Ринггольд Ларднер: Голливудтық сценарист және «Голливуд ондығы» мүшесі
Ring Lardner Jr.
Ринггольд Ларднер – америкалық сценарист, «Голливуд ондығының» мүшесі. HUAC-қа қатысқандығы үшін қара тізімге алынып, Конгресске бағынбағаны үшін айыпталды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист (1915–2000)
American screenwriter (1915–2000)
Ринггольд Уилмер Ларднер кіші (19 тамыз 1915 – 31 қазан 2000) – американдық сценарист. "Голливуд ондығының" мүшесі болған ол, 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-ші жылдары АҚШ Конгресінің әрекеттерін зерттеу комитеті (HUAC) алдында "жаулысқан" куәгер ретінде сөйлегеннен кейін Голливуд киностудияларының қара тізіміне енгізілді. Нәтижесінде Ларднер Конгрестің беделін түсіруде айыпталды.
Ringgold Wilmer Lardner Jr. (August 19, 1915 – October 31, 2000) was an American screenwriter. A member of the "Hollywood Ten", he was blacklisted by the Hollywood film studios during the late 1940s and 1950s after his appearance as an "unfriendly" witness before the House Un American Activities Committee (HUAC) leading to Lardner being found guilty of contempt of Congress.
Ерте өмір
Чикаго қаласында туған ол Эллис (Аббот) пен журналист және юморист Ринг Ларднердің ұлы, сондай-ақ Джеймс, Джон және Дэвид Ларднердің бауыры болды. Ол Массачусетс штатының Андовер қаласындағы Филлипс академиясында және Принстон университетінде білім алды. Екінші курста ол Мәскеу университетінің Англо-американ институтына қабылданды. Ларднер Нью-Йоркке қайтып келді және 1935 жылы Дэвид О. Селзниктің жаңа кинокомпаниясында жарнама директоры болып жұмысқа тұрудан бұрын Daily Mirror газетінде қысқа мерзім жұмыс істеді. Ларднер 1937 жылы АҚШ Коммунистік партиясына қосылды.
Born in Chicago, he was the son of Ellis (Abbott) and journalist and humorist Ring Lardner and the brother of James, John and David Lardner. He was educated at Phillips Academy in Andover, Massachusetts and Princeton University. In his sophomore year he enrolled at the Anglo American Institute of the University of Moscow. Lardner returned to New York and, in 1935, briefly worked at the Daily Mirror before signing on as publicity director with David O. Selznick's new movie company. Lardner joined the US Communist Party in 1937.
Мансап
Ларднер Голливудқа көшіп, өзінің материалдарын жазуға кіріспес бұрын жарнамашы және сценарийді түзетуші болып жұмыс істеді. Оның жұмыстарының ішінде "Жыл әйелі" (1942) фильмі бар, ол оған және Майкл Канинге "Ең үздік түпнұсқа сценарий" үшін "Оскар" сыйлығын әкелді. Ларднер сондай-ақ "Лора" (1944), "Адамзаттың бауырластығы" (1946), "Мәңгілік Эмбер" (1947) және "М*А*С*Х" (1970) фильмдерінің сценарийлерінде жұмыс істеді. Соңғысы үшін ол "Басқа материал негізінде жазылған ең үздік сценарий" номинациясы бойынша тағы бір "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Ларднер солшыл көзқарастарды ұстанып, 1930 жылдары Испания азамат соғысы кезінде республикалықтарға қаржы жинауға көмектесті. Ол сонымен қатар антифашистік демонстрацияларды ұйымдастыруға қатысты. Оның інісі Джеймс Ларднер Абрахам Линкольн бригадасының құрамында болды және 1938 жылы Испанияда шайқаста қаза тапты. Оның саяси белсенділігі киностудия иелерін наразылыққа түсіргенімен, ол жұмысын жалғастырды және 1947 жылы 20th Century Fox компаниясымен аптасына 2000 долларлық (қазіргі шақта аптасына шамамен ... долларға тең) келісімшартқа отырғанда Голливудтағы ең көп жалақы алатын сценарийшілердің біріне айналды.
Lardner moved to Hollywood where he worked as a publicist and script doctor before going on to write his own material. This included Woman of the Year (1942), a film that won him and Michael Kanin the Best Original Screenplay Academy Award. Lardner also worked on the scripts for the films Laura (1944), Brotherhood of Man (1946), Forever Amber (1947), and M*A*S*H (1970). The script of the latter earned him an Academy Award for Best Screenplay Based on Material from Another Medium. Lardner held strong left wing views, and in the 1930s helped to raise funds for the Republican cause during the Spanish Civil War. He was also involved in organizing anti fascist demonstrations. His brother, James Lardner, was a member of the Abraham Lincoln Brigade, and was killed in action in Spain in 1938. Although his political involvement upset the owners of the film studios, he continued to be employed and in 1947 became one of the highest paid scriptwriters in Hollywood when he signed a contract with 20th Century Fox at $2,000 a week (equivalent to $ a week today).
Қара тізімге енгізу
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Америкалық антикоммунистік қызмет комитеті (HUAC) Голливуд киноиндустриясын тергеуді бастады. 1947 жылдың қыркүйегінде HUAC Голливудта жұмыс істейтін 41 адаммен сұхбат жүргізді. Бұл адамдар өз еріктерімен келіп, «достық куәгерлер» деп аталды. Олар куәліктері барысында коммунизмге көзқарасы жақын деп айыптаған бірнеше адамның есімдерін атады. Ларднер 1947 жылдың 30 қазанында HUAC алдына келді, бірақ Альва Бесси, Герберт Биберман, Альберт Мальц, Адриан Скотт, Далтон Трумбо, Лестер Коул, Эдвард Дмитрик, Сэмюэл Орниц және Джон Говард Лоусон сияқты ол да кез келген сұраққа жауап беруден бас тартты. «Голливуд ондығы» деп белгілі болған олар, АҚШ Конституциясының бірінші түзетуі оларға мұны жасауға құқық береді деп мәлімдеді. HUAC және соттар олармен келіспеді, нәтижесінде барлығы Конгрестің беделін түсіруде айыпты деп танылды. Ларднер 12 айға Денберидегі Федералдық түзету мекемесіне қамауға жіберілді және 1000 доллар айыппұл төледі. Ол 1947 жылдың 28 қазанында Fox компаниясынан босатылған болатын. Голливуд студияларының қара тізіміне енген Ларднер келесі бірнеше жыл бойы «Оуэн Мьюрдің шабыты» (1954) романымен айналысты. 1955 жылдан бастап Ларднер және оның қара тізімге енген әріптесі Ян Маклелан Хантер, псевдонимдермен жұмыс істеп, Англияда тұратын эмигрант америкалық Ханна Вайнштейн продюсері үшін «Робин Гудтың оқиғалары», «Сэр Ланселоттың оқиғалары» және «Буканерлер» телесериалдарының эпизодтарын жазды. Бірнеше жыл бойы продюсермен кездесулерге тек Хантер қатысты, ол саяси қызметіне қарамастан паспорт алуға қол жеткізген еді, ал Ларднердің шетелге саяхаттауы Паспорт бюросы тарапынан «АҚШ-тың мүддесіне қайшы» деп танылды, бұл шектеу 1951 жылдан 1958 жылға дейін сақталды, ол кезде Жоғарғы Сот саяси себептермен паспорттарды ұстап қалуға болмайды деп шешті. Ларднердің қара тізімі продюсер Мартин Рансхофф пен режиссер Норман Джуисон оған «Цинциннатилік бала» (1965) фильмін жазғаны үшін экранда көрсетуге рұхсат берген кезде алынды. Оның кейінгі жұмыстарының ішінде «M*A*S*H» (1970) фильмі бар, ол үшін ол «Ең үздік бейімделген сценарий» номинациясында «Оскар» сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ «The Greatest» (1977) фильмі үшін Билл Ганнның түпнұсқа сценарийін қайта жазды. Оның соңғы киножобасы Роджер Канның «Жаздың жігіттері» кітабының бейімделуі болды. Венгр жазушысы Миклош Вамостың сөзіне сүйенсек, ол Ларднердің өлімінен бұрын бірнеше рет оны қонаққа шақырған, және Ларднер псевдониммен жазған фильм үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алған.
