Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джордж Альберт Венидж (1874–1952) – Канаданың Онтарио штатындағы Лондон қаласының ерекше мінезді мэрі, тоғыз рет қызмет еткен, көбінесе үзіліспен. Венидж (WHEN igg деп айтылады) 1874 жылы Мичиган штатының Детройт қаласында дүниеге келді және 1900 жылы Батыс жәрмеңкесіндегі трюктер орындаушы велосипедші ретінде Канаданың Онтарио штатының Лондон қаласына көшіп келді. Оған қала ұнады және қалып, «Велосипед және мотор сату компаниясын» ашты. 1915 жылы жаңа дүкен салынды, Венидж оны 30 күнде аяқтауды талап етті; ол жұмысшыларды ынталандыру үшін мыс оркестрін жалдады. Ол өзінің дүкені «жаяу жүруді қымбатқа түсірді» деп мәлімдеді және бір рет бизнесін жарнамалау үшін Лондоннан Галифаксқа, Нова-Скотияға велосипедпен сапар шекті. Венидж халықшыл болды және Лондонның жұмысшы табымен жақсы қарым-қатынаста болды. Ол 1921 жылы қалалық кеңес мүшесі болып сайланды және 1923 жылдан 1925 жылға дейін үш рет қатарынан мэр болып сайланды. 1925 жылы ол бұрынғы мэр сэр Адам Бектың қосылуына қатысты, бизнес костюмі мен шлем кигені үшін Лондонның жоғарғы сыныбының наразылығына ұшырады – «мендегі жалғыз бас киім» деді ол. Венидж 1928, 1934, 1935, 1947, 1948 және 1950 жылдары қайтадан мэр болып сайланды (сол кезде Лондон мэрін бір жылға ғана сайлаған). 1935 жылы ол федералды сайлауда тәуелсіз кандидат ретінде қатысты, бірақ жеңіліске ұшырады. Ол сондай-ақ мэрлікке үміткер болды және тоғыз рет жеңілді, соның ішінде 1952 жылы, ол бұрынғы полиция бастығы Аллан Рашқа жеңілді, оны Венидж 1950 жылы өкілеттігі кезінде жұмыстан босатқан еді. Венидж одан аз уақыттан кейін қайтыс болды. Онтарионың тас жолдар департаменті 1963 жылы Лондонды 401 тас жолымен байланыстыратын 126 тас жолын салғанда, Лондон қаласы Гамильтон көшесінен оңтүстікке қарай Темза өзеніне дейінгі 360 метрлік бөлігін «Венидж тас жолы» деп атады. Бұл жолдың бөлігін көрсететін белгілер 1980 жылдары жоғалып кетті, қазір ол Highbury Avenue деп аталады. Солтүстік Лондонда оны «Солтүстік» және «Оңтүстік Венидж Драйвы» еске салады, сондай-ақ Лондонның велосипед жолдарына оның атын беру туралы ұсыныстар болды. Ол Онтарионың Лондон қаласындағы Вудленд зиратында жерленген.
George Albert Wenige (1874–1952) was an eccentric mayor of London, Ontario, Canada, who served nine terms, mostly non consecutively. Wenige (pronounced WHEN igg) was born in Detroit, Michigan in 1874 and moved to London, Ontario, Canada as a stunt bicycle rider at the Western Fair in 1900. He liked the city and decided to stay, opening the Bicycle and Motor Sales Company. In 1915, a new shop was built, with Wenige insisting that it be completed in 30 days; he hired a brass band to motivate the workers. He claimed his shop "made walking expensive" and once bicycled from London to Halifax, Nova Scotia to promote his business. Wenige was a populist and was well loved by London's working class. He was elected alderman in 1921 and was elected to three consecutive terms as mayor from 1923 to 1925. In 1925, he attended the funeral of former mayor Sir Adam Beck, earning the scorn of London's upper class by wearing a business suit and a straw hat "the only hat I owned"—he explained. Wenige was elected mayor again in 1928, 1934, 1935, 1947, 1948 and 1950 (at the time, London elected its mayors for one year only). In 1935, he ran as an independent candidate in the federal election but lost. He also campaigned for mayor, and lost on nine other occasions, including 1952, when he lost to Allan Rush, the former chief of police whom Wenige had fired during his term in 1950. Wenige died shortly afterwards. When the Ontario Department of Highways built Highway 126, a freeway linking London to Highway 401 in 1963, the City of London named the 360 metre section from Hamilton Road south to the Thames River the "Wenige Expressway." The signs denoting this stretch of the road disappeared in the 1980s, and today it is known only as Highbury Avenue. In north London, he is commemorated by "North" and "South Wenige Drive," and there have been proposals to rename London's bicycle paths after him. He is buried in Woodland Cemetery in London, Ontario.