Кіріспе
Гольф ойынында гольф допқа соғу үшін қолданылатын спорттық құрал – гольф клубы. Гольф клубы – гольф ойынында гольф допқа соғуға арналған құрал. Әрбір клубтың құрамында ұстағышпен білік және клуб басы болады. Ағаштар көбінесе ұзақ қашықтыққа жеңіл жолмен немесе тиден соғу үшін қолданылады; темірлер – ең әмбебап классы, түрлі соққылар үшін қолданылады; ағаш пен темірдің дизайн элементтерін біріктіретін будандар күннен-күнге танымал болып келеді; путтерлер негізінен жасыл алаңда допты тесікке енгізу үшін қолданылады. Гольф ережелері бойынша клубтар жиынтығында ең көп дегенде 14 гольф клубы болуы мүмкін, және дүкендерде жиынтық ретінде сатылатын дәстүрлі комбинациялар болғанымен, ойыншылар заңды клубтардың кез келген комбинациясын қолдануға құқылы. Бір типтегі клубтар арасындағы ең маңызды айырмашылық – лофт, яғни клуб беті мен тік жазықтық арасындағы бұрыш. Гольф допының көтерілу траекториясын анықтайтын негізгі фактор осы лофт болса, соққы кезіндегі клуб басының қисық сызығының жанама бұрышы екінші және салыстырмалы түрде аз маңызды (бірақ бұл қисық бұрыштағы шағын өзгерістер төмен лофтты клубтарды қолданғанда ұшыру бұрышына елеулі әсер етуі мүмкін). Клубтың соққысы допты қысады, ал клуб бетіндегі ойықтар допқа кері айналу береді. Қысылу мен кері айналу бірлесіп көтерілуді қамтамасыз етеді. Көптеген ағаштар мен темірлер нөмірленген; жоғарырақ нөмірлер әдетте қысқарақ біліктер мен жоғарырақ лофтты білдіреді, бұл допқа жоғары және қысқа траектория береді.
the item of sporting equipment
A golf club is a club used to hit a golf ball in a game of golf. Each club is composed of a shaft with a grip and a club head. Woods are mainly used for long distance fairway or tee shots; irons, the most versatile class, are used for a variety of shots; hybrids that combine design elements of woods and irons are becoming increasingly popular; putters are used mainly on the green to roll the ball into the hole. A set of clubs is limited by the rules of golf to a maximum of 14 golf clubs, and while there are traditional combinations sold at retail as matched sets, players are free to use any combination of legal clubs. The most significant difference between clubs of the same type is loft, or the angle between the club's face and the vertical plane. It is loft that is the primary determinant of the ascending trajectory of the golf ball, with the tangential angle of the club head's swing arc at impact being a secondary and relatively minor consideration (though these small changes in swing angle can nevertheless have a significant influence on launch angle when using low lofted clubs). The impact of the club compresses the ball, while grooves on the club face give the ball backspin. Together, the compression and backspin create lift. The majority of woods and irons are labeled with a number; higher numbers usually indicate shorter shafts and higher lofts, which give the ball a higher and shorter trajectory.
