Barclay James Harvest: Англиялық прогрессив рок тобының тарихы

Кіріспе

Barclay James Harvest – ағылшын прогрессивті рок тобы. Олар 1966 жылдың қыркүйегінде Олдхэм қаласында бас-гитарист және вокалист Лес Холройд (1948 ж.т.), гитарист және вокалист Джон Лис (1947 ж.т.), барабаншы және перкуссионист Мел Притчард (1948–2004) және клавишник және вокалист Стюарт "Вулли" Вольстенхолм (1947–2010) құрған.

Тарих

1968 жылдың басында Ұлыбританияда EMI Parlophone лейблімен бір синглге қол қойғаннан кейін, олар көбірек прогрессивті бағытталған Harvest лейбліне көшті. The International Barclay James Harvest Fan Club мәліметінше, топтың аты ерекше мағына бермейді. Басқа мүмкіндіктерді қарастырып болған соң, топ мүшелерінің әрқайсысы қағазға бір сөз жазып, оларды бір-бірлеп бас киімнен тартты. Барлық сөздер қабылданбады, соңында үш сөз қалды: Джеймс – бұрын топпен бірге ән салған адам, Harvest – олар фермада тұрғандықтан, және Барклей – Barclays банкінен, себебі олар ақша табуға ниеттенген. Содан кейін олар ең жақсы дыбысталатын "Barclay James Harvest" атауын алу үшін сөздерді қайта ұйымдастырды. Олардың дебюттік альбомы Роберт Джон Годфри ұйымдастырған оркестрдің сүйемелдеуімен шықты. Ол 1970 жылдың ортасында жарық көрді және музыканттар мен лейбл оны оркестрлік рок жанрындағы келесі үлкен жетістік деп жариялады, бірақ көбінесе жағымсыз сынға ұшырады және сатылымы нашар болды. Олардың екінші альбомы Once Again Годфри басшылығымен толық оркестрмен гастрольдік турмен жалғасты. Годфри "Mocking Bird" – топтың ең танымал әндерінің бірінің жазылуына қатысты туындаған мәселелерге байланысты кетіп қалды, сондықтан Мартин Фордты үшінші альбомы "Barclay James Harvest and Other Short Stories" оркестрлік жұмысын бақылау үшін шақырды. Бірнеше жылдан кейін Годфри Барклей Джеймс Харвесттің бірнеше әндеріне авторлық құқықтар мен тиісті роялтилерді талап етіп, сотқа жүгінді. 1972 жылы төртінші альбомы Baby James Harvest шыққан кезде гастрольдік турдың қысымы топқа әсер ете бастады. Осы альбомнан кейін олар EMI-ден кетіп, менеджерлікті Харви Лисбергке тапсырды және Polydor лейблімен келісім шарт жасасты; бұл қадам дереу сатылымның өсуіне әкелді. Келесі альбом, Everyone Is Everybody Else (1974) Radio Caroline радиосының 1977 жылғы барлық уақыттардағы 100 үздік альбомы тізімінде тыңдаушылармен 13-орынды иеленді. 1974 жылы топ Джон Пил үшін BBC Radio 1 радиосында тікелей эфирде өнер көрсетті; алайда, 1970-ші жылдары және 1989 жылдан 1993 жылға дейін қайта оралғанда Алан Фриман станцияда топтың басты жақтаушысы болды. 1974 жылдың соңында шыққан Barclay James Harvest Live атты қос концерттік альбомы Ұлыбританияда алғаш рет чартқа еніп, 40-орынды иеленді. Time Honoured Ghosts (1975), американдық "Titles" әнімен бірге, Ұлыбританияда 32-орынға көтерілді. Барклей Джеймс Харвесттің екі ұрпағы бүгінгі күнге дейін жаздырып, гастрольдік турлар ұйымдастырып келеді және әсіресе Германияда, Францияда және Швейцарияда үлкен танымалдылыққа ие.

