Виннипег Мус: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Манитоба Моуз – Канаданың Манитоба провинциясының Виннипег қаласындағы кәсіби хоккей командасы. Команда өз үй ойындарын Canada Life Centre аренасында өткізеді, бұл арена аналық клубы – Ұлттық хоккей лигасының (NHL) «Виннипег Джетс» командасының да үй аренасы. Франшиза 1994 жылы «Миннесота Муз» деген атпен құрылған, сол кезде Халықаралық хоккей лигасында (IHL) ойнаған. «Муз» командасы Виннипегтегі алғашқы кезеңінде он бес маусым ойнады – IHL-де бесеу (1996–2001) және AHL-де он (2001–2011). Одан кейін төрт маусым Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясының Сент-Джонс қаласында (2011–2015) «Сент-Джонс АйсКепс» деген атпен ойнады. Команда 2015–16 маусымы алдында Виннипегке қайта оралды.

Халықаралық хоккей лигасы (1996-2001)

1996 жылы алғашқы Виннипег Джетс франшизасының Финикске кетуінен кейін, жергілікті кәсіпкерлер тобы, оның ішінде Марк Чипман, IHL-дің Миннесота Муз командасын сатып алды. Команда Виннипег аренасына жаңа арендатор әкелу және қаладағы кәсіби хоккейді сақтап қалу үшін Виннипегке көшірілді. Команданың Виннипегтегі алғашқы маусымы сәтсіз аяқталды. Монреаль Канадиенс клубының бұрынғы бас жаттықтырушысы Жан Перрон, Франк Серратордың орнына бас жаттықтырушы және бас менеджер болып тағайындалды. Перрон басқарған кезде Моуз 50 ойынның тек 16-сын жеңді, ал 1997 жылдың 4 қаңтарында ол екі лауазымынан да босатылды. Жұмыстан босатылғаннан кейін Перрон команда иелеріне, БАҚ-қа және ойыншыларға, тіпті команда капитаны Рэнди Гилхенге жеке шабуыл жасады. Перрон ұйымға қарсы сот процесін бастаумен қорқытты, бірақ ешқандай талап арыз берілген жоқ. Ассистент-жаттықтырушы Рэнди Карлайл маусымның қалған бөлігінде уақытша бас жаттықтырушы болып, команданы маусымның соңғы 32 ойынында жеңіске жеткізді, бірақ плей-оффқа ілігу үшін бұл жеткіліксіз болды. Карлайл IHL-дегі команданың соңғы төрт маусымында бас жаттықтырушы және бас менеджер болып қызмет етті. Моуз тұрақты маусымда орташа табысқа жетті және үш рет Тернер кубогы плей-оффына қатысып, екінші раундқа дейін жетті. Карлайл 1998–99 маусымда лиганың «Жылдың бас менеджері» атанды. Моуз IHL-де ойнаған кезде тәуелсіз клуб болып қалып, NHL командасымен серіктесуден бас тартты. Смил кеткеннен кейін Карлайл 2004–05 маусымда бас жаттықтырушы болып қайта келді. Бұл ұйым үшін үлкен өзгерістер мен жаңа жетістіктерге толы маусым болды. True North Sports & Entertainment иелігіндегі Манитоба Моуз хоккей клубы, ескі Виннипег аренасындағы соңғы ойынын өткізіп, жаңа MTS орталығына (кейін Bell MTS Place және қазір Canada Life Centre деп аталды) көшті. Моуз команда тарихында алғаш рет конференция финалына дейін жетті, бірақ бұрынғы IHL қарсыласы Чикаго Вулвз командасы оларды төрт ойында жеңіп шықты. Арниел Луис А. Р. Пьеридің естелік сыйлығымен марапатталды, ал бас менеджер Крейг Хейзингер Джеймс С. Хендидің естелік сыйлығын жеңіп алған Моуз кеңсесінің екінші қызметкері болды. Арниел 2010 жылы Колумбус Блю Джекетс клубының жаңа бас жаттықтырушысы болып тағайындалғанда, алты жыл ішінде NHL-ге көтерілген үшінші Моуз жаттықтырушысы болды. Айырықша жағдай, Арниелді Колумбуста алмастырған Клод Ноэль оның орнын басты. Сол маусымда Кейннің келісім шарты жаңартылмады, ал оның #12 футболкасы 2011 жылдың 12 ақпанында Майк Кейнге арналған кеште зейінге алынды. 2011 жылғы плей-оффта Моуз бірінші раундта Эри көліндегі Монстерс клубынан үш ойынға қалып қойды, бірақ жеңіске жетті. Екінші раундта олар тағы да үш ойынға қалып қойды, бұл жолы Гамильтон Булдогс клубынан, және жетінші ойынға күштеп оралды. Алайда, Булдогс АХЛ тарихындағы ең ұзақ 7-ші ойында үш еселенген қосымша уақытта 2–1 есебімен жеңіске жетті. AHL-дегі алғашқы кезеңінде Моуз лиганың ең табысты клубтарының бірі болды. Үй ойындарына қатысушылардың саны лигадағы ең жақсылардың қатарында болды, оның ішінде 2010–2011 маусымда ойынға орташа есеппен 8 404 адам келді. Ұйым ойыншылар арасында да танымал болды, өйткені Моуз «НХЛ клубы сияқты басқарылатын репутацияға ие болды». Лига президенті және бас директоры Дэвид Эндрюс Моузды «АХЛ-дің флагмандық клубы» деп атады.

