Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиккимнің соңғы патшасының американдық әйелі (1940 жылы туған)
American wife of the last king of Sikkim (born 1940)
Хоуп Кук (24 маусым 1940 жылы туған) – Сиккимнің 12-ші Чогьял (патшасының) әйелі, Гьялмо (патшайым) Палден Тондуп Намгьял болған. Олардың некесі 1963 жылдың наурыз айында болды. Ол Сиккимнің тәжді ханшайымы деп аталды және 1965 жылы Палден Тондуп Намгьялдың таққа отыруымен Сиккимнің Гьялмосы атанды. Ол Америкада туған алғашқы патшайым. Палден Тондуп Намгьял ақырында Үндістанның қарауындағы Сиккимнің соңғы патшасы болды. 1973 жылға қарай ел де, олардың некелері де күйреп, Сикким Үндістанға қосылды. Сиккимді басып алу басталғаннан кейін бес ай өткен соң Кук екі баласымен және өгей қызымен бірге АҚШ-қа оралып, Нью-Йорк қаласындағы мектептерге берді. Кук пен оның күйеуі 1980 жылы ажырасып, Намгьял 1982 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. Кук "Уақыт өзгерісі" (Simon & Schuster, 1981) атты өмірбаяндық кітабын жазды және лекция оқушы, кітап сыншысы және журналға материал жазушы ретінде жұмыс істеді, кейін қала тарихшысы болды. Нью-Йорк қаласын зерттеуге берілген Кук "Нью-Йоркті көру" (Temple University Press, 1995) кітабын шығарды, газетте тілші (Daily News) болып жұмыс істеді, сондай-ақ Йель университетінде, Сара Лоуренс колледжінде және Нью-Йорк қаласындағы жеке мектеп – Берч Уэттенде сабақ берді.
Hope Cooke (born June 24, 1940) was the Gyalmo (Queen Consort) of the 12th Chogyal (King) of Sikkim, Palden Thondup Namgyal. Their wedding took place in March 1963. She was termed Her Highness The Crown Princess of Sikkim and became the Gyalmo of Sikkim at Palden Thondup Namgyal's coronation in 1965. She is the first American born Queen Consort. Palden Thondup Namgyal eventually was the last king of Sikkim as a protectorate state under India. By 1973, both the country and their marriage were crumbling; soon Sikkim was merged into India. Five months after the takeover of Sikkim had begun, Cooke returned to the United States with her two children and stepdaughter to enroll them in schools in New York City. Cooke and her husband divorced in 1980; Namgyal died of cancer in 1982. Cooke wrote an autobiography, Time Change (Simon & Schuster 1981) and began a career as a lecturer, book critic, and magazine contributor, later becoming an urban historian. In her new life as a student of New York City, Cooke published Seeing New York (Temple University Press 1995); worked as a newspaper columnist (Daily News); and taught at Yale University, Sarah Lawrence College, and Birch Wathen, a New York City private school.