Ағаш
Вудс – бұл ұзақ қашықтыққа соққы жасауға арналған клубтар, олардың мақсаты допты ойын алаңының ортасына қарай ұзаққа дейін жылжыту. Олардың әдетте үлкен басы және максималды жылдамдық үшін ұзын сабы болады. Тарихи тұрғыдан, вудс персимон ағашынан жасалған, бірақ кейбір өндірушілер, атап айтқанда Ping, ламинатталған ағаштарды дамытты. 1979 жылы TaylorMade Golf болаттан жасалған алғашқы вудсты ұсынды. Жақында ғана өндірушілер көміртек талшығы, титан немесе скандий сияқты материалдарды қолдана бастады. Гольфтегі көптеген "вудс" әртүрлі металдардан жасалған болса да, "вудс" термині олардың жалпы пішіні мен гольф алаңындағы қолданылу мақсатын сипаттау үшін қолданылады. Қазіргі заманғы вудстар көбінесе титаннан, композиттік материалдардан немесе болаттан жасалған кеңінен қуыс баспен және графит сабымен үйлесімді болады. Бұл дизайн жеңіл салмақты ұстанып, клуб басының жылдамдығын арттыруға бағытталған. Вудс – ең ұзын және күшті клубтардың бірі, әдетте жиынтықта үш-төрт түрлі нұсқасы болады. Олар негізінен ти-бокстан қолданылады және ұзын ойықтарда екінші, тіпті үшінші соққы үшін де пайдаланылуы мүмкін. Ең үлкен вудс, көбінесе драйвер немесе бір вудс деп аталады, әдетте қуыс титаннан жасалады және өте жеңіл сабымен жабдықталған. Соңғы онжылдықтарда вудстардың ұзындығы артты, ал графит сабы бар стандартты драйвердің ұзындығы енді шамалы. Вудстардың бас бөлігі де өте үлкен болуы мүмкін, көлемі (USGA санкцияланған жарыстарда рұқсат етілген максималды көлем; ұзақ соққыларға арналған жарыстар мен бейресми ойындар үшін одан да үлкен бас көлемі бар драйверлер қол жетімді). Сабы ойыншының қалауына қарай, жұмсақтан өте қаттыға дейін таңдалады.
Темір
Темір – қатты, металлдан жасалған, беті бұрышты, ұзындығы қысқа және ағаштан гөрі тік бұрышы бар клубтар, оларды қолдану жеңіл болу үшін жасалған. Темірлер ойын алаңының кез келген жерінен алуға болатын әртүрлі соққыларға арналған: қысқа немесе қисық тесіктердегі тіреуден, көк тестіге жақындағандағы fairway немесе дөңгелек жерден, ағаштардың арасынан немесе үстінен допты шығару, қауіпті аймақтан құтылу немесе тығыз тұрақтан соққы беру сияқты қиын жағдайларда. Көптеген темірлердің 1-ден 9-ға дейінгі саны болады (көбінесе 3-тен 9-ға дейін қолданылады), бұл олардың жиынтықтағы салыстырмалы көтерілу бұрышына сәйкес келеді. Темірлер әдетте күтілетін қашықтығына қарай топтастырылады (ол сонымен қатар шахта ұзындығына да байланысты, демек, допты соғудың қиындығына да), нөмірленген темірлерде ұзын (2–4), орташа (5–7) және қысқа (8–9) темірлер болады, олардың көтерілу бұрышы біртіндеп жоғарылайды, шахталары қысқарады және клуб бастары ауырлайды. Ағаштар сияқты, "темірлер" де атын алғашқыда олардың ұрық темірден жасалғандығынан алған. Қазіргі заманғы темірлер болат қорытпаларынан инвестициялық құю арқылы жасалады, бұл жақсырақ инженерленген "ішкі қуыс артқы" дизайнын жасауға мүмкіндік береді, олардың масса орталығы төмен және инерция сәті жоғары болады, бұл клубты соғуды жеңілдетеді және ескі ұрық "бұлшықет артқы" дизайнынан гөрі жақсы қашықтық береді. Төменгі хендикапты және скретч гольфшілерге арналған жиынтықтарда периметрік салмағы аз ұрық темірлер де кездеседі, өйткені бұл кешірімсіз дизайн білікті гольфшіге допты қисық траекториямен ( "fade" немесе "draw") соғуға мүмкіндік береді, осылай fairway контурын бақылап немесе кедергінің айналысында допты "бұруға" болады.
Қиыршық
Киіздер – нөмірленген темірлерге қарағанда көбірек көлбеуі бар темірлер (әдетте 47°–48° көлбеуден басталады, 44°–45° көлбеуі бар 9-шы темірден жоғары), сондай-ақ жоғары салмақты клуб бастары және қиын жағдайда оңай пайдалануға мүмкіндік беретін кең табандар сияқты басқа да ерекшеліктері бар. Киіздер қысқа қашықтықтағы, жоғары биіктіктегі, жоғары дәлдіктегі "қосымша" соққылар үшін қолданылады, мысалы, допты жасыл алаңға тигізу ("жақындату" соққылары), допты жасыл алаңға жақсырақ соққы жасау үшін фервейге дәл орналастыру ("жаю" соққылары) немесе допты қауіпті аймақтан немесе қалың шөптен жасыл алаңға шығару (чиппинг). Киіздердің бес негізгі түрі бар, олардың көлбеуі 45° пен 64° аралығында: питчинг киізі (PW, 48–50°), аралық киіз (GW, сондай-ақ "жақындату", "шабуыл", "қосымша" немесе "қос" киіз, әдетте 52–54°), құм киізі (SW, 55–56°), лоб киізі (LW, 58°–60°) және ультра лоб киізі (кейде "флоп киізі" немесе FW, 64°–68° деп аталады).
