Кіріспе
Француз египтологы Рене Адольф Швалер де Любич (30 желтоқсан 1887 – 7 желтоқсан 1961), Эльзас-Лотарингияда Рене Адольф Швалер болып дүниеге келді, ол ежелгі Египеттегі қасиетті геометрия идеясын насихаттаған египет ғалымы және мистик. Ол Египеттегі Луксор ғибадатханасының өнері мен сәулетін зерттегенде және кейіннен жарық көрген «Адамдағы ғибадатхана» атты кітабында бұл идеяны дамытты.
René Adolphe Schwaller de Lubicz (December 30, 1887 – December 7, 1961), born René Adolphe Schwaller in Alsace Lorraine, was a French Egyptologist and mystic who popularized the idea of sacred geometry in ancient Egypt during his study of the art and architecture of the Temple of Luxor in Egypt, and his subsequent book The Temple In Man.
Ерте өмір
Рене Швалер 18 жасында әкесімен фармацевтикалық химияда оқуын аяқтағаннан кейін үйден кетіп қалды. Заманауи химия мен физиканы оқу үшін Эльзастан Парижге көшіп келген ол алхимияға қызығушылық танытып, Парацельс пен Рамон Луллдің еңбектері сияқты, таба алатын барлық алхимиялық мәтіндерді оқыды. Ол сонымен қатар сурет салуға да қызығып, Матисстің шәкірті болды. 1919 жылы Литвалық жазушы, мистик және дипломат Оскар Владислав де Любич Милош оған "де Любич" атағын берді. Ол "Жоғары сананың нұры" деген мағына беретін "Аор" деген псевдониммен де жазды. Les Veilleurs 1919 жылдың желтоқсанында манифестін жариялады, оның саясаты "Үндеулер" деп аталатын хаттар арқылы жеткізілді және мүшелері қол қойды. "Аор" деген атпен қол қойылған хат "Яһудилерге" жолданған болатын, онда ол барлық яһудилерге "өз үйлеріне қайтуға" кеңес берді. Оның журналының бірінші санында, Veilleur, 1898 жылы масондық журналда алғаш рет жарияланған анонимді антисемиттік мақала жарияланды. Суретші Андре Ванден Брок өзінің естеліктерінде және Швальлер де Любичтің өмірбаянында оны антисемит деп сипаттады, ал Джоселин Годвин: "Швальлер де Любич Гесс пен Гитлердің іс-әрекеттерін жалғастыру үшін жеткілікті өшпенділік танытқан жоқ, бірақ сол уақыт ағынына қосқан үлесіне өкіну үшін де жеткілікті мейірімді болған жоқ сияқты", - деді. Эрик Сабель Швальлер де Любичтің өмірбаянында, "Рене Швальлер де Любичтің өмірі мен шығармалары" еңбегінде былай деп жазады: "Де Любичтің құмырқа нацистік байланыстары, кейбіреулердің пікірінше, жалған, негізсіз және мүлдем бекер; бұл жеңімпаздардың әңгімелеріне сене қоймаған авторлардың беткейлігін ғана көрсетеді".
Сухалия
1920 жылдары әйелі Ишамен бірге Швальлер де Любич Швейцарияда "Scientifique Suhalia" станциясын құрды, бұл физика, химия, микрофотография және гомеопатиялық тұнбалар жасау зертханаларынан, сондай-ақ астрономиялық обсерваториядан, машина жасау шеберханасынан, ағаш өңдеу, темір соғу, баспа, тоқыма, кілем тоқу және шыны жасау шеберханаларынан, театрдан тұратын ғылыми-зерттеу орталығы болды. Ол жерде Швальлер де Любич өзінің философиялық көзқарасын толықтырып, 1926 жылы "L'Appel du Feu" атты кітабын жариялады, онда оның шабыты мен жоғары интеллектісі "Аор" (иврит тілінде "интеллектуалдық жарық") деп бейнеленген. Сухалия – оның сана эволюциясы туралы философиясын қалыптастыруға арналған орынға айналды. Сухалияда 1926-1927 жылдары Швальлер мысыр құдайларының суреттерінен ішінара көшірілген және ішінара шабыттанған 25 картадан (алғашқыда қара-ақ түсте) тұратын Мысыр Таро ойынын жасады. Итальяндық суретші және музыкант Эльмиро Селли мен Ишаның қызы Луси Лами осы "өмір ойынын" жасауға көмектескен деп есептеледі; алайда, Ишаның жоспарлауға белсенді қатысқан болуы мүмкін, өйткені ол құлшыныспен Египтологияны зерттеген және салыстырмалы діндер (иудаизм, христиандық, ислам, индуизм, буддизм және даосизм) саласындағы ғалым болған.
