Кіріспе

2010 жылдан 2012 жылға дейін Германия Президенті Кристиан Вильгельм Вальтер Вульф (; 19 маусым 1959 жылы туған) – 2010 жылдан 2012 жылға дейін Германия Президенті қызметін атқарған неміс саясаткері және заңгері, қазір зейнеткерлікте. Христиан-демократиялық одақтың (ХДС) мүшесі, ол 2003 жылдан 2010 жылға дейін Төменгі Саксония штатының премьер-министрі қызметін атқарды. 30 маусым 2010 жылы өткен президенттік сайлауда ол оппозициялық кандидат Жоахим Гауктан жеңіске жетіп, дереу қызметке кірісті, бірақ 2 шілдеде ғана ант берді. 51 жасында ол Германияның ең жас президенті атанды. 17 ақпан 2012 жылы Вульф Германия Президенті лауазымынан кетті, себебі Төменгі Саксонияның премьер-министрі қызметін атқарған кезіндегі сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптаулар бойынша қудалану қаупі туды. 2014 жылы Ганновер аймақтық соты оны барлық сыбайлас жемқорлық айыптарынан ақтатты.

Ерте өмір және білім

Уулф Оснабрюк қаласында дүниеге келген және католик дінін ұстанады. Ол Генрих Любкеден (1959–1969) бері Германия президенті лауазымын атқарган алғашқы католик және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін туған алғашқы президент болды. Әкесі отбасын тастап кеткендіктен, ол анасымен өсті. Жасөспірім шағында анасы көптеген склерозға шалдыққаннан кейін кіші қарындасын күтуге жауапкершілік алды. Оснабрюктегі Эрнст Мориц Арндт гимназиясында Abitur емтиханын аяқтағаннан кейін, Уулф Оснабрюк университетінде экономика мамандығымен заңгерлік білімін дамытты. 1975 жылы Германияның Христиандық-демократиялық одағына қосылды. 1987 және 1990 жылдары заң бойынша бірінші және екінші мемлекеттік емтихандарды сәтті тапсырды және содан бері адвокат ретінде жұмыс істеп келеді.

Саяси мансап

1975 жылдан бері Вулф ХДС мүшесі. 1978-1980 жылдары ол Христиан-демократтармен байланысты саяси жоғары мектеп оқушылары ұйымы – «Шиллерюнионның» федералды төрағасы болды. 1979-1983 жылдары «Жас одақтың» атқару комитетінде болды және 1983 жылы Төменгі Саксонияда оның төрағасы болды. Бірақ ол заң білімін алу үшін кеңестен кетуге шешім қабылдады, оны 1986 жылы аяқтады. Сол жылы ол туған қаласында қалалық кеңес депутаты болып сайланды. 1984 жылдан бастап ол ХДС-тің Төменгі Саксония штатының партия кеңесінде отырды, 1994 жылдан 2008 жылға дейін оның төрағасы қызметін атқарды. Христиан-демократтар 1994 жылғы парламент сайлауы алдында Вулфты штаттың Премьер-министріне кандидат етіп ұсынды. Алайда, танымал Герхард Шрёдер Төменгі Саксония заң шығарушы жиналысында абсолютті көпшілік дауысқа ие болды, ал Вулф басқаратын штаттық ХДС ең нашар нәтижелердің бірін көрсетті, бұл кейбір сарапшыларды провинциялық партияның жас және тәжірибесіз кандидатты Премьер-министрлікке ұсынғанының дұрыстығына күдік тудырды. Төрт жыл оппозицияда болғаннан кейін, 1998 жылғы заң шығарушы жиналысқа сайлау Вулфқа Министр-президент болуға тағы бір мүмкіндік берді. Шындығында, канцлер Хельмут Коль басқаратын федералды Христиан-демократтар партиясы Вулфқа үміт артты – Вулфтың жеңісі Шрёдердің социал-демократтардан канцлерлікке кандидат болуына кедергі келтірмек еді. Алайда, 1998 жылғы федералды сайлауда канцлерлікке кандидат болуына қолдау көрсетілген Шрёдер күшейтілген көпшілікпен билікке оралды, бұл Вулфты оппозицияның штаттық басшысы ретінде тағы бес жыл қызмет етуге қалдырды. Шрёдер 1998 жылғы федералды сайлауда жеңіске жетіп, Министр-президент лауазымын өзінің ізбасары, ішкі істер министрі Герхард Глоговскиге тапсырды. Бірақ ол көп ұзамай TUI компаниясы төлеген тегін саяхаттарға қатысты дауға ұшырады және оның орнын жас парламенттік көшбасшы Зигмар Габриэль басты. 1999 жылғы даудан және Шрёдердің федералды кабинетіне наразылықтың күшеюінен Христиан-демократтардың рейтингісі жоғарылады және 2003 жылғы парламент сайлауында билікке таласушыға айналды. Вулф 1998 жылдың 7 қарашасынан бастап ХДС партиясының федералды деңгейдегі төрт төрағасының бірі болды және 2003 жылдан кейін Конрад Аденауэр қорының басқарма мүшесі болды.

