Кіріспе

Баспалы көпір (көтергіш көпір немесе ашылмалы көпір деп те аталады) – қайықтардың өтуі үшін қанаттарын жоғары көтеріп ашатын, қанаттарының тепе-теңдігін сақтайтын қарсы салмақты жылжымалы көпір. Ол бір қанатты немесе екі қанатты болуы мүмкін. Бұл атау француз тіліндегі "тепе-теңдік салмағы" деген мағына беретін сөзден алынған. Баспалы көпірлер жылжымалы көпірлердің ең көп таралған түрі, себебі олар жылдам ашылады, жұмыс істеу үшін аз энергия жұмсалады және кемелер үшін қажетті биіктікте кең өткелді қамтамасыз етеді.

Тарих

Баскальды көпірлер ежелгі заманнан бері қолданылып келеді, бірақ 1850 жылдары бу күші қолданылғанға дейін, өте ұзын, ауыр көпірлерді пайдалы болу үшін жеткілікті жылдамдықпен қозғалту мүмкін болмады.

Түрлері

Баскальды көпірдің үш түрі бар және аралықтың қарсы салмақтары көпір палубасының үстінде немесе астында орналасуы мүмкін. Тұрақты трюнион (кейде "Чикаго" баскулі) аралықты көтеретін үлкен осьтің айналасында айналады. "Чикаго" баскулі атауы осы тип кеңінен қолданылатын жерден шыққан, және ол Джозеф Штраустың тұрақты трюнионға енгізген жетілдірілуі. Трюнион (кейде "Шерцер" дөңгелекті көтеру) тербеліс креслоның негізін еске түсіретін рельстің бойымен домалап, аралықты көтереді. "Шерцер" дөңгелекті көтеруі – 1893 жылы американдық инженер Уильям Дональд Шерцер патенттеген жетілдірілген түр. Ралл түрі, сирек кездеседі, ашылғанда трюниондардағы бойлық қозғалыспен дөңгелекті көтеруді біріктіреді. Осы сирек сақталған мысалдардың бірі – Орегон штатының Портленд қаласындағы Бродвей көпірі (1913 жылғы).