer, Commander Amos Hathaway, was awarded the Navy Cross.

Жөндеу және қайта пайдалануға беру

Херманн уақытша жөндеу үшін Коссол асуына барды, содан кейін Маре аралына жол тартты және күрделі жөндеуден өтті, ол 1945 жылдың 15 қаңтарында аяқталды. Эсминец содан кейін Тынық мұхитының батысындағы жылдам авиатасымалдаушы күштеріне бекітілді. Иво Джима шайқасы кезінде Херманн радарлық бақылау және суастына қарсы күзет қызметін атқарды. 1945 жылдың 20 наурызында эсминец шағын су үстіндегі кемені батырып, жеті жапондық экипаж мүшесін құтқарып алды. Жеті күннен кейін ол Минами Дайто Джимаға түнгі оқ жаудыру операциясына қатысты. Окинава операциясы кезінде ол авиатасымалдаушыларды күзетіп жүргенде бірнеше жау ұшақтарын атып түсірді. 18 сәуірде Мерц, Маккорд, Коллетт және Ульман эсминецтерімен, сондай-ақ Батан авиатасымалдаушысынан келген ұшақтармен бірлесіп, Херманн кайтэн – адам басқаратын торпедаларды тасымалдаған кемені батырды. Ол Окинава маңындағы авиатасымалдаушыларға қолдау көрсетуді маусым айының соңында Лейте шығанағына жабдықтау және жөндеу үшін аттанғанға дейін жалғастырды. 1 шілдеде ол жылдам авиатасымалдаушы күшін қорғауға көмектесті, ол келесі бес аптаны үздіксіз әуе шабуылдары мен оқ жаудыруға арнады. 1945 жылдың 15 тамызында Херманн Токиодан оңтүстік-шығысқа қарай 322 км қашықтықтағы радарлық күзет орнында болды, жаугершіліктердің аяқталғаны туралы хабарланғаннан кейін бірнеше сағаттан соң, бұлттан шыққан камикадзе Херманнға қарай құлауға көшті, бірақ эсминецтің артиллериялық ұшақтары оны атып түсірді, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы теңіз шайқастарының бірі болды. Келесі апталарда Херманн авиатасымалдаушы күштерінің күзетінде әуеден қорғау және әуеден теңізге құтқару қызметтерін атқарды. Эсминец 1945 жылдың 16 қыркүйегінде Токио шығанағына кірді және 7 қазанға дейін оккупациялық күштерге қолдау көрсету үшін сол аймақта қалды, содан кейін АҚШ-қа қайтты. Херманн 1946 жылдың 12 маусымында Сан-Диегода демобилизацияланды.

1951-1957 жылдар

Херманн 1951 жылғы 12 қыркүйекте қайта іске қосылғанға дейін Сан-Диегода резервте қалды. Калифорния жағалауындағы жергілікті суларда жаттығудан кейін, ол 1952 жылғы 4 қаңтарда Сан-Диегодағы жаңа базасы – Род-Айленд штатындағы Ньюпортқа аттанды, 23 қаңтарда жетті. 1952 жылы ол Жаңа Англиядан Вирджиния мүйісіне дейін шығыс жағалауында жаттығулар өтті, содан кейін Кариб теңізіндегі қыс айларында су астына қарсы күрес (ASW) және флоттық жаттығуларға қатысты. Эсминец Солтүстік-Шығыс жағалауында операциялар жүргізу үшін Ньюпортқа оралды. 1953 жылғы маусым және шілде айларында Англияның Плимут қаласына сапар жасағаннан кейін, ол Ньюпорт пен Вирджиния мүйісі арасында су астына қарсы маневрлерге қатысты. Херманн 1953 жылғы 3 желтоқсанда әлемдік саяхатқа шықты. Біріншісі, ол Панама каналы, Сан-Диего және Гавай аралдары арқылы Жапониядағы Йокосукаға бағытталды. Йокосукада екі күндік толықтырудан кейін Окинаваға жол алды, онда ол 3-ші теңіз дивизиясының десанттық операцияларын сүйемелдеді және жаттығуларды қолдау үшін кедергі патрулін жүргізді. Тағы да бірнеше маневрлер оны Кореяға, Иво Джимаға және Жапонияның оңтүстік жағалауына жеткізді, содан кейін ол Йокосукаға оралды. Ол 1954 жылғы 22 мамырда Йокосукадан шығып, әлемдік саяхатын жалғастырды, жолда Гонконг және Сингапур қалаларында тоқтады, содан кейін Суэц каналына келді. Жерорта теңізінде ол Порт-Саид, Неаполь, Вильфранш және Барселона қалаларын аралап, 1954 жылғы 17 шілдеде Ньюпортқа оралды. Келесі бір жарым жыл бойы Херманн Атлант мұхитының жағалауында жаттығуларға қатысты. 1 ақпанда ол Ливан, Израиль және Египет жағалауларында жаттығулар өткізу үшін 6-шы флотқа қосылды. Сәуір айында оны 1956 жылғы 19-24 сәуірде Грейс Келлиге үйлену тойына шақырды. Ол осы оқиға үшін 40 адамнан тұратын құрмет қарауылын ұйымдастырды. Монакодан ол Грекиядан 6-шы флотқа қосылды, содан кейін Массачусетс штатындағы Фолл-Риверге аттанды, ол жерге 1956 жылғы 28 мамырда жетті. Херманн Ньюпорттан 6 қарашаға дейін жұмыс істеді, содан кейін Жерорта теңізіне аттанды, онда ол Италия теңіз күштерімен бірлескен жаттығуларда өте білікті су астына қарсы күрес кемесі екенін дәлелдеді. Принц Рейньер мен Грейс ханшайымның шақыруымен Монакоға қайта оралғаннан кейін ол 1957 жылғы 20 ақпанда Фолл-Риверге оралды. Ол 30 маусымға дейін Ньюпорттағы артиллериялық мектеп кемесі ретінде қызмет етті, содан кейін Чарльз Дж. Баджермен бірге теңіз академиясының курсанттарын даярлау үшін екі апталық әуе операцияларына қатысқан су астына қарсы күрес авианосеці Лейте экранында болды. Ол 1957 жылғы 20 желтоқсанда Бостонда қызметтен босатылды және АҚШ Атлант мұхитының резервтік флотының Бостон тобына бекітілді.

