Электрлік Жарық Оркестрі: Бирмингемдік Рок Тобының Тарихы

Кіріспе

The Electric Light Orchestra (ELO) – 1970 жылы Бирмингемде ән жазушылары және көп аспапты орындайтын Джефф Линн мен Рой Вуд, сондай-ақ барабаншы Бев Бевэн құрған ағылшын рок-тобы. Олардың музыкасы поп пен классикалық үлгілердің футуристикалық бейнелемемен үйлесім тауып, ерекшеленеді. ELO-ның 13 жылдық активті жазу және гастрольдік кезеңінде олар бүкіл әлемде 50 миллионнан астам жазба сатты. Олар 19 CRIA, 21 RIAA және 38 BPI сыйлықтарын алды. 1972 жылдан 1986 жылға дейін ELO Ұлыбритания сингл чартында 27 үздік 40 әнді, ал АҚШ Billboard Hot 100 тізімінде он бес үздік 20 әнді жинады. Топ Billboard Hot 100 тізімінде бірінші орынға шықпай-ақ 20 үздік 40 хитке ие болған рекордты ұстап тұр. 2017 жылы ELO-ның төрт негізгі мүшесі (Вуд, Линн, Беван және Тэнди) Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

1970-1973: Құрылтай және алғашқы альбомдар

1968 жылы Рой Вуд — гитарист, вокалист және Move тобының ән жазушысы — музыкасына классикалық дыбыс беру үшін скрипкалар, виолончельдер, контрабас, мүйіздер мен ағаш аспаптарды қолданатын жаңа топ құру туралы ойға келді, бұл рок музыкасына «Битлз тоқтап қалған жерден бастауға» жаңа мүмкіндік береді. Оркестрлік аспаптар гитарадан гөрі басты назарда болады. Бірмингемдік The Idle Race тобының жетекшісі Джефф Линн бұл идеяға қызығушылық танытты. 1969 жылдың ақпанында Тревор Бертон Move тобынан кеткен кезде, Вуд Линнді қосылуға шақырды, бірақ ол әлі өз тобымен сәттілікке жетуге тырысқандықтан бас тартты. Бірақ 1970 жылдың қаңтарында Карл Уэйн топтан кеткен кезде, Линн Вудтың екінші шақыруын қабылдады, бірақ олар жаңа жобаға күш-жігерін жұмылдыру керек еді. 1970 жылдың 12 шілдесінде Вуд Линн жазған әнге бірнеше виолончель қосып, Move тобының B-жағы ретінде шығаруға ниеттенгенде, жаңа концепция шындыққа айналды және «10538 Overture» Electric Light Orchestra тобының алғашқы әні болды. Бастапқы жоспар 1970 жылдың соңында Looking On альбомын шығарғаннан кейін Move тобын тарату және жаңа жылда жаңа топқа өту болды. Бірақ жаңа топты қаржыландыруға көмектесу үшін, ұзақ ELO жазбалары кезінде тағы бір Move альбомы, Message from the Country жазылды және 1971 жылдың ортасында шығарылды. Нәтижесінде 1971 жылдың желтоқсан айында The Electric Light Orchestra атты тұңғыш альбом жарық көрді. Барлық әндерде тек Вуд, Линн және Беван ғана ойнады, ал Билл Хант француз мүйіздерін, ал Стив Вулам скрипканы орындады. Ол 1972 жылдың наурызында АҚШ-та No Answer деген атпен шығарылды. Бұл атау АҚШ-тың жазба компаниясының хатшысы Ұлыбритания компаниясына альбомның атын білу үшін қоңырау шалғаннан кейін таңдалды. Олар қол жетімді болмағандықтан, «Жауап жоқ» деген хабар қалдырылды. «10538 Overture» Ұлыбританиядағы үздік ондыққа енді. Екі топтың альбомдары бір уақытта дүкендерде болғандықтан, Move және ELO осы кезеңде теледидарда пайда болды. ELO тобының тұңғыш концерті 1972 жылдың 16 сәуірінде Суррейдің Кройдон қаласындағы Грейхаунд пабында өтті, құрамында Вуд, Линн, Беван, Билл Хант (клавиатура/француз мүйіздері), Энди Крейг (виолончель), Майк Эдвардс (виолончель), Уилфред Гибсон (скрипка), Хью Макдауэлл (виолончель) және Ричард Тэнди (бас) болды. Алайда бұл құрам ұзаққа созылмады. Бірінші Крейг, содан кейін Вуд, топтың екінші альбомын жазған кезде кетіп қалды. Хант пен Макдауэллді өзімен бірге алып, Вуд Wizzard тобын құру үшін топтан кетті. Екеуі де менеджері Дон Арденмен проблемалар туындағанын, Вуд Арденнің өзінің рөлінде сәтсіздікке ұшырағанын және Италиядағы қанағаттанарлықсыз турнесін айтты. Алайда, Арден Вудтың Арденге қатысты теріс пікірлеріне қарамастан Wizzard тобын басқарды. Музыкалық баспасөздің Вудсыз топтың тарап кететінін болжауына қарамастан, Линн топты басқаруға белсенді түрде кірісті, Беван, Эдвардс, Гибсон және Тэнди (Ханттың орнына бас гитарадан клавиатураға ауысқан) бұрынғы құрамнан қалды, ал бас және виолончельде топқа жаңадан қосылған Майк де Альбукерке және Колин Уокер қосылды. Жаңа құрам 1972 жылдың 12 тамызында 1972 жылғы Рединг фестивалінде өнер көрсетті. Barcus Berry аспаптарын қазір топтың скрипка триосы қолданады, бұл оларға сахнада аспаптарын дұрыс күшейтуге мүмкіндік берді, бұған дейін олар электрлі аспаптардың шуына көміліп кеткен. Топ 1973 жылдың басында екінші альбомын шығарды, ол олардың екінші Ұлыбританиядағы үздік 10 және АҚШ-тағы алғашқы хит-парадтардағы синглін шығарды, бұл Чак Берридің «Roll Over Beethoven» классигінің күрделі нұсқасы (онда Бетховеннің Бесінші симфониясының бірінші бөлігі де қамтылған). Алайда, ELO тобының скрипкашылары жазбаларда өнер көрсетуді жалғастырды. Алғашқы сингл «Can't Get It Out of My Head» альбомы АҚШ-тың алғашқы 10 хиті болды, ал «Eldorado, A Symphony» альбомы ELO тобының алғашқы алтын альбомы болды. Майк де Альбукерке жаздыру сессиялары кезінде топтан кетіп қалды, өйткені ол отбасымен көбірек уақыт өткізгісі келді, сондықтан альбомдағы бастың көп бөлігін Линн орындады. Eldorado альбомы шыққаннан кейін Келли Грукатт бассист ретінде жұмысқа алынды, ал 1975 жылдың басында Мелвин Гейл Эдвардстың виолончелінде орнын ауыстырды. Топтың құрамы тұрақталды, өйткені топ әлдеқайда қолжетімді дыбысқа ие болды. ELO АҚШ-та сәттілікке қол жеткізді және топ стадион мен аренада жұлдызды болды, шоу тарихындағы кез-келген топқа қарағанда The Midnight Special-те төрт рет (1973, 1975, 1976 және 1977 жылдары) пайда болды. Face the Music 1975 жылы жарық көрді, «Evil Woman» хит-синглдері, олардың үшінші Ұлыбританиядағы топ-10 және «Strange Magic» хиттері жарық көрді. Ол «Livin' Thing», «Telephone Line», «Rockaria!» және «Do Ya» хиттерін қамтыды, соңғысы Move тобының соңғы синглінің қайта жазылған нұсқасы. Топ 1976 жылдың қыркүйегінен 1977 жылдың сәуір айына дейін тек АҚШ-та турнеге шықты, желтоқсан айында үзіліс жасады, содан кейін 1977 жылдың 31 қаңтарында American Music Awards шоуында өнер көрсетті, сондай-ақ 1977 жылдың тамызында Сан-Диегодағы жеке концерт. A New World Record альбомынан кейін 1977 жылы Out of the Blue атты платиналық сатылымды қос альбом шықты. Out of the Blue альбомында «Turn to Stone», «Sweet Talkin' Woman», «Mr. Blue Sky» және «Wild West Hero» синглдары болды, олардың әрқайсысы Ұлыбританияда хитке айналды. Топ содан кейін 9 айлық, 92 күндік әлемдік турнеге шықты, үлкен декорациялармен және түтін машиналары мен лазерлік дисплейі бар ғарыш кемесі сахнасымен. АҚШ-та концерттер The Big Night деп аталып, олардың ең ірілері болды, Кливленд стадионында 62 000 адам оларды көрді. The Big Night сол кезге дейінгі музыка тарихындағы ең табысты концерттік турне болды (1978 жыл). Топ тур кезінде Лондонның Уэмбли аренасында сегіз күн қатарынан сатылған концерттер берді, сол кездегі тағы бір рекорд. Австралиядағы тур кезінде Electric Light Orchestra Out of the Blue және New World Record альбомдары үшін 9 платиналық сыйлық алды. 1979 жылы Discovery альбомы шықты, ол Ұлыбритания альбомдар тізімінде бірінші орынға шықты. «Last Train to London», «Confusion» және «The Diary of Horace Wimp» хиттері шықты. Тағы бір ән, «Midnight Blue» Оңтүстік-Шығыс Азияда сингл ретінде шығарылды. Топ альбомдағы барлық әндерге промо-видео түсірді. 1979 жылдың соңына қарай ELO тобы өзінің даңқының шыңына жетті, миллиондаған альбомдар мен синглдар сатылды және тіпті Рэнди Ньюманның Born Again альбомында пароди/трибьют әніне шабыттандырды, ол «Rock and Roll Band Story» деп аталды. 1979 жылы Джефф Линн ELO тобының 1979 жылдың тамызындағы Knebworth фестивалінде бас рольде ойнауға шақырылғаннан бас тартты. Бұл Led Zeppelin тобына бас рольде ойнауға мүмкіндік берді. 1980 жылы Джефф Линн Xanadu музыкалық фильмінің саундтрегі үшін жазуды сұрады және жартысын жазды, ал қалғанын Джон Фаррар жазды және фильм жұлдызы Оливия Ньютон-Джон орындады. Фильм кассада нашар өнім көрсетті, бірақ саундтрек өте жақсы болды, екі платиналық сертификат алды. Альбом Ньютон-Джоннан («Magic», АҚШ-та №1 хит және Клифф Ричардпен «Suddenly») және ELO-дан («I'm Alive», алтын сертификат алған, «All Over the World» және «Don't Walk Away») хит-синглдар шығарды. Тақырыптық ән, Ньютон-Джон мен ELO орындаған, ELO тобының Ұлыбританиядағы №1 хит әні. Екі жарым ғасырдан кейін Xanadu, фильм негізіндегі Бродвей мюзиклі 2007 жылдың 10 шілдесінде Хелен Хейс театрында ашылды және бірауызды түрде жақсы пікірлер алды. Ол төрт Tony Award номинациясын алды. Мюзикль 2015 жылдың қазанында Лондондағы тұңғыш көрсетілімін өткізді. 1981 жылы ELO тобының дыбысы тағы өзгерді, Time атты ғылыми-фантастикалық концептуалдық альбом шықты, ол Eldorado сияқты бұрынғы, прогрессивті рок альбомдарына оралу болды. Струнный бөлім енді кеткендіктен, синтезаторлар үлкен рөл атқарды, сол кездегі үлкен музыкалық сахнадағы тренд болды; әрине, Райнер Пиетш дирижерлік еткен кейбір тректерде студиялық струншылар болды, бірақ жалпы дыбыс ландшафты электронды дыбысқа ие болды.