Гибридті
Гибридтер – ағаш пен темірдің аралас нұсқасы, бұл клубтар ағашқа тән ұзақ қашықтық пен жоғары траекторияны, ал темірге тән таныс қозғалысты ұсынады. Гибридтің клуб басы ағаштан шабыттанған, сәл дөңгелек бетке ие және қазіргі заманғы металл ағаштар сияқты іші қуыс, бұл соққанда жоғары импульс пен жылдам қозғалысқа мүмкіндік береді. Басы әдетте нағыз ағаштан кішірек болады, бірақ бетінен артқа қарай созылмайды, ал жалғауы мен білік ұзындығы темірге ұқсас, соның салдарынан қозғалыс механикасы да ұқсас келеді. Бұл клубтар әдетте стандартты жиынтықтағы төмен нөмірлі темірлерді (2 мен 5 арасында, көбінесе 3–4) ауыстырады, олар ойыншы үшін жақсы соққы беруге ең қиын болып табылады. Осылайша, олар көбінесе жоғары траекториялы ағаштардың қажеттілігін де жояды. Дегенмен, кейбір өндірушілер "темірді алмастыру" жиынтықтарын шығарады, онда гибридтік конструкциялар дәстүрлі темірлердің толық жиынтығын (3-тен питчинг клиніне дейін) алмастырады. Аз бұлшықетті ойыншыларға арналған жиынтықтарда жоғары траекториялы ағаштар (7-ге дейін) және гибридтер 5, 6 және 7 темірлерді алмастыру үшін жиі қолданылады, бұл ойыншыларға баяу қозғалыстармен де ұзақ қашықтыққа жете беруге мүмкіндік береді.
Құрауыш
Путтерлер – бұл ерекше клубтар класы, олардың көлбеуі он градустан аспайды және негізінен допты жер бетімен, әдетте, гольф алаңындағы бір нүктеден лункаға қарай домалатуға арналған. Көптеген адамдардың ойынша, путтерлерде көлбеу болмайды, бірақ шындығында оларда допты жасаған ойықтан көтеруге көмектесетін көлбеу бар (әдетте соққы кезінде нақты перпендикулярдан 5°). Жаңа путтерлердің бетінде доптың сырғып кетпей, домалап жүруіне көмектесетін ойықтар да бар. Бұл домалап жүру қашықтығын арттырып, жер бетінде секіруін азайтады. Путтерлер – екі соққы беті, дөңгелек емес тұтқа қималары, иілген шахталар немесе муфталар, сондай-ақ ойыншылардың бағытты анықтауына көмектесу үшін жасалған қосымшалар сияқты белгілі бір ерекшеліктерге ие болуға рұқсат етілген жалғыз клубтар класы.
Шыңдаушы
Кейбір гольфшылардың қапшықтарында "чиппер" болады – ол путтерге ұқсас, бірақ беті көтеріңкілеу келетін клуб. Ол допты дөңгелектің және жиектің биік шөбінен көтеріп, көктайғаққа түсіру үшін путтер сияқты қозғалыспен қолданылады, содан кейін доп путтердей домалайды. Бұл клуб бір соққыны жасау үшін жоғары көтерілген темірді пайдаланудың орнына қолданылады және ойыншыға соққыны путтерге ұқсас позадан және қозғалыспен жасауға мүмкіндік береді. Көтеріңкі темірмен соққы жасау, жатқан бұрыштың өзгешелігіне байланысты қиынырақ. Көптеген чипперлердің көтеріңкілігі 10 градустан жоғары болады, бұл Гольф ережелерінде клубты путтер деп санауға рұқсат етілген максималды көтеріңкілік. Сондықтан, бұл клубтар іс жүзінде темірлер ретінде қарастырылады. Рұқсат етілген жарыстарда ойнау үшін чипперде ережеде тек путтерлерге ғана рұқсат етілген ерекшеліктер болмауы керек, мысалы, екі соққы беретін бет немесе жалпақ үсті бар "путтер тұтқасы". Бұл көптеген чиппер дизайндарын жарамсыз етеді, бірақ USGA стандартына сәйкес келетін чипперлер де бар, ал сәйкес келмейтін дизайндарды бейресми ойындарда қолдануға болады.