After signing with EMI's Parlophone label in the UK for one single in early 1968, they moved to the more progressively inclined Harvest label. The name of the band, according to The International Barclay James Harvest Fan Club, signifies nothing specifically. Having exhausted other possibilities, each of the band members wrote single words on pieces of paper which were drawn out of a hat one by one. All were rejected until only three were left: James, a man who used to sing with the band, Harvest because they were living in a farmhouse, and Barclay after Barclays bank, because they aspired to make money. These were then rearranged to get the best sounding name "Barclay James Harvest". Their self titled debut album featured backing by an orchestra organized by Robert John Godfrey. It was released in mid 1970 and was heavily touted by the musicians and the record label as the next big thing in orchestral rock, but met with overwhelmingly negative reviews and weak sales. Their second album, Once Again, was followed by a tour with a full orchestra under Godfrey's guidance. Godfrey departed over writing issues behind "Mocking Bird" – one of the group's most consistently popular tracks so Martyn Ford was brought in to supervise the orchestral work for their third album, Barclay James Harvest and Other Short Stories. Years later Godfrey filed a lawsuit alleging he was owed composing credits and corresponding royalties on several of Barclay James Harvest's songs. By the release of their fourth album, Baby James Harvest, in 1972, the pressures of touring were beginning to affect the band. After this album, they departed from EMI, moved management to Harvey Lisberg, and signed to Polydor; the move immediately resulted in greater sales. The next album, Everyone Is Everybody Else (1974) was voted 13th by listeners in Radio Caroline's 1977 Top 100 All Time Albums Chart. The band did a BBC Radio 1 session in 1974 for John Peel; Alan Freeman, however, would be the band's main champion on the station in the 1970s and again when he returned from 1989 to 1993. The double live album, Barclay James Harvest Live, which followed in late 1974, was the first to chart in the UK, reaching No. 40. Time Honoured Ghosts (1975), which has "Titles", recorded in the US, followed, and this too charted in the UK, reaching No. 32. The two derivatives of Barclay James Harvest continue to record and tour to this day, and enjoy ongoing popularity, particularly in Germany, France, and Switzerland.

Джон Листің Баркли Джеймс Харвест (1998-2023)

Бұл Barclay James Harvest туындысы Джон Лис, бассист Крейг Флетчер, барабаншы Кевин Уайтхед және клавишашы Джез Смиттен тұрады. Топтың бастапқы құрамында 2010 жылдың желтоқсанында қайтыс болғанға дейін "Вулли" Стюарт Вольстенхолм клавишада ойнаған. Топ 1999 жылы "Nexus" альбомын жазу мақсатымен құрылды. Крейг Флетчер мен Кевин Уайтхед Вольстенхолмның "Maestoso" тобынан, ал Джон мен Вулли бастапқы Barclay James Harvest тобының мүшелері болды. Топ 2006 жылы Ұлыбритания мен Еуропа бойынша гастрольдік сапармен болды және Лондондағы Shepherd's Bush Empire сахнасында "Legacy" атты концерттік альбомын жазды. Содан бері топ Ұлыбританияда да, бірақ Еуропаның басқа елдерінде де жиі өнер көрсетіп, жақсы жетістіктерге қол жеткізді. 2009 жылы топ тағы да Ұлыбритания айналысында гастрольде болды. Олар Берлин қабырғасының құлауына арналған фестивальде Германиядағы Бранденбург қақпасында, сондай-ақ Bad Homburg қаласында (Германия) JLBJH үшін рекордтық 17 500 көрермен жиналған фестивальде өнер көрсетті. Жақында топ Америкаға сапар шегіп, Филадельфияда концерт берді. Джон Листің Barclay James Harvest тобы қазір Esoteric Recordings компаниясымен келісімшарт жасасып, олардың басқаруында. Лейблдің негізін қалаушы Марк Пауэлл топтың менеджері қызметін атқарады. 2013 жылдың қазан айында JLBJH "North" атты студиялық альбомын шығарды, ол Джонның Friamere Studios студиясында жазылған. Альбом шектеулі санда винил, CD және бонустық тректермен толықтырылған делюкс CD форматтарында шығарылды. "North" альбомы жақсы қабылданды және Cherry Red компаниясының 2013 жылдың төртінші тоқсанындағы ең көп сатылған альбомы атанды. Альбомды насихаттау мақсатымен топ Ұлыбританияда 9 концерттік өнер көрсету ұйымдастырды, содан кейін неміс радиостанциясы SWR1 арнасында Рождествоға арналған концерттік бағдарламасы эфирге шықты. 2022 жылдың 11 желтоқсанында Джон Лис өзінің веб-сайтында 2023 жылғы концерттерден кейін тобының гастрольдік сапарларын тоқтататынын хабарлады. Бұрын топқа Джефф Лич пен Майк Брамвелл қонақ музыканттар ретінде қатысқан.

Баркли Джеймс Харвест Лес Холройдпен бірге (2002 жылдан бері)

