Яков Лейслер – немецкий колонист, политик Нью-Йорка, возглавивший восстание Лейслера (1689-1691) после Английской революции. Взял власть, поддерживая Вильгельма III.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джейкоб Лейслер (шамамен 1640 – 16 мамыр 1691) – неміс текті колонист, Нью-Йорк провинциясында саясаткер болып қызмет еткен. Ол Нью-Амстердамда (кейін Нью-Йорк қаласы) тері саудасы және темекі бизнесі арқылы байлыққа ие болды. 1688 жылғы ағылшын революциясынан кейін Лейслер көтерілісі деп белгілі болған оқиғада, ол құлатылған король Джеймс II-нің тағайындаған адамдарынан қаланың, содан кейін провинцияның билігін Вильгельм III және Мэри II-нің протестанттық билікке келуі атынан өзіне алды. 1689 жылдан бастап Лейслер көтеріліс бастап, Манхэттеннің оңтүстігіндегі Джеймс фортын басып алып, қаланың бақылауын өзіне қаратып алды. Ол провинцияның барлық билігін өзіне қаратып, Нью-Йорк провинциясының әрекет етуші лейтенант-губернаторы болып тағайындалды және 1691 жылдың наурыз айына дейін осы лауазымды сақтап тұрды, жаңа тағайындалған губернатор келгенше билікті беруден бас тартты. Лейслер Нью-Йорктегі якобит шенеуніктерге қарсы протестанттық билікке қолдау көрсету мақсатымен әрекет еткенін мәлімдегенімен, 1691 жылдың наурыз айында Нью-Йорктің жаңа тағайындалған губернаторы оны тұтқындады. Оған қарсы оппозиция белсенді болғандықтан, ол ағылшын монархтары Вильгельм III және Мэри II-ге қарсы жасалған мемлекеттік қасақаналық үшін сотталып, Нью-Йорк қаласында өлім жазасына кесілді. Оның мүлігі коронаға қайтарылды. Өзінің билік кезеңінде Лейслер Пелхэм уәзірінің иегері сэр Джон Пеллден үлкен мүлік сатып алып, Манхэттеннің солтүстігінде француз гугеноттарының қонысын құрды. Бұл қала Нью-Рошель, Нью-Йорк болып дамыды. Лейслердің ұлы мен оның жақтастары сот процесі мен айыптауды теріс деп тапты, оны оның жаулары ұйымдастырды. Олар Лейслер мен Джейкоб Милборнның (оның күйеу баласы) атын ақтап, олардың мүліктерін мұрагерлеріне қайтару үшін күш салды. Олар 1695 жылы Парламенттен осы мақсатқа жету үшін заң қабылдады. Екі ер адамның қалдықтары Манхэттендегі Голланд реформатор шіркеуінде салтанатты түрде қайта жерленді.
Jacob Leisler (c. 1640 – May 16, 1691) was a German born colonist who served as a politician in the Province of New York. He gained wealth in New Amsterdam (later New York City) in the fur trade and tobacco business. In what became known as Leisler's Rebellion following the English Revolution of 1688, he took control of the city, and ultimately the entire province, from appointees of deposed King James II, in the name of the Protestant accession of William III and Mary II. Beginning in 1689, Leisler led an insurrection and seized control of the city by taking over Fort James at the lower end of Manhattan. He took over control of the entire province, appointing himself as acting Lieutenant Governor of the Province of New York, which he retained until March 1691, refusing to yield power until the newly appointed governor himself finally arrived. While Leisler claimed to have acted to support the Protestant accession against Jacobite officeholders in New York, he was arrested by the newly appointed governor of New York in March 1691. With opponents active against him, he was condemned and executed in New York City for treason against the English monarchs William III and Mary II. His estate was forfeited to the Crown. During his period of control, Leisler completed a major purchase of property from Sir John Pell, Lord of Pelham Manor, to set up a French Huguenot settlement north of Manhattan. This developed as the city of New Rochelle, New York. Leisler's son and supporters found the trial and conviction most unjust; it was mounted by his enemies. They worked to clear the names of Leisler and Jacob Milborne (his son in law) and for the restoration of their estates to their heirs. They gained an act of Parliament in 1695 to achieve this. Remains of the two men were reinterred with honors at the Dutch Reformed Church in Manhattan.
Ерте өмір
Лейслер 1640 жылы наурыз айында Германияның Франкфурт-на-Майне қаласында француз реформаторы кальвинист Якоб Викториан Лейслердің ұлы болып дүниеге келді. 1651 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Лейслер әскери мектепке жіберілді. Ол 1660 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясының қызметінде әскери қызметкер ретінде Нью-Амстердамға (кейін Нью-Йорк) келді. Компанияда жұмыс істегеннен кейін ол тез арада жұмыстан шығып, тиімді тері және темекі саудасымен айналысып, байлыққа ие болды. Нью-Йорк салық тізілімдерінде 1676 жылы Лейслер қаладағы үшінші ең бай адам ретінде тіркелді. 1674 жылы Лейслер Антони Колвтың таңған қарызын басқарушылардың бірі болды. 1678 жылы Еуропаға сапар барысында Лейслер мавр қарақшыларына түсті. Ол бостандық үшін 2,050 сегіздік көлемінде құн төлеуге мәжбүр болды. Негізгі үкіметтен Николсонға немесе оның болмаған жағдайында, Нью-Йорк провинциясындағы бейбітшілікті сақтау және заңдарды басқаруды уақытша өз мойнына алған адамға" жолданған хаттың негізінде Лейслер 1689 жылдың желтоқсанында лейтенант-губернатор лауазымын иеленді. Ол қауіпсіздік комитетін таратып, кеңес құрып, провинцияның басқаруын өз қолына алды. Ол Джейкоб Милборнды Кеңестің хатшысы, Бас прокурор, Бас адвокат және жеке хатшысы етіп тағайындады. Милборн Лейслердің қызы Мэриге үйленді. Лейслер Америкадағы алғашқы Ұлтаралық Конгрессін шақырды, ол 1690 жылдың 1 мамырында Нью-Йоркте француз және үндістерге қарсы Солтүстік Америкадағы ағымдағы қақтығыста біріккен әрекеттерді жоспарлау үшін өтті. Сатып алу құнына қоса, Лейслер және оның мұрагерлері Джон Пеллге және оның мұрагерлеріне (Пелхам иелігінің иелеріне) жыл сайын бір "семіз бұқа" төлеуге міндетті болды, бұл олардың иелікке феодалдық міндеттемелерін мойындау болды. Бұл елді мекен Нью-Йорк штатының Нью-Рошель қаласы ретінде дамыды. Сот оларды "мойыннан асып, тірі күйінде денелерін төмен түсіріп, ішектерін алып, көздерінің алдында тірідей өртеуге" үкім шығарды. Елдік заң бойынша, мемлекетке қарсы жасалған қылмыс үшін олардың мүлігі коронаға тәркіленді. Лейслердің ұлы және басқа да жақтастары Сот Кеңесінің комитетіне әділет сұрады. Олар сот процесі заң талаптарына сәйкес жүргізілгенін, бірақ мұрагерлеріне мүлікті қайтаруды ұсынғанын хабарлады.