Шолу
Ормандардың саптары 19 ғасырдың ортасында гикоримен алмастырылғанға дейін әртүрлі ағаш түрлерінен жасалған. Оларға күл, қызғылт жүрек, апельсин ағашы және көк махо ағаштары кіретін. Гикоридің беріктігіне қарамастан, 19 ғасырдың ортасындағы ұзын сапты гольф таяқшасы артқы қимылдың жоғарғы нүктесінде сындырып алуға бейім болды. Таяқшаның басы алғашқы кезде алма, алмұрт, ит жүзім ағашы және бук сияқты ағаштардан жасалса, кейін персимон басты материалға айналды. Гольф таяқшалары жетілдірілді және саптары қазір болаттан, титаннан, басқа металл түрлерінен немесе көміртек талшығынан жасалады. Сап – конус тәрізді болат түтік немесе телескоптық конструкциядағы бірнеше сатылы болат түтіктерден тұрады. Бұл гольфшылардың дәлдігін арттырды. Таяқшаның тұтқалары былғарыдан немесе резеңкеден жасалады.
Шахта
Шахта – металдан (әдетте болаттан) немесе көміртекті композиттен (графит деп аталады) жасалған, конус тәрізді түтік. Шахтаның диаметрі тұтқаға жақын жерде шамамен бірдей, ал ұзындығы – белгілі бір өлшемде болады. Шахтаның салмағы материал мен ұзындығына байланысты өзгеріп тұрады. Шахталардың қасиеттерін әртүрлі жолдармен бағалауға болады. Ең көп қолданылатыны – шахтаның иілгіштігі. Қарапайым тілмен айтқанда, шахтаның иілгіштігі – ол жүктеме түскенде қаншалықты иіледіні көрсетеді. Қаттырақ шахта аз иіледі, сондықтан допты дұрыс иілу және "шаптау" үшін көбірек күш қажет (бұл соққыда жоғары жылдамдыққа әкеледі), ал иілгіш шахта баяу қимылдарда жақсы қашықтық үшін аз күшпен иіледі, бірақ күш тым көп болса, бұрылып, тым көп иілуі мүмкін, нәтижесінде соққыда клуб басы тік бұрыштан ауытқип, дәлдік төмендейді. Көптеген шахта жасаушылар әртүрлі иілгіштік деңгейлерін ұсынады. Ең көп таралғандары: L/W (әйелдерге арналған), A/I (жұмсақ, орташа немесе егде жастағы ойыншыларға арналған), R (қалыпты), S (қатты) және X (тур үшін қатты, ерекше қатты немесе күшті). Қалыпты иілгіштік шахтасы әдетте орташа жылдамдықпен соққы жасайтындарға қолайлы, ал A Flex (немесе егде жастағы ойыншыларға арналған шахта) – баяу қимыл жасайтындарға арналған. S Flex және X Flex (қатты және ерекше қатты шахталар) сияқты қаттырақ шахталар жоғары жылдамдықпен соққы жасайтындарға ғана арналған. Кейбір компаниялар "қатты қалыпты" немесе "берік" иілгіштік ұсынады, бұл қалыпты шахтаның жоғарғы диапазонындағы жылдамдықпен соққы жасайтындарға арналған. Соққы кезінде шахтаға түсетін бұрылу күші салдарынан клуб басы бұрылуы мүмкін, бұл клуб бетінің ойыншының тұруына перпендикуляр болмауына байланысты дәлдікті азайтады. Шахтаның бұрылу күшіне байланысты ұзындығы бойымен бұрылу қабілеті негізінен шахтаның иілгіштігімен байланысты; қаттырақ шахта да аз бұрылады. Иілгіш шахталардағы бұрылу күшін азайту үшін клуб жасаушылар шахтаның ұзындығы бойынша, әсіресе клуб басымен қосылатын ең жұқа бөлігінде бұрылу күшін әртүрлі деңгейде жасайды. Бұл шахтаның ең иілгіш болатын нүктесіне, "соққы нүктесі" деп аталатын жерге әкеледі; осы нүктеден жоғары шахтаның диаметрі артып, оны қаттырақ етеді, ал осы нүктеден төмен шахта клуб басын бұрылудан қорғау үшін іштен күшейтіледі. Шахталар әдетте төмен, орташа немесе жоғары соққыға ие болып жіктеледі; төмен соққы шахтаның энергияны клуб басына жақын сақтайтынын білдіреді, бұл клуб басының көбірек бұрылуына мүмкіндік береді, бірақ сонымен қатар клуб басының жылдамдығын жоғарылатады. Жоғары соққы шахтасы энергияны тұтқаға жақын сақтайды; мұндай шахта тербеткенде берік сезіледі және бағытты жақсырақ бақылауға мүмкіндік береді, бірақ бірдей күшпен тербеткенде шахта аз иіледі, бұл клуб басының жылдамдығын азайтады. Көптеген гольфшілер назар аудармайтын шахта, көптегендердің пікірінше, қазіргі заманғы клубтың қозғалтқышы болып табылады. Шахталардың бағасы 4 доллардан 1200 долларға дейін жетеді. Қазіргі графит шахталары болаттан жасалған аналогтарынан әлдеқайда жеңіл (кейде драйвер шахтасы 100 граммнан да аз салмақта болады), бұл жылдамдығымен айналмалы клубтарды пайдалануға мүмкіндік береді. 1990 жылдардың соңынан бастап, арнайы шахталар клуб жасау процесіне енгізілді. Бұл шахталар, берілген иілгіштік деңгейінде, допты жоғары немесе төмен түсіру сияқты нақты талаптарға жауап береді немесе ойыншының қимылына сәйкес шахтаны жүктеу және түсіру уақытын реттеуге мүмкіндік береді. Бұрын әр клубта тек бір шахта болса, бүгін клуб басына әртүрлі шахталар орнатылуы мүмкін, әрқайсысының мінез-құлқы сәл өзгеше болады, бұл орташа гольфші үшін жақсырақ таңдау жасауға мүмкіндік береді.
Тұтқа
Клубтың тұтқасы, клуб басынан қарама-қарсы жағында орналасқан және ойыншы серпеліп ойнағанда ұстайтын клубтың бөлігі. Алғашқыда тұтқа бір немесе бірнеше былғары жолақтардан оралғаннан жасалған. Кейбір клубтарда, әсіресе путтерлерде, тұтқаның былғары сырты әлі де кездеседі, бірақ қазіргі заманғы тұтқалар резеңке, синтетикалық немесе композиттік материалдан жасалған бір бөліктен тұратын "қап" түрінде болады, ол білікке кигізіліп, жабысқышпен бекітіледі. Бұл "қап" тұтқалар клуб жасаушылар мен гольфшыларға тұтқаның диаметрін, серпімділігін (жұмсақтығы/қаттылығы) және текстурасын ойыншыға ең қолайлы етіп реттеуге мүмкіндік береді. Сыртқы "орамасы" былғарыдан немесе былғарыға ұқсас синтетикалық материалдан жасалған клубтарда, әдетте, тұтқаның диаметрін арттыру және негізгі пішінін беру үшін астында "қап" формасы болады.
Ұсталу ережесі
Гольф ережелеріне сәйкес, барлық шабақ ұстағыштарының бүкіл ұзындығы бойынша бірдей қима пішіні болуы керек (диаметрі өзгерсе де болады), ал путтерден басқа, дөңгелек қималы болуы тиіс. Путтер тұтқасының ұзындығы бойымен кемінде бір жазықтықта симметриялы кез келген пішіні болуы мүмкін; жалпақ үстіңгі және иісті төменгі жағы бар "қалқан" пішіндес тұтқалар жиі кездеседі. Тұтқалар ұзындығы бойынша қалыңнан жұқаға қарай тарылуы мүмкін (және көбінесе солай болады), бірақ оларда тарылу (жоғары және төменгі қалың бөліктерімен шеңберленген тұтқаның жұқа бөлігі) немесе кеңею (төменгі қалың бөліктерімен шеңберленген тұтқаның жуан бөлігі) болмауы керек. Беттік текстураның шағын өзгерістері (мысалы, "орау" стиліндегі тұтқаның табиғи өзгерісі) маңызды болмаса, ескерілмейді.