Мысыр
Швалер де Любиц Мысырда он екі жыл өмір сүріп, Фива ғибадатханаларын егжей-тегжейлі зерттеді. Ол француз египтологы Александр Варильмен бірге ежелгі Мысырға символистік көзқарас қалыптастырды. Ол мысырлық ғибадатханалар мистикалық қадамдарға арналғанын және олардың дизайнында дін, философия, өнер және ғылымды біріктіретін сенім жүйесін көрсететін символизм енгізілгенін айтты. Мысалы, ол мысырлықтардың өздерінің діни сенімдерінде көрініс тапқан осьтік прецессия сияқты астрономиялық ұғымдарды білгендігіне сенді. Ол Егіздердің астрологиялық дәуірін египет дініндегі дуалистік тақырыптардың дамуымен, Тордың дәуірін бұқа құдайы Аписпен, ал Қошқардың дәуірін қошқар түрінде бейнеленген Амон құдайымен байланыстырды. Сондай-ақ, ол ежелгі Мысыр архитектурасының негізі адам пішіні екендігін және ғибадатханалардың бөліктерін адам денесінің бөліктерімен салыстырғанын дәлелдеді. Оның үш томдық "Адамдағы ғибадатхана" еңбегінде Люксор ғибадатханасының жоспарын адам қаңқасының пішінімен салыстыратын сурет бар. Линн Пикнет және Клайв Принс бұл идеяларға Швалер де Любицтің синкретизм және теософия сияқты бұрынғы сенімдерінің әсер еткенін айтады. Көптеген басқа эзотериктер сияқты, ол мысырлық өркениеттің дәстүрлі египеттік хронологиядан әлдеқайда ертерек кезеңге жататындығына сенді. Басты египтологтар оның талаптарын көбінесе назарға алмады немесе оларға жаулықпен қарады, бірақ Эрик Хорнунг оның Люксор ғибадатханасын зерттеуі ғибадатхананы зерттейтін кез келген адамға пайдалы ақпарат беретінін атап өтті. Ол Джон Энтони Уэст сияқты авторларға шабыт берді, оның Гизадағы Ұлы Сфинкстің ұзақ жасы туралы пікірлері Швалер де Любиц пен Наоми Озаниецтің сөздеріне негізделген.
