USS McCord (DD 534) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы американдық эсминец. Фрэнк К. МакКордтың өмірі мен карьерасы, "Акрон" әуе кемесіндегі қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флетчер класының эсминшісі
Fletcher class destroyer
USS McCord (DD 534) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған эсминец.
USS McCord (DD 534) was a World War II era built for the United States Navy during World War II.
Есімдес
Фрэнк К. Маккорд 1890 жылы 2 тамызда Индиана штатының Винсенс қаласында дүниеге келген. 1907 жылы 5 шілдеде мичман болып тағайындалды. 1925 жылдан бастап оның мансабы әскери-теңіз авиациясына қадамарланды. 1932 жылы 30 маусымда "Акрон" қатаң дирижаблінің командирі болып тағайындалды. Командир Маккорд 1933 жылы 4 сәуірде "Акрон" нашар ауа-райына тап болып, Нью-Джерси штатының Барнегат-Лайт жанында құлаған кезде бортында болған. Маккорд және 71 адам, оның ішінде контр-адмирал Уильям А. Моффетт қаза тапты.
Frank C. McCord was born on 2 August 1890 in Vincennes, Indiana. He was appointed Midshipman on July 5, 1907. From 1925 on, his career focused on naval aviation. On June 30, 1932, he was appointed as commanding officer of the rigid airship Akron. Commander McCord was on board when Akron encountered severe weather and crashed near Barnegat Light, New Jersey on 4 April 1933. McCord, and 71 others, including Rear Admiral William A. Moffett, were killed.
Құрылыс және іске қосу
Маккорд кемесі 1942 жылдың 17 наурызында Сан-Франциско, Калифорниядағы «Бейтлехем кеме құрылысы корпорациясында» салынды және 1943 жылдың 10 қаңтарында суға түсірілді. Кеме 1943 жылдың 19 тамызында қолданысқа берілді.
McCord was laid down on 17 March 1942 by the Bethlehem Shipbuilding Corporation, San Francisco, California and launched on 10 January 1943. The ship was commissioned on 19 August 1943.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Маккорд 27 қарашада Сан-Диегодан шығып, Тынық мұхит флотына Маршалл аралдары мен Мариан аралдарындағы операцияларға уақытында қосылды және Палау, Филиппин, Иво Джима және Окинава науқандары арқылы үздіксіз әрекет етті. Ол Кваджалейнге 51-ші жұмыс тобының (TF 51) құрамында 1944 жылдың 30 қаңтарында келді. "Флинтлок" операциясы кезінде ол көліктерді қорғады және жақын қашықтықта тез қолдау көрсетті. 15 ақпанда жұмыс тобы Кваджалейннен "Качполь" операциясын жүргізу үшін Эниветок атолына бағытталды. Маккорд алдымен 388 шаршы миль (1,005 км²) лагунаға өту жолдарын тазалаған мина тазартушыларды, содан кейін 17-18 ақпанда атолдың жалғыз әуежайы бар Энгеби аралын қорғаған кезде бомбалау тобын сүйемелдеді. 21 ақпанда ол Эниветок пен Парри аралын бомбалау үшін лагунаның оңтүстік жағына қайтып келді. Наурыздың ортасында Маккорд Бисмарк архипелагында TF 39-бен кездесіп, 21 наурызда Эмирау аралына қонуға қолдау көрсету үшін екі апта бойы Изабел арнасында жүзді. Кеме Флорида аралындағы Пурвис шығанағынан Эмирауға әскерилерді тасыды. Сәуірдің соңында Пурвис шығанағына оралған ол 1 мамырда Соломон аймағындағы май құю пункттеріне танкерлерді сүйемелдеу үшін жолға шықты. 11 маусымда Бугенвиль және Жаңа Жоржия айналасындағы екі апталық қарама-қарсы теңіз шабуылынан кейін ол Жаңа Ирландияға жаудың танк жөндеу орнатылысын бомбалау үшін келді, оны жойғаннан кейін сүйемелдеу міндеттерін қайтадан бастады. 23 шілдеде Адмиралтействолар мен Соломон аралдары арасындағы сүйемелдеу қызметін тоқтатқан ол Сайпандағы TF 52-ге қосылып, Тинианды бомбалауға қатысты. Келесі кезек Палау аралдарына шабуыл болды. 11 қыркүйекте Пелелиу маңына келді және 15 қыркүйекте қону жасаған күштерді қолдау үшін 30 қыркүйекке дейін қалды. 4 қазанда Манусқа келгеннен кейін Маккорд Филиппиннің орталық бөлігінде операцияларға дайындалған 22-ші дивизияға қосылды. 17 қазанда Филиппиннің шығысындағы Сулуан және Динагатқа қонуға дайындық жүргізілді. 25-і күні оның 77.4.1 тобы тұрақты түрде әуе шабуылына ұшырады, өйткені Самар шайқасы солтүстікке қарай 100 миль (161 км) қашықтықта өршілді. Зақымдардан құтылып, Маккорд өз тобының авиатасымалдаушыларын қорғады және олардың ұшқыштарын құтқарып алды. 3 қарашада Манусқа қайтып келді, бірақ 16 қарашада Лейтеге қайтып оралды. 6 желтоқсанда Улитиде Маккорд TF 38 жұмыс тобына қосылды. Бұл күш 10 желтоқсанда сол аралдан шығып, Филиппинге Миндороға қонуға қолдау көрсету үшін, солтүстік және орталық аралдардағы жаудың әуежайлары мен порттарына шабуылдар жасады. 