Following the departure of the original Winnipeg Jets franchise to Phoenix in 1996, a group of local businessmen, including Mark Chipman, purchased the Minnesota Moose of the IHL. The team was relocated to Winnipeg to provide a new tenant for the Winnipeg Arena and keep professional hockey in the city. The team's first season in Winnipeg was a disaster. Former Montreal Canadiens coach Jean Perron was brought in to replace Frank Serratore as head coach and general manager. The Moose won only 16 of 50 games under Perron before he was fired from both positions on January 4, 1997. Upon his dismissal, Perron lashed out at team ownership, the media, and the players, including a personal attack on team captain Randy Gilhen. Perron threatened legal action against the organization though no lawsuit was ever filed. Assistant coach Randy Carlyle took over as interim head coach for the remainder of the season and led the team to a winning record in their final 32 games of the season, but it was not enough to qualify for the playoffs. Carlyle served as the head coach and general manager for team's final four seasons in the IHL. The Moose had moderate regular season success and qualified for the Turner Cup playoffs three times, making it as far as the second round. Carlyle was named the league's General Manager of the Year for the 1998–99 season. The Moose remained an independent club while playing in the IHL, electing not to affiliate with an NHL team. Following the departure of Smyl, Carlyle returned as head coach for the 2004–05 season. It was a season of big changes and new heights of success for the organization. The Manitoba Moose Hockey Club, now owned by True North Sports & Entertainment, played its final game at the old Winnipeg Arena and moved into the brand new MTS Centre (since renamed Bell MTS Place and now Canada Life Centre). The Moose advanced as far as the conference final for the first time in team history but were swept in four games by their old IHL rivals, the Chicago Wolves. Arniel was awarded the Louis A. R. Pieri Memorial Award as the AHL Coach of the Year, while general manager Craig Heisinger became the second member of the Moose front office staff to win the James C. Hendy Memorial Award. Arniel became the third Moose coach in six years to make the jump to the NHL when he was hired by the Columbus Blue Jackets as their new head coach in 2010. Ironically, Arniel was replaced by the person he replaced in Columbus, Claude Noël. During the same off season, Keane's contract was not renewed and his #12 jersey was later retired on Mike Keane Tribute Night, February 12, 2011. During the 2011 playoffs, the Moose came back from a three games to one deficit to the Lake Erie Monsters in the first round to advance. They fell behind three games to one again in round two, this time to the Hamilton Bulldogs, and came back to force a seventh game. However, the Bulldogs took the series with a 2–1 win in triple overtime in the longest Game 7 in AHL history. During their first tenure in the AHL, the Moose were one of the league's most successful franchises. Home game attendance was consistently among the best in the league, including an average of 8,404 per game during the 2010–2011 season. The organization was also popular with the players, as the Moose "had the reputation of being run like an NHL club". League president and CEO David Andrews called the Moose "a flagship franchise for the AHL".

