Кіріспе
American Motors Corporation ұсынған электрлік автомобиль концепциясы
AMC Amitron – 1967 жылы American Motors Corporation (AMC) және Gulton Industries компаниялары жасаған тәжірибелік электрлік кішкентай автомобиль. Ол көптеген жетілдірілген мүмкіндіктерді, соның ішінде энергияны қайта зарядтау тежегішін және аккумуляторлердің жаңа дизайнын қамтиды, бұл бір зарядта белгілі бір қашықтықты жүруге мүмкіндік берді. Технологиялық мәселелер мен аккумуляторлердің жоғары құнына байланысты әзірлеме тоқтатылды. 1977 жылы прототип жаңартылып, Electron деп аталды және автоөндірушінің "Концепт 80" көрмелік автомобильдерінің бірі болды. American Motors компаниясының шағын концепт-автомобилі "болашақтағы кішкентай қалалық автомобильдердің болжамы болған" делінеді. Ол автокөлік өнеркәсібінде 50 жылдан кейін ғана кеңінен қолданыс тапқан революциялық тежегіш жүйесін қоса алғанда, жаңа технологияларды таныстырды.
Импульс
Амитронды әзірлеуге 89-шы АҚШ Конгресі қабылдаған үш заң жобасы, жиынтығында "1966 жылғы Электрлік көліктерді дамыту туралы заң" деп аталатын, сондай-ақ 1963 жылғы Таза ауа туралы заңға түзету енгізген төртінші заң жобасы түрткіс болды. Бұл заңнама автомобиль шығарындыларынан туындаған ауа сапасының күрт нашарлауына жауап ретінде электрлік автомобильдерді зерттеуге қаржы бөлді. Электрлік көліктерді дамытуды ірі үш отандық автокөлік өндіруші және AMC бірлесіп жүзеге асырды. Электрмен жүретін автомобильдер АҚШ-тың "құны жоғары, сенімсіз мұнай импортына" тәуелділігін азайтудың бір жолы ретінде қарастырылды. (1986 жылы Mark IV Industries компаниясы сатып алған) автомобильдің аккумуляторы мен қуатты басқару электронды құрылғыларын жасау үшін тартылды. Олардың электрлік автомобильдер нарығына енуі басқа әзірлемелерге қарағанда айтарлықтай жетілген болды, оның ішінде жылдам және баяу қуат беру және зарядтау үшін екі түрлі аккумулятор, сондай-ақ қозғалыс ауқымын ұзартуға көмектесетін регенеративті тежегіштер бар еді. Негізгі қуат көзі литий-никель фторидті екі аккумуляторынан тұрды, олардың қуаттылығы бір фунтқа 150 ватт-сағат, немесе бір килограмға 331 ватт-сағатқа бағаланды, ал жалпы сыйымдылығы 22,5 кВт-сағатты құрады. Дизайнерлер литийді Амитрон үшін таңдады, өйткені "ол өте реактивті (оңай тотығады) және жоғары электрмоторлық потенциалы бар". Бұл аккумуляторлардың кемшілігі – олардың салыстырмалы түрде төмен жедел қуаты, ақылға қонымды үдеуді қамтамасыз етуге немесе регенеративті тежеу кезінде жылдам зарядтауға жеткіліксіздігі. Жоғары қуаттылықтың шыңдарын басқару үшін екі никель-кадмий (NiCd, көбінесе ni cad) аккумуляторынан тұратын қосымша қуат көзі қолданылды. Бұл аккумуляторлар көлікті 20 секунд ішінде жылдамдыққа жеткізе алатын. Бұл АҚШ автомобиль өнеркәсібінде регенеративті тежеу технологиясын алғаш рет қолдану болды. Жалпы, жүйе көлікке 150 миль (241 км) қашықтықты қамтамасыз етті. Оның жалпы аккумулятор салмағы электрлік көліктер үшін өте жеңіл болды. Эквивалентті қорғасын-қышқылды аккумуляторлардың салмағы шамамен бір тоннаға (907 кг) жетер еді. Сол кезде AMC-нің дизайн вице-президенті Дик Тиг "Волцвагон" деп аталатын автомобильдің жобасымен айналысып жатқан.
The primary power source consisted of two lithium nickel fluoride batteries rated at 150 watt hours per pound, or 331 watt hours per kilogram, with a total capacity of 22.5 kWh. The designers selected lithium for the Amitron because "it is both highly reactive (easy to oxidize) and has high electromotive potential." The downside to these batteries is that they have relatively low instantaneous power, too little to provide reasonable acceleration, or be able to handle the rapid recharging during regenerative braking. A secondary power source consisting of two nickel cadmium (NiCd, often read ni cad) batteries was used to handle higher power peaks. These batteries could accelerate the car to in 20 seconds. This was the first use of regenerative braking technology in the U. S. automobile industry. Altogether, the system provided the car with a range of 150 mile (241 km) when traveling at Its total battery weight of only was also light for electric vehicles. The equivalent in lead acid cells would weigh nearly a ton (907 kg). At the time, AMC's vice president of design, Dick Teague, was working on a car called "the Voltswagon".
Денесі
Амитрон дөңгелектің домалақ кедергісін, ауа кедергісін және көлік салмағын азайту арқылы қуат жоғалтуды азайту мақсатында жасалған. Прототипі – үш жолаушыға арналған қалалық көлік немесе қала машинасы болды. Оның ерекше дизайны жолаушылар орындықтарында дәстүрлі полиуретан (көбік резеңке) емес, ауа толтырылған жастықтардың орнатылуы еді. Көліктің есіктері болған жоқ, оның орнына кабинасы жоғары және артқа қарай ашылатын ("құбыршақ типті", артқы тіректе орналасқан) механизммен жабдықталған. American Motors өзінің электромобилінің прототипін бәсекелестерінен гөрі тартымды етуге көп күш жұмсады. "Заманауи көрінісімен Амитрон 60-шы жылдарда жасалған ең перспективті электромобильдердің бірі болды". 1967 жылдың желтоқсанында автомобильді көпшілікке таныстырған кезде AMC төрағасы және бас атқарушы директоры Рой Д. Чапин-младший Амитронның "электрлі көліктерді осы күнге дейін практикалық емес ететін көптеген мәселелерді шеше алатынын" мәлімдеді. Амитрон көпшілік тарапынан да жақсы қабылданып, бәсекелестер AMC-нің жылдам дамуына күмәнмен қарады, практикалық аккумулятор жасауға он жыл қажет екенін айтты. Концепт-кардың кенеттен аяқталатын артқы бөлігі AMC Gremlin көлігіне әсер етті. American Motors аккумулятормен жұмыс істейтін көліктерді дамытуды Gould компаниясымен (аккумуляторлық операцияларын сатқаннан кейін Gould Electronics) серіктестік аясында жалғастырды, нәтижесінде 1974 жылдан бастап Jeep DJ 5E көлігінің жаппай өндірісі іске қосылды. Бұл артқы жетектегі шағын жүк көлігі Electruck деп те белгілі болды. Регенеративті тежеу жоғары жылдамдықтарда тиімді болды және қорғасын қышқыл аккумуляторларын артық зарядтауға жол бермеу үшін токты шектеу жүйесі қарастырылды. Осы модельдер қатарына қосымша, AMC Амитронды Электрон деп атады, терезелерге бүйірлік көрініс айналарын қосты және оған жаңа бояу жағды. Көлік құралында қуат беру жүйесі болмағандықтан, оны басқару мүмкін болмады. Кейбір сарапшылар бұл дизайнды "тартымды, секси, сүйкімді және практикалық" деп сипаттады. Сыртқы дизайны да өз уақытынан бұрын болды, өйткені клиноподобный корпус сериялық автомобильдерде 1970 жылдардан бастап ғана қолданыла бастады. Амитрон көпбұрышты сыртқы дизайнымен ерекшеленді, ол 2019 жылдың соңында Tesla, Inc. ұсынған "минималды Cybertruck сияқты көрінеді". AMC машинасы "қалалық саяхаттың болашағын көрсететін қағидаларды қалады, бірақ ол өзінің уақытынан бұрын тым жетілген еді". "50 жыл бұрынғы AMC Амитрон электрлі көлік үшін қажет деп саналатын барлық қасиеттерге ие болды: лайықты жүріс диапазоны, жеңіл салмақ және тартымды сыртқы түрі".