Кіріспе

Британдық драматург және сценарист Джек Уитингэм (2 тамыз 1910 жыл – 3 шілде 1972 жыл) – британдық драматург және сценарист.

Ерте өмір

Уитингэм Англияның Батыс Йоркшир аймағындағы Хитон қаласында дүниеге келді және 1924-1929 жылдар аралығында Чартерхаус мектебінде білім алды. Содан кейін Оксфорд университетінің Линкольн колледжіне заңды оқуға түсті. 1930 жылдардың басында ол Wrigley компаниясының мұрагері Ада Элизабет Оффилдпен қысқа ғана уақытқа никелесті. 1932 және 1937 жылдар аралығында Уитингэм бірнеше газетте жұмыс істеді, ал 1937 жылы Александр Корданың келісімшарт сценарийшісі болып жұмысқа орналасты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Исландияда артиллериялық полкпен бірге қызмет етті.

Кино мансабы

1938 жылы "Q Planes" фильмінен бастап Уиттингем жемісті сценарийші болды. 1937 мен 1948 жылдар аралығында ол RKO, Associated British Picture Corporation, British National және Ealing Studios сияқты компаниялар үшін 14 сценарий жазды.

Элинг студиясы

1948 жылы ол Ealing Studios студиясымен келісімшарт бойынша сценарий жазушы болып жұмыс істеді. Ол "Алтын қақпақ" (1950), "Лондон бассейні" (1951), "Қуылған" (1952), "Бөлінген жүрек" (1954) фильмдерінің бастапқы сюжеті мен сценарийін, сондай-ақ "Мен саған сенемін" (1954), "Манди" (1952) және "Занзибардың батысы" (1954) фильмдеріне сценарий жазды.

Британдық арыстан

1956 жылы ол «Британдық Арстан фильмдері» компаниясына қосылды, онда ол «Туған күн сыйы» (1957) сценарийін жазды.

Құяу шары

Уитингэм Ян Флемингпен және продюсер Кевин МакКлоримен Джеймс Бонд фильмінің сценарийін жасастырды. Алайда, Флеминг МакКлоридің осы алғашқы Джеймс Бонд сценарийінің продюсері болуына қатысты көңілі толып, осы жұмысты тоғызыншы ресми романы – «Тандерболл» романына айналдырды; бірақ роман үшін тек Флемингтің есімі жазылды. Содан кейін МакКлори мен Уитингэм Флемингке сотқа шағымданып, 1963 жылы МакКлориге романның киноқұқығын берген келісімге келді. Сот процесі кезінде Уитингэм «қосалқы талапкер» статусынан бас тартып, МакКлоридің «басты куәгері» болды, ал сценарий аяқталған деп есептелген кезде барлық құқықтарын («қандай болса да») толығымен берген болатын. Келісімнің нәтижесінде, романның болашақ нұсқалары Кевин МакКлори, Джек Уитингхэм және Ян Флемингтің (осы ретімен) сценарий негізінде жасалғаны туралы мәліметтерді міндетті түрде қамтуға тиіс болды. «Тандерболл» романының екі бейімделуі жасалды, біріншісі – 1965 жылы «Eon Productions» компаниясының фильмдер сериясының бөлігі ретінде шыққан «Тандерболл» фильмі. Екінші бейімделу – 1983 жылғы «Never Say Never Again» фильмі. МакКлори кейінгі бейімделулерді бірнеше рет жоспарлаған, бірақ MGM және United Artists компанияларының сот процесінен кейін олар тоқтатылды. «Тандерболл» фильмінің титрлері біршама күрделі. Көптеген Джеймс Бонд фильмдері сияқты, ол «Иан Флемингтің» туындысы деп жарнамаланды. Сценарий авторлары ретінде Ричард Майбаум мен Джон Хопкинс көрсетілді. Бірақ фильм «Джек Уитингхэмнің түпнұсқа сценарийіне негізделген» деп те белгіленді, сондай-ақ «Кевин МакКлори, Джек Уитингхэм және Ян Флемингтің түпнұсқа әңгімесінің негізінде» екені де көрсетілді. Уитингхэмнің жалғыз авторлық сценарийі туралы ақпарат плакаттар мен басқа да жарнамалық материалдардан алынып тасталды.

Thunderball-тан кейінгі

Уиттигем елу жасының аяғында теңізге жүзуді шешті. Ол Олимпиададағы қайық көрмесіне барып, қайық сатып алды; желкендеу туралы алты кітап, және Францияға кетер алдында ескі досы Том Фармилоның қайығында бірнеше күн демалды! 1965 жылдың шілдесінде оның қызы Сильван оның жаңа қайығы "Доманиді" – 38 футтық Атлантик Кетчін – теңізге түсірді, ал сол жылдың соңында Уиттингэм, оның әйелі Марго, ұлы Джонатан және тағы бір экипаж мүшесі Кристофер Смит Ұлыбританиядан Мальтаға сапар шекті, онда олар Марсакслокк портына қарап тұрған вилла салып алған. Алты апталық сапар барысында олар механикалық ақауларға ұшырады және Бискай шығанағын кесіп өтетін күшті дауылға тап болды. Кемедегілер үш күн бойы тек мачталарын қалдырып, дауылдан сақтануға мәжбүр болды, бұл сәттілікпен кемені жағалауға емес, Атлантикалық мұхитына итеріп жіберді. Олар Кристофердің Англияға қайту үшін қайықты тастап кеткен Гибралтарға жөндеуге тоқтады. Мальта билігі кеменің келуі кешіккендіктен алаңдады және оларды іздеуге топтар жіберілді. Ақыры ол Валлетта портына жетті және зейнеткерлікке шығып, Мальтада тұрып, Иан Флемингтің (Иан Флемингтің өмірі) және Олег Пенковскийдің өмірі туралы сценарийлер жазды.

Өлім

Уитингэм 1972 жылдың 3 шілдесінде Мальтадағы Валлетта қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды.