Кіріспе

Гүлді өсімдіктер тұқымдасы

Dipterocarpaceae – 16 туысқа және шамамен 695 белгілі түріне жататын, негізінен жазық тропикалық орман ағаштарының тұқымдасы. Олардың таралу аймағы пантропикалық: Оңтүстік Американың солтүгінен Африкаға, Сейшель аралдарына, Үндістанға, Индокитайға, Индонезияға, Малайзияға және Филиппинге дейін. Dipterocarpaceae тұқымдасының ең көп түрлері Борнеода кездеседі. Ірі туыстар: Шорея (196 түр), Хопея (104 түр), Диптерокарпус (70 түр) және Ватика (65 түр). Көптеген түрлер ірі орман ағаштары болып саналады, әдетте 40–70 метр биіктікке жетеді, ал кейбіреулері (Dryobalanops және Shorea туыстарында) 80 метрден де асады.

Бұл тұқымдас түрлері ағаш өнеркәсібінде маңызды рөл атқарады. Кейбір түрлер тым көп кесілуі, кең ауқымды заңсыз ормандарды кесу және қоныстану орталарының өзгеруі салдарынан қазірдің өзінде жойылу қаупіне тап болды. Олар құнды ағаш, хош иісті эфир майлары, бальзам және шайыр береді, сонымен қатар фанера өндірісіне де қолданылады.

Таксономия

Отбасы атауы типтік Dipterocarpus туысынан шыққан, ол грек сөздері δι di "екі", πτερόν pteron "қанат" және καρπός karpós "жеміс" сөздерінен құралған; біріктірілген сөздер осы туысқа жататын ағаштардың екі қанатты жемісін білдіреді, сондай-ақ екіден көп қанатты жемістері бар басқа да туысқан туқымдастар осы отбасыға кіреді.

Қазбаланған буынтұқымдылар

52 миллион жыл бұрын Үндістанның Гуджарат провинциясында табылған, көптеген қазбаланған бунақденелілерді қамтитын кеудегек (амбар) Dipterocarpaceae тұқымдастығынан шыққан шайыр екені анықталды.

Экология

Диптерокарп тұқымдас түрлері мәңгі жасыл немесе жапырақты болуы мүмкін. Таиландта кездесетін түрлер теңіз деңгейінен шамамен 1300 метрге дейін өседі. Таиландта осы тұқымдасқа жататын түрлердің өсетін орталарына төмендік диптерокарп ормандары (0–350 м), өзен жағалаулары, әктас төбелер және жағалау төбелері кіреді. Диптерокарптар Борнеоның төмендік ылғалды ормандарында миллиондаған жылдар бойы үстемдік құрды.

Табиғатты қорғау және климаттың өзгеруі

Оңтүстік-Шығыс Азиядағы басым ағаш түрі ретінде диптерокарптар отбасының сақталу мәртебесіне қатысты кең ауқымды зерттеулер жүргізілді. Олар осы аймақтың туған жер ормандарының негізгі түрлері болып табылады және олардың функциясы мен құрылымы үшін өте маңызды. Панг және авторлар тобының жүргізген зерттеуі климаттың өзгеруі мен жер жабынының Филиппиндегі осы маңызды ағаштар отбасының таралуына тигізетін әсерін қарастырды. Олар 19 түрге қатысты түрлердің таралу модельдерін (SDM) қолданып, қазіргі және болашақ климаттық сценарийлерге, сондай-ақ қазіргі жер жабынына сәйкес болжамдар жасады. Зерттеу нәтижесінде, қазіргі жер жабыны түрлердің таралуын 67%-ға, ал қорғалатын аумақтарда 37%-ға төмендеткені анықталды. Ал климаттың өзгеруі қорғалатын және қорғалмайтын аумақтарда түрлердің таралуын 16-27%-ға азайтты. Климаттың өзгеруі салдарынан тіршілік ортасы өзгергендіктен, түрлердің таралу биіктігі жоғарылады. Олар қорғалатын аумақтарды маңызды түрлердің панасы ретінде жоспарлауды жетілдіру қажеттігіне келіп, SDM-нің осы жоспарлау процесіне енгізілетін болжамдарды ұсыну үшін пайдалы құрал болатынын көрсетті. Shishir және авторлар тобының тағы бір зерттеуі Бангладештегі Пурбачал аймағындағы қорғауға алынған диптерокарп ағашына климаттың өзгеруінің ықтимал әсерін зерттеді. Климат, география және топырақ жағдайлары сияқты тоғыз түрлі экологиялық факторларды қамтитын модельді пайдаланып, екі климаттық сценарийді қарастырды. Зерттеушілер жауын-шашын мен топырақтағы азоттың таралудың ең маңызды детерминанттары екенін анықтады және климаттың өзгеруі салдарынан осы түрге қолайлы ортаның аумағы қазіргі жер көлемімен салыстырғанда 21-28%-ға азаятынын болжады.