In 1968, Roy Wood—guitarist, vocalist and songwriter of the Move—had an idea to form a new band that would use violins, cellos, string basses, horns and woodwinds to give their music a classical sound, allowing rock music to "pick up where the Beatles left off " in a new direction. The orchestral instruments would be the main focus, rather than the guitars. Jeff Lynne, frontman of fellow Birmingham group The Idle Race, was excited by the concept. When Trevor Burton left the Move in February 1969, Lynne was asked by Wood to join, only to say no, as he was still focused on finding success with his band. But in January 1970, when Carl Wayne quit the band, Lynne accepted Wood's second invitation to join, on the condition that they focus their energy on the new project. On 12 July 1970, when Wood added multiple cellos to a Lynne penned song intended to be a Move B side, the new concept became a reality and "10538 Overture" became the first Electric Light Orchestra song. The original plan was to end The Move following the release of the Looking On album at the end of 1970, crossing over to the new unit in the new year. But to help finance the fledgling band, one further Move album, Message from the Country, was recorded during the lengthy ELO recordings and released in mid 1971. The resulting debut album The Electric Light Orchestra was released in December 1971. Only the trio of Wood, Lynne and Bevan played on all songs, with Bill Hunt supplying the French Horn parts and Steve Woolam playing violin. It was released in the United States in March 1972 as No Answer. The name was chosen after a U. S. record company secretary had tried to ring the UK company to get the name of the album. They were unavailable so she left a note reading "No answer". "10538 Overture" became a UK top ten hit. With both bands' albums in the stores simultaneously, the Move and ELO both appeared on television during this period. ELO's debut concert took place on 16 April 1972 at the Greyhound Pub in Croydon, Surrey, with a line up of Wood, Lynne, Bevan, Bill Hunt (keyboards/French horn), Andy Craig (cello), Mike Edwards (cello), Wilfred Gibson (violin), Hugh McDowell (cello), and Richard Tandy (bass). However, this line up did not last for long. First Craig departed, and then Wood, during the recordings for the band's second LP. Taking Hunt and McDowell with him, Wood left the band to form Wizzard. Both cited problems with their manager, Don Arden, who Wood felt failed in his role, and an unsatisfactory tour of Italy. However, Arden would manage Wizzard, despite Wood's negative comments towards Arden. Despite predictions from the music press that the band would fold without Wood, who had been the driving force behind the creation of ELO, Lynne stepped up to lead the band, with Bevan, Edwards, Gibson and Tandy (who had switched from bass to keyboards to replace Hunt) remaining from the previous line up, and new recruits Mike de Albuquerque and Colin Walker joining the band on bass and cello, respectively. The new line up performed at the 1972 Reading Festival on 12 August 1972. Barcus Berry instrument pick ups, now sported by the band's string trio, allowed them to have proper amplification on stage for their instruments, which had previously been all but drowned out by the electrified instruments. The band released their second album ELO 2 in early 1973, which produced their second UK top 10 and their first US chart single, an elaborate version of the Chuck Berry classic "Roll Over Beethoven" (which also incorporated the first movement of Beethoven's own Fifth Symphony). ELO's string players still continued to perform on recordings, however. The first single off the album, "Can't Get It Out of My Head", became their first US top 10 hit, and Eldorado, A Symphony became ELO's first gold album. Mike de Albuquerque departed the band during the recording sessions as he wished to spend more time with his family, and consequently much of the bass on the album was performed by Lynne. Following the release of Eldorado, Kelly Groucutt was recruited as bassist and in early 1975, Melvyn Gale replaced Edwards on cello. The line up stabilised as the band took to a decidedly more accessible sound. ELO had become successful in the US at this point and the group was a star attraction on the stadium and arena circuit, and appeared on The Midnight Special more than any other band in that show's history with four appearances (in 1973, 1975, 1976, and 1977). Face the Music was released in 1975, producing the hit singles "Evil Woman", their third UK top 10, and "Strange Magic". It contained the hit singles "Livin' Thing", "Telephone Line", "Rockaria!" and "Do Ya", the last a re recording of The Move's final single. The band toured in support in the US only from September 1976 to April 1977 with a break in December, then an American Music Awards show appearance on 31 January 1977, plus a one off gig in San Diego in August 1977. A New World Record was followed by a multi platinum selling album, the double LP Out of the Blue, in 1977. Out of the Blue featured the singles "Turn to Stone", "Sweet Talkin' Woman", "Mr. Blue Sky", and "Wild West Hero", each becoming a hit in the United Kingdom. The band then set out on a nine month, 92 date world tour, with an enormous set and a hugely expensive spaceship stage with fog machines and a laser display. In the United States the concerts were billed as The Big Night and were their largest to date, with 62,000 people seeing them at Cleveland Stadium. The Big Night went on to become the highest grossing live concert tour in music history up to that point (1978). The band played at London's Wembley Arena for eight straight sold out nights during the tour, another record at the time. During an Australian tour in early 1978, Electric Light Orchestra were presented with 9 platinum awards for the albums Out of the Blue and New World Record. In 1979, the multi platinum album Discovery was released, reaching number one on the UK Albums Chart. "Last Train to London", "Confusion", and "The Diary of Horace Wimp". Another song, "Midnight Blue", was released as a single in southeast Asia. The band recorded promotional videos for all the songs on the album. By the end of 1979, ELO had reached the peak of their stardom, selling millions of albums and singles, and even inspiring a parody/tribute song on the Randy Newman album Born Again, titled "The Story of a Rock and Roll Band". During 1979, Jeff Lynne also turned down an invitation for ELO to headline the August 1979 Knebworth Festival concerts. That allowed Led Zeppelin the chance to headline instead. In 1980, Jeff Lynne was asked to write for the soundtrack of the musical film Xanadu and provided half of the songs, with the other half written by John Farrar and performed by the film's star Olivia Newton John. The film performed poorly at the box office, but the soundtrack did exceptionally well, eventually going double platinum. The album spawned hit singles from both Newton John ("Magic", a No. 1 hit in the United States, and "Suddenly" with Cliff Richard) and ELO ("I'm Alive", which went gold, "All Over the World" and "Don't Walk Away"). The title track, performed by both Newton John and ELO, is ELO's only song to top the UK singles chart. More than a quarter of a century later, Xanadu, a Broadway musical based on the film, opened on 10 July 2007 at the Helen Hayes Theatre to uniformly good reviews. It received four Tony Award nominations. The musical received its UK premiere in London in October 2015. In 1981, ELO's sound changed again with the science fiction concept album Time, a throwback to earlier, more progressive rock albums like Eldorado. With the string section now departed, synthesisers took a dominating role, as was the trend in the larger music scene of the time; although studio strings were present on some of the tracks conducted by Rainer Pietsch, the overall soundscape had a more electronic feel in keeping with the futuristic nature of the album. Time topped the UK charts for two weeks and was the last ELO studio album to be certified platinum in the United Kingdom until Alone in the Universe in 2015. Singles from the album included "Hold On Tight", "Twilight", "The Way Life's Meant to Be", "Here Is the News" and "Ticket to the Moon". However, the release of the single for "Rain Is Falling" in 1982 was the band's first single in the US to fail to reach the Billboard Top 200 since 1975, and the release of "The Way Life's Meant to Be" similarly was their first single in the UK to fail to chart since 1976. The band embarked on their last world tour to promote the LP. For the tour, Kaminski returned to the line up on violin, whilst Louis Clark (synthesizers) and Dave Morgan (guitar, keyboards, synthesizers, vocals) also joined the on stage lineup. Clark had previously handled string arrangements for the band.

