Кіріспе

Кениядағы ұлттық парк

Цаво Шығыс ұлттық паркі – Кенияда орналасқан ұлттық парк. Ол 1948 жылдың сәуір айында құрылған және бұрынғы Тару шөлі деп белгілі болған жартылай шөлейтті аймақты қамтиды. Цаво Батыс ұлттық паркімен бірге оның аумағы шамамен 22 000 шаршы километрді құрайды. Цаво өзені ұлттық парктің ішінде батыстан шығысқа қарай ағып өтеді, ол бұрынғы Жағалау провинциясының Таита-Тавета округінде орналасқан.

География

Саво-Ист ұлттық паркі негізінен жалпақ, Галана өзені ағып өтетін құрғақ жазықтармен. Басқа ерекшеліктеріне Ятта платосы және Лугард шарлауығы жатады. Саво-Шығыс ұлттық паркі ішінде Атхи және Саво өзендері қосылып, Атхи Галана Сабаки өзенін құрайды. Парктің көп бөлігі жартылай шөлейтті шалғынды алқаптар мен саванналардан тұрады. Әлемдегі ең ұзын лава ағыны – Ятта платосы, парктің батыс шекарасы бойымен Атхи Галана Сабаки өзенінің үстінен созылады. Оның ұзындығы Оль Доньо Сабук тауынан шыққан лавамен қалыптасқан. Муданда жартасы – қабатты тау жынысынан тұратын, төменгі жағында табиғи тоған құратын су жинағыш. Құрғақ маусымда су ішуге келетін жүздеген піл мен басқа да жабайы жануарларды бақылауға қолайлы орын. Лугард шарлауығы, Фредерик Лугардтың құрметіне аталған, Атхи Галана Сабаки өзеніндегі ақ сулы тасқындардың тізбегі. Аруба бөгеті 1952 жылы Вой өзеніне салынған. Бөгеттен пайда болған су қоймасы көптеген жануарлар мен су құстарын тартады. Саво Батыс ұлттық паркі көбірек таулы және ылғалды, батпақтар, Жипе көлі және Мзима бұлақтары бар. Бұл аймақ құстар мен ірі сүтқоректілерге өте танымал. Сондай-ақ, мұнда қара мүйізді бұғылардың қорығы орналасқан.

Археология және тарих

Тсаво аймағында ерте тас дәуірі мен орта тас дәуіріне жататын археологиялық ескерткіштердің жер бетіндегі табылымдар арқылы тіркелгенімен, 6000 жылдан 1300 жылға дейінгі кезеңде дамыған кейінгі тас дәуірі экономикасының көптеген дәлелдері бар. Зерттеулер көрсеткендей, Галана өзенінің жанында кейінгі тас дәуіріне жататын археологиялық орындар көптеп кездеседі. Осы аймақтардың тұрғындары жабайы жануарларды аулап, балық аулап, үй жануарларын өсірген. Галана өзенінен алшақта судың жетіспеуіне байланысты, Цаво аймағындағы адамдар қоныстануы батысқа қарай жылдамдаған сайын өзен жағалауындағы жерлерге және жартас үңірлеріне шоғырланған. 700 жылға дейін (немесе одан да ертерек) суахили халқы Цаво тұрғындарымен піл сүйегі, мысық терісі және, мүмкін, құлдар үшін сауда жасаған. Цавоны суахилилердің тікелей "жаулап алуына" ешқандай дәлел жоқ. Сауда, көбінесе, суахили жағалауымен және одан туысқандық байланыстар арқылы тауар алмасу арқылы жүзеге асырылған. Суахили дәуірінің ерте кезеңіне жататын археологиялық орындардан сауда тауарларына жататын сиыр қабықтары мен моншақтар табылды. 19 ғасырдағы британдық және неміс саяхатшылары "ника" ("дала" немесе "ішкі аймақ") арқылы саяхаттарында қазір Орма және Вата деп аталатын халықтарды кездестірді және оларды өз мүдделеріне қарсы деп қарады. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында британдықтар Кенияның ішкі аймақтарын жаулап алуға күш салды және 1898 жылы Цаво арқылы темір жол салды. Джон Генри Паттерсон басқарған құрылыс бригадасын екі адам жегіш қорқытты, олар ақырында оларды атып өлтірді, бірақ олар 135 үнді және жергілікті жұмысшыны өлтірді. Ақырында темір жол Виктория көліндегі Кисуму қаласына дейін салынды. Цаво 1948 жылға дейін Орма малшыларының және Вата аңшы-жинақшыларының отаны болып қала берді, содан кейін ұлттық паркі болып жарияланды. Осы кезде Орма халқы малдарымен бірге қуылды, ал Вата халқының түпкілікті тұрғындары Вой және Мтито Андейге, сондай-ақ жақын орналасқан Тайта тауларына мәжбүрлі түрде көшірілді. 1963 жылы Кения тәуелсіздік алғаннан кейін паркте аң аулауға тыйым салынды және Цаво басқаруы ақырында Кенияның жабайы табиғатты қорғау қызметіне берілді.

Жабайы табиғат

Цаво-Ист ұлттық паркі әлемдегі биологиялық әртүрліліктің маңызды орталықтарының бірі саналады және көптеген жануарларға өзгеріссіз қоныс екендігімен көзге түседі.

Құстар

Бұл аймақта 500-ден астам құс түрі тіркелген, оның ішінде страустар, қызылқарлыштар, бүркіттер, майлы құстар, тоқымашы құстар, балықшылдар, мүйізқұстар, хатшы құстар және тұзбас құстар.

Қауіптер

2001 және 2006 жылдар аралығында Амбосели-Цаво экожүйесінде 100-ден астам арыстан, піл және басқа да жабайы жануарлар өлтірілді. Көбінесе оларды жас жігіттер найзалап өлтірген. Бұл браконьерлер көбінесе қатаң жазаға тартылмайды. Ал қылмыскерлерді ұстаған аңшылар керісінше, қоғам тарапынан жазаланады.