Кіріспе

Уэльстегі тау тізбектері Кембрий таулары (Mynyddoedd Cambria, тар мағынада: Elenydd) — Уэльстегі тау тізбектері. Кембрий таулары термині бұрын Уэльстің жоталы жерлерінің көп бөлігіне қолданылған, және ол елдің латынша атауы Камбриядан шыққан. 1950 жылдан бері оның қолданылуы географиялық тұрғыдан біртекті Орта Уэльстің таулы аймағына, валли тілінде Эленид деп аталатын, шығыста Плинлимоннан (Пумлумон) Раднор орманына және оңтүстікте Майнйд Маллаенге дейін созылған аймаққа қатыстырақ болды. Бұл шұрайлы және сирек қоныстанған "дала" Уэльс шөлі деп аталады. Аймаққа Северн және Уай өзендерінің бастаулары кіреді, және ол 1960 және 1970 жылдары ұлттық саябақ ретінде талқыланды, бірақ құрылмады. Тау тізбегінің ең биік нүктесі – 752 метрлік Плинлимон. Терминнің кеңірек, тарихи қолданылуы Солтүстік Уэльстегі Сноудонияны, Оңтүстік Уэльстегі Брекон маяктары мен Қара тауларды да қамтиды. Олардың биіктігі Сноудонияда 1085 метрге (3559 фут) дейін жетеді.

Геология және топография

Сноудонияда кембрий және ордовик дәуіріндегі жанартаулық және шөгінді тау жыныстары кездеседі, ал Оңтүстік Уэльстің таулары негізінен девон дәуіріндегі Ескі қызыл құмтастар мен карбон әктастарынан, сондай-ақ олармен бірдей жастағы құмтастардан тұрады. Ал Уэльстің орталық таулары көбінесе ордовик және силур дәуіріндегі құмтастар мен сазды тастардан құралған, олар көптеген аймақтарда сирек көзге түседі, нәтижесінде дөңгелек, шөпті төбелер қалыптасады. Кембрий таулары (қазіргі терминде) солтүстік және оңтүстіктегі тау жоталарына қарағанда дөңескерлер мен тауға өрмелеушілер арасында көбінесе аз танымал. Уэльстің барлық тау жоталары Атлант мұхитынан келетін батыс жел ағынына тікелей қабысатындықтан, жоғары жауын-шашын мөлшеріне ие және көптеген өзендердің бастауы болып табылады, олардың ішінде Пумлумонның шығыс беткейлерінде бастау алатын Северн және Уай өзендері ең ірілері.

Плотиналар мен жел электр станциялары

Кембрий таулары Елан аңғары суқоймаларына және Ллин Брайан суқоймасына қонақжай. Олар ағылшынның Батыс Мидлендс аймағын және Оңтүстік Уэльсті сумен қамтамасыз етеді. Сонымен қатар, олардың құрамында Клайведог және Нант-и-Мох суқоймалары бар. Кефн-Крос, даулы жел электр станциясы жобасының орны, Камбрий тауларында, Аберистуит пен Ллангуриг арасындағы A44 тас жолының оңтүстігінде жатыр.

Ұлттық парк туралы ұсыныс

1965 жылы Ұлттық парктері жөніндегі комиссия, Ауылдық аймақтар жөніндегі комиссияның алдын-ала органы, осы аймақты ұлттық парк ретінде ұсынды. Алайда, бұл ұсынысқа көптеген шаруалар мен жергілікті билік өкілдері қарсылық білдірді. 1970 жылы ұсынысқа қатысты ресми консультациялар басталды, ал 1971 жылы Ауылдық аймақтар жөніндегі комиссия белгілеудің қайта қарастырылған шекарасын ұсынды. Ұсынылған аумақ 467 шаршы мильді (1,210 км²) құрады, бұл аймақ Пумлумон және Эленидд аймақтарын қамтыды, және Макинллет, Ллангуриг, Раядер, Ньюбридж-он-Уай, Лланвертид Веллс, Лландовери, Пумсайнт, Трегарон және Дьявол көпірі елді мекендерімен шектелген аймақта орналасты. Жергілікті қарсылықтарға қарамастан, Ауылдық аймақтар жөніндегі комиссия 1972 жылдың 15 тамызында аймақты белгілеу туралы жарлықты жариялады және оны Уэльс мемлекеттік хатшысы Питер Томасқа бекіту үшін жіберді. Ұсынылған белгілеуге бес округтік кеңес, жеті аудандық кеңестің бесеуі, бес приходтық кеңес, Ұлттық фермерлер одағы, Ауылдық жер иелері қауымдастығы, Plaid Cymru, Ауылдық Уэльсті қорғау науқаны және басқалары қарсылық білдірді. Белгілеуді Ramblers Association, Youth Hostels Association және Велосипедшілер туристік клубы қолдады. 1973 жылдың шілдесінде Мемлекеттік хатшы "қарсылықтың үлкен дәлелдері" болғандықтан белгілеуді жүзеге асырудан бас тарту туралы шешім қабылдады, сондай-ақ қоғамдық тыңдау өткізу туралы ұсынысты қабылдамады. Бұл ұлттық парк белгілеу туралы осындай ұсыныс алғаш рет қабылданбаған жағдай еді.