Leisler was born in Frankfurt am Main, Germany, in March 1640, the son of Calvinist French Reformed minister Jacob Victorian Leisler. After his father's death in 1651, Leisler was sent to military school. He went to New Amsterdam (later New York) in 1660 as a soldier in the service of the Dutch West India Company. Leaving the company's employ soon after his arrival, Leisler engaged in the lucrative fur trade and tobacco trade and became a wealthy man. New York tax records from 1676 list Leisler as the third wealthiest man in the city. In 1674, Leisler was one of the administrators of a forced loan imposed by Anthony Colve. While on a voyage to Europe in 1678, Leisler was captured by Moorish pirates. He was forced to pay a ransom of 2,050 pieces of eight to obtain his freedom. Under authority of a letter from the home government addressed to Nicholson "or in his absence, to such as for the time being takes care for preserving the peace and administering the laws in His Majesty's province of New York," Leisler had assumed the title of lieutenant governor in December 1689. He dissolved the committee of safety, appointed a council, and took charge of the government of the entire province. He appointed Jacob Milborne as Clerk to the Council, Attorney General, Advocate General and his Secretary. Milborne married Leisler's daughter Mary. Leisler summoned the first Intercolonial Congress in America, which met in New York on May 1, 1690, to plan concerted action against the French and Native Americans in the ongoing conflict in North America. In addition to the purchase money, Leisler and his heirs and assigns were to yield and pay unto John Pell and his heirs and assigns (Lords of the Pelham Manor) one "Fat Calf" yearly, as acknowledgment of their feudal obligation to the Manor. This settlement developed as the city of New Rochelle, New York. The court had sentenced them to be hanged "by the Neck and being Alive their bodyes be Cutt downe to Earth and Their Bowells to be taken out and they being Alive, burnt before their faces " As was the common law punishment for treason, their estates were forfeited to the Crown. Leisler's son and other supporters appealed for justice from the committee of the Privy Council. It reported that although the trial was in conformity to the forms of law, they recommended the restoration of the estates to their heirs.
Қайтару
1695 жылы Парламент актісі арқылы, Лейзлердің ұлы мен оның жақтастарының күш-жігері нәтижесінде Якоб Лейзлер мен Милборнның аты ақталды, ал Лейзлердің мүлігі оның мұрагерлеріне қайтарылды. Үш жыл өткен соң Лейзлердің ұлының ең ықпалды қолдаушыларының бірі болған Белломонт графы Нью-Йорк губернаторы болып тағайындалды. Оның ықпалымен жиналыс Лейзлердің мұрагерлеріне өтемақы берді. Олардың үш қызы болды: Катарина Лейслер, ол 1685 жылы Роберт Уолтерске (1733 жылы қайтыс болған) үйленді, ол 1720 жылдан 1725 жылға дейін Нью-Йорк қаласының мэрі болды. Сюзанна Лейслер, 1687 жылы Нью-Йорк колониясының хатшысы Джон Спраггтың жартылай бауыры, Стаффордширлік Майкл Воттонға үйленді. Мэри Лейслер, 1691 жылы Джейкоб Милборнға (шамамен 1648 – 1691) үйленді, ол қайын атасымен бірге өлім жазасына кесілді. Лейзлер нацистік Германияның пропагандистік драматургы Курт Лангенбектің «Der Hochverräter. Трагикалық спектакль» (1938) пьесасында батыр ретінде бейнеленген.
In 1695, by an Act of Parliament, achieved through the efforts of Leisler's son and supporters, the names of Jacob Leisler and Milborne were cleared, and Leisler's estate was restored to his heirs. Three years later the Earl of Bellomont, who had been one of the most influential supporters of Leisler's son, was appointed as governor of New York. Through his influence, the assembly voted an indemnity to Leisler's heirs. They had three daughters:
Catharine Leisler, who in 1685 married Robert Walters (d. 1733), mayor of New York City from 1720 to 1725. Susannah Leisler, who in 1687 married Michael Vaughton of Staffordshire, a half brother of John Spragg, the colonial secretary of New York. Mary Leisler, who in 1691 married Jacob Milborne (c. 1648 1691), who was executed with his father in law. Leisler was depicted by Nazi German propogandist playwright Curt Langenbeck in his play Der Hochverräter. Tragisches Schauspiel (1938) as a hero.