Кіріспе
Roxy Music – 1970 жылы әнші және негізгі ән жазушы Брайан Ферри мен басист Грэм Симпсон құрған ағылшын рок-тобы. 1972 жылы топ алғашқы альбомын жаздырған кезде Ферри мен Симпсонға саксофоншы және гобойшы Энди Маккей, гитарист Фил Манзанера, барабаншы Пол Томпсон және синтезаторшы Брайан Ино қосылды. Жылдар бойы топ құрамына клавишашы және скрипкашы Эдди Джобсон, сондай-ақ басист Джон Густафсон кірді. Топ 1976 жылы тарап, 1978 жылы қайта құрылып, 1983 жылы тағы да тарады. 2001 жылы Ферри, Маккей, Манзанера және Томпсон концерттік турнеге қайта бірігіп, содан бері үнемі бірге гастрольдік сапарлар жасап келеді, соңғысы 2022 жылы алғашқы альбомының 50 жылдығын тойлауға арналды. Ферри өзінің жеке мансабында жиі топ мүшелерін қосымша музыканттар ретінде шақырады. Roxy Music 1970-ші жылдары Еуропа мен Австралияда үлкен жетістікке жетті. Бұл жетістік 1972 жылы шыққан алғашқы альбомымен басталды және топ жаңа толқынның көптеген өкілдері үшін үлгі болды, сонымен қатар электрондық композиция элементтерін жаңартты. Топ өзінің ерекше визуалды және музыкалық талғампаздығын сәнді киімдерге назар аудару арқылы көрсетті. Roxy Music-тің соңғы студиялық альбомы – Avalon (1982), ол АҚШ-та платиналық сертификат алды, онда топ алғашқы он жылды шамалы жетістікке қол жеткізген культ-топ ретінде өткізді. Топтан тыс Ферри мен Ино жеке мансаптарында табысқа жетті, ал Ино 20-ғасырдың соңындағы ең белгілі британдық жазба продюсерлерінің біріне айналды. 2019 жылы Roxy Music Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.
1=the English rock band
Roxy Music are an English rock band formed in 1970 by lead vocalist and principal songwriter Bryan Ferry and bassist Graham Simpson. By the time the band recorded their first album in 1972, Ferry and Simpson were joined by saxophonist and oboist Andy Mackay, guitarist Phil Manzanera, drummer Paul Thompson and synthesizer player Brian Eno. Other members over the years include keyboardist and violinist Eddie Jobson and bassist John Gustafson. The band split in 1976, reformed in 1978 and split again in 1983. In 2001, Ferry, Mackay, Manzanera and Thompson reunited for a concert tour and have toured together intermittently ever since, most recently in 2022 to celebrate the 50th anniversary of their first album. Ferry has also frequently enlisted band members as backing musicians during his solo career. Roxy Music became a successful act in Europe and Australia during the 1970s. This success began with their first album in 1972. and provided a model for many new wave acts while innovating elements of electronic composition. The group also conveyed their distinctive brand of visual and musical sophistication with their focus on glamorous fashions. Roxy Music's final studio album was Avalon (1982), which was certified Platinum in the United States, where the band had spent their first ten years as a moderately successful cult band. Outside of the band, Ferry and Eno have had influential solo careers, with Eno also becoming one of the most significant British record producers of the late 20th century. In 2019, Roxy Music were inducted into the Rock and Roll Hall of Fame.