2001 жылы Лес Холройд пен Мел Притчард студияға «Revolution Days» альбомын жазу үшін Sad Cafe тобының бұрынғы мүшелері Иан Уилсон мен Майкл Байрон Хехирмен, сондай-ақ Стив Батлер, Стив Пигот (Шер, Майк және Механика) және Раббит Бандрик (The Who) -пен бірге оралды. «Revolution Days» 2002 жылы жарық көрді, ал гастрольдік топ Холройд пен Притчардтан; Майкл Байрон Хехир жетекші гитарада және вокалда; Иан Уилсон гитарада және вокалда; Стив Батлер клавишаларда, перкуссияда және вокалда; Крис Яго барабанда; және бұрынғы BJH сайдмэні Колин Браун клавишаларда және вокалда тұрды. Алғашқы концерт 2002 жылдың тамызында Колмар шарап фестивалінде өтті. Сол жылдың қазан және қараша айларында олар алғашқы еуропалық турнелерін бастады. 2003 жылы тағы да турлар мен фестивальдер өтті. 2004 жылдың қаңтар айында топ Цюрихтің Hallenstadion-да өткен «Art on Ice» тамашасында Роджер Ходжсон, Джон Хеллиуэлл және Supertramp тобының Боб Сибенберг, The Moody Blues тобының Джастин Хейвард және Fleetwood Mac тобының Джереми Спенсермен бірге өнер көрсетті. Ұлыбританияға оралғаннан кейін Мел Притчард жүрек талмасынан қайтыс болды. 2005 жылдың қаңтар айында BJHFLH Азия тобымен бірге, Джон Пейннің қолдауымен гастрольде болды, ал сол жылдың наурыз айында Ұлыбританиядағы төрт концертте олар қолдау көрсетті. 2006 жылы олар 25 мүшеден тұратын Прага филармониясы оркестрімен бірге Classic Meets Rock Symphonic Barclay Tour турнесіне қатысты. 2007 жылдың шілдесінде олар Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапар жасады. Лес Холройд пен Майкл Байрон Хехир Алан Саймонның Excalibur II альбомында да жұмыс істеді, ал Лес 2010 жылы сахналық қойылымға қосылды. Лес Саймонның Anne de Bretagne тікелей эфирлік шоуында да өнер көрсетті. 2011 жылы Лес Иан Гиллан, Лу Грамм, Дэн Маккафферти және The Bohemian Symphony Orchestra оркестрімен бірге Rock Meets Classic Tour-ға қосылды, онда BJH тобының төрт әні орындалды: «Hymn», «Mockingbird», «Ring Of Changes» және «Life Is For Living». Еуропалық турне кезінде топ өзінің вокалдық үйлесімдерін көрсетіп, «Poor Boy Blues», «Friend of Mine» және «Crazy City» сияқты ескі әндерді акустикалық нөмірлермен ұсынды. Олар 2012 жылғы қысқы турнелерін жазды.

In 2001, Les Holroyd and Mel Pritchard returned to the studio to record the album 'Revolution Days' along with former Sad Cafe members Ian Wilson and Michael Byron Hehir, as well as Steve Butler, Steve Pigott (Cher, Mike and the Mechanics), and Rabbit Bundrick (The Who). 'Revolution Days' was released in 2002, and a touring band was put together with Holroyd and Pritchard; Michael Byron Hehir on lead guitar and vocals; Ian Wilson on guitar and vocals; Steve Butler on keyboards, percussion, and vocals; Chris Jago on drums; and former BJH sideman Colin Browne on keyboards and vocals. The first show was at the Colmar Wine Festival in August 2002. In October and November of that year, they undertook their first European Tour. More tours and festivals followed in 2003. In January 2004, the band performed at the 'Art on Ice' spectacular at the Zurich Hallenstadion with Roger Hodgson, John Helliwell and Bob Siebenberg of Supertramp, Justin Hayward of The Moody Blues and Jeremy Spencer of Fleetwood Mac. Upon returning to the UK, Mel Pritchard died from a suspected heart attack. In January 2005, BJHFLH toured with Asia featuring John Payne as support, returning the favour on four UK shows in March of the same year. In 2006, they undertook the Classic Meets Rock Symphonic Barclay Tour with the 25 piece Prague Philharmonic Orchestra. In July 2007, they toured the UK. Les Holroyd and Michael Byron Hehir also worked on Alan Simon's Excalibur II
album, Les joining the stage show in 2010. Les also performed in the live show of Simon's Anne de Bretagne. In 2011, Les joined the Rock Meets Classic Tour along with Ian Gillan, Lou Gramm, Dan McCafferty with The Bohemian Symphony Orchestra, performing four BJH songs: "Hymn", "Mockingbird", "Ring Of Changes", and "Life Is For Living". Still touring Europe, the band introduced an acoustic spot into the set, showcasing their vocal harmonies with old favourites like "Poor Boy Blues", "Friend of Mine", and "Crazy City". They recorded their 2012 winter tour.

Сыртқы жұмыстар

1972 жылы топ "Бомбадил" атты псевдониммен "Breathless" / "When the City Sleeps" синглын шығарды. "Breathless" – аспаптық пьеса, және оның авторы ретінде "Терри Булл" (іс жүзінде Джон Лиз) көрсетілген. "When the City Sleeps" B-жағын "Лестер Форест" (іс жүзінде Вулли Вольстенхолм) жазды, ол барлық аспаптарда орындап, ән айтты. Бұл сирек кездесетін туынды 2007 жылғы "Life on Mars" телесериалының саундтрегіне енді, бірақ CD нұсқасында орын алмады.