20112015: Сент-Джонның IceCaps

2011 жылдың 31 мамырында Марк Чипман True North Sports and Entertainment компаниясының НХЛ-дің «Атланта Трэшерс» командасын сатып алғанын жариялады, мақсаты команданы 2011–12 маусымында Виннипегке көшіру болатын. Қалаға НХЛ хоккейінің қайта оралуы ұйымды АХЛ франшизасы үшін жаңа үй табуға түрткі болды. Ньюфаундленд пен Лабрадордың бұрынғы премьер-министрі Дэнни Уильямспен команданы Сент-Джонс, Ньюфаундленд және Лабрадорға көшіру туралы келісімге жылдам қол қойылды және AHL Басқару кеңесі оны тез мақұлдады. Ньюфаундлендтегі гигант жануарларға қатысты қазалы жол апаттарының тарихы ескеріліп, «Moose» бренді тоқтатылды; оның орнына команданың аты «St. John's IceCaps» деп өзгертілді. Содан кейін «IceCaps» «Winnipeg Jets» командасының жаңа АХЛ филиалы атанды, бұл АХЛ командасының «Vancouver Canucks» командасымен он жылдық қарым-қатынасын аяқтады. Франшизаның табысы Сент-Джонста жалғасты. «Mile One Centre» аренасына көп көрермен жиналды; «IceCaps» 2011 және 2014 жылдар аралығында 120 ойынға созылған лига тарихындағы екінші ең ұзақ үзіліссіз сатылымды көрсетті. 2011–12 жылы «IceCaps» өз дивизионында жеңіске жетіп, конференция финалына дейін жол тартты. 2013–14 жылы «IceCaps» франшиза тарихында екінші рет Кальдер Кубогының финалына өтті, бірақ бес ойыннан кейін «Texas Stars» командасына есе жіберді.

2015 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Манитобаға оралу

2014 жылдың қаңтарында True North Sports and Entertainment AHL франшизасын Виннипегке жақындату ниеттерін растады, ал таңдаулы бағыт ретінде Онтарио штатындағы Thunder Bay қаласы қарастырылды. Уильямс тобымен жасалған келісім 2016 жылға дейін ұзартылғанымен, екі тарап келісімді тоқтатты, себебі Уильямс Монреаль Канадиенс клубының AHL филиалы – «Хамильтон Буллдогс» командасын 2015–16 маусымда Сент-Джонс қаласына әкелу туралы келісімге келді. «IceCaps» сауда белгілері Уильямс тобында қалды және жаңа франшизаға берілді. Thunder Bay қаласында жаңа арена салынып болмағандықтан, True North Sports and Entertainment AHL франшизасы 2015–16 маусымда Виннипегке оралды және қайтадан «Манитоба Моуз» хоккей клубы аталды. Бұрынғы логотипке шағын өзгерістер енгізілді, сондай-ақ «Джетс» командасының түстеріне ұқсас жаңа түстер схемасы ұсынылды. 2009 жылдан бері франшизада жұмыс істеп келген Кит МакКэмбридж бас бапкер лауазымында қалды. Манитобада өткізілген бір маусымнан соң және екінші маусымда плей-оффқа қатыса алмағаннан кейін МакКэмбридж клубтан босатылды, ал оның орнына «Джетс» командасының көмекші бапкері Паскаль Винсент тағайындалды. Винсенттің басшылығымен «Моуз» командасы алғашқы маусымда плей-оффқа қатыса алмады, бірақ 2017–18 маусымда көрсеткен жақсы нәтижелері арқасында қайтадан плей-оффқа ілікті. Винсент AHL үздік бапкері сыйлығы – Луи А. Р. Пьеридің ескерткіш сыйлығымен марапатталды, ал Сами Нику мен Мейсон Апплтон да маңызды жүлделерді жеңіп алды. Винсент 2020–21 маусымы қысқартылғаннан кейін бас бапкер лауазымынан кетті, ал оның орнына бұрынғы көмекші бапкер Марк Моррисон тағайындалды, ол 2011 жылдан 2017 жылға дейін командадағы көмекші бапкер болып жұмыс істеген.

Логотиптер мен киім үлгілері

Қазіргі Манитоба Моустың формалары Виннипег Джеттерінің формаларына ұқсас, олардың түстері полярлық түн көгі, авиатор көгі, күміс және ақ. Дегенмен, Джетстерден өзгеше, Моуз AHL ережелеріне сәйкес үйіндегі ойындарда ақ форма киеді.

Талисман

Мик Э. Мус 1996 жылы «Манитоба Мус» командасының талисманы ретінде алғаш рет пайда болды. 2011 жылы «Виннипег Джетс» командасы оны АХЛ лигасынан «қайтарды», ал «Мус» командасы Сент-Джон қаласына кеткеннен кейін ол олардың талисманы болды. 2015 жылдан бері ол екі команданың да ресми талисманы болып табылады. Хоккей ойындарынан басқа, Мик Э. Мус әр жылы түрлі қоғамдық шараларда шамамен 100 рет қатысады.