Қалыптануы және алғашқы жылдары (1970-1971)
1970 жылдың қарашасында Брайан Ферри, қыздар мектебінде керамика сабақтарын бергенде, импровизациялық жазба тыңдау сессияларын өткізгені үшін жұмысынан айырылып, өзімен бірге Грэхам Симпсонмен ынтымақтасатын клавишашы іздеп жарнама берді. Симпсон – ол Ньюкасл университетіндегі тобынан таныс болған бассист, «Газ тақтасы» тобы, және ол оның алғашқы әндерінде қатысқан. Оның жарнамасына жауап берді. 1970 жылдың соңы мен 1971 жылдың басында Ферри Гордон Хаскеллді алмастыруға тырысқан King Crimson тобының вокалисі ретінде кастингке қатысты. Роберт Фрипп пен Питер Синфилд Ферридің дауысы King Crimson материалдарына сәйкес келмейтінін шешсе де, олар оның талантына таңданып, жаңадан құрылған Roxy Music-ке E. G. Records-пен жазба жасауға келісімшарт алуға көмектесті. Энди Маккей Ферридің жарнамасына клавишашы ретінде емес, саксофонист және гобойші ретінде жауап берді, бірақ оның EMS VCS 3 синтезаторы болды. Маккей университетте оқып жүргенде Брайан Иномен танысқан, екеуі де авангардты және электронды музыкаға қызығушылық танытқан. Ино музыкант болмаса да, синтезаторды басқара білген және Revox катушкалы магнитофоны болған, сондықтан Маккей оны техникалық кеңесші ретінде топқа қосылуға көндірді. Ұзақ уақыт өткен соң Ино топтың толыққанды мүшесі болды. Бастапқы квинтетті гитарист Роджер Банн (ол 1970 жылы «Piece of Mind» атты жеке студиялық альбомын шығарған) және классикалық білімі бар тимпаниші Декстер Ллойд толықтырды. Топтың аты Ферри мен Маккейдің ескі кинотеатрлардың тізімін жасауынан туындады, Ферри «Roxy» деген атты таңдады, себебі ол «резонанс», «соңғы жылдардың сұлулығы» және «ешқандай мағынасы жоқ» болды. «Roxy» деген аттас американдық топтың бар екенін білгеннен кейін Ферри оны Roxy Music деп өзгертті. Пол Томпсон жарнамаға жауап беріп, 1971 жылдың маусымында топқа қосылды. Банн 1971 жылдың жазында топтан кетіп, қазан айында Roxy Music «Melody Maker» журналында «Тамаша гитарист» іздеп жарнама берді. Жеңімпаз Дэвид О’Лист, «The Nice» тобының бұрынғы гитарисі болды. Филь Манзанера – жақын арада топ мүшесі болатын, ол да кастингке қатысқан жиырмаға жуық музыканттың бірі болды. Ол бастапқыда гитарист ретінде топқа қабылданбаса да, топ Манзанераның талантына қатты әсер еткендіктен, оны Roxy Music-тің техникалық жұмыскері болуға шақырды, ол бұл ұсынысты қабылдады. 1971 жылдың желтоқсанында, бір жыл жазып, репетиция жасағаннан кейін Roxy Music Лондондағы Тейт галереясының достарының Рождестволық шоуында алғашқы тікелей концертін берді. Топтың сәттілігіне теледиктор Джон Пил мен «Melody Maker» журналисі Ричард Уильямстың қолдауы үлкен үлес қосты. Уильямс Ферримен кездескеннен кейін және 1971 жылдың ортасында демонстрациялық таспа алғаннан кейін ынталы жанкүйерге айналды және 7 тамыздағы «Melody Maker» журналының «Горизонттар» бетінде топ туралы алғашқы мақала жазды. Roxy Music тобының бұл құрамы (Ferry/Mackay/Eno/Simpson/Thompson/O'List) осыдан кейін BBC сессиясын жазды.
Алғашқы екі студиялық альбом (1972-1973)
1972 жылдың ақпан айының басында гитарист О’Лист Пол Томпсонмен туған жанжалдан кейін топтан кенеттен кетіп қалды, бұл оқиға E. G. Management компаниясының Дэвид Энтховен алдындағы сынақ кезінде болған. О’Лист келесі репетицияға келмеген соң, Манзанераны топтың дыбыс режиссері болуы үшін шақырды. Ол келгенде, оған гитарада ойнау ұсынылды және бұл бейресми сынақ екенін тез түсінді. Топтың қалған мүшелері білместен, Манзанера олардың барлық репертуарын жаттап алған еді, нәтижесінде ол О’Листің орнына бірден тұрақты гитарист ретінде қабылданды, 1972 жылдың 14 ақпанында топқа қосылды. Манзанера – ағылшын әкесі мен колумбиялық