Кіріспе

Apollo GT – бұл итальяндық-американдық спорттық автомобиль, бастапқыда 1962 жылдан 1964 жылға дейін Калифорния штатының Окленд қаласында International Motor Cars компаниясы сатқан. Милт Браун жасаған және Рон Плешиа дизайнымен құрылған, ол Intermeccanica компаниясының қолмен жасалған итальяндық кузовы мен шассиін ұсынды, екі орындық кабриолет немесе фастбек стилінде таңдау мүмкіндігі болды. Күші 4 жылдамдықты механикалық қоробкамен жұптасқан Buick қозғалтқышынан алынды. Алғашқы компания 42 автомобильді құрастырып бітірген соң, жаңа қаржыландыру іздеу үшін өндірісті тоқтатты. IMC Intermeccanica кузов/шасси бөліктерін Даллас, Техас штатындағы Vanguard Motors компаниясына Vetta Ventura деген атпен автомобильдер шығаруға рұқсат берді. Бұл 1966 жылға дейін Intermeccanica компаниясының жаңа демеушілер табылғанға дейін жұмысын жалғастыруы үшін жасалды. Содан кейін басқа өндіріс келісімдері жасалды, олар International компаниясы аяқтай алмаған автомобильдерді құрастырды. Барлық компаниялардың біріктірілген саны бойынша бүгінгі күнге дейін 88 автомобиль шығарылды.

Тарих

Фрэнк Рейснер, Венгрияда туған, Канадада өскен және Америкада білім алған бұрынғы химиялық инженер, кейіннен «Аполлон» және Техаста құрастырылған «Vetta Ventura» (бірдей машина, бірақ басқа атпен) үшін толық корпус – боялған және жиналған – шығаратын компания құрды. 1959 жылы Италияда демалыста болған Рейснер Турин қаласын ұнатып, «Intermeccanica» атын алған шеберхана ашып, «Renault», «Peugeot» және «Simca» машиналарына арналған тюнинг жиынтықтарын жасады. «Аполлон» жобасы – жас калифорниялық инженер Милт Браунның арманы еді, ол «Aston Martin DB4» және «Ferrari» купелері сияқты еуропалық GT машиналарына американ жауабын жасағысы келді. Кузов жасаушы іздеген Браун 1960 жылы Монако Гран-приінде Рейснермен кездесті. Келісімге келген соң, алғашқы «Аполлон» машиналары 1963 жылдың басында Браунның «International Motor Cars» компаниясы арқылы құрастырылды. «Intermeccanica» Италияның Турин қаласында қолмен корпус құрастырып, оларды теңіз арқылы Оклендке (Калифорния штаты), қозғалтқыш жинағы орнатылатын жерге жіберді. Прототип дизайнын Милт Браунның досы Рон Плешиа жасаған, бірақ алдыңғы бөлігі тым ұзын болды және артқа қарау қиын болғандықтан, Рейснер бұрынғы «Bertone» стилисті Франко Скальционеге оны қайта жасауды тапсырды. Прототиптерде толығымен алюминийден жасалған корпус болды, бірақ өндіріс үлгілері негізінен алюминий капоттары мен есіктері бар болаттан жасалды. Оуклендтегі Браунның «International Motorcars» компаниясы сатқан дайын машина жақсы қабылданып, Пат Бун сияқты танымал иелері болды. Бағасы 6000 доллар болды, ал максималды жылдамдығы 240 км/сағатқа жетеді деп мәлімделді. 1965 жылы Нью-Йоркте 2+2 прототипі көрсетілді. 1966 жылы ол «Griffith GT» ретінде қайта көрсетілді. Осы жобадан кейін «Intermeccanica» өндірістің барлығын өз үйіне көшіруге шешім қабылдады, яғни дайын шассилерді экспорттаудың орнына. Кейін Рейснер «Griffith», «Murena GT» және «Intermeccanica Italia» сияқты жобаларды әзірледі. «Intermeccanica» сондай-ақ «Veltro 1500», «Griffin» (бұл «Apollo 2+2» прототипінің нұсқасы), «Phoenix» және «Omega» машиналарын шығарды.