Кэролл Овертон Аллей – американ физигі, Аполлон бағдарламасының ай серпімі бойынша зерттеулер жетекшісі. Ғалым гравитацияның күшінің өзгеру шегін анықтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Carroll Overton Alley, Jr. (13 маусым 1927 – 24 ақпан 2016) – американдық физик. Ол «Аполлон» бағдарламасының «Ай лазерлік қашықтық өлшеу» экспериментінің жетекші ғалымы болды, бұл гравитациялық тартылыс күшінің кеңістіктегі мүмкін өзгеру ауқымын едәуір шектеді. Алли Роберт Генри Диккенің докторанты болған.
American physicist
Carroll Overton Alley, Jr. (June 13, 1927 – February 24, 2016) was an American physicist. He served as the Principal Investigator on the Apollo Program's Lunar Laser Ranging Experiment, which significantly restricted the possible range of spatial variation of the strength of the gravitational interaction. Alley was a PhD student of Robert Henry Dicke.
Карьерасы туралы мәлімет
Профессор К. О. Аллей Ай қашықтығын өлшеу эксперименті тобының алғашқы төрағасы болды. Ол 1969 жылы Нил Армстронг пен Базз Олдрин Айға орналастырған Аполлон 11 лазерлік ретрорефлектор (LR3) экспериментінің бас зерттеушісі (PI) болды. Жоғарыда айтылған гравитациялық өзара әрекеттесу нәтижелерімен қатар, эксперимент Айдың орбитасын сантиметрлік дәлдікпен өлшеді және бүгінге дейін деректерді ұсынып келеді. Осы еңбегі үшін ол 1973 жылы NASA-ның ерекше ғылыми жетістіктері үшін марапатын алды; Мэриленд ғылым академиясы 1976 жылғы екі жүз жылдық көрмесінде оны 20 ғасырдың екі көрнекті ғалымының бірі деп таныды; ал 1978 жылы Ричмонд университетінен құрметті ғылым докторы дәрежесін алды. Профессор Аллейдің, оның аспиранттарының, Кванттық электроника зерттеулері және Ай қашықтығын өлшеу эксперименттері топтарының, техникалық қолдау қызметкерлерінің және көптеген әріптестерінің қосымша жетістіктері профессор Хусейн Йылмаздың тауып шығуымен байланысты. Олар Ай лазерлік қашықтығын өлшеудің дұрыс түсіндірілуі, жаһандық позициялау жүйесіндегі сағаттардың мінез-құлқы және гравитациялық сәулелену сияқты көптеген күшті гравитациялық өрістегі астрофизикалық құбылыстар – Йылмаз теориясының (немесе «Жаңа теорияның») өзара әрекеттесетін N денелік шешімдерін қажет етеді, бұл шешімдер Эйнштейннің жалпы салыстырмалылық теориясының өріс теңдеулерінде жоқ деп болжады. Аллей Йылмаз теориясының дұрыстығын сақтап, өмірінің соңына дейін гравитацияны зерттеумен айналысып тұрды.
Professor C. O. Alley served as the first chairman of the Lunar Ranging Experiment team. He was the Principal Investigator (PI) for the Apollo 11 laser ranging retro reflector (LR3) experiment, deployed on the moon by Neil Armstrong and Buzz Aldrin in 1969. In addition to the gravitational interaction results mentioned above, the experiment measured the orbit of the moon to centimeter accuracy—and still produces data to this day. For this work he was awarded the NASA Exceptional Scientific Achievement Award in 1973; was designated by the Maryland Academy of Sciences, for their 1976 Bicentennial Exhibit, as one of two outstanding 20th Century Scientists; and received an honorary Doctor of Science degree from the University of Richmond in 1978. Some additional accomplishments of Professor Alley, his graduate students, the Quantum Electronics Research and Lunar Ranging Experiment Teams, support staff, and numerous collaborators include: found by Professor Huseyin Yilmaz. They postulated that the correct understanding of the lunar laser ranging measurements, the behavior of clocks in a global positioning system, and many strong gravity field astrophysical phenomena—such as gravitational radiation—require the interactive N body solutions of the Yilmaz Theory (or "New Theory"), which are not present in Einstein’s General Relativity field equations. Alley maintained the validity of the Yilmaz Theoryand remained active in the study of gravitation until his death.