анасының ұлы, бала кезінде Оңтүстік Америка мен Кубада көп уақыт өткізген. Ферри, Маккей және Эно сияқты өнер мектебінде оқымағанмен, ол топтың ең білікті мүшесі болуы мүмкін, сонымен қатар музыканың алуан түрлеріне қызығушылық танытқан. Манзанера басқа да танымал музыканттарды білген, мысалы, оның ағасымен дос болған Pink Floyd тобының Дэвид Гилмор және Soft Machine тобының Роберт Уайт. Манзанера топқа қосылғаннан кейін екі апта өткен соң, Roxy Music E. G. Management компаниясымен келісімшарт жасады. E. G. Management 1972 жылдың наурыз-сәуір айларында жазылған және King Crimson тобының лирика авторы Питер Синфилд продюсерлік еткен Roxy Music дебюттік альбомының тректерін жазуға қаржы бөлді. Бірнеше күннен кейін топ Island Records компаниясымен келісімшартқа отырды. Альбом маусым айында жақсы пікірлер алып, сәтті болды, 1972 жылдың қыркүйек айында Ұлыбритания альбомдар тізімінде 10-шы орынға жетті. Манзанера 2024 жылы берген сұхбатында топтың алты музыкант арасында бөлісетін табыстың бес пайызын алғанын айтты. 1972 жылдың бірінші жартысында басист Грэм Симпсон көңілсізденіп, жабық болды, бұл оның дебюттік альбомды жазғаннан кейін бірден топтан кетуіне әкелді. Оның орнына Рик Кентон келді. Студиялық альбомына көбірек назар аудару үшін Roxy Music сингл жазып, шығаруды шешті. Олардың тұңғыш синглы "Virginia Plain" болды, ол Ұлыбритания сингл тізімінде 4-ші орынды иеленді. Топтың эклектикалық визуальдық имиджі, олардың BBC-нің Top of the Pops бағдарламасындағы тұңғыш өнер көрсетуінде көрініс тапты, Ұлыбританиядағы глам трендінің негізгі тасы болды. Синглдің табысы альбомға қызығушылықты арттырды. 1973 жылдың қаңтар айында Рик Кентон топтан кетіп, оның орнына Джон Портер келді. Roxy Music-тің екінші альбомы For Your Pleasure 1973 жылдың наурыз айында жарық көрді. Бұл топтың продюсері Крис Томаспен ұзақ және табысты ынтымақтастығының басталуын белгіледі, ол 1970 жылдары топтың барлық классикалық альбомдары мен синглдерінде жұмыс істеді. Альбом "Pyjamarama" альбомына енбеген синглмен ілгерілетті; альбомнан ешқандай трек сингл ретінде шығарылмады. Ол кезде Ферри француз модель Аманда Лирмен кездесіп жүрген, ол альбомның мұқабасында қара ягуармен суретке түскен, ал Ферри лимузиннің артында тұрған әсем киінген шофер ретінде артқы мұқабада көрінеді.
Stranded, Country Life, Siren және жеке жобалар (19731977)
For Your Pleasure турнесі аяқталғаннан кейін көп ұзамай Брайан Ино Ферримен араздасулардың күшеюіне байланысты Roxy Music тобын тастап кетті. Оның орнына бұрын прогрессивті рок-тобы Curved Air құрамында болған, 18 жасар көп құралды музыкант Эдди Джобсон келді, ол клавишалар мен электр скрипкасында ойнады. Кейбір жанкүйерлер Эноның әкелген эксперименталдық көзқарасы мен ерекше стильдің жоғалғанына өкінді, бірақ классикалық білімі бар Джобсон шебер музыкант еді. Джон Портер да осы кезде кетіп, келесі үш жылда Roxy Music тобы басисте бірнеше рет алмасып, Джон Густафсон, Сал Майда, Джон Уэтон және Рик Уиллс топқа келіп-кетіп жүрді. Rolling Stone журналы топтың келесі екі альбомын – Stranded (1973) және Country Life (1974) – «қазіргі британдық арт-роктың гүлденуі» деп атады. Roxy Music тобының бесінші альбомы Siren (1975) Billboard Hot 100 тізіміндегі олардың жалғыз топ-40 хиті «Love Is the Drug» әнін қамтыды, ал Джобсон «She Sells» әнін Ферримен бірлесіп жазғандығы үшін Roxy Music тобында алғашқы және жалғыз авторлық құқығын алды. 1976 жылы Siren альбомын қолдау үшін өткен концерттік турлерден кейін Roxy Music тобы тарады. Олардың концерттік альбомы Viva! 1976 жылдың тамызында жарық көрді. 1976 жылы Манзанера Эномен бірлесіп, сынға ұшыраған 801 Live альбомын шығарды.