Шығармалары
"Есімдер туралы зерттеулер" (Aor басылымдары, 1917). Ағылшын тіліндегі аудармасы "Сандарды зерттеу: Ғаламның тұрақты жаратылысына нұсқау" (Рочестер, Вермонт: Inner Traditions International, 1986). "Отқа шақыру" (Сент-Мориц: "Монталия", 1926). Факсимильді қайта басылым, Deuil la Barre: MCOR la Table d'émeraude, 2002. "Адам – қызыл адам: кемелді неке үшін гнозистің элементтері" (Montalia's Editions, Сент-Мориц, 1926). Slatkine Editions, Женева, 2014 жылғы қайта басылым, Эммануэль Дюфур Ковальскидің Шваллериян зерттеулеріне үлесі ретінде. "Адамдағы ғибадатхана" (Каир, Impr. де Шиндлер, 1949). Ағылшын тіліндегі аудармасы "Адамдағы ғибадатхана: ежелгі Мысырдың құпиялары" (Бруклин: Autumn Press, 1977). 1981 жылы Inner Traditions баспасында "Адамдағы ғибадатхана: қасиетті сәулет және кемелді адам" деп жарық көрді. "Символ және символизм" (1951 жылы жеке басылым, Париж: Dervy, 1978). Ағылшын тіліндегі аудармасы "Символ және символизм: Египет, ғылым және сананың эволюциясы" (Бруклин, Массачусетс: Autumn Press, 1978). "Адамның ғибадатханасы, Луксордағы Оңтүстік Апеті" (Париж: Caractères, 1957). Ағылшын тіліндегі аудармасы "Адам ғибадатханасы: Луксордағы Оңтүстік Апеті" (Рочестер, Вермонт: Inner Traditions, 1998). "Эзотерика және Символ туралы ойлар" (Париж: La Colombe, 1960). "Фараондық теократияның патшасы" (Париж: Flammarion, 1961, алғаш рет 1958 жылы жеке басылым). Ағылшын тіліндегі аудармасы "Сакрлы ғылым: Фараондық теократияның патшасы" (Нью-Йорк: Inner Traditions International, 1982). "Мысыр кереметі", Иша Шваллер де Любиц ұсынған (Париж: Flammarion, 1963). Ағылшын тіліндегі аудармасы "Мысыр кереметі: ғибадатхананың даналығына кіріспе" (Нью-Йорк: Inner Traditions International, 1985). "Карнак ғибадатханалары: фараондық ойлауды зерттеуге үлес" (Париж: Dervy Livres, 1982). Ағылшын тіліндегі аудармасы "The Temples of Karnak" (Лондон: Thames & Hudson, 1999). "Табиғат сөзі" (The Lindisfarne Press, 1982). Алғашқы басылымда "Verbe Nature" деп аталған, Иша Шваллер де Любицтің "Aor": R. A. Schwaller de Lubicz. Өмірі. Еңбегі. (La Colombe, Éditions du Vieux Colombier, Париж, 1963) құрамында жарық көрген.
Le Temple dans l'homme (Le Caire, Impr. de Schindler, 1949). English translation titled The Temple In Man: The Secrets of Ancient Egypt (Brookline: Autumn Press, 1977). Published in 1981 by Inner Traditions titled The Temple In Man: Sacred Architecture and The Perfect Man. Du symbol et de la symbolique (published privately in 1951. Paris: Dervy, 1978). English translation titled Symbol And The Symbolic: Egypt, Science, and The Evolution of Consciousness (Brookline, Massachusetts: Autumn Press, 1978). Le Temple de l'homme, Apet du Sud à Louqsor (Paris: Caractères, 1957). English translation titled The Temple of Man: Apet of The South at Luxor (Rochester, Vermont: Inner Traditions, 1998). Propos Sur Ésotérisme et Symbole (Paris: La Colombe, 1960). Le Roi de la Théocratie Pharaonique (Paris: Flammarion, 1961, originally published privately in 1958). English translation titled Sacred Science: The King of Pharaonic Theocracy (New York: Inner Traditions International, 1982). Le Miracle Égyptien, présenté par Isha Schwaller de Lubicz (Paris: Flammarion, 1963). English translation titled The Egyptian Miracle: An Introduction To The Wisdom of The Temple (New York: Inner Traditions International, 1985). Les Temples de Karnak: contribution à l’étude de la Pensée Pharaonique (Paris: Dervy Livres, 1982). English translation titled The Temples of Karnak (London: Thames & Hudson, 1999). Nature Word (The Lindisfarne Press, 1982). Originally published titled Verbe Nature contained in Isha Schwaller de Lubicz, “Aor”: R. A. Schwaller de Lubicz. Sa vie. Son œuvre. (La Colombe, Éditions du Vieux Colombier, Paris, 1963).
Аор деген атауды қолдану
Доктрина: Сухалияда өткен үш лекция, Рождество 1926 (Сент-Мориц басылымы, Официна Монталия, 1927). Факсимиле қайта басылымы, Париж: Axis Mundi, 1988.