1983-1986: Құпия хабарламалар, Билік тепе-теңдігі, таратылу

Джефф Линн Time альбомын қос альбоммен жалғастыруды жоспарлаған, бірақ CBS қос винилдік альбомның тым қымбатқа түсетіні және бір дискідей жақсы сатылмауы мүмкін деген сылтаумен оның жоспарына кедергі келтірді. Сондықтан жаңа альбом бір дискіге дейін қысқартылып, 1983 жылы Secret Messages деген атпен шығарылды; көптеген жазбалар кейіннен Afterglow альбомында немесе синглдердің B жағында жарық көрді. Альбом Ұлыбританиядағы хиттер тізімінде топ бестікке енді, бірақ LP-ні насихаттау үшін тур болмайтыны туралы жағымсыз жаңалықтар оның шығарылымын құлдыратты. Time турнесіндегі көрермендердің азаюы, CBS-тің Secret Messages альбомын бір дискіге дейін қысқарту туралы бұйрығы және менеджері Дон Арденмен араздасуынан кейін Линн 1983 жылдың соңында ELO тобын таратуға шешім қабылдады. Барабаншы Беван Black Sabbath тобында барабан ойнауға көшті, ал бассист Граукат сол жылы турнеден түскен табысқа қанағаттанбағандықтан Линн мен Jet Records компаниясын 1983 жылдың қараша айында сотқа берді, нәтижесінде 300 000 фунт стерлингтік (2018 жылы 994 300 фунт стерлингке тең) өтемақы төленді. Secret Messages Ұлыбританияда төртінші орынға шықса да, кейіннен хит-синглдердің жетіспеуінен (әйтсе де "Rock 'n' Roll Is King" Ұлыбританияда, АҚШ-та және Австралияда сәтті болды) және бұқаралық ақпарат құралдарының ыстық емес пікірлерінен кейін жарнамаларда нашар көрсетілді. Сол жылы Линн продюсерлік жұмыстарға кірісті: Дейв Эдмундстың Information альбомына екі трек шығарғаннан кейін, ол 1984 жылы Riff Raff альбомына алты трек, ал Everly Brothers тобының EB 84 альбомына бір трек шығарды. Ол сондай-ақ ABBA тобының бұрынғы мүшесі Агнета Фальцкогтың 1985 жылғы Eyes of a Woman альбомына ән жазды. Линн мен Тэнди 1984 жылы "Электрлік армандар" саундтрегі үшін Линннің атынан тректерді жазды; алайда Линн келісімшарт бойынша тағы бір ELO альбомын шығаруға міндетті болды. Сондықтан Линн, Беван және Тэнди 1984 және 1985 жылдары студияға үш адамнан тұратын топ ретінде оралды (Кристиан Шнайдер кейбір тректерде саксофон ойнады, ал Линн ресми бас-гитарашы болмағандықтан бас гитарада да ойнады) және 1986 жылдың басында біраз кешігулерден кейін шыққан Balance of Power альбомын жазды. "Calling America" синглі Ұлыбританиядағы топ-30-ға (28-орын) және АҚШ-тағы топ-20-ға енсе де, кейінірек шыққан синглдер хит-парадқа ілесе алмады. Альбомда классикалық скрипкалар болмады, олардың орнына Тэнди мен Линн ойнаған синтезаторлар қолданылды. Алайда, үш адамнан тұратын топ болғанына қарамастан, альбомның көп бөлігін Линн жеке жасады, ал Тэнди мен Беван кейіннен өз үлесін қосты. Кейін топқа Камински, Кларк және Морган қосылды, бас гитарада Мартин Смит ойнады және 1986 жылы шағын ELO концерттерін өткізді, соның ішінде Англия мен Германиядағы шоулар, сондай-ақ Америкадағы American Bandstand, Solid Gold және сол жазда Диснейлендтегі өнер көрсетулері. ELO 1986 жылдың 15 наурызында топтың туған қаласы Бирмингемде Беван ұйымдастырған Heart Beat 86 қайырымдылық концертіне қатысты; Линннің болашағының бір көрінісі Джордж Харрисонның бис кезінде сахнаға шығып, "Johnny B. Goode" әніне барлық жұлдызды джем-сессияға қосылғанда байқалды. ELO-ның бірнеше жылға созылған соңғы концерті 1986 жылдың 13 шілдесінде Германияның Штутгарт қаласында Род Стюарттың алдында өнер көрсетумен аяқталды. Линн енді келісімшарт бойынша келесі жоспарланған концерттерге қатысуға міндетті болмағандықтан, ELO 1986 жылғы Штутгарттағы соңғы шоудан кейін тиімді түрде таратылды, бірақ келесі екі жыл ішінде бұл туралы ешқандай хабарлама жарияланбады, бұл кезеңде Джордж Харрисонның Линн продюсерлік еткен Cloud Nine альбомы және олардың бірлескен жобасы (Рой Орбисон, Боб Дилан және Том Петти саяхаттаушы Уилберилер ретінде) Traveling Wilburys Vol. 1 жарық көрді.