Соңғы студиялық альбомдар және үзіліс (1978-1983)
Roxy Music 1978 жылы жаңа студиялық альбом, Manifesto жазу үшін қайта бірікті, бірақ құрамы жаңартылды. Джобсонға қайта қосылу туралы хабарласпағандығы айтылады; сол кезде ол өзінің U.K. тобымен, бұрынғы Roxy мүшесі Джон Уэттонмен бірге гастрольде болып, жазбалар жасады. Джобсонның орнына Пол Каррак Roxy Music үшін клавишада ойнады, ал бас партияларын Алан Спеннер мен Гэри Тиббс бөлісіп орындады. Келесі турда Ферри, Маккей, Манзанера және Томпсонның негізгі құрамына Тиббс пен клавишашы Дейв Скиннер қосылды. Manifesto альбомынан үш сингл шықты, оның ішінде Ұлыбританиядағы ең танымал хиттер – "Angel Eyes" (Ұлыбританиядағы №4) және "Dance Away" (Ұлыбританиядағы №2). Бұл екі трек те альбомдық нұсқаларынан едәуір өзгеше, себебі "Dance Away" сингл үшін ремикстелді, ал "Angel Eyes" толығымен жаңадан жазылды. Турдан кейін және келесі альбом, Flesh + Blood (1980) жазылғанға дейін Томпсон мотоцикл апатында бас бармағын сындырып, уақытша топтан шықты. Ферри, Маккей және Манзанера бірнеше сессиялық барабаншылармен альбомды аяқтағаннан кейін, Томпсон 1980 жылдың көктемінде оларға қысқа мерзімге қайта қосылып, альбомның алғашқы жарнамалық шаралары аясында телеарналарда өнер көрсетті. Flesh + Blood турлары басталған кезде Томпсон Ферримен арадағы музыкалық келіспеушіліктерге байланысты тағы да топтан кетіп қалды. Осыдан кейін топ ресми түрде Ферри, Маккей және Манзанерадан тұратын үштікке айналды, ал келесі бірнеше жылда Алан Спеннер, Гэри Тиббс, Пол Каррак, барабаншы Энди Ньюмарк және гитарист Нил Хаббард сияқты әртүрлі музыканттармен толықтырылды. Flesh + Blood (1980) альбомы туған жерінде үлкен коммерциялық сәттілікке жетті, Ұлыбритания чарттарында №1 орынға ие болды және үш британдық хит шығарды: "Oh Yeah" (Ұлыбританиядағы №5), "Over You" (Ұлыбританиядағы №5) және "Same Old Scene" (Ұлыбританиядағы №12). Алайда, актерлік құрамның өзгеруі Roxy музыкалық стиліне айқын өзгеріс әкелді. Топтың дыбысының болжамсыз элементтері жоғалып, олардың орнына тегіс музыкалық аранжировкалар келді. Rolling Stone журналы Manifesto альбомын ("Roxy Music дискоға өткен жоқ. Roxy Music басқа да бір жаққа өткен жоқ") және Flesh + Blood ("осылайша жағымсыз Roxy Music альбомы белгілі бір қызығушылық тудырады") деп сынады, ал басқа да көздер қайта бірігуді жоғары бағалады. Melody Maker журналы Manifesto туралы: "кейбір ескертулерге қарамастан, бұл әзірге жасалған ең табысты қайта кездесу болуы мүмкін: күтпеген техникалық нокаут" деді. 1981 жылы Roxy Music альбомдық емес сингл "Jealous Guy" жазды. Джон Леннон жазып, бастапқыда орындаған әннің кавер-версиясы, Roxy Music "Jealous Guy" әнін Леннонның 1980 жылы қаза болғаннан кейін оған құрмет көрсету мақсатында жазды. Ән 1981 жылдың наурыз айында екі апта бойы Ұлыбритания сингл чартында бірінші орынды иеленді, бұл топтың бірінші №1 синглы болды. Кейін, көңіл көтеріңкі емес және мұқият жасалған дыбыстармен, топтың сегізінші және соңғы студиялық альбомы Avalon (1982), Крис Блэквеллдің Compass Point Studios-та жазылды, үлкен коммерциялық сәттілікке жетті және топтың сын есімін қайта қалпына келтірді, сондай-ақ сәтті "More Than This" синглын қамтыды. Альбомға "Avalon", "The Main Thing", "The Space Between", "True to Life" және "To Turn You On" сияқты бірнеше Roxy Music классикасы да кірді. Ферри, Маккей және Манзанера (бірнеше қосымша музыканттармен) 1982 жылдың тамызынан 1983 жылдың мамырына дейін кеңінен гастрольдік сапарлар жасады, ал Avalon турлары топтың екінші концерттік альбомы The High Road-та жазылды, ол 1983 жылдың наурыз айында жарық көрді. Сол шоудан алынған үйдегі бейнежазба да шығарылды, онда Roxy King Crimson-мен бірге Фрежуста бас рольде ойнады (осы шоудан алынған жиын үйдегі бейнежазбада The Noise деп аталды). Бұл турдан алынған тағы бір концерттік альбом Heart Still Beating 1990 жылы, ал The High Road үйдегі бейнежазбасы 2003 жылы DVD форматында шығарылды. Avalon турлары аяқталғаннан кейін Roxy Music тарады. Келесі он сегіз жыл бойы Ферри, Маккей және Манзаера толық уақытты жеке карьераларына берілді.