Heermann remained in reserve at San Diego until re commissioning on 12 September 1951. After training in local waters off California, she departed San Diego on 4 January 1952 for her new base, NS Newport, Rhode Island, where she arrived on 23 January. She spent 1952 training along the eastern coast from New England to the Virginia Capes, followed by ASW and fleet problems during winter months in the Caribbean. The destroyer returned to Newport for operations along the Northeastern seaboard. After a voyage to Plymouth, England, in June and July 1953, she participated in antisubmarine maneuvers between Newport and the Virginia Capes. Heermann departed on a world cruise 3 December 1953. First she sailed for Yokosuka, Japan, by way of the Panama Canal, San Diego, and the Hawaiian Islands. After a two day replenishment in Yokosuka, she set course for Okinawa where she acted as part of the escort for 3d Marine Division amphibious warfare landings and conducted barrier patrol in support of the exercise. After more maneuvers took her to Korea, Iwo Jima, and the South Coast of Japan, she returned to Yokosuka which she cleared 22 May 1954 to resume her world cruise, calling at Hong Kong and Singapore on her way to the Suez Canal. In the Mediterranean she visited Port Said, Naples, Villefranche, and Barcelona before returning to Newport 17 July 1954. For the next year and a half Heermann participated in training exercises along the Atlantic coast. On 1 February she sailed to join the 6th Fleet in exercises along the coast of Lebanon, Israel, and Egypt. In April she was invited by Prince Rainier to be in port for his wedding to Miss Grace Kelly from 19–24 April 1956. Heermann furnished a 40 man honor guard for the occasion. From Monaco she joined the 6th Fleet off Greece, and then departed for Fall River, Massachusetts, where she arrived 28 May 1956. Heermann operated out of Newport until 6 November, when she sailed for the Mediterranean where she proved to be a first rate antisubmarine ship in joint exercises with the Italian Navy. After revisiting Monaco at the invitation of Prince Rainier and Princess Grace, she returned to Fall River 20 February 1957. She served as gunnery school ship out of Newport until 30 June when she joined Charles J. Badger in the screen of antisubmarine warfare carrier Leyte for two weeks of air operations for the training of Naval Academy midshipmen. She decommissioned at Boston 20 December 1957 and was assigned to the Boston Group of the U. S. Atlantic Reserve Fleet.

Аргентиналық қызмет

1961 жылдың 10 тамызында кеме Аргентина Әскери-теңіз күштеріне қабылданып алынды. 1961 жылдың 14 тамызында "Германн" кемесі Әскери көмек бағдарламасының шарттары бойынша Аргентина үкіметіне несие негізінде ресми түрде берілді. Ол Аргентина Әскери-теңіз күштерінде "Браун" (D 20) деген атпен қызмет етті. Кеме 1982 жылы қолдан алынып, қызметтен босатылды.

Марапаттар

АҚШ Президенттік бірлік марапатынан өзге, Херман Филиппин Президенттік бірлік марапатын және Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін тоғыз шайқас жұлдызын алды.