Қайта ұстап алу
Материалдардың жетістіктері нәтижесінде, мықтырақ және ұзақ қызмет ететін жұмсақ тұтқалар жасалды, бірақ бәрібір тұтқалар уақыт өте келе кеуіп, қатты болып қалады немесе басқаша зақымданып, ауыстыру қажет болады. Өздігінен орнату жиынтықтары ретінде сатылатын ауыстыру тұтқалары көбінесе арзан және сапалы, алайда, күнделікті "орау" стилінен үлкенірек, жұмсағырақ немесе өзгеше текстуралы арнайы тұтқалар көбінесе клуб шеберінен сатып алынып орнатылады. Бұрын тұтқаны ауыстыру үшін уытты, жанғыш еріткіштерді қолданып, жабысқышты жұмсарту және белсендіру қажет болса, сондай-ақ клубты бекітіп тұру үшін вис пайдаланылатын. Бірақ, ең жаңа ауыстыру жиынтықтары сумен белсендірілетін, бастапқыда сырғанақ болатын екі жақты таспаны қолданады, бұл оңай орнатуға мүмкіндік береді. Жабысқыш толық қатқаннан кейін, тұтқа мен сап арасында өте берік байланыс құрылады және тұтқаны кесіп тастамай алу мүмкін емес.
Хозель
Хозель – бұл клуб басының саңылауы, оған шахта бекітіледі. Ойыншылар көбінесе назар аудармаса да, хозельдің дизайны клубтың тепе-теңдігіне, сезіміне және қуатына маңызды әсер етеді. Қазіргі заманғы хозельдер клубтың соққы беретін бетінің үстіндегі салмақты барынша азайту үшін жасалған, бұл клубтың ауырлық орталығын төмендетіп, қашықтықты арттырады.
Ережелер
Гольфтың басқарушы органдары, R&A (бұрынғы Сент-Эндрюс Корольдік және ежелгі гольф клубының бөлігі) және АҚШ Гольф Ассоциациясы (USGA) турнирде қолданылатын клубтардың формалары мен физикалық сипаттамаларын анықтау құқығын өзінде сақтайды. Клуб дизайнына қатысты қолданыстағы ережелер, соның ішінде ойынға енгізілген клубтар бойынша қабылданған шешімдердің нәтижелері, Гольф Ережелерінің II қосымшасында баяндалған. Екі орган қолданатын клуб дизайнының негізгі принципі II қосымшаның 1а тармағында былай анықталған: «Клуб дәстүрлі және қалыпты пішін мен жасалуынан едәуір өзгеше болмауы тиіс. Клубдың құрамына шахта мен басы кіруі керек, сондай-ақ ойыншының шахтаны берік ұстауына мүмкіндік беру үшін шахтаға материал қосылуы мүмкін (төмендегі 3-тармаққа қараңыз). Клубтың барлық бөліктері бір тұтас етіп бекітілуі керек, сыртқы қосымшалар болмауы тиіс». II қосымшаның 4а тармағында клуб басы туралы былай делінген: «Клуб басы әдетте қарапайым пішінде болуы керек. Барлық бөліктері қатаң, құрылымдық және функционалды болуы тиіс. Клуб басы немесе оның бөліктері ешқандай басқа нысанға ұқсас болмауы керек. «Қарапайым пішін» терминін нақты және толық анықтау мүмкін емес». Бұл екі ереже II қосымшаның көптеген арнайы ережелерінің негізін құрайды, оның ішінде клубтың бетінің ойыс болуына тыйым салу (1931 жыл) және нақты клубтардың пішіндерінің «дәстүрлі» екенін анықтайтын ережелер, сонымен қатар технологияның дамуына мүмкіндік беру. «Дәстүрлі және қалыпты» ереже бастапқыда болаттан жасалған клуб шахталарын қолдануға тыйым салу үшін пайдаланылды (1910 жылы патенттелген), себебі бұл