Кездесулер (2001-2011, 2019, 2022)
2001 жылы Ферри, Манзанера, Маккей және Томпсон топтың 30 жылдығын тойлау үшін қайта құрылып, кең ауқымда гастрольдік сапарға шықты. Одан кейін Португалиядағы фестивальдік өнер көрсетуі мен АҚШ-тағы қысқа турне болды. Брайан Ино қатыспады, ол топтың қайта бірігу себептерін сынап: «Маған бұл идея ұнамайды. Жаман қалдырады» деді. Кейіннен Ино өзінің пікірінің дұрыс түсінілмегенін айтты. Манзанера мен Томпсон Ферридің «Frantic» (2002) атты он бірінші жеке студиялық альбомына жазылып, онымен бірге гастрольдік сапарға шықты. Ино «I Thought» трегімен «Frantic» альбомына да үлес қосты. 2002 жылы Image Entertainment, Inc. компаниясы 20 әннен тұратын концерттік DVD «Roxy Music Live at the Apollo» шығарды, онда интервьюлер мен репетиция материалдары да бар. 2004 жылы Rolling Stone журналы топты «Барлық заманның 100 ең ұлы суретшісі» тізімінде 98-орынға қойды. Roxy Music 2005 жылдың 11 маусымында Уайт аралы фестивалінде тікелей эфирде өнер көрсетті, бұл 2001–2002 жылдарғы әлемдік турнесінен бері Ұлыбританиядағы алғашқы концерті болды. 2005 жылдың 2 шілдесінде топ Live 8 аясында Берлинде «Jealous Guy», «Do the Strand» және «Love is the Drug» әндерін орындады. «Do the Strand» әні төрт дискілік DVD жинағында, ал «Love Is the Drug» әні Live 8 Berlin DVD-де қол жетімді. 2005 жылдың наурызында Фил Манзанераның ресми сайтында топтың, оның ішінде Брайан Иноның жаңа материалдан тұратын альбом жазу туралы шешім қабылдағаны жарияланды. Бұл жоба 1973 жылы шыққан «For Your Pleasure» альбомынан бері Иноның Roxy Music-пен алғашқы жұмысы болды. Roxy Music қайта бірігуіне қатысатынын бірнеше рет жоққа шығарғаннан кейін, 2006 жылдың 19 мамырында Ино жаңа альбомға екі ән қосып, басқа тректердегі клавиатураны орындағанын мәлімдеді. Алайда ол топпен гастрольдік сапарға шығудан бас тартты. Ферри ақырында осы жазбалардан алынған материал жеке студиялық альбом ретінде шығарылатынын, ал Ино «бірнеше тректерде» ойнайтынын хабарлады. Егер жазба Roxy Music альбомы ретінде шығарылса, ол «Manifesto» альбомынан кейін барабаншы Пол Томпсонның қатысқан алғашқы альбомы болар еді. Альбом 2010 жылы Ферридің жеке студиялық альбомы «Olympia» ретінде шықты. Онда Ино, Манзанера және Маккейдің (басқа көптеген сессиялық музыканттардың қатарында) үлесі болды. 2006 жылдың басында Roxy-дің «The Main Thing» әні Малкольм Гринмен ремикстеліп, атақты футбол төрешісі Пьерлуиджи Коллина қатысқан Opel Vectra телеарнасының жарнамасында қолданылды. Сол жылдың шілдесінде топ Еуропаға гастрольдік сапарға шықты. Олар Сербия және Солтүстік Македония сияқты бұрын бармаған жерлерге көбірек назар аударды. 1979–1983 жылдар аралығында Roxy-мен жұмыс істеген көптеген қосымша музыканттардың бірі болған барабаншы Энди Ньюмарк, Томпсонның денсаулығына байланысты бас тартуына байланысты тур кезінде өнер көрсетті, ал Оливер Томпсон (гитара) топпен алғаш рет пайда болды. 2007 жылдың наурызында Western Daily Press газетіне берген сұхбатында Ферри келесі Roxy альбомының дайынланып жатқанын растады, бірақ ол Боб Диланның туындыларынан тұратын он екінші жеке студиялық альбомы «Dylanesque» шыққаннан кейін бір жарым жылға дейін сатылмайтынын айтты. 2007 жылдың маусымында топ Ливерпульдегі дизайн агенттігін жаңа альбомын қолдау үшін веб-сайтты жасау үшін жалдады. Жыл басында Манзанера топтың жазба келісімшартына қол қоюды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. 2007 жылдың қазан айында сұхбатында Ферри альбомға Scissor Sisters тобының қатысатынын айтты. 