Кіріспе
Американдық карикатурист, суретші, жазушы және актер (1958 жылы туған)
Дэниел Чарльз Пираро (1958 жылғы қазан айында туған) – суретші, иллюстратор және карикатурист. Ол «Бизарро» атты синдикаттық комиксімен танымал. Пирароның карикатуралары 16 кітап жинағында жарияланды (2012 жылға дейін). Ол сонымен қатар үш прозалық кітаптың авторы.
Өмірбаян
Пираро Миссури штатының Канзас-Сити қаласында дүниеге келді, ал оның отбасы 4 жасында Оклахома штатының Понка-Сити қаласына көшіп барды. Орта мектепте оқығанда отбасымен Талсаға көшіп барды, онда ол 1976 жылы Букер Т. Вашингтон атындағы жоғары мектебін бітірді. Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетінен оқуын тастады. Ол көп жылдар бойы Даллас және Нью-Йорк қалаларында өмір сүрді. Бірінші әйелінен екі қызы болды, кейін Эшли Лу Смитқа үйленді. Ажырасқаннан кейін ол Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласына көшіп барды. 2016 жылдың 30 қазанында ол өзінің серіктесі "Олив Ойл" (немесе "O2") есімді адаммен Мексикада үй сатып алғанын және 2016 жылдың желтоқсанынан бастап онда тұратынын хабарлады. 1985 жылдан бері таратылып келе жатқан "Бизарро" комиксі 2006 жылға қарай 250 газетте жарияланды. 2014 жылы ол Fox телеарнасының "Utopia" реалити-шоуының жүргізушісі болды. Пираро "Пейот-каубой" атты графикалық роман жазды, ол Ескі Батыстағы түсірілген реализм туралы әңгіме. Ол оны суреттелген кезде интернетке жариялап отыр.
Саяси көзқарастар
Пираро өзін "саяси тұрғыдан либералды және прогрессивті" деп сипаттайды және атеист екенін айтады. 2002 жылы Пираро веган болды. Оның белсенділігі "Бизарро" комиксінде көрініс береді, ол көбінесе вегандық және жануарларға жасалатын қатыгездік тақырыптарын карикатураларына енгізеді. Сұхбаттың бірінде ол: "Менің комикстерімді жылдар бойы қарасаңыз, менде әрқашан жануарларға деген құрмет пен жануарлардың құқықтары туралы ойлар болды" деді. Пираро сонымен қатар өзінің веб-сайтында вегандыққа толық арналған бөлімді ұйымдастырды, онда веган болу себептері және басқа вегандық туралы ақпараттар егжей-тегжейлі сипатталған.
Марапаттар
2001 жылдан бері Пираро АҚШ-та өзінің «The Bizarro Baloney Show» атты бір адамдық комедиялық шоуымен гастрольде болып жүр, ол 2002 жылы Нью-Йорк халықаралық фринж фестивалінің «Ең үздік жеке шоу» сыйлығын жеңіп алды. Ол 2008 жылы шоуды толық форматта соңғы рет орындады, бірақ содан бері бірнеше рет шоудан үзінділер көрсетті. Пираро 1999, 2000 және 2001 жылдары Ұлттық карикатурашылар қоғамының «Панельдік карикатура» сыйлығын алды. 2002 жылдан бастап Пираро жыл сайын Ұлттық карикатурашылар қоғамының «Рубен» сыйлығына «Жылдың үздік карикатурисі» номинациясына ұсынылып, 2010 жылы «Рубен» сыйлығымен марапатталды. Редакциялық карикатурашы-суретші Стив Гринберг былай деді:
blockquote|Мүмкін, оған көп жыл бойы қатарынан дауыс беруден құтылу үшін сыйлық берген шығар; ереже (кем дегенде, бірнеше мәрте жеңімпаз болған Билл Уоттерсонның «Кальвин және Хоббс» комиксінен бері) «Рубен» сыйлығын әр автор үшін бір рет қана беруге рұқсат етеді. Қалай болғанда да, бұл – ең жақсы суреттелген (мен үшін «9 Chickweed Lane» және «Non Sequitur» деңгейінде) және ең тапқыр (мен үшін «Liō» және «Zits» деңгейінде) комикстердің біріне толыққанды танысқандық. «Бизарро» комикстер әлеміне өзінің ерекше белгілерін сыйлады, мысалы, көздерді, пирогтың бөліктерін, ғарыш кемелеріндегі шетелдіктерді және біршама қауіпті қояндарды жиі пайдаланады. Бұл – комикстер әлемінің сюрреалистік суреттер әлемімен ең жақын байланысы (және, әрине, Пираро да керемет сюрреалистік суретші). Менің ойымша, «Бизарро» ерекше шығармашылық пен күнделікті жаңалықтардың биігіне көтеріледі, мұндайды Гэри Ларсонның «The Far Side» панелінен бері көрмедік. Ал панельдер туралы айтатын болсақ, Пираро – күнделікті туындыларын көлденең комикс жолағына да, газеттердің кеңістігіне сәйкес келетін шаршы панельге де айналдыра білетін сирек авторлардың бірі.
blockquote|Perhaps they finally gave him the award to get him off the ballot after so many consecutive years on it; the rule (at least since multiple winner Bill Watterson’s Calvin and Hobbes) for the Reuben Award is once only per creator. In any event, this is overdue recognition of a strip that is among the best drawn (for me, up there with 9 Chickweed Lane and Non Sequitur) and inventive (for me, up there with Liō and Zits). Bizarro has also given the world of comic strips signature icons, such as his ongoing placements of eyeballs, pieces of pie, aliens in space ships and somewhat menacing bunnies. It’s the comics world’s closest brush with the world of surrealist paintings (and by the way, Piraro is an excellent surrealist painter as well). To me, Bizarro hits heights of offbeat creativity and daily surprises that haven’t been seen since Gary Larson and his The Far Side panel. And speaking of panels, Piraro is one of the few creators who makes his daily offering into both a horizontal comic strip space and a squarer panel format in order to fit more newspapers’ space needs.
Аудиокниганың баяндауышы
Автор – Дэниел Дж. Левитин (2016). «Өтіріктер анықтамалығы» (немесе «Қаруланған өтірік: пост-правда дәуірінде сын тұрғысынан ойлау қалай»); , ,