Лудовико Карраччи: Барокко кезеңінің суретшісі (1555-1619)
Ludovico Carracci
Лудовико Карраччи (1555-1619) – италия барокко суретшісі, гравер, Болоньяда туған. Оның туындыларында рухани сезімдер, жаңаша стиль бар. Fresk өнерін жаңартушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Болоньялық барокко суретшісі (1555–1619)
Bolognese painter of the Baroque (1555–1619)
Людовико (немесе Лодовико) Каррачи (21 сәуір 1555 – 13 қараша 1619) – Болоньяда туған итальяндық, ерте барокко суретшісі, гравер және гравюра шебері. Оның туындылары кең қозғалыстармен және жыпылықтайтын жарықпен құрылған күшті көңіл-күймен ерекшеленеді, олар рухани сезімдерді оятады және итальян өнерін, әсіресе формализммен біріккен фреска өнерін қайта жандандырғаны үшін мақталады. 1619 жылы Болоньяда қайтыс болды.
Ludovico (or Lodovico) Carracci (21 April 1555 – 13 November 1619) was an Italian, early Baroque painter, etcher, and printmaker born in Bologna. His works are characterized by a strong mood invoked by broad gestures and flickering light that create spiritual emotion and are credited with reinvigorating Italian art, especially fresco art, which was subsumed with formalistic Mannerism. He died in Bologna in 1619.
Өмірбаян
Лудовико Болоньяда Просперо Фонтанадан шәкірт болып оқыды және туған қаласына оралғанға дейін Флоренция, Парма және Венеция қалаларына сапар шекті. Людовико өзінің ағалары Аннибале мен Агостино Каррачимен бірге Болоньяда Иасон мен Медея тарихын бейнелейтін фрескалар циклінде (1584) Палаццо Фавада, ал Ромул мен Ремус тарихын (1590–1592) Палаццо Магнани үшін жұмыс істеді. Олардың осы туындыларға қосымша үлесі нақты емес, бірақ Людовикодан 5 жас кіші Аннибале үштің ішіндегі ең танымал суретшісі атанды. Бұл Аннибаледің Римдегі Палаццо Фарнезедегі Құдайлардың махаббатын бейнелеу жөніндегі мәшһүр тапсырмасына әкелді. Агостино Аннибалемен бірге қысқа мерзімге сонда болды. Людовико Болоньяда қалғаны, оның ықпалы кем болғанын білдірмейді. Ланцидің өмірбаянында 1585 жыл шамасында Людовико мен оның ағалары сурет салудың эклектикалық академиясын (сондай-ақ Accademia degli Incamminati деп аталды) құрғаны айтылады. Жақындағы болжамдар бойынша, академияда оқу бағдарламасы болмаған, бірақ Людовико өзінің шеберханасында көптеген оқушыларға сабақ берген. Алайда, бұл шеберхана Эмилиялық көптеген суретшілерді Римде және басқа жерлерде танымал етіп, 16 ғасырдың соңындағы Болонья мектебінің қалыптасуына көмектесті, оған Альбани, Герчино, Сакки, Рени, Ланфранко және Доменичино кірді. Каррачилер шәкірттеріне табиғатты және табиғи поздарды мұқият зерделеуге бағытталған эскиздер жасауға және суретте батыл масштабты қолдануға мүмкіндік берді. Людовиконың екі белгілі шәкірті – Джакомо Каведон және Франческо Камулло.
Ludovico apprenticed under Prospero Fontana in Bologna and traveled to Florence, Parma, and Venice, before returning to his hometown. Together with his cousins Annibale and Agostino Carracci, Ludovico worked in Bologna on the fresco cycles depicting Histories of Jason and Medea (1584) in Palazzo Fava, and the Histories of Romulus and Remus (1590 1592) for the Palazzo Magnani. Their individual contributions to these works are unclear, although Annibale, the younger than Ludovico by 5 years had gained fame as the best of the three. This led to Annibale's famed commission of the Loves of the Gods in the Palazzo Farnese in Rome. Agostino joined Annibale there briefly. While Ludovico remained in Bologna, this does not mean that he was any less influential, the biography of Lanzi states that around 1585, Ludovico and his cousins had founded the so called Eclectic Academy of painting (also called the Accademia degli Incamminati). More recent conjectures are that there was no established Academy with curriculum, but that Ludovico tutored many in his studio. This studio however propelled a number of Emilian artists to pre eminence in Rome and elsewhere, and singularly helped encourage the so called Bolognese School of the late 16th century, which included Albani, Guercino, Sacchi, Reni, Lanfranco and Domenichino. The Carracci had their apprentices draw studies focused on observation of nature and natural poses, and use a bold scale in drawing figures. Two of Ludovico's main pupils were Giacomo Cavedone and Francesco Camullo.
Қайтару
2009 жылы Карраччидің шамамен 1595 жылы салған Әулие Иероним суреті нацистер қудалаған және тонаған неміс еврей сурет сатушысы Макс Штерннің туыстарына қайтарылды.
In 2009, Carracci's painting of St. Jerome (c. 1595) was restituted to the heirs of Max Stern, a German Jewish art dealer persecuted and looted by the Nazis