Медиа

680 CJOB радиода таңдамал Moose ойындарын эфирге береді және барлық ойындарды интернетте тікелей эфирде ұсынады. Дэниел Финк – команданың хоккей коммуникацияларының менеджері және ойынды тікелей баяндаушы. Финк 2019 жылы Митч Пикоктан (2015–2019) эстафета алып, Moose ойындарын баяндауды бастады. TSN Radio 1290 (CFRW) 2015 жылдан 2020 жылға дейін хабар тарату құқығын иеленді. CJOB бұрын 1996 жылдан 2011 жылға дейін радио хабарларын тарату құқығын иеленді, осы жылдары Келли Мур (1996–2006) және Брайан Мунц (2006–2011) ойынды тікелей баяндаушылар болды. CKY TV бұрын 1996 жылдан 1999 жылға дейін таңдамал Moose ойындарын көрсетті, ал A Channel 2000–2001 маусымда таңдамал ойындарды эфирге шығарды. 2022 жылғы Кальдер кубогы плей-оффында үйдегі плей-офф ойындары TSN телеарнасында көрсетілді.

Өткізу орны

Манитоба Моуз өз үй ойындарын Канада Өмір орталығында (бұрынғы MTS орталығы және Bell MTS Place) өткізеді, оны Виннипег Джетс клубымен бөліседі. Қазіргі таңда AHL лигасындағы екі клубтың (екіншісі – Калгари Ренглерс) бірі ретінде, олар үй аренасын NHL-дің бас клубымен бірге пайдаланады. Арена хоккейге арналған 15 321 орынға ие болса да, көптеген Моуз ойындары үшін тек төменгі бөлігі (8 812 орынға шақталған) ғана ашық болады. Жатығулар мен жаттығу сессиялары әдетте Bell MTS Iceplex мұз сарайында өтеді. Моуз командасы 2021 жылдың наурыз айынан мамыр айына дейін Iceplex-ке уақытша көшірілді, себебі COVID-19 пандемиясының қағидалары үй аренасын бірнеше клубты қабылдауға жарамсыз еткен еді. Бұрын команда 2004 жылдың қараша айында Канада Өмір орталығы ашылғанға дейін Виннипег Аренасында ойнаған.

Маусымдық нәтижелер

Тұрақты маусымПлей-оффМаусымЖеңісҰтысТеңОТЛСОЛҰпайларСоғылғанГолдарҚорғалғанОрынЖылАлдын ала1-ші раунд2-ші раунд3-ші раундФинал1996–97823240—10— 742623005-ші, Midwest1997 —Қатыспады1997–98823936— 7— 852692544-ші, Northwest1998 —Ұ, 0–3, CHI ———1998–99824721—14—1082692362-ші, Midwest1999 —Ж, 2–0, MIL Ұ, 0–3, CHI ——1999–00823731—14— 882272375-ші, West2000 —Ұ, 0–2, LB ———2000–01823931—12— 902222303-ші, West2001 —Ж, 4–3, HOU Ұ, 2–4, CHI —2001–02803933 4 4— 862702604-ші, Canadian2002 Ж, 2–1, WORҰ, 1–3, BRI ———2002–03803733 8 2— 842292282-ші, Canadian2003 Ж, 2–1, POR Ж, 3–1, PRO Ұ, 3–4, HAM ——2003–0480323511 2— 772142326-шы, North2004 Қатыспады2004–05804426— 7 3 982432103-ші, North2005 —Ж, 4–1, STJ Ж, 4–1, RCH Ұ, 0–4, CHI —2005–06804424— 7 51002432173-ші, North2006 —Ж, 4–2, SYR Ұ, 3–4, GR ——2006–07804523— 7 51022322011-ші, North2007 —Ж, 4–3, GR Ұ, 2–4, HAM ——2007–08804627— 3 4992361973-ші, North2008 —Ұ, 2–4, SYR ———2008–09805023— 1 61072301771-ші, League2009 —Ж, 4–2, TOR Ж, 4–0, GR Ж, 4–2, HOU Ұ, 2–4, HER2009–10804033— 5 2872042324-ші North2010 —Ұ, 2–4, HAM — — —2010–11804330— 1 6 932202103-ші, North2011 —Ж, 4–3, LEM Ұ, 3–4, HAM — — 2011–2015St. John's IceCaps ретінде ойнады2015–16 76 26 41 — 4 5 61 180 250 7-ші, Central2016 —Қатыспады2016–17 76 29 37 — 5 5 68 197 242 7-ші, Central2017 —Қатыспады2017–18 76 42 26 — 4 4 92 253 198 3-ші, Central2018 —Ж, 3–2, GR Ұ, 0–4, RFD — —2018–19 76 39 30 — 5 2 85 197 219 5-ші, Central2019 —Қатыспады2019–20 61 27 33 — 1 0 55 160 190 8-ші, Central 2020 —COVID-19 пандемиясының салдарынан маусым тоқтатылды2020–21 36 18 13 — 3 2 41 109 102 2-ші, Canadian 2021 —Плей-офф өткізілмеді2021–22 72 41 24 — 5 2 89 228 204 2-ші, Central2022 БАЙ, Ұ, 2–3, MIL — — — 2022–23 72 37 25 — 6 4 84 227 226 3-ші, Central2023 БАЙ, Ұ, 2–3, MIL — — — 2023–24 72 34 35 — 2 1 71 225 243 5-ші, Central2024 Ұ, 0–2, TEX — — — —

