Кіріспе
Қағаз карточкаларға тесіктер салуға арналған құрылғы, есік кілттерін кесуге арналған құрылғы және т.б. Кілт соғу – бұл адам операторының басуымен қатаң қағаз карточкаларға нақты орналасқан жерлерге дәл тесіктер салуға арналған құрылғы. Осы функция үшін қолданылатын басқа құрылғыларға бірнеше тесік салу құрылғысы, пантографты тесік салу құрылғысы және штамп жатады. Бұл термин деректерді перфорацияланған таспаға көшіру үшін қолданылатын ұқсас машиналар үшін де қолданылды. Жаккар тоқыма стандары үшін алынған перфокарталар бір-біріне қосылып, "тізбек" деп аталатын қағаз лентасын құрады, ол тоқыма станының жұмысын бағыттайтын бағдарламаны қамтиды. Холлерит машиналары және басқа да бірлік тіркелгіш машиналары үшін алынған перфокарталар осы машиналармен өңделетін деректерді қамтиды. Перфокартамен жабдықталған компьютерлер үшін алынған перфокарталар компьютердің жұмысын басқаратын деректер немесе бағдарламалар болды. Алғашқы Холлерит кілт соғу құрылғылары қолмен жұмыс істейтін құрылғылар болды. Кейінірек кілт соғу құрылғылары бірнеше функцияны біріктіретін электромеханикалық құрылғылар болды. Бұл құрылғылар көбінесе кішкентай жұмыс үстелдеріне ұқсас, оларда теріс машиналардағы сияқты пернетақталар, бос карточкаларға арналған бункерлер және перфокарталарға арналған жинақтағыштар орнатылған. Кейбір кілт соғу құрылғылары бағананың жоғарғы жағында сол бағанадағы тесіктер арқылы көрсетілген символдарды басып шығара алады. Кілт соғу құрылғысымен жасалған кішкентай бөліктер "қалдық қорабына" немесе (IBM-де) "чип қорабына" немесе "бит шелекке" түсетін. Көптеген деректерді өңдеу қолданбаларында перфокарталар дәл сол деректерді екінші рет енгізіп, екінші енгізу мен перфорацияланған деректердің сәйкес келетінін тексеру арқылы тексерілетін (екі рет тексеру деп аталады). Кілт соғу операторларына, әдетте әйелдерге, толық жұмыс күнімен жұмыс істеуге, көбінесе басқа операторлармен бірге ондаған немесе жүздеген операторлармен бірге, барлық деректерді енгізуді орындауға үлкен сұраныс болды. 1950 жылдары Remington Rand UNITYPER-ді ұсынды, ол UNIVAC жүйелері үшін деректерді тікелей магниттік таспаға енгізуге мүмкіндік берді. Mohawk Data Sciences кейіннен 1965 жылы жақсартылған магниттік таспаны кодтау құрылғысын жасады, ол кілт соғу құрылғысын алмастыру ретінде белгілі бір деңгейде сәтті сатылды. Микропроцессорлар мен арзан компьютерлік терминалдардың пайда болуы Inforex және Pertec сияқты кіші компаниялардан қосымша таспаға кілт және дискіге кілт жүйелерін жасауға әкелді. Кілт соғу және перфокарталар 1970 жылдарға дейін деректерді және бағдарламаларды енгізу үшін кеңінен қолданылды, бірақ енгізу парадигмасының өзгеруі және арзан ЭЛТ компьютерлік терминалдардың қолжетімділігімен байланысты тез ескірді. Перфокарталарды таспаға немесе дискіге көшіру қадамын жою (карталардың өзінің құнын үнемдеудің қосымша артықшылығымен) енгізу процесінде тексеру мен түзетуді жақсартуға мүмкіндік берді. Видео дисплей терминалдарының, интерактивті уақытты бөлісу жүйелерінің және кейінірек жеке компьютерлердің дамуы деректерді немесе бағдарламаны жасағандарға оны кілт соғу операторларына жазу үшін нысандарға жазудың орнына тікелей енгізуге мүмкіндік берді.
