Кіріспе
Джереми Макс Финер (Jeremy Max Finer) (25 шілде 1955 жылы туған) – ағылшын музыканты, суретші және композитор. Ол "The Pogues" тобының құрылтайшыларының бірі.
Өмір және мансап
Финер Англияның Стоук-он-Трент қаласында дүниеге келді, ол саяси ғалым Сэмюэл Финердің ұлы. Ол Кил университетінде компьютерлік техника және социология мамандықтарын біріктіріп оқыды. Университетті бітірген соң ол Еуропаны аралап, Францияда баржада жұмыс істеді. Кейін ол Лондонға қоныс аударды, онда Шейн МакГоуэн, Спайдер Стейси және Джеймс Фэрнлимен танысып, олармен бірге The Pogues тобын құрды. Ол фотосурет, кино, эксперименталды және эстрадалық музыка, сондай-ақ инсталляция сияқты түрлі салаларда жұмыс істеді. The Pogues тобында негізінен банджода ойнаса, кейде мандола, саксофон, гитара және гитара сияқты басқа да аспаптарда да тартысқан. МакГоуэнмен бірге ("Fairytale of New York" әнін қоса алғанда) бірнеше ән жазған Финер, топтың ең өнімді композиторы болды. Ол 1996 жылы топ тарағанға дейін барлық альбомдарында ойнады және топтың алғашқы үш мүшесінің бірі болды. Сол кезде ол МакГоуэннің "The Snake" және The Levellers тобының аттас альбомында да өнер көрсетті. The Pogues тобынан кеткеннен кейін де музыкант және композитор ретінде жұмысын жалғастырды. 2000 жылдың 1 қаңтарында Финер жазған Longplayer музыкалық туындысы басталып кетті. Бұл туынды 1000 жыл бойы қайталанбауы тиіс, қазіргі уақытта компьютерлік және тікелей орындау нұсқаларында қолданылуда. Longplayer – жүйелер, ұзақ процестер және уақыт пен кеңістіктегі шектен тыс масштабтарға қатысты көптеген ойларының бірігіп келуі. Финер 2003 жылдың қазанынан 2005 жылдың маусымына дейін Оксфорд университетінің астрофизика бөлімінде «Резидент-суретші» болып жұмыс істеді, осы кезеңде екі скульптуралық обсерватория – Landscope және The Centre of the Universe сияқты бірнеше жұмыстар жасады. Финер мен Гамбургтағы батпақ поп-музыкасының шебері Д.М. Боб 2005 жылдан бері бірлесіп жаздырып, өнер көрсетіп келеді, сол жылдың тамызында Bum Steer альбомын шығарды және эксперименталды поп-топ Marseille Figs тобының тұңғыш альбомын бірлесіп өндірді. Ол авторлық құқық және Creative Commons лицензиясы туралы мақалалар жазды. 2005 жылдың шілдесінде Финер ауа райының шығармашылық күшін пайдаланып, ұзындығы белгісіз әнді автоматты түрде «жазатын» құрылғыны жасау туралы ұсынысы үшін PRS Foundation New Music Award сыйлығын жеңіп алды. Оның ұсынысында былай делінген: Ауылдық жерлерде жердегі тесіктер көп – құдықтар, шахталар, жарықтар, бункерлер, желдеткіш шұңқырлар. Бұл музыкалық шығармада орын – терең шахта, онда әртүрлі биіктікте әртүрлі өлшемдегі ыдыстар орналасқан, олардың ортасы – аспаптар. Ойыншылар – су тамшылары, ыдыстарды соғып, қоңыраулар сияқты дыбыс шығарады. Су толғанда олардың тембрі өзгереді, ал олардың айналмаларының нәзік тепе-теңдігі оларды сәл қозғайды, дыбысты өзгертеді. Толып кеткен ыдыстан төменгілеріне су тамшылайды. Шахтаның ішіндегі түтік арқылы күшейтілген дыбыс жер бетінен 20 метр биіктікте орналасқан мыс мүйізге жетеді. Суйкинк Цудағы бамбук түтігіне ұқсас мүйіз дыбысты күшейтеді және ландшафттағы назар ошағын құрайтын скульптуралық нысанды құрайды. Бұл жұмыс 2006 жылдың жазында Кент графтығының Чаллок қаласына жақын орналасқан Кингс Вуд орманында салынды және орнатылды. 2012 жылдың наурыз айында Бат университетінде резидент емес суретші ретінде өткізген жылы жасалған қоңырау саңылауларына арналған жаһандық композиция Mobile Sinfonia іске қосылды. Бұл туынды қоңырау саңылаулары арқылы дыбыс кеңістігіне өзара ену туралы. Кейін Бат университетінен құрметті докторлық дәреже алды. Ол ұзақ мерзімді тұрақтылық және ескі технологияларды қайта құруға деген қызығушылығын жалғастырып, бірқатар жаңа жобалармен жұмыс істеп жатыр, соның ішінде қарқынды жазбалар сериясы, Finer-дің инновациялық 360 градустық проекциялық жүйесі бар сфералық камера obscura Spiegelei және минималды музыкалық ұпайларды есептейтін 5 биттік механикалық мүсін Supercomputer.
The countryside is shot through with holes in the ground; wells, mine shafts, fissures, bunkers, ventilation holes. In this piece of music the venue is a deep shaft in which there will be placed, at different heights, bowls of different sizes and tunings pivoted about their center of gravity, the instruments. The players, the drips of water, will strike the bowls, ringing them like bells. As they fill with water their timbres will change, and the delicate equilibrium of their pivots will cause them to sway slightly, modulating the tones. Overflowing, a bowl will drip into ones below it. Amplification will be facilitated by a tube rising up from within the shaft, into a brass horn twenty feet above the surface. Akin to the bamboo tube in the Sui kink Tsu, the horn not only amplifies the sounds but forms a sculptural object, a focus in the landscape. The work was constructed and installed in King's Wood near Challock, Kent over the summer of 2006. In March 2012, Mobile Sinfonia, a global composition for ringtones was launched, developed during a year spent as a non resident artist at the University of Bath. This piece concerns mutual invasion of soundscape via ringtones. He later received an honorary doctorate from Bath. He is working on a number of new projects continuing his interest in long term sustainability and the reconfiguring of older technologies, including a series of hurdy gurdy recordings, Spiegelei, a spherical camera obscura featuring Finer's innovative 360 degree projection system and Supercomputer, a 5 bit mechanical sculpture which computes minimal musical scores.