Жас шағы мен отбасы
Кук Сан-Францискода ұшқыштарға нұсқаушы Джон Кук пен әуесқой ұшқыш Хоуп Нойестің отбасында дүниеге келді. Ол епископ шіркеуінде тәрбиеленді. Оның анасы Хоуп Нойс 1942 жылғы қаңтарда 25 жасында, жалғыз өзі ұшып бара жатқан ұшақ құлап, қаза тапты. Анасы қайтыс болғаннан кейін Кук пен оның жарты әпкесі Харриет Таунсенд Нью-Йорк қаласындағы пәтерге көшіп, анасының ата-анасы, Хелен (Хампстон) және Винчестер Нойеспен бірге тұрды. Винчестер Нойес J. H. Winchester & Co. халықаралық тасымалдау брокерлік фирмасының президенті болды. Оларды бірінен соң бірі тәрбиешілер тәрбиеледі. Дарджилингтегі Виндамер қонақ үйінің директоры болған ол 36 жастағы, жақында әйелінен айырылған, екі ұлы мен бір қызы бар еді. Олар балалық шақтағы оқшаулықтарының ұқсастығынан бір-біріне тартылысты. Екі жылдан кейін, 1961 жылы олардың никелері жарияланды, бірақ той бір жылдан астам уақытқа кейінге шегерілді, себебі Сикким мен Үндістанның астрологтары 1962 жылдың үйлену үшін ыңғайсыз жыл екенін ескертті. Ол әлеуметтік тізілімнен шығарылды, бірақ олардың некесі туралы National Geographic журналында хабарланды. The New Yorker журналы корольдік жұптың АҚШ-қа жасаған жылдық сапарларының бірін баяндады. Куктің күйеуі 1975 жылдың 10 сәуірінде тақтан түсіріліп, үй қамауына алынды. Біраз уақыттан соң олар ажырасып кетті. Кук Манхэттенге оралды, онда ол Палден және Хоуп Лизум атты балаларын өсірді. 1975 жылдың мамыр айында өкіл Джеймс В. Саймингтон (D MO) және сенатор Майк Мэнсфилд (D MT) оның азаматтығын қалпына келтіру үшін жеке заң жобаларын ұсынды; алайда, заң жобасы Сенатта қабылданғаннан кейін, Палатаның иммиграция жөніндегі сот комитетінің бірнеше мүшелері қарсылық білдірді, және олардың қолдауын алу үшін, Конгресс қабылдамас бұрын заң жобасына АҚШ-тың тұрақты тұрғыны мәртебесін беру үшін түзетулер енгізуге тура келді. Президент Джеральд Форд 1976 жылдың 16 маусымында заңға қол қойды. 1981 жылға дейін ол АҚШ азаматтығын қайта ала алмады. Корольдік жұп 1980 жылы ажырасып, 1982 жылы Нью-Йоркте рактан қайтыс болды.
Cooke was born in San Francisco to John J. Cooke, a flight instructor, and Hope Noyes, an amateur pilot. She was raised in the Episcopal Church. Her mother, Hope Noyes, died in January 1942 at age 25 when the plane she was flying solo crashed. After her mother's death, Cooke and her half sister, Harriet Townsend, moved to a New York City apartment across the hall from their maternal grandparents, Helen (Humpstone) and Winchester Noyes, the president of J. H. Winchester & Co., an international shipping brokerage firm. They were raised by a succession of governesses. of the Windamere Hotel in Darjeeling, India. He was a 36 year old recent widower with two sons and a daughter. They were drawn to each other by the similar isolation of their childhoods. Two years later, in 1961, their engagement was announced, but the wedding was put off for more than a year because astrologers in both Sikkim and India warned that 1962 was an inauspicious year for marriages. She was dropped from the Social Register but the marriage was reported in National Geographic magazine. The New Yorker followed the royal couple on one of their yearly trips to the United States. Cooke's husband was deposed on April10, 1975 and confined to his palace under house arrest. The couple soon separated. Cooke returned to Manhattan, where she raised her children, Palden and Hope Leezum. In May 1975, Representative James W. Symington (D MO) and Senator Mike Mansfield (D MT) sponsored private bills to restore her citizenship; however, after the bill passed the Senate, several members of the House Judiciary Subcommittee on Immigration objected, and the bill had to be amended to grant her only U. S. permanent resident status before it could gain their support and pass Congress. President Gerald Ford signed the bill into law on June16, 1976. By 1981 she still had not been able to regain U. S. citizenship. The royal couple divorced in 1980, and Namgyal died of cancer in 1982 in New York City.
