Кіріспе
Америкалық бейсболшы Росс Миддлбрук "Пеп" Янгс (10 сәуір 1897 - 22 қазан 1927) – американдық кәсіби бейсболшы. "Пеп" деген лақап атымен танымал болған ол 1917 жылдан 1926 жылға дейін "Нью-Йорк Джайантс" командасы үшін негізгі бейсбол лигасынде он маусым ойнады, көбінесе оң жақтан шабуылдады. Янгс төрт рет Ұлттық лиганың жеңімпазы атанған және 1921 және 1922 жылғы Әлем сериясінде жеңіске жеткен "Джайантс" командасының құрамында болды. Техас штатының Шайнер қаласынан шыққан Янгс Батыс Техас әскери институтында бейсбол және американдық футболдан ерекше көзге түсті. Кәсіби мансабын кіші лигада бастағаннан кейін, 1916 жылы "Джайантс" клубымен келісімшарт жасады. Янгс "Джайантс" сапында өмір бойы .322 орташа ұпай жинады және мансабында тоғыз рет .300-ден жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді, оның ішінде сегіз маусым қатарынан. Дегенмен, ауру салдарынан мансабы қысқарып, 30 жасында Брайт сырқатынан қайтыс болды. 1972 жылы Ветерандар комитеті Янгсты Бейсбол Даңқы залына енгізді. Оның сайлануына қарсылық болды, себебі Ветерандар комитетінің құрамында оның бұрынғы командаластары болды және комитетке жемқорлық айыбы тағылды. Жақында Янгсты "Джайантс" клубының бас жаттықтырушысы етіп дайындады және жазғы жаттығудан кейін ол толыққанды бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Сол қолмен шабуылдайтын Янгс 121 ойында .302 орташа ұпай жинап, лигада алтыншы орынды иеленді. Бұл оның .300-ден жоғары көрсеткіштерге қол жеткізген жеті маусымның біріншісі және 1917 жылғы қысқа мерзімді есептегенде сегізіншісі болды. Ол сондай-ақ .368 базаға шығу көрсеткішімен (OBP) Ұлттық лигада алтыншы орынды иеленді. 1919 жылы Янгс Ұлттық лигада .311 орташа ұпаймен үшінші орынды иеленді. Оның 1920 жылы .351 орташа ұпайы Ұлттық лигада Роджерс Хорнсбиден кейін екінші орынды иеленді. 1921 жылы Янгс .327 орташа ұпай жинап, Ұлттық лигада тоғызыншы орынды иеленді. 1921 жылғы Әлем сериясінің үшінші ойынында Янгс Әлем сериясінің бір ойынында екі рет соққы берген алғашқы ойыншы атанды. "Джайантс" "Нью-Йорк Янкистерін" жеңіп шықты. 1922 жылдың 29 сәуірінде Янгс циклдік соққы жасады. Ол тұрақты маусымды .398 базаға шығу көрсеткішімен (OBP) және 17 ұрланған базамен Ұлттық лигада тоғызыншы орында аяқтады, содан кейін 1922 жылғы Әлем сериясінде .375 орташа ұпай жинады, ал "Джайантс" қайтадан "Янкистерді" жеңді. 1923 жылғы Әлем сериясінде Янгс .356 орташа ұпай жинады, бірақ "Джайантс" "Янкистерге" есе жіберді. Осы маусымның соңғы сериясында "Джайантс" "Филадельфия Филлиз" командасымен Поло Граундс стадионында ойнады және "Бруклин Доджерспен" жеңімпаздық үшін күресті. "Джайантс" командасының ойыншысы Джимми О'Коннелл "Филлиз" командасының шортстопы Хайни Сэндке ойынды қасақана ұтылуы үшін 500 доллар ұсынды (қазіргі шарттармен). Сэнд параны қабылдамады және оны "Филлиз" командасының бас жаттықтырушысы Арт Флетчерге хабарлады. Бұл О'Коннелл мен "Джайантс" командасының жаттықтырушысы Крейзи Доланның Комиссар Кенесау Маунтин Лэндиспен өмір бойына дисквалификациялануына әкелді. О'Коннелл Янгс, Джордж Келли және Фрэнки Фришті серіктес ретінде айыптады; бірақ Лэндис оларды кез келген қылмыстан ақтатты. 