Jeff Lynne wanted to follow Time with a double album, but CBS blocked his plan on the grounds that a double vinyl album would be too expensive and not sell as well as a single record, so as a result, the new album was edited down to a single disc and released as Secret Messages in 1983; many of the out takes were later released on Afterglow or as B sides of singles. The album was a hit in the UK reaching the top 5, but its release was undermined by a string of bad news that there would be no tour to promote the LP. Lynne, discouraged by the dwindling crowds on the Time tour, CBS's order to cut Secret Messages down to one disc, and his falling out with manager Don Arden, decided to end ELO in late 1983. Drummer Bevan moved on to play drums for Black Sabbath, and bassist Groucutt, unhappy with no touring income that year, decided to sue Lynne and Jet Records in November 1983, eventually resulting in a settlement for the sum of £300,000 (equivalent to £994,300 in 2018). While Secret Messages debuted at number four in the United Kingdom, it subsequently performed poorly in the charts, with a lack of hit singles (though "Rock 'n' Roll Is King" was a sizeable hit in UK, the US and Australia) and a lukewarm media response. That same year, Lynne moved into production work: having already produced two tracks for the Dave Edmunds album Information, he would go on to produce six cuts for his next, Riff Raff in 1984, and one cut on the Everly Brothers reunion album EB 84. He also composed a track for former ABBA member Agnetha Fältskog's 1985 album Eyes of a Woman. Lynne and Tandy went on to record tracks for the 1984 Electric Dreams soundtrack under Lynne's name; however, Lynne was contractually obliged to make one more ELO album. So Lynne, Bevan and Tandy returned to the studio in 1984 and 1985 as a three piece (with Christian Schneider playing saxophone on some tracks and Lynne again doubling on bass in addition to his usual guitar in the absence of an official bass player) to record Balance of Power, released early in 1986 after some delays. Though the single "Calling America" placed in the Top 30 in the United Kingdom (number 28) and Top 20 in the States, subsequent singles failed to chart. The album lacked actual classical strings, which were replaced once again by synthesizers, played by Tandy and Lynne. However, despite being a 3 piece, much of the album was made by Lynne alone, with Tandy and Bevan giving their additions later. The band was then rejoined by Kaminski, Clark and Morgan, adding Martin Smith on bass guitar, and proceeded to perform a small number of live ELO performances in 1986, including shows in England and Germany along with US appearances on American Bandstand, Solid Gold, then at Disneyland that summer. ELO performed at the Heart Beat 86 charity concert organised by Bevan in the band's hometown of Birmingham on 15 March 1986; a hint of Lynne's future was seen when George Harrison appeared onstage during the encore, joining in the all star jam of "Johnny B. Goode". ELO's last performance for several years occurred on 13 July 1986 in Stuttgart, Germany playing as opening act to Rod Stewart. With Lynne no longer under contractual obligation to attend further scheduled performances, ELO effectively disbanded after that final show in Stuttgart in 1986, but there was no announcement made of it for the next two years, during which George Harrison's Lynne produced album Cloud Nine and the pair's follow up (with Roy Orbison, Bob Dylan and Tom Petty as Traveling Wilburys) Traveling Wilburys Vol. 1 were released.