2010 жылдың жазында Roxy Music әлемнің әртүрлі фестивальдерінде бас рольде ойнады, оның ішінде Лондондағы Виктория паркіндегі Lovebox, Страдбаллидегі Electric Picnic, Лаос графтығындағы Ирландия және Уайт аралындағы Bestival. Денсаулығына байланысты Томпсон турдың үш күнінде Энди Ньюмаркпен ауыстырылды, бірақ Bestival өнер көрсетуіне оралды. Рокси 2011 жылдың қаңтар және ақпан айларында Ұлыбританияда жеті концерттік қойылым өткізіп, топтың 40 жылдығын тойлау үшін «For Your Pleasure» турының аясында өнер көрсетті. Олар ақпан және наурыз айларында тағы сегіз концертпен Австралия мен Жаңа Зеландияда гастрольдік сапарға шықты. 2012 жылы Virgin Records 1972–1982 жылдар аралығындағы Roxy Music: The Complete Studio Recordings 1972–1982 жинағын шығарды, бұл топтың 1972 жылы шыққан тұңғыш альбомының 40 жылдығын тойлады. 2014 жылдың 3 қарашасында Rolling Stone журналына берген сұхбатында Манзанера Роксидің 2011 жылдан бері белсенді емес екенін және олардың қайтадан бірге өнер көрсетуінің ықтимал еместігін айтты. Ол Classic Rock журналына жаңа студиялық альбом туралы былай деді: «Біз бәріміз оны тыңдап, «Біз мұны істей алмаймыз. Бұл жақсы болмайды. Оны лақтырып жіберейік» дедік. Қазір ол жеке компьютерлерімізде жатыр. Бір күні аяқталар. Бірақ егер жақсы болмаса, шығарудың қажеті жоқ». 2019 жылдың 29 наурызында Roxy Music Rock and Roll Hall of Fame-ге енгізілді, Ферри, Маккей, Манзанера және Эдди Жобсон Бруклиндегі Barclays Center-де алты әннен тұратын жиынтық өнер көрсетті. Roxy Music 2022 жылы Ұлыбритания мен АҚШ-та 50 жылдық мерейтойлық турне өткізу үшін қайта құрылды. Көптеген Солтүстік Америкалық турнелерде St. Vincent қолдау актісі ретінде өнер көрсетті. Nilüfer Yanya Ұлыбританиядағы бастапқы акті болды.
Стиль
Roxy Music-тің алғашқы стилі мен өнер таныстырылысына оның негізгі мүшелерінің өнер мектебі тәжірибесі әсер етті. Ферри, Маккей және Эно 1960-шы жылдардың ортасы мен соңында Ұлыбританияның көрнекті өнер колледждерінде оқыды. Осы кезеңде бұл оқу орындарында дәстүрлі сурет салуға баса назар аударатын оқытудан бас тартылып, поп-арт сияқты жаңа бағыттар мен кибернетика сынды концепциялар зерттелді. Жазушы Майкл Брейсвелл өзінің "Roxy: The Band that Invented an Era" кітабында Roxy Music-тің Ферри, Маккей және Эно музыка, заманауи өнер және сәнге деген ортақ қызығушылықтарын біріктіру мақсатымен құрылғанын айтады. Ферри 1960 жылдары Ньюкасл университетінде танымал поп-артист және педагог Ричард Гамильтонмен бірге оқыды. Оның университеттегі достары, сыныптастары мен оқытушылары – мысалы, Рита Донах пен Тим Хед – өздері де белгілі суретшілерге айналды. Эно Винчестер өнер мектебінде оқыды. Оның конформизмге қарсы стилі ерте көрініс беріп, колледж басшылығымен келіспеушіліктер тудырды, бірақ сонымен қатар Корнелиус Кардью мен Гэвин Брайарс сияқты маңызды суретшілер мен музыканттармен танысуға мүмкіндік берді. Электрондық музыкаға деген қызығушылығы оны Рединг университетінде оқып жүрген Энди Маккеймен алғашқы кездесулерге алып келді. Энди Маккей де авангардтық және электрондық музыкаға қызығушылық танытқан болатын. 1970-71 жылдары Лондонда ортақ достары арқылы танысқан үштік рок-топ құруға шешім қабылдады. Roxy Music бастапқыда The Beatles, The Kinks, The Rolling Stones, Дэвид Боуи, Элтон Джон, Animals, Pink Floyd, King Crimson, Jimi Hendrix, Velvet Underground және The Who сияқты сол кездегі заманауи өнерпаздардың, сондай-ақ Элвис Пресли және Motown сияқты американдық рок-н-ролл және басқа жанрлардың ықпалында болды. Ферри Roxy Music-тің ерекше дыбысы топ мүшелерінің әртүрлі және эклектикалық музыкалық тәжірибесінің нәтижесі екенін айтты: "Менің көптеген музыкалық ықпалым болды, Фил Манзанераның латын тегі бар, Оңтүстік