1924 жылғы Әлем сериясінде Янгс .185 орташа ұпай жинады, ал "Джайантс" "Вашингтон Сенаторларынан" жеңілді. 1925 жылы күресін жалғастырған Янгс .264 орташа ұпай жинады, оның мансабындағы .300-ден төмен көрсеткіштің жалғыз маусымы болды. 1926 жылдың 10 тамызынан кейін ойнауға мүмкіндігі болмаған Янгс МакГроудың талабы бойынша үйіне оралды. Ол өмір бойындағы салмағынан қайтыс болған кезде салмағына дейін өзгерді. "Нью-Йорк Таймс" газетінде жарияланған Янгстың некрологында "Джайантс" командасының бас жаттықтырушысы Джон МакГроу оны "футбол алаңында көрген ең ұлы аутфилдер" деп атады. "Джайантс" командасы осы ойналғанды төлеуге ниеттенсе де, жанкүйерлер өздерінің үлесін қосуға ниет білдірді және әр адамға 1 доллар ғана қаражат бөлінгендіктен, жарна толығымен төленді. Янгс МакГроудың сүйіктісі болды, ол кеңсесінде тек екі суретті сақтады: бірі Кристи Мэтьюсонның және бірі Янгстың. 1936 жылы Ұлттық бейсбол Даңқы залына сайлаудың алғашқы кезеңіне кірген, бірақ Америка бейсбол жазушылары қауымдастығынан (BBWAA) 5%-дан аз дауыс алды. Янгс 1956 жылға дейін жыл сайын дауыс беру бюллетенінде болды, оның ең жоғары дауысы 1947 жылы 22% құрады. Бейсбол комиссары Форд С. Фрик және бұрынғы командаласы Билл Терри Янгстың кандидатурасын қолдады. Янгспен қатар, Терри мен Фриш 1970 жылы "Джайантс" командасының жолдастары Джесси Хейнстің, 1971 жылы Дейв Банкрофт пен Чик Хафидің, 1973 жылы Джордж Келлидің, 1974 жылы Джим Боттомлидің және 1976 жылы Фредди Линдстромның таңдауларын жүргізді. Янгс қазіргі Даңқ залына енгендердің ең жас жасында қайтыс болды. Янгс Сан-Антониодан Ұлттық бейсбол Даңқы залының жалғыз мүшесі және 1998 жылы Сан-Антонио спорт Даңқы залына енгізілді. Янгстың туған қаласы Шайнер 2001 жылдан 2003 жылға дейін Клиппер Филд стадионында оның құрметіне бейсбол турнирін өткізді. Янгстың сайлануы, сондай-ақ Терри мен Фриш жасаған кейбір таңдаулар, кейбір айналымдардағы ең нашар таңдаулардың бірі деп есептелді және комитетке жемқорлық айыбы тағылды. Бұл Ветерандар комитетінің келесі жылдары өкілеттіктерін шектеуіне әкелді. Бейсбол статистикасы бойынша Билл Джеймс оны мойындап, Янгс Даңқ залына лайық емес деп жазды. Дегенмен, 1981 жылы Лоуренс Риттер мен Дональд Хониг Янгсты өздерінің "Барлық уақыттағы 100 ең ұлы бейсболшылар" кітабына енгізді. Олар "Смоки Джо Вуд синдромы" деп аталатын нәрсені түсіндірді, онда жарақат немесе ауру салдарынан мансабы қысқарған, бірақ шынымен де ерекше талант иесі болған ойыншы, оның мансаптық көрсеткіштері оны барлық уақыттағы ұлы ойыншылармен салыстыруға мүмкіндік бермесе де, 100 ең ұлы ойыншылар тізіміне енуі керек.