1989-1999: ELO ІІ бөлімі

Бев Беван (Линнмен келісім бойынша, ол ELO атауын ортақ иеленгендіктен) 1989 жылы ELO II бөлімі ретінде жұмысын жалғастырды, бастапқыда бұрынғы ELO мүшелерінің ешқайсысы болмады, бірақ ELO-ның бас оркестр дирижері Луис Кларкпен бірге. Беван сондай-ақ Эрик Тройерді, Пит Хейкокты және Нил Локвудты шақырып алды. ELO Part II 1991 жылдың мамыр айында Electric Light Orchestra Part Two атты тұңғыш альбомын шығарды. Мик Камински, Келли Граукат және Хью Макдауэлл, сол кезде OrKestra тобында жұмыс істеп жүргендер, 1991 жылғы алғашқы гастрольдерге қосылды. Макдауэлл қалып қоймаса да, Грукатт пен Камински толыққанды мүшелерге айналды. 1994 жылы Хейкок пен Локвуд кеткеннен кейін, қалған бесеуі өздерінің жаңа мүшесі Фил Бейтспен бірге Moment of Truth альбомын жазды. Бұл құрам 1999 жылға дейін үлкен гастрольдік турлар жасады. Беван 1999 жылы құрамнан кетіп, 2000 жылы Джефф Линне ELO атауын сатты, себебі Линн кейбір аймақтарда топты "ELO" деп, "II бөлімі" деп көрсетілмей жатқанына наразылық білдірген, бұл түпнұсқалық құрам екенін ұсынып отырды. Беван кеткеннен кейін, топ атын The Orchestra деп өзгерткен соң жұмысын жалғастырды. 2001 жылы The Orchestra өзінің тұңғыш No Rewind альбомын шығарды.

2000-2001: реформалау

Линннің ELO-мен қайта оралуы 2000 жылы ретроспективті жинақ, Flashback, арқылы басталды. Онда үш CD-де қайта жаңартылған тректер, сондай-ақ бірнеше жазбадан қалған үзінділер мен аяқталмаған жұмыстар кірді, ең бастысы – ELO-ның Ұлыбританиядағы бірінші нөмірі болған "Xanadu" хитінің жаңа нұсқасы. 2001 жылы 1986 жылдан бері ELO-ның алғашқы альбомы – Zoom жарық көрді. Альбом ELO альбомы ретінде жарнамаланғанымен, Линннен басқа қайта оралған жалғыз мүше – Танди болды, ол бір тректе орындады. Қонақ музыканттардың арасында бұрынғы The Beatles тобының мүшелері Ринго Старр мен Джордж Харрисон бар еді. Альбом аяқталғаннан кейін Линн тобын жаңа мүшелермен қайта құрды, соның ішінде сол кездегі әйел досы Рози Вела (1986 жылы өзінің Zazu альбомын шығарған) және ELO қайтадан гастрольдік сапарға шығатынын жариялады. Танди аз уақыттан кейін екі теледидарлық тікелей эфирге қосылды: VH1 Storytellers және CBS Television City-де түсірілген PBS концерті, кейіннен Zoom Tour Live деп аталды және DVD форматында шығарылды. Линн, Танди және Веладан басқа, жаңа ELO тобының құрамына Грегг Биссонет (барабан, қосалқы вокал), Мэтт Биссонет (бас гитара, қосалқы вокал), Марк Манн (гитара, синтезатор, қосалқы вокал), Пегги Болдуин (виолончель) және Сара О'Брайен (виолончель) кірді. Дегенмен, жоспарланған гастрольдік сапар билет сатылымының нашар болуына байланысты тоқтатылды.