After the Second World War the House Un American Activities Committee (HUAC) began an investigation into the Hollywood motion picture industry. In September 1947, the HUAC interviewed 41 people who were working in Hollywood. These individuals attended voluntarily and became known as "friendly witnesses". During their testimony, they named several people whom they accused of holding views sympathetic to communism. Lardner appeared before the HUAC on October 30, 1947, but like Alvah Bessie, Herbert Biberman, Albert Maltz, Adrian Scott, Dalton Trumbo, Lester Cole, Edward Dmytryk, Samuel Ornitz and John Howard Lawson, he refused to answer any questions. Known as the "Hollywood Ten", they claimed that the First Amendment to the United States Constitution clearly gave them the right to do this. HUAC and the courts during appeals disagreed and all were found guilty of contempt of Congress. Lardner was sentenced to 12 months in the Federal Correctional Institution, Danbury and fined $1,000. He had been dismissed by Fox on October 28, 1947. Blacklisted by the Hollywood studios, Lardner worked for the next couple of years on the novel The Ecstasy of Owen Muir (1954). Beginning in 1955, Lardner and fellow blacklistee Ian McLellan Hunter, working under pseudonyms, wrote episodes of television series, including The Adventures of Robin Hood, The Adventures of Sir Lancelot, and The Buccaneers, for producer Hannah Weinstein, an expatriate American living in England. For several years, meetings there with the producer were attended exclusively by Hunter, who had managed to gain a passport despite his political activities, whereas travel abroad for Lardner was deemed "not in the best interest of the United States" by the Passport Bureau, a restriction lasting from 1951 to 1958, when the Supreme Court ruled that passports could not be denied for political reasons. The blacklist was lifted for Lardner when producer Martin Ransohoff and director Norman Jewison gave him screen credit for writing The Cincinnati Kid (1965). His later work included M*A*S*H (1970), for which he won the Academy Award for Best Adapted Screenplay, and The Greatest (1977), for which he re wrote the original script by Bill Gunn. His final film project was an adaptation of Roger Kahn's book The Boys of Summer. According to Hungarian writer Miklós Vámos—who visited Lardner several times before his death—Lardner won an Academy Award for a movie he wrote under a pseudonym.
Жеке өмір
Ларднер 1937 жылы Дэвид О. Селзниктің хатшысы болған Сильвия Шульманға үйленді. Олардың екі баласы болды – ұл мен қыз, ал 1945 жылы ажырасты. 1946 жылы Лас-Вегаста, Невада штатында Ларднер актриса Фрэнсис Чейниге үйленді және ол 2000 жылы қайтыс болғанға дейін оның әйелі болды. Олардың бір ұлы болды. Чейни бұрын Ларднердің ағасы Дэвидке үйленген, ол 1944 жылы қайтыс болды. Олардың некесінен қыз бен ұл, екі бала дүниеге келді.
Lardner married Silvia Schulman, then David O. Selznick's secretary, in 1937. They had two children, a son and a daughter, and divorced in 1945. In 1946, in Las Vegas, Nevada, Lardner married Frances Chaney, an actress, and they remained wed until his death in 2000. They had one son. Chaney had been married to Lardner's brother, David, until his death in 1944 and had two children, a daughter and a son, from that marriage.
Өлім
Ларднер 2000 жылы 31 қазанда, Хэллоуин түні, Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы пәтерінде рактан қайтыс болды. Ол «Голливудтың ондығының» соңғы тірі қалған мүшесі еді.
Lardner died of cancer on October 31, 2000, Halloween night, in his apartment in Manhattan, New York. He was the last surviving member of the Hollywood Ten.
Теледидарлық құрмет
"The West Wing" сериалының екінші маусымындағы "Біреу жедел жәрдемге барады, біреу түрмеге" атты эпизодта Сэм Сиборн 1950-ші жылдары коммунистік шпионаж жасады деген айыппен әділсіз сотталған адамға кешірім алуға тырысқанда, ФБР агентіне: "Ринг Ларднер қана қатысты. Оған неше жыл қосылады?" дейді. NBC-дің "Studio 60 on the Sunset Strip" бағдарламасының бір эпизодында студияда қарт адам табылған. Оның есімін сұрағанда, ол алдымен "Бесси Биберман", содан кейін "Скотт Трумбо", содан кейін "Коул Ларднер" деп жауап береді. Бұл алты есімнің барлығы Голливудтық "Ондықтардың" фамилиялары. Робин Гуд эпизоды алғаш рет BBC телеарнасында 2007 жылдың 1 желтоқсанында "Ларднердің жүзігі" деген атпен көрсетілді.
In the episode from the second season of The West Wing entitled "Somebody's Going to Emergency, Somebody's Going to Jail", Sam Seaborn, while attempting to gain a pardon for someone whom he believes had been falsely convicted of communist espionage in the 1950s, comments to an FBI agent "Ring Lardner's just died. How many years does he get back?" In an episode of NBC's Studio 60 on the Sunset Strip, an elderly man is discovered in the studio. When asked his name, he replies first "Bessie Bibermann", then "Scott Trumbo", then "Cole Lardner". All six names are last names of members of the Hollywood Ten. The episode of Robin Hood first broadcast by the BBC on December 1, 2007, was called "Lardner's Ring".