24 желтоқсанда Улитиге оралды, содан кейін 30 желтоқсанда қайтадан сапқа шықты. Бірінші кезекте, 3-6 қаңтарда 1945 жылы Формозаға шабуыл жасады. Содан кейін, тікелей бірінен соң бірі Индокитай, Формозаның оңтүстігі, Қытай жағалауы, Филиппин, Формозаның шығысы және Окинавадағы жаудың орналасқан жерлері мен кемелеріне шабуылдар жасады. Үнемі қозғалып, кез келген нысанаға дайын болған күштің шабуылдары сәтті аяқталды. 11-12 қаңтарда Оңтүстік Қытай теңізінде болған кезде 200 000 тоннаға жуық жау кемелерін батырды немесе зақымдады. 23 қаңтарда Улитиге оралды және 10 ақпанға дейін қалды. 16 ақпанда Токиоға қарсы шабуыл жасалды; 18 ақпанда Чичи-Джимаға қарсы; және 20 ақпанда 19 ақпанда қону жасаған теңізшілер бөлімдерін қолдау үшін Иво Джимаға қарсы шабуыл жасалды. 24 ақпанда TF 58 ұшақтары Токио үстінен өтті, ал 25 ақпанда Нагоя-Кобе аймағындағы қорғаныс орналыстарына қарсы ұшты. Наурыз айында Маккорд TG 58.4 экранында жұмысын жалғастырды, өйткені ол 1 сәуірдегі амфибиялық шабуылға дайындалу үшін Окинава мен Оңтүстік Кюсюға күшін жұмылдырды. 12 мамырға дейін Рюкю аймағында болды, содан кейін "Оңтүстік Дакота" соғыс кемесін Гуамға сүйемелдеді. 27 мамырда Окинаваға оралды, соңғы екі апталық шайқасқа қатысты. TG 58.4 кейін Лейте шығанағына қайтып, 13 маусымда жетті. Маккорд төрт күннен кейін батыс жағалауға және теңіз кемежайына қайта оралды. 8 шілдеде Пуджет саундқа жетіп, жапондықтардың капитуляциясы жарияланған кезде кемеге жақындады. 7 қыркүйекте Сан-Диегоға бағытталды және 15 қыркүйекте белсенді емес флотқа тіркелді.
McCord, departing San Diego on 27 November 1943, joined the Pacific Fleet in time for operations in the Marshall Islands and Marianas, and remained in continuous action through the Palau, Philippines, Iwo Jima, and Okinawa campaigns. She arrived off Kwajalein as a unit of Task Force 51 (TF 51), 30 January 1944. During Operation "Flintlock", she screened transports and provided rapid close support fire. On 15 February the task force sortied from Kwajalein to Eniwetok Atoll for operation "Catchpole". McCord at first screened the minesweepers as they cleared the passages into the 388 square miles (1,005 km2) lagoon and then screened the bombardment group as Engebi Island, containing the atoll's only airfield, was secured, 17–18 February. On 21 February, she steamed back to the southern end of the lagoon for the bombardment of Eniwetok and Parry Island. By mid March McCord had rendezvoused with TF 39 in the Bismarck Archipelago and for two weeks she cruised in the Ysabel Channel in support of landings at Emirau Island, 21 March. She next escorted replacement troops from Purvis Bay, Florida Island, to Emirau. Returning to Purvis Bay at the end of April, she departed 1 May to escort tankers to refueling positions in the Solomons area. On 11 June, after 2 weeks of antisubmarine patrols in the area around Bougainville and New Georgia, she arrived off New Ireland to bombard an enemy tank repair installation, resuming escort duties upon its destruction. Interrupting her escort service between the Admiralties and the Solomons on 23 July, she joined TF 52 at Saipan and took part in the shelling of Tinian. The Palau Islands offensive was next. She arrived off Peleliu on 11 September and remained through 30 September to support the forces landed on the 15th. On her arrival at Manus 4 October, McCord joined CarDiv 22, 7th Fleet, as it prepared for operations in the central Philippines. She arrived at her assigned operating area east of the Philippines as landings were made at Suluan and Dinagat, 17 October. On the 25th her task unit, 77.4.1, came under constant air attack as the Battle off Samar raged 100 mile (161 km) to the north. Escaping damage, McCord protected her unit's carriers and rescued their pilots. She returned to Manus 3 November, but was back off Leyte by the 16th to prevent enemy surface forces from attacking Allied forces, installations, and shipping in the central Philippines. On 6 December, at Ulithi, McCord joined the fast carrier force, TF 38. The force sortied from that island on 10 December and steamed to the Philippines to support the Mindoro landings by launching strikes against enemy airfields and harbors in the northern and central islands. Back at Ulithi by 24 December, they sortied again on 30 December. First they struck at Formosa, 3–6 January 1945. Then, in quick succession, they raided enemy installations