Америкада туған. Саксофон мен гобойші Энди Маккей классикалық білім алған. Эно эксперименталды музыкаға қызығушылық танытты. Олар өз салаларының мамандары еді. Пол Томпсон өзінің күшті, қуатты барабан соғуымен көптеген жаңалықтар әкелді". Roxy Music сахналық өнері, музыкалық клиптер, альбом және сингл мұқабаларының дизайны, плакаттар, жарнамалық парақтар, карточкалар және белгілер сияқты мұқият жасалған имидж мен стильді құру және сақтау бойынша алғашқы рок-топтардың бірі болды. Оларға Roxy Music-тің классикалық имиджін қалыптастыруға көмектескен достары мен серіктестері – әсіресе киім дизайнері Антони Прайс, шаштараз Кит Мейнуарринг, фотограф Карл Стокер, топтың "PR кеңесшісі" Саймон Паксли (Маккейдің бұрынғы университеттегі досы) және Ферридің өнер мектебіндегі сыныптасы Николас де Вилллдің көмегі тиді. Белгілі сыншы Лестер Бангс Roxy Music-ті "жасандылықтың жеңісі" деп атады. Ферри кейінірек топтың имиджін американдық музыка мен танымал мәдениеттің иконаларына, соның ішінде Мэрилин Монро, Motown және Stax Records әртістеріне деген қызығушылығымен байланыстырды. Ол сонымен қатар сол кездегі поп және рок топтарының жарнамалық суреттеріне балама образ жасауды қалағанын айтты, онда суретшілер "көктемгі көшеде, көңілсіз көрінетін. Бұл - қалыпты жағдай еді". Roxy Music-тің төртінші студиялық альбомы Country Life, сол есімді танымал британдық ауылдық журналдың пародиязы ретінде қарастырылды. Альбомның алдыңғы мұқабасында екі модель (екі неміс жанкүйері, Кан тобының Майкл Каролидің қарындасы Констанце Кароли және Эвелин Грунвальд) тек жартылай мөлдір іш киіммен жасыл қырқылына қарсы тұрды. Нәтижесінде, АҚШ-тың көптеген аймақтарында альбом мөлдір емес пластикалық қаптамада сатылды, өйткені сатушылар мұқабаны көрсетуден бас тартты. Кейіннен тек орманның суреті бейнеленген басқа мұқаба пайда болды.
Мұрасы мен ықпалы
2005 жылы The Guardian газетінің Tim de Lisle Roxy Music-ті The Beatles-тен кейінгі ең ықпалды британдық топ деп атады. Ол былай деп жазды: "Led Zeppelin мен Osmonds үстемдік құрған кезеңде, олар футуризм, ретро рок-н-ролл, эпатаж, күлкілі дыбыстар, абдыраған киімдер, көркемдік тәсілдер, киноға сілтемелер және гобой солистарының есімдерінен тұратын керемет қоспамен Топ-10-ға енуге қол жеткізді. Олардың танымалдылығы жоғалып-төмендесе де, олардың ықпалы керемет тұрақты болды". Боуи өзі Roxy Music-ті өзінің сүйікті британдық топтарының бірі деп атады және 1975 жылғы телеарнадағы сұхбатында Брайан Ферриді "Англиядан шыққан ең жақсы музыканың бастамашысы" деп сипаттады. Roxy Music-тің дыбысы мен визуальдық стилі электрондық музыка, панк-рок, диско, жаңа толқын және жаңа романтика сияқты кейінгі жанрлар мен субмәдениеттерге елеулі әсер еткен деп есептеледі. Madness Roxy Music-тің ықпалымен болған әртістердің бірі. Олар "4BF" әнінде Брайан Ферриге құрмет көрсетті (атауы "2HB" әніне сілтеме, ол өзі Roxy Music-тің алғашқы студиялық альбомынан Хэмфри Богартқа арналған құрмет). Roxy Music-тің ықпалымен танылған немесе оларға ықпал еткен деп есептелетін басқа да әртістердің қатарында Нил Роджерс, Siouxsie and the Banshees, Duran Duran, U2, The Smiths, Spandau Ballet, Radiohead, Scissor Sisters, Talking Heads, Imogen Heap, Goldfrapp, Pulp, Sex Pistols, The Human League, Todd Terje және Franz Ferdinand бар. Джонс Roxy Music стилін кейіннен ол қатысқан панк-қозғалысына күшті әсер еткен деп сипаттады және олардың алғашқы альбомын өзінің сүйікті альбомдерінің бірі деп атады. Ladytron электрондық тобы Roxy Music-тің алғашқы альбомындағы әннің атын алды. Британдық Bananarama тобы өз атын Roxy Music-тің "Pyjamarama" әнінен алған.