2003 жылғы сайлау

Төменгі Саксония білім беру және коммуналдық қызметтерді одан да қысқарту туралы жариялағаннан кейін 2003 жылғы сайлау науқаны үшін жағдай жасалды. Вулф сайлауда жеңіске үміткер ретінде қатысып, негізінен қаржылық шектеулер және құқық қорғау және білім беру салаларында нақты реформалар жүргізу платформасымен үгіт жүргізді. Екі мәселе де екі ірі партияның тағдырын өзгертетін сайлаудың шешуші факторы болды. 1990 жылғы Шрёдердің жеңісінен бері саяси аренадан тыс қалған Христиан-демократтар партиясы мемлекеттік парламентте абсолютті көпшілікпен қайта билікке оралды, дауыстардың 48,3% жинады. Вулф 2003 жылдың 4 наурызында оңшыл Христиан-демократтар мен либералды Азат демократтар партиясы (FDP) арасындағы коалицияның басшысы ретінде Министр-президент қызметіне ант берді.

Саясат

Төменгі Саксонияның премьер-министрі ретінде Вульф көптеген реформаларды жүргізді, оның ішінде штаттың бастауыш білім беру жүйесін қайта құру және полиция қызметкерлерінің көшедегі патрульдеуін күшейту. Вульф қызметке келген кезде Төменгі Саксония ұзақ жылдар бойы мемлекеттік дефициттен туындаған ауыр бюджеттік дағдарысқа тап болды. Саяси қарсылыққа қарамастан, мемлекеттік шығындарды қысқартуға қатысты ауыр шаралар қабылданды және іске асырылды. Бұл шараларға университеттерді қаржыландыруды және соқырларға берілетін жәрдемақыны қысқарту кірді. Басқа да саясаттар әкімшілік реформаға (әсіресе кейбір аудандық әкімшілік органдарды таратуға) қатысты. Бюджеттік мәселелер Вульфтың саясатын әлсіз қысыммен болса да, көлеңкелеуді жалғастырды. Көптеген шаралар әлі де даулы болып қала береді. 2005 жылғы федералды сайлау алдында Вульф федералды канцлерлікке үміткер ретінде талқыланды. 2005 жылғы көктемде өткізілген сауалнамада барлық респонденттердің 28 пайызы Вульфты Христиандық-демократиялық партияның канцлерлікке кандидат ретінде таңдаған. Вульф 2003 жылдың басында ғана Төменгі Саксонияның премьер-министрі қызметін бастағандықтан, мұндай болжамдарды көбінесе жоққа шығарды. Бұл болжамдар 2004 жылғы желтоқсанда Дюссельдорфта өткен Христиандық-демократиялық партияның федералдық съезінен кейін күшейді, онда Вульф федералдық партияның орынбасары болып қайта сайланды және оны делегаттардың шамамен 86 пайызы қолдады. Алайда, 2005 жылы Бундестагтың мерзімінен бұрын таратылуы және одан кейін канцлер Ангела Меркельдің сайлануы Вульфтың болашағына қатысты осы кездегі болжамдарға нүкте қойды. ХДС-ның канцлерлікке кандидаттығына Вульфтың үміткерлігі христиандық-демократтардың арасындағы солтүстік аймақтан шыққан және либералды көзқарастарды ұстанатын сайлаушыларға ұнайтын сияқты