Regular seasonPlayoffsSeason Games WonLostTiedOTLSOLPoints Goalsfor Goalsagainst Standing Year Prelim1st round2nd round3rd roundFinals1996–97823240—10— 742623005th, Midwest1997 —Did not qualify1997–98823936— 7— 852692544th, Northwest1998 —L, 0–3, CHI ———1998–99824721—14—1082692362nd, Midwest1999 —W, 2–0, MIL L, 0–3, CHI ——1999–00823731—14— 882272375th, West2000 —L, 0–2, LB ———2000–01823931—12— 902222303rd, West2001 —W, 4–3, HOU L, 2–4, CHI —2001–02803933 4 4— 862702604th, Canadian2002 W, 2–1, WORL, 1–3, BRI ———2002–03803733 8 2— 842292282nd, Canadian2003 W, 2–1, POR W, 3–1, PRO L, 3–4, HAM ——2003–0480323511 2— 772142326th, North2004 Did not qualify2004–05804426— 7 3 982432103rd, North2005 —W, 4–1, STJ W, 4–1, RCH L, 0–4, CHI —2005–06804424— 7 51002432173rd, North2006 —W, 4–2, SYR L, 3–4, GR ——2006–07804523— 7 51022322011st, North2007 —W, 4–3, GR L, 2–4, HAM ——2007–08804627— 3 4992361973rd, North2008 —L, 2–4, SYR ———2008–09805023— 1 61072301771st, League2009 —W, 4–2, TOR W, 4–0, GR W, 4–2, HOU L, 2–4, HER2009–10804033— 5 2872042324th North2010 —L, 2–4, HAM — — —2010–11804330— 1 6 932202103rd, North2011 —W, 4–3, LEM L, 3–4, HAM — — 2011–2015Played as St. John's IceCaps 2015–16 76 26 41 — 4 5 61 180 250 7th, Central2016 —Did not qualify2016–17 76 29 37 — 5 5 68 197 242 7th, Central2017 —Did not qualify2017–18 76 42 26 — 4 4 92 253 198 3rd, Central2018 —W, 3–2, GR L, 0–4, RFD — —2018–19 76 39 30 — 5 2 85 197 219 5th, Central2019 —Did not qualify2019–20 61 27 33 — 1 0 55 160 190 8th, Central 2020 —Season cancelled due to the COVID 19 pandemic2020–21 36 18 13 — 3 2 41 109 102 2nd, Canadian 2021 —No playoffs were held2021–22 72 41 24 — 5 2 89 228 204 2nd, Central2022 BYE L, 2–3, MIL — — — 2022–23 72 37 25 — 6 4 84 227 226 3rd, Central2023 BYE L, 2–3, MIL — — — 2023–24 72 34 35 — 2 1 71 225 243 5th, Central2024 L, 0–2, TEX — — — —

Қайта алынған нөмірлер

Манитоба Мус командасының зейнеткерлік нөмірлері: No. Ойыншы позициясы Карьерасы No. Зейнеткерлікке шығу күні 12 Майк Кийн RW 2005–2010 12 ақпан 2011 21 Джимми Рой LW 1997–2006 7 ақпан 2020

Ресми түрде зейнеткерлікке шығарылмағанмен, команда 2012 жылдан бері Рик Райпиеннің құрметіне 11-ші нөмірлі жейде шығармайды. Райпиен 2011 жылы Виннипег Джетс клубымен келісімшарт жасағаннан кейін қысқа уақыттан соң қайтыс болды. Мус және Джетс командалары ұйымның психикалық денсаулықты қолдау науқаны – Project11 аясында шлемдеріне #11 белгісін жабыстырады.