2001-2013 жж.: Жеткізбейтін жұмыс, қайта шығару және шағын қайта жиналу

2001 жылдан 2007 жылға дейін Harvest және Epic/Legacy ELO-ның бұрынғы каталогын қайта шығарды. Жаңадан ремастерингтелген альбом тректерінің арасында бұрын жарық көрмеген әндер мен студиялық нұсқалары, соның ішінде екі жаңа сингл болды. Біріншісі – "Surrender" әні, ол 1976 жылы жазылғаннан кейін 30 жыл өткен соң Ұлыбритания сингл чартында 81-орынға ие болды. Екінші сингл – "Latitude 88 North" болды. 2010 жылдың тамызында Eagle Rock Entertainment Live – The Early Years DVD жинағын Ұлыбританияда шығарды, оған Fusion – Live in London (1976) және бұрын жарық көрмеген Brunel университетіндегі (1973) және Rockpalast (1974) неміс телешоуындағы концерттік өнерлері кірді. Essential Electric Light Orchestra альбомның мұқабасы екі түрлі нұсқамен қайта жасалды. АҚШ және Австралиядағы шығарылымдар бір дизайнды бөлісті, ал әлемнің қалған бөлігі 2011 жылдың қазан айында жаңа қос альбомды шығару үшін екінші нұсқаны пайдаланды. Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra 2012 жылдың 8 қазанында жарық көрді. Бұл альбом Линннің "Point of No Return" атты жаңа әнімен бірге ELO-ның ең танымал хиттерінің қайта жазылған жинағы. Линннің екінші жеке альбомы Long Wave-мен бір уақытта шыққан бұл жаңа альбомдарда 2001 жылғы Zoom альбомы мен Линннің 1990 жылы шыққан тұңғыш жеке альбомы Armchair Theatre-дың кеңейтілген және қайта өңделген нұсқаларының қайта шығарылуын жариялайтын жарнамалық карточкалар болды. Екі альбом да 2013 жылдың сәуірінде түрлі бонус тректермен қайта шығарылды. Сонымен қатар, Zoom турнесінен әндерді ұсынатын Electric Light Orchestra Live концерттік альбомы жарық көрді. Үш шығарылымның барлығында бонус тректер ретінде жаңа студиялық жазбалар қосылды. Линн мен Тэнди 2013 жылдың 12 қарашасында "Jeff Lynne and Friends" деген атпен "Livin' Thing" және "Mr. Blue Sky" әндерін Хэммерсмит Эвентим Аполлодағы Children in Need Rocks концертінде орындау үшін қайта бірікті. Сүйемелдеу оркестрі – BBC концерт оркестрі, ал бірінші скрипкада Черин Аллен орындады.

2014 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Джефф Линннің ELO

Children in Need қойылымының табысына BBC Radio 2 DJ Крис Эванс қолдау көрсетті, ол Линнді эфирдегі қонағы ретінде шақырды және тыңдаушыларынан ELO-ның өнерін көргісі келетіндерін сұрады. Нәтижесінде 2014 жылдың 14 қыркүйегінде Хайд-паркте өткен BBC Radio 2-нің "Бір күндік фестиваліне" арналған 50 мың билет 15 минут ішінде сатылып кетті. "Джефф Линннің ELO" деп таныстырылған Линн мен Ричард Тандиге "Children in Need" концертінде Take That/Gary Barlow тобынан Майк Стивенс басқаруымен BBC Концерт Оркестрі сүйемелдеді. Линн бұл атауды ELO-ның ELO Part II және The Orchestra сияқты тармақтарына жауап ретінде таңдады. 2015 жылдың 8 ақпанында Джефф Линннің ELO тобы алғаш рет Грэмми сыйлықтарын тапсыру кешінде өнер көрсетті. Олар Эд Ширанмен бірге "Evil Woman" және "Mr. Blue Sky" әндерінен құралған попурри орындады, ал Ширан оларды "Мен жақсы көретін адам және топ" деп таныстырды. 2015 жылдың 10 қыркүйегінде жаңа ELO альбомы шығатыны жарияланды. Альбом Джефф Линннің ELO деген атпен шығарылып, топ Columbia Records лейблымен келісім шарт жасады. "Alone in the Universe" альбомы 2015 жылдың 13 қарашасында жарық көрді. Бұл альбом 2001 жылғы "Zoom" альбомынан бері ELO-ның жаңа материалдан тұратын тұңғыш альбомы болды. Бірінші трек және сингл "When I Was a Boy" сол күні ағынды үндеуге қолжетімді болды, сонымен қатар әннің музыкалық видеосы да жарияланды. 2016 жылы 19 күндік еуропалық гастроль туралы хабарланды, топ 2016 жылдың 26 маусымында Гластонбери фестиваліндегі "Pyramid Stage" сахнасында өнер көрсетті. 2017 жылы олар "Alone in the Universe" гастрольдік бағдарламасын ұсынды. Сол жылы 7 сәуірде олар 32-ші жылдық салтанатты шара кезінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Топ 2018 жылы Солтүстік Америка мен Еуропа бойынша гастрольдік сапарларын жалғастырды. Бірмингем қаласы үшін түсірілген бейнежазбада "Mr. Blue Sky" әнінің түпнұсқалық жазбасы қолданылды, ол 2018 жылғы Алтын жағалаудағы Ұлттар Достығы ойындарының жабылу салтанатында Бірмингем 2022 ойындарын өткізу құқығын тапсыру кезінде көрсетілді. 2018 жылдың 3 тамызында "Secret Messages" альбомы "алғашқы ниет бойынша" қос альбом ретінде қайта шығарылды. Оған бірнеше жойылған тректер енді, мысалы, CD эксклюзивті бонус трек "Time After Time", B-side эксклюзивті "Buildings Have Eyes" және "After All", Afterglow эксклюзивті "Mandalay" және "Hello My Old Friend", сондай-ақ 2001 жылғы қайта шығарылым эксклюзивті "Endless Lies" және "No Way Out" тректері кірді. 2018 жылдың 22 қазанында Линн Джефф Линннің ELO тобының 2019 жылдың маусымынан тамызына дейін Солтүстік Америкада гастрольдік сапарға шығатынын мәлімдеді. ELO 2019 жылдың 1 қарашасында 14-ші альбомын, "From Out of Nowhere" шығарды. Альбомнан гастроль 2020 жылдың қазан айында басталатыны хабарланған кезде, ресми Джефф Линннің ELO Twitter парақшасы COVID-19 пандемиясының салдарынан гастроль тоқтатылғанын жариялады. 2024 жылдың 18 наурызында Джефф Линннің ELO тобы 2024 жылдың тамызынан қазанына дейін Солтүстік Америкада өтетін соңғы гастрольдік бағдарламасы "Over And Out Tour" туралы хабарлады. Танди 2024 жылы 76 жасында қайтыс болды. Линн оның қайтыс болғанын әлеуметтік желіде 2024 жылдың 1 мамырында жариялады және Тандиді "тамаша музыкант және дос" деп еске алды.