Ross Middlebrook "Pep" Youngs (April 10, 1897 – October 22, 1927) was an American professional baseball player. Nicknamed "Pep", he played ten seasons in Major League Baseball for the New York Giants from 1917 through 1926, playing right field almost exclusively. Youngs was a part of the Giants teams that won four consecutive National League pennants and the 1921 and 1922 World Series. From Shiner, Texas, Youngs excelled at baseball and American football at the West Texas Military Institute. After beginning his professional career in minor league baseball, Youngs was signed by the Giants in 1916. Youngs had a lifetime .322 batting average with the Giants and batted over .300 nine times in his career, including eight consecutive seasons. His career was cut short by illness, however, as he died at the age of 30 of Bright's disease. Youngs was elected to the Baseball Hall of Fame in 1972 by the Veterans Committee. His election was not without controversy, however, as the Veterans Committee consisted of his former teammates, and charges of cronyism were leveled against the committee. and soon began to groom Youngs to become his successor as Giants' manager. and Youngs was given the full time job out of spring training. Batting exclusively left handed, Youngs responded by batting .302 in 121 games, finishing sixth in the league. It would be the first of seven straight seasons in which he hit .300 as a regular, and the second of eight overall counting his brief stint in 1917. He also finished sixth in the NL with a .368 on base percentage (OBP). Youngs finished third in the NL in 1919 with a .311 batting average. His .351 batting average in 1920 was second in the NL to Rogers Hornsby. Youngs batted .327 in 1921, good for ninth in the NL. In Game 3 of the 1921 World Series Youngs became the first player to record two hits in the same inning of a World Series game. The Giants defeated the New York Yankees Youngs hit for the cycle on April 29, 1922. He finished the regular season ninth in the NL in OBP (.398) and tied for ninth in stolen bases (17), proceeding to hit .375 in the 1922 World Series as the Giants again defeated the Yankees. Youngs batted .356 in the 1923 World Series, which the Giants lost to the Yankees. In the final series of this season, the Giants were playing the Philadelphia Phillies at the Polo Grounds and battling for the pennant with the Brooklyn Dodgers. Jimmy O'Connell, an outfielder for the Giants, offered Phillies shortstop Heinie Sand $500 to intentionally lose the games ($ in current dollar terms). Sand rejected the bribe and reported it to Phillies manager Art Fletcher. It eventually led to the lifetime suspension of O'Connell and Giants coach Crazy Dolan by Commissioner Kenesaw Mountain Landis. O'Connell implicated teammates Youngs, George Kelly, and Frankie Frisch as co conspirators; Landis, however, cleared the trio of any wrongdoing. Youngs slumped to a .185 batting average during the 1924 World Series, which the Giants lost to the Washington Senators. Continuing to struggle in 1925, Youngs batted .264, his only season with a batting average below .300, Too ill to play after August 10, 1926, Youngs returned home on McGraw's insistence
Youngs died of Bright's disease on October 22, 1927, at the age of 30. He went from weighing during his playing career to by the time of his death. In Youngs' obituary in The New York Times, Giants manager John McGraw called Youngs "the greatest outfielder I ever saw on a ball field." although the Giants intended to pay for it, fans expressed their desire to contribute and, even though contributions were limited to $1 per person, donations paid for the plaque entirely. Youngs was a favorite of McGraw, who kept only two pictures in his office: one of Christy Mathewson and one of Youngs. Youngs was included in the inaugural balloting for the National Baseball Hall of Fame in 1936, but received less than 5% of the vote from the Baseball Writers' Association of America (BBWAA). Youngs remained on the ballot every year through 1956, receiving his highest vote total in 1947 with 22%. Ford C. Frick, Commissioner of Baseball, and former teammate Bill Terry both championed Youngs' candidacy. In addition to Youngs, Terry and Frisch shepherded the selections of Giants teammates Jesse Haines in 1970, Dave Bancroft and Chick Hafey in 1971, George Kelly in 1973, Jim Bottomley in 1974, and Freddie Lindstrom in 1976. Youngs died at the earliest age of any current Hall of Famer. Youngs is the only member of the National Baseball Hall of Fame from San Antonio and was inducted into the San Antonio Sports Hall of Fame in 1998. Shiner, the town in which Youngs was born, hosted a baseball tournament in his honor at Clipper Field from 2001 through 2003. Youngs' selection, along with some of the other selections made by Terry and Frisch, has been considered one of the weakest in some circles. and charges of cronyism were later leveled against the committee. This led to the Veterans Committee having its powers reduced in subsequent years. Baseball statistician Bill James recognized this and wrote that Youngs does not belong in the Hall of Fame. In 1981, however, Lawrence Ritter and Donald Honig included Youngs in their book The 100 Greatest Baseball Players of All Time. They explained what they called "the Smoky Joe Wood Syndrome", where a player of truly exceptional talent but a career curtailed by injury or illness should still – in spite of not owning career statistics that would quantitatively rank him with the all time greats – be included on their list of the 100 greatest players.
Жеке өмір
1924 жылы қазанда ол Бруклиннен келген Дороти Пьенекке үйленді, онымен ол Беркширде демалыс кезінде танысқан. 1925 жылдың желтоқсан айында олардың қызы Каролина дүниеге келді. Алайда Дороти Юнгстың анасымен ұдайы жанжалдасып тұрды, және олар Каролина туылмас бұрын ажырасып кетті, оны Юнгс ешқашан көрген жоқ. Юнгс мейірімді және жомарт адам ретінде танылды, ол үнемі ақша қарызға беріп жүрді, және қайтыс болған кезде одан 16 000 доллар қарыз болған еді (қазіргі шақтағы доллармен есептегенде). Юнгс гольф ойнауды ұнататын және ірі лигалардағы ең шебер гольфшы саналды.