the device used to cut door keys, etc. A keypunch is a device for precisely punching holes into stiff paper cards at specific locations as determined by keys struck by a human operator. Other devices included here for that same function include the gang punch, the pantograph punch, and the stamp. The term was also used for similar machines used by humans to transcribe data onto punched tape media. For Jacquard looms, the resulting punched cards were joined together to form a paper tape, called a "chain", containing a program that, when read by a loom, directed its operation. For Hollerith machines and other unit record machines the resulting punched cards contained data to be processed by those machines. For computers equipped with a punched card input/output device the resulting punched cards were either data or programs directing the computer's operation. Early Hollerith keypunches were manual devices. Later keypunches were electromechanical devices which combined several functions in one unit. These often resembled small desks with keyboards similar to those on typewriters and were equipped with hoppers for blank cards and stackers for punched cards. Some keypunch models could print, at the top of a column, the character represented by the hole(s) punched in that column. The small pieces punched out by a keypunch fell into a chad box, or (at IBM) chip box, or bit bucket. In many data processing applications, the punched cards were verified by keying exactly the same data a second time, checking to see if the second keying and the punched data were the same (known as two pass verification). There was a great demand for keypunch operators, usually women, who worked full time on keypunch and verifier machines, often in large keypunch departments with dozens or hundreds of other operators, all performing data input. In the 1950s, Remington Rand introduced the UNITYPER, which enabled data entry directly to magnetic tape for UNIVAC systems. Mohawk Data Sciences subsequently produced an improved magnetic tape encoder in 1965, which was somewhat successfully marketed as a keypunch replacement. The rise of microprocessors and inexpensive computer terminals led to the development of additional key to tape and key to disk systems from smaller companies such as Inforex and Pertec. Keypunches and punched cards were still commonly used for both data and program entry through the 1970s but were rapidly made obsolete by changes in the entry paradigm and by the availability of inexpensive CRT computer terminals. Eliminating the step of transferring punched cards to tape or disk (with the added benefit of saving the cost of the cards themselves) allowed for improved checking and correction during the entry process. The development of video display terminals, interactive timeshared systems and, later, personal computers allowed those who originated the data or program to enter it directly instead of writing it on forms to be entered by keypunch operators.
Жакард карточкаларын таңбалау, 1801 жылдан 1890 жылға дейін
Жакард карточкалары мөр басылып немесе кесілген (тесілмеген) дейтін. Алғашқы Жакард карточкалары қолмен мөр басылып жасалған, кейде бағыттаушы пластина қолданылған. Жақсарту ретінде карточка екі тесіктелген металл пластинаның (біріне-бірі жалғанған) арасына салынып, қажетті үлгіге сәйкес соққылар жасалып, содан кейін жиынтық преске салынып карточка кесілген. Бұл негізінен қолмен жасалатын процестер машиналармен алмастырылды; пиано машиналары (атауы пернетақталардан алынған), клавиатурамен басқарылатын және бірлік тіркелгіш пернетақталарымен функциясы бірдей, ең көп таралған түрге айналды. Герман Холлериттің 1890 жылдардағы карточкаларды тесуге арналған алғашқы құрылғысы – диаметрі 3/16 дюйм болатын дөңгелек тесік жасау арқылы кез келген қарапайым билет тесу машинасы болды. Мұндай тесуді жеңілдету үшін тесілмелі жерлер карточканың жиектеріне жақын орналастырылған. Холлерит жақын арада кілтпелі пернетақтаны пайдаланудың әлдеқайда дәл және оңай түрін жасады, ол оператордың 12х20 матрицадағы тиісті белгіге көрсеткішті орналастырып, 20 бағанның біріндегі дұрыс тесікке қолмен тесу механизмін бағыттау үшін пантографты пайдаланды. 1901 жылы Холлерит оператор 12 пернеден біреуін басып тесік жасау механизмін патенттеді