Өмірбаян
Кэрролл О. Алли, кіші, 1927 жылдың 13 маусымында Вирджиния штатының Ричмонд қаласында Кэрролл Овертон Алли, аға және Мити Пойнтс Алли отбасында дүниеге келген. Алли Джон Маршалл орта мектебінде оқыды, онда ол жүзуші, хор мүшесі, кадет корпусының бірінші капитаны және А ротасының полк командирі болды. 1948 жылы Ричмонд университетінен математика және физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алып, 1951-52 жылдары физика оқытушысы ретінде оралып келді. Алли Принстон университетінде оқып, физика мамандығы бойынша магистр (1952) және доктор (1962) дәрежелерін алды. 1954 жылдан 1960 жылға дейін ол Принстонда электр инженериясы және физика пәнінен оқытушы және лекциятор болып жұмыс істеді, сол жерде ол өзінің қайтыс болған әйелі Элизабет (Слак) Делани Аллимен танысып, үйленді. Оның қызы Франсис Алли Крюгер 1955 жылы Принстон қаласында дүниеге келді. Принстонда Алли электр инженериясымен қатар теориялық және эксперименталды физиканы да зерттеді. Оған Юджин Вигнер мен Джон Арчибальд Уилердің еңбектері зор әсер етті. Оның докторлық диссертациясы Принстон профессоры Роберт Генри Дикке (Аллидің диссертациялық жетекшісі) және Томас Р. Карвер ойлап тапқан атомдық сағат үшін оптикалық түрде сорылған рубидий буындағы негізгі күйдің гиперфиналық ауысуын анықтаудың жаңа әдістерін жасады. Бұл типтегі атомдық сағат кейіннен АҚШ-тың және Еуропалық Одақтың ғарыштық позициялық жүйелерінде қолданылды. Алли 1960 жылдан 1963 жылға дейін физика және оптика профессорының көмекшісі болған Рочестер университетінің Оптика институты мен Физика кафедрасында лазерлік физика зерттеулерін бастады. Оның қызы Маргарет Алли Сеймур 1961 жылы Рочестерде дүниеге келді. 1963 жылы Аллиді Мэриленд университетінің Колледж-Парк кампусына сол кездегі Физика және Астрономия кафедрасының меңгерушісі Джон С. Толл шақырды. Оның мансабының көп бөлігінде – 40 жылдан астам уақыт бойы – Алли Мэриленд университетінде Физика профессоры және Кванттық Электроника зерттеу тобының директоры қызметін атқарды. Ол 1963 жылдан 2008 жылға дейін Мэрилендте оқыту және зерттеу жұмыстарын жүргізді, содан кейін оған профессор-эмеритус атағы берілді – ол 2016 жылдың 24 ақпанында қайтыс болғанға дейін осы лауазымды иеленді.
Carroll O. Alley, Jr. was born in Richmond, VA to Carroll Overton Alley, Sr. and Mittie Points Alley on June 13, 1927. Alley attended John Marshall High School, where he was a swimmer, choir member, and Cadet Corps First Captain and Regimental Commander of A Company. He earned a B. S. in mathematics and physics from the University of Richmond in 1948, and returned there in 1951 ’52 as a physics instructor. Alley attended Princeton University, earning a master's degree (1952) and PhD (1962) in Physics. From 1954 to 1960, he was an instructor and lecturer in both Electrical Engineering and Physics at Princeton, where he met and married his late wife, Elizabeth (Slack) Delany Alley. His daughter Frances Alley Kruger was born in Princeton in 1955. At Princeton, Alley studied electrical engineering as well as theoretical and experimental physics. He was greatly influenced by the work of Eugene Wigner and John Archibald Wheeler. His PhD dissertation developed new methods of detecting the ground state hyperfine transition in optically pumped rubidium vapor for the type of atomic clock invented by Princeton professors Robert Henry Dicke—Alley’s thesis advisor—and Thomas R. Carver. This type of atomic clock was later used in the U. S. Global Positioning System and the European Union’s Galileo Global Positioning System. Alley initiated laser physics research at the Institute of Optics and the Physics Department of the University of Rochester, where he was an assistant professor of physics and optics from 1960 to 1963. His daughter Margaret Alley Seymour was born in Rochester in 1961. In 1963 Alley was recruited to the University of Maryland, College Park Campus, by John S. Toll, then chair of the Department of Physics and Astronomy. For most of his career—more than 40 years—Alley served as professor of Physics and director of the Quantum Electronics Research Group at the University of Maryland. He taught and conducted research at Maryland from 1963 to 2008, at which time he was granted Professor Emeritus status—a post he held until his death on February 24, 2016.