көрінді. Типтік консерватордың қалыпынан шығып, ол реформалардың баяулығына және Германиядағы жоғары жұмыссыздық деңгейіне наразы болған сайлаушыларды өз жағына тарта алды. Шындығында, ол Төменгі Саксонияның шегінен тыс жерде танымалдылығын арттыруға ұмтылды, әсіресе телешоуларда жиі пайда болып, ұлттық газеттерге сұхбат берді. Сонымен қатар, Вульф неміс тілінің реформасы, медициналық сақтандыру және әлеуметтік қамсыздандыру реформасы, сондай-ақ Германияның федералды конституциясын (Grundgesetz) жаңғырту сияқты кең ауқымды мәселелер бойынша да беделді фигура ретінде танылды. Ол Германия конституциясын жаңғырту мәселесінде Христиандық-демократиялық және Социал-демократиялық партиялар арасындағы келісімді сынға алды, оның пікірінше, штаттарға (Länder) өз істерін шешуге жеткілікті өкілеттік берілмеген. Вульф сонымен қатар ядролық энергияға қатысты консервативті ұстанымды ұстанды, Германияның ядролық реакторларын тоқтату мерзімін ұзартуды жақтады. Сөйлеген сөзінде Вульф эвтаназияға қарсылығын білдіріп, рухани құндылықтардың төмендеуіне қатысты ескертті. Бұл 2008 жылғы штаттық және одан да маңыздысы, 2009 жылғы федералды сайлау үшін құндылықтарға негізделген бағдарламаны қалыптастыруға жасалған алғашқы қадам ретінде қарастырылды. Осы орайда, канцлер Меркельдің 2005 жылғы федералды сайлау кампаниясы кезінде эмоционалдық жылудың жетіспеуіне байланысты қатты сынға ұшырағанын атап өту қажет, бұл Христиандық-демократтар үшін күтілгеннен нашар нәтижеге әкелді. 2006 жылғы 8 қаңтарда Вульф Төменгі Саксония жаңа үлгіні бекіткен алғашқы штат екенін мәлімдеді, оған сәйкес, егер жұмыс берушілер тиісті қызметкерді ұзақ мерзімге жұмысқа алуға дайын болса, мемлекет уақытша төмен жалақыға жалақының бір бөлігін төлейді. Бұл пилоттық жобаның мақсаты - Германиядағы жалақының жоғары деңгейіне қарамастан, жаңа жұмыс орындарын қолжетімді ету еді.

Вулф пен 2005 жылғы федералды сайлау

Төменгі Саксониядағы қалың жұртшылық арасындағы танымалдылығы мен федералдық сауалнамалардағы көрсеткіштерінің арқасында Вульф канцлер лауазымына үміткер деп есептелді. 23 мамырдағы федералды сайлаудың 2005 жылдың қыркүйегіне ауыстырылуы туралы жарияланғаннан кейін, Вульф христиан-демократтар партиясынан канцлерлікке ұсынылмайтынын мәлімдеді, әсіресе ол Төменгі Саксонияның премьер-министрі қызметіндегі алғашқы мерзімін аяқтамаған еді. Оның орнына Вульф ХДС партиясының және парламенттік фракция жетекшісі Ангела Меркельді қолдайтынын жариялады. Жаңа үкіметте Вульфқа федералды саясатқа қатысты қызмет тағайындалатыны туралы болжамдар болғанымен, ол Төменгі Саксонияның премьер-министрі лауазымында қалды.

