Кіріспе

Американдық бейсболшы (1888–1972)

Захария Дэвис Уит (23 мамыр 1888 – 11 наурыз 1972), "Бак" деген лақап атымен белгілі болған, американдық кәсіби бейсболшы. Ол 1909 жылдан 1927 жылға дейін Басты Лига бейсболында (MLB) сол жақ қанаттағы ойыншы ретінде ойнады, ең бастысы сол кезде Робинс деп аталған Бруклин Доджерс командасының құрамында. 18 маусым Бруклинде ойнағаннан кейін, ол өзінің соңғы маусымын Филадельфия Атлетикс командасында өткізді. Уит карьерасының басында "Өлі доп" дәуірінде ойнағанмен, 13 маусым бойы .300-ден жоғары көрсеткіш көрсетіп, 1918 жылы Ұлттық лиганың үздік соққышы атанды. Ол .317 орташа соққы көрсеткішімен карьерасын аяқтады және Доджерс командасының барлық уақыттағы хиттер, екі базалық соққылар, үш базалық соққылар, RBI және жалпы базалар бойынша рекордсмені болып қала береді. Уит сонымен қатар стильді және әдемі ойыншы ретінде танымал болды, ол Ұлттық лиганың сол жақ қанаттағы ойыншыларының арасында жеті рет допты ұстау көрсеткіші және екі рет алаңдағы тиімділік пайызы бойынша көшбасшы болды.

Ерте өмір

Миссури штатының Гамильтон қаласында дүниеге келген ол Базил мен Джулия Уиттің ұлы еді. Оның әкесі – ағылшын тегінен. Ұзақ жылдар бойы Уиттің кем дегенде жартылай чероки тегінен екеніне сендірілді, бірақ Америка бейсболын зерттеу қоғамының мәліметінше, бұл рас емес болуы мүмкін.

Мансап

Уит өзінің кәсіби бейсбол карьерасын 1906 жылы Канзас лигасының «Энтерпрайз» клубында, 1907 жылы «Вичита» клубында, 1908 жылы «Техас лигасының» «Шревепорт Пирейтс» клубында және 1909 жылы «Оңтүстік лигасының» «Мобиль теңіз құйрықтары» клубында бастады. 1909 жылғы маусымда Ұлттық лиганың «Бруклин Супербас» командасы Уитті 1200 долларға сатып алды.

«Лajoie инфилдерлер үшін не болса, Zach Wheat аутфилдерлер үшін сондай, олардың арасындағы ең шебер қолөнерші. Уит – ең оңай, ең әдемі аутфилдер, оған жақын бәсекелес жоқ.» — Baseball Magazine, 1917

1917 және 1918 жылдары Уит жақсы ойнады, бірақ жарақаттарға байланысты көп ойындарды өткізіп алды. Оның аяқтары шағын, шамамен 5-ші өлшемде болған, және осының салдарынан карьерасы барысында көптеген тізе жарақаттарына ұшырады. Бейсболдың жаңа дәуірінде Уиттің көрсеткіштері артып, 1921 жылы алғаш рет 14 хоум-ран соғып, екі таңбалы көрсеткіштерге жетті, ал келесі төрт жылдың ішінде тағы үш рет осы көрсеткішті қайталады. Уит 1920 жылдан 1925 жылға дейінгі әр маусымда .320 немесе одан жоғары соққы берді, екі бірдей маусымда .375 көрсеткішін тіркеді. Ол осы екі маусымда лигадағы ең үздік соққы беруші болмады, себебі 1923 жылы қатысуға жеткілікті соққы бермеді, ал Хорнсби .384 көрсеткішімен бірінші орынды иеленді, ал 1924 жылы оның .375 көрсеткіші Хорнсбидің .424 көрсеткішіне қарағанда айтарлықтай төмен болды. Уит пен оның жаттықтырушысы Уилберт Робинсон арасында сырттай көзге көрінбес, бірақ ұзаққа созылған шиеленіс болды. Шиеленіс Робинсонның Уиттің жаттықтырушы лауазымына үнсіз түрде талпынғанына сенуінен туындады. Кейіннен Уит полиция қызметкері болды. Оның шерокик тегі туралы ұзақ уақыттан бері қалыптасқан сенімге байланысты, Уит «Бейсболдың Ұлттар лигасы: Бейсболдағы жергілікті американдықтарға арналған құрмет» атты 2008 жылғы көрмеде Нью-Йорк штатының Хаус үңгіріндегі Ирокез үнді мұражайында ұсынылды. Уит 1972 жылдың 11 наурызында жүрек талмасынан қайтыс болды.