The success of the Children in Need performance was followed by support from BBC Radio 2 DJ Chris Evans, who had Lynne as his on air guest and asked his listeners if they wanted to see ELO perform. The 50,000 tickets for the resulting BBC Radio 2's "Festival in a Day" in Hyde Park on 14 September 2014 sold out in 15 minutes. Billed as "Jeff Lynne's ELO", Lynne and Richard Tandy were backed by the Take That/Gary Barlow band from the Children in Need concert, led by Mike Stevens and the BBC Concert Orchestra. Lynne chose to use the name as a response to ELO offshoots ELO Part II and The Orchestra. Chereene Allen

On 8 February 2015, Jeff Lynne's ELO played at the Grammy Awards for the first time. They performed a medley of "Evil Woman" and "Mr. Blue Sky" with Ed Sheeran, who introduced them as "A man and a band who I love". On 10 September 2015, it was announced that a new ELO album would be released. The album was to be under the moniker of Jeff Lynne's ELO, with the band signed to Columbia Records. Alone in the Universe was released on 13 November 2015. The album was ELO's first album of new material since 2001's Zoom. The first track, and single, "When I Was a Boy" was made available for streaming on the same day and a music video for the song was also released. A 19 date European tour was announced for 2016, with the band playing the Pyramid Stage at Glastonbury Festival on 26 June 2016. In 2017 they played their "Alone in the Universe" tour. That same year, on 7 April, they played at the Rock and Roll Hall of Fame as they were inducted during the 32nd Annual Induction Ceremony. The band continued to tour in 2018 in North America and Europe. A video was created for the City of Birmingham which used the original recording of "Mr. Blue Sky" as its music; this was played at the Gold Coast 2018 Commonwealth Games Closing Ceremony during the handover presentation of Birmingham 2022. On 3 August 2018, Secret Messages was reissued "as originally conceived" as a double album. It included several cut tracks, such as the CD exclusive bonus track "Time After Time", B side exclusives "Buildings Have Eyes" and "After All", the Afterglow exclusives "Mandalay" and "Hello My Old Friend", and the 2001 reissue exclusives "Endless Lies" and "No Way Out". On 22 October 2018, Lynne announced that Jeff Lynne's ELO would embark on a 2019 North American tour from June to August 2019. ELO released their 14th album, From Out of Nowhere, on 1 November 2019. While a tour from the album was announced to begin in October 2020, the official Jeff Lynne's ELO Twitter page then later announced that the tour was cancelled due to the COVID 19 pandemic. On 18 March 2024, Jeff Lynne's ELO announced the Over And Out Tour, a final tour of North America that would span from August to October 2024. Tandy died in 2024, at the age of 76. Lynne announced his death on social media on 1 May 2024, and memorialised Tandy as "a remarkable musician and friend."

Мұрасы мен ықпалы

Музыкалық журналист Саймон Прайс айтуынша, ELO бәрінен ең салқын емес, тіпті салқындыққа қарсы тұратын топ, және олардың жаңаруы ең ұзаққа созылды. Олардың үлгілерін ондаған, тіпті жүздеген артистер алды, мысалы, Company Flow пен Pussycat Dolls. Журналистік қызметім барысында, кейде заманауи топтарды ELO-ның ықпалын мойындауға көндіруге мүмкіндік болды, мысалы, Flaming Lips және Super Furry Animals. Бірақ мен ELO ДНК-сының ең көп мөлшерін байқаған топ – рок жанрынан мүлдем бөлек: Daft Punk. 2016 жылдың қараша айында Джефф Линннің ELO тобы Classic Rock Roll of Honour Awards марапатында «Жылдың тобы» аталымын жеңіп алды. 2016 жылдың қазан айында ELO алғаш рет 2017 жылғы Рок-н-ролл Даңқ залына үміткер ретінде ұсынылды. Бұл Даңқ залының топтардың мүшелерін алдын ала жариялаған алғашқы реті болды; ELO мүшелері ретінде Джефф Линн, Рой Вуд, Бев Беван және Ричард Тэнди тізілді. 2016 жылдың 20 желтоқсанында ELO 2017 жылғы Рок-н-ролл Даңқ залына сайланғаны жарияланды.