Германия Президенті

2010 жылғы 30 маусымда Вульф Хорст Кёлердің 2010 жылғы 31 мамырда отставкаға кеткенінен кейін Германия президенті болып сайланды. Ол Федералдық конвенттің үшінші дауыс беруінде 1242 дауыстан 625-ін жеңіп алды. 51 жасында Вульф Германияның ең жас президенті болды. 2010 жылғы президенттік сайлауда Германия президенті лауазымына Вульфтің кандидатурасын 2010 жылғы 3 маусым күні кешке CDU, FDP және CSU партияларының басшылары Ангела Меркель, Гуидо Вестервелле және Хорст Зеехофер ресми түрде бекітті. 2011 жылдың тамызында президент Вульф экономистер конференциясын еуро туралы сөз сөйлеп ашты. Ол еуроны тұрақтандыру жоспарын "құқықтық және саяси тұрғыдан күмәнді" деп бағалап, қарызы көп еуроаймақ елдерінің облигацияларын сатып алудың екінші кезеңіне кіріскен Еуропалық Орталық Банктің (ЕОБ) іс-әрекетін сынға алды.

Айыптау, отставка және ақырғы ақталу

2011 жылдың желтоқсанында неміс БАҚ-ы Вулфтың 2010 жылдың ақпан айында Төменгі Саксонияның премьер-министрі ретінде бірқатар бай бизнесмендермен байланыстарын зерттеу кезінде Төменгі Саксония парламентін жаңылыстырғаны туралы хабарлады. Атап айтқанда, үй сатып алуға қатысты бірнеше сұрақ туды, он үшін Вулф өзінің достасы болған кәсіпкер отбасынан қарыз алды. Осы орайда Вулф скандал жарияланбас бұрын БАҚ-тың жарияланымдарына әсер етуге тырысты. Вулфтың түрлі кәсіпкерлермен, оның ішінде отбасысымен бірге жеке демалыстарын өткізуіне қатысты қосымша тергеулер жүргізілді. Бұл демалыстарға кім төлегені белгісіз болғандықтан, Вулф кейіннен жақын туыстыққа және адал емес мінез-құлыққа қатысты айыптауларға ұшырады. 2012 жылдың 16 ақпанында Ганновердегі округтік прокуратура оның иммунитетін алып тастау туралы өтініш білдіргеннен кейін, Вулф ертесі күні Германия президенті лауазымынан кетті. 2014 жылдың 27 ақпанында, отставкаға кеткеннен екі жыл өткен соң, Вулф Ганновер облыстық сотында барлық сыбайлас жемқорлық айыптарынан босатылды. Сондай-ақ Жапонияның бұрынғы премьер-министрі Синдзо Абэнің (2022) қатысуымен, Украина президенті Владимир Зеленскийдің (2019) және Түркия президенті Режеп Тайип Ердоғанның (2023) іс-шаралары да өткізілді. 2016 жылы Вулф Эссен-Дуйсбург университетінің NRW басқару мектебінде саяси басқару бойынша Меркатор қонақ профессоры атанды. Ол университетте семинарлар мен лекциялар оқыды. 2017 жылдың тамызында Вулфтың түрік сәндегі компаниясы Yargici-дің Германиядағы филиалының кеңесшісі ретінде жұмыс істейтіні белгілі болды.

Жеке өмір

Кристиан Вульф өзінің бірінші әйелі, заңгер Кристиан Вогтпен (1961 жылы туған) 1983 жылы Оснабрюк қаласында, екеуі де заң студенттері болып оқып жүргенде танысты. Олар 1988 жылдың наурыз айында үйленді және Анналена (1993 жылы туған) деген қызы бар. 2006 жылдың маусым айында Вульф ажырасу жариялады. Содан кейін Вульф 2008 жылдың 21 наурызында Ганновер қаласының жанындағы Херренхаузен сарайында өткен салтанатта Бетина Кёрнерге (1973 жылы Ганноверде туған) үйленді. Оның бұрынғы қарым-қатынасынан Леандер Балтазар (2003 жылы туған) деген ұлы бар. 2008 жылдың 12 мамырында олардың бірінші ортақ баласы, ұлдары Линус дүниеге келді. 2015 жылдың наурыз айында ажырасу процесі басталды, бірақ екі айдан кейін қайтадан татуласты. 2018 жылы олар екінші рет ажырасты.