материал шахталар үшін дәстүрлі емес еді. USGA бұл тыйымды 1924 жылы жойды (R&A 1929 жылға дейін болат шахталарға тыйым салуды жалғастырды), ал болат графит шахталарының дамуына дейін кеңінен қолданыла бастады. «Қарапайым пішін» ережесі жақында осы клубтардың көлемін 460 см³-ге шектеуді енгізгеннен кейін клуб өндірушілерімен келісім ретінде, төртбұрышты сияқты дәстүрлі емес драйвер клуб бастарына рұқсат беру үшін өзгертілді. Жақында жасалған көптеген ағаштарда айқын «трамплиндік эффект» байқалады (соққы кезінде бетінің үлкен деформациялануы, содан кейін бастапқы өлшемдеріне жылдам қайта оралуы, ол сырға сияқты әрекет етеді), нәтижесінде доптың жоғары жылдамдығы мен ұзақ тиіс. 2008 жылдың 1 қаңтарынан бастап USGA және R&A «трамплиндік эффектіні» қабылданатын керістіру коэффициентімен (COR) шектейтін ережеге қол қойды, бұл клуб басынан допқа энергияның берілу тиімділігін өлшейтін көрсеткіш – 0,830. USGA-ның басқа да маңызды шешімдері 1990 жылғы сотқа жүгінуді және одан кейінгі келісімді қамтиды, Карстен Manufacturing, PING брендінің өндірушісі, олардың өте танымал Ping Eye2 темірлерінде квадратты немесе U ойықтарын қолданғаны үшін. USGA Eye2 қолданған ойыншылар допты айналдыруда әділетсіз артықшылыққа ие болды деп мәлімдеді, бұл допты гольф алаңында тоқтатуға көмектеседі. USGA канадтық гольф компаниясы Accuform Golf-тің негізін қалаушы Джон Л. Саксунды бірегей ойықтарды өлшеу және PING-тің ережелерге сәйкестігін анықтау әдістерін әзірлеу үшін кеңесші ретінде пайдаланды. Саксун PING компаниясына келесі Eye2 құрылғыларының дизайнын өзгертуге көмектесетін тиімді шешім ұсынды, бұл PING компаниясына жүздеген миллион доллар үнемдеді. ПИНГ кейіннен USGA-ға қарсы 100 миллион АҚШ долларын талап етуді кері қайтарып алды. Пингтің ескі клубтары «әжеге» ие болды және келісімнің бөлігі ретінде ойынға қатысуға рұқсат етілді. Алайда, USGA гольфте квадратты ойықтарға тыйым салуды кезең-кезеңмен бастады. Өндірушілер 2011 жылдың 1 қаңтарына дейін талаптарға сай келмейтін клубтарды тоқтатуы керек еді. USGA-ның мәлімдемесіне сәйкес, 2010 жылдың 1 қаңтарынан бастап ең үздік турлардың біріндегі немесе үш ашық чемпионаттың біріне (содан бері төрт) қатысуға тырысатын кәсіби гольфшылар жаңа сәйкес клиндерді (квадратты ойықтары жоқ) пайдалануы керек. Сонымен қатар, басқа да USGA чемпионаттарына (әуесқойлық чемпионаттарда 18 жасқа дейінгі, әуесқойлық, 25 жастан асқан және екі жыныста да 50 жастан асқан, сондай-ақ төрт доптық және халықаралық командалық чемпионаттар) қатысуға үміткерлерге 2014 жылға қарай жаңа сәйкес клиндер қажет болады. Бұл ережеде IGF және USGA санкциялаған аймақтық әуесқойлық жарыстар да «жарыс шарты» ретінде қарастырылған. Жаңа стандартқа сәйкес келетін клиндер көбінесе «CC» немесе «Жарыс шарты» клиндері ретінде сатылады; бұл атаулар ойыншылар клубтарды жаңартып, сәйкес келмейтін темірлерді қолдану азайғанда қолданудан шығуы мүмкін.