and shipping in Indochina, southern Formosa, the China coast, the Philippines, eastern Formosa, and Okinawa. Constantly moving and always ready for targets of opportunity, the force's strikes were successful. While in the South China Sea on 11–12 January they sank or damaged almost 200,000 tons of enemy shipping. The force returned to Ulithi 23 January, remaining until 10 February. On 16 February, strikes were launched against Tokyo itself; on 18 February against Chichi Jima; and on 20 February against Iwo Jima in support of the Marine units landed on 19 February. By 24 February, the planes from TF 58 were back over Tokyo and on 25 February they flew against defense installations in the Nagoya Kobe area. During March, McCord continued to operate in the screen of TG 58.4 as it concentrated its efforts against Okinawa and southern Kyūshū in preparation for the amphibious assault on the former 1 April. She remained in the Ryūkyū area until 12 May when she escorted the battleship South Dakota to Guam. She returned to Okinawa on 27 May for a final two weeks of combat. TG 58.4 then retired to Leyte Gulf, arriving 13 June. McCord departed four days later for the west coast and a navy yard overhaul. On 8 July she arrived at Puget Sound, where she was docked when the Japanese surrender was announced. On 7 September she steamed to San Diego, reporting on 15 September to the Inactive Fleet.
Соғыстан кейінгі
1947 жылдың 15 қаңтарында демобилизацияланғаннан кейін, 1951 жылдың 1 тамызында қайтадан қызметке кірістірілгенге дейін Сан-Диегода тізімде тұрды. Атлантика флотына бекітілген "МакКорд" кемесі 1 қарашада Сан-Диегодағы базадан шығып, 17 қарашада Норфолк қаласындағы ComDesRon 28 басшылығына баяндады. Келесі жыл бойы ол шығыс жағалауында, Галифакс, Новая Шотландияға дейін солтүстікке және Британдық Вест-Индияға дейін оңтүстікке қарай круиздік рейс жасады. 1953 жылдың 10 қаңтарында эсминец тағы бір рет Батыс Тынық мұхитының соғыс аймағына бет бұрды. 15 ақпанға қарай ол Кореяның батыс жағалауында TF 95 авиаторлық тобымен бірге жұмыс істеді. Ол наурыздың ортасына дейін Сары теңіздегі соғыс аймағында болды, содан кейін Сасебода бір апталық техникалық қызмет көрсетілді. 26 наурызда ол TF 77 тобына қосылды, ол Кореяның шығыс жағалауында БҰҰ күштеріне қажет болған жерлерде жағалауды бомбалау және оттық қолдау көрсету міндетін орындады. 17 сәуірде шайқас желісінен шығып, "МакКорд" Окинава маңындағы жаттығуларға TG 96.7 тобымен қосылды. 14 мамырда ол TF 77 тобына қайта қосылды және 5 маусымға дейін Жапон теңізінің операциялық аймағында қалды, содан кейін Кореядағы міндеттемесі аяқталып, АҚШ-қа қайта бет бұрды. Субик шығанағы, Сингапур, Аден, Суэц және Гибралтар арқылы өтіп, 6 тамызда Вирджиния штатының Норфолк қаласына жетті. Келесі айларда ол оңтүстік-шығыс жағалауында және Кариб теңізінде жұмыс істеді. 1954 жылдың 9 маусымында қызметтен босатылды және Норфолк қаласында тізімде тұрды, онда Атлантикалық Резервтік Флоттың бір бөлігі ретінде 1969 жылға дейін қалды.
Decommissioning 15 January 1947, she remained berthed at San Diego until recommissioning 1 August 1951. Assigned to the Atlantic Fleet, McCord departed San Diego 1 November and reported to ComDesRon 28 at Norfolk on 17 November. For the next year she operated along the east coast, cruising as far north as Halifax, Nova Scotia and as far south as the British West Indies. On 10 January 1953 the destroyer once again got underway for a western Pacific war zone. By 15 February she was off the west coast of Korea operating with carriers in TF 95. She remained in the Yellow Sea combat zone until mid March when she received a week's availability at Sasebo. On 26 March she joined TF 77 as it ranged the east coast of Korea providing shore bombardment and fire support services where needed by the U. N. forces. Departing the battleline 17 April, McCord, joined TG 96.7in exercises off Okinawa. She rejoined TF 77, 14 May, and remained in the Sea of Japan operations area until 5 June when her Korean deployment terminated and she got underway for the United States. Steaming via Subic Bay, Singapore, Aden, Suez, and Gibraltar, she arrived at Norfolk, Virginia 6 August. During the next months she operated off the southern east coast and in the Caribbean. She decommissioned 9 June 1954 and was berthed at Norfolk, where, as a unit of the Atlantic Reserve Fleet, she has remained into 1969.