Танымал мәдениетте
Roxy Music-тің туындылары бірнеше фильмдер мен телешоулардың саундтректерінде пайдаланылған. "If There Is Something" трегі 2008 жылғы Бейли Уолш режиссерлік еткен және Дэниел Крейг түскен "Флэшбэктердің алдағысы" (Flashbacks of a Fool) драмалық фильмінде маңызды рөл атқарады. Фильмде Крейгтің кейіпкерінің жас кезінде 1970-ші жылдардағы флэшбэк сахнасында Брайан Ферриге ұқсатып киінгені көрсетіледі. София Копполаның 2003 жылғы "Жалға алынған аударма" (Lost in Translation) фильмінде Билл Мюррейдің Боб Харрис кейіпкері караокеде "More Than This" әнін дұрыс емес орындайды. Бұл ән 1999 жылғы Nissan телеарнасының жарнамасында қолданылды. "More Than This" әні 2019 жылғы "Knives Out" фильмінде Тони Коллетттің кейіпкерімен биленеді және "Америкалықтар" (The Americans) телесериалында пайда болады. 1982 жылғы студиялық альбомның атауы болған "Avalon" әні 2005 жылғы Ник Лавтың "The Business" фильмінде ойнатылды. Гай Ричидің 2020 жылғы қара комедиялық қылмыстық фильмі "Джентльмендер" (The Gentlemen) әрекетті сахнада "In Every Dream Home a Heartache" әнін қамтиды. Capcom компаниясының "Final Fight" видео ойынындағы Рокси (әйел-акробат жауынгер) атты қарсы кейіпкер, сондай-ақ оның өзімен бірдей Poison (осы аттас топ) сияқты музыкамен байланысты тұлғаларға құрмет көрсеткен ойынның басқа жау кейіпкерлері де осы топтың атымен аталады. 2021 жылдың сәуір айының басында "Мырза Б. Ферри" деген адрестелген 1971 жылғы хаттың суреті әлеуметтік желілерде кеңінен тарады. Құжат Polydor Records компаниясының Artists & Repertoire менеджері "Хью Смиттен" (Hugh C. Smith) келген топтың демо-жазбасын сынға алған бас тарту хаты болып көрінеді. 2021 жылдың 4 сәуірінде Treble e zine сайтында жарияланған мәліметке сәйкес, бұл хат сәуірдің бірінші күні жасалған әзіл екені анықталды, ол бұрынғы Talking Heads және Tom Tom Club тобының барабаншысы Крис Францтың Twitter аккаунтынан бастау алған. 2021 жылдың мамыр айында британдық жазушы және Roxy Music жанкүйері Тони Баррелл осы хаттың авторы екенін мәлімдеді.
Жалпы сілтемелер
Брейсвелл, Майкл. Roxy Music: Брайан Ферри, Брайан Ино, Өнер, идеялар және мода (Da Capo Press, 2007)
Бакли, Дэвид. Барлық қызығушылық: Брайан Ферри және Roxy Music туралы әңгіме (André Deutsch, 2004)
Ригби, Джонатан. Roxy Music: Both Ends Burning (Reynolds & Hearn, 2005; қайта қарастырылған басылым 2008)
Стамп, Пол. Белгісіз ләззаттар: Roxy Music мәдени өмірбаяны (Quartet Books, 1998)
Buckley, David. The Thrill of It All: The Story of Bryan Ferry and Roxy Music (André Deutsch, 2004)
Rigby, Jonathan. Roxy Music: Both Ends Burning (Reynolds & Hearn, 2005; revised edition 2008)
Stump, Paul. Unknown Pleasures: A Cultural Biography of Roxy Music (Quartet Books, 1998)