Кейінгі өмірі
Намгьялдан бала асырауы мен ата-анасынан қалған мұрасымен Кук Нью-Йорк қаласының Йорквилл ауданында пәтер жалдады. Бұл жолы ол қалада өзін "терең оқсығандай" сезінді және жаяу серуендерге қатысып, кейіннен өзінің серуендерін ұйымдастыра бастады. Қаламен жақсырақ танысу үшін голланд тіліндегі жазбаларды, ескі шіркеу уағыздарын және газет мақалаларын зерттеді, сондай-ақ Нью-Йорктің әлеуметтік тарихы бойынша лекциялар оқыды. "Daily News" газетінде "Жасырын Манхэттен" атты апталық бағана жазды. Оның кітаптарының ішінде Сиккимдегі өмірінен сыр шертетін, марапатқа ие болған "Time Change: An Autobiography" (1981) мемуары, жаяу серуендері негізінде құрастырылған Нью-Йоркке арналған "Seeing New York" нұсқаулығы және Жак д'Амбуазбен бірлесіп жазған "Бейнелеу өнерінің сиқырын үйрету" кітабы бар. Кейін олар ажырасып кетті. Хоуп Куктің ұлы, Нью-Йорк банкирі және қаржы кеңесшісі Принц Палден Кесанг Деки Ташиге үйленді және олардың бір ұлы мен үш қызы бар. Куктің қызы, Принцесса Хоуп Милтон академиясын және Джорджтаун университетін бітірген, АҚШ Сыртқы істер қызметінің қызметкері Томас Гвин Райх-младшийге үйленді (кейін ажырасып, соңынан Еп Ваньял Тобденге қайта үйленді). Кук бірнеше жыл Лондонда тұрғаннан кейін АҚШ-қа оралды, қазір Бруклинде тұрады және жазушы, тарихшы және лекторы болып жұмыс істейді. Ол PBS телеарнасының "Нью-Йорк: деректі фильм" (1999–2001) жобасының кеңесшісі болды. Кук кітаптарға жазылған рецензиялар мен журналдарға үнемі материалдар жазады, сонымен қатар көптеп лекциялар оқиды.
With child support from Namgyal and an inheritance from her grandparents, Cooke rented an apartment in the Yorkville area of New York City. This time around, she felt "profoundly displaced" in the city and started going on walking tours and then creating her own. She studied Dutch journals, old church sermons, and newspaper articles to acquaint herself with the city and lectured on the social history of New York. She wrote a weekly column, "Undiscovered Manhattan", for the Daily News. Her books include an award winning memoir of her life in Sikkim, Time Change: An Autobiography (1981), an off the beaten path guide to New York, Seeing New York, developed from her walking tours, and, with Jacques d'Amboise, she published Teaching the Magic of Dance. They later divorced. Hope Cooke's son, Prince Palden, a New York banker and financial advisor, married Kesang Deki Tashi and has a son and three daughters. Cooke's daughter, Princess Hope, graduated from Milton Academy and Georgetown University, and married (and later divorced) Thomas Gwyn Reich, Jr., a US Foreign Service officer; she later remarried, to Yep Wangyal Tobden. Cooke lived in London for a few years before returning to the United States, where she now lives in Brooklyn and currently works as a writer, historian, and lecturer. She was a consultant for PBS's New York: A Documentary Film (1999–2001). Cooke is a regular contributor to book reviews and magazines and also lectures widely.
Жарияланымдар
Time Change: An American Women's Extraordinary Story, Нью-Йорк: Simon & Schuster (1981); Бидің сиқырын үйрету (Жак д'Амбуазбен бірге), Нью-Йорк: Simon & Schuster (1983); Нью-Йоркті көру: Орындыққа жайғасқан және сергелдең жолаушылар үшін тарихи саяхаттар, Филадельфия: Temple University Press (1995); Кук Тибеттану жөніндегі хабарламалар жинағына, Намгьял Тибет институты басып шығарған бірнеше мақала жазды.
Time Change: An American Women's Extraordinary Story, New York: Simon & Schuster (1981); Teaching the Magic of Dance (with Jacques d'Amboise), New York: Simon & Schuster (1983); Seeing New York: History Walks for Armchair and Footloose Travelers, Philadelphia: Temple University Press (1995); Cooke wrote several articles for the Bulletin of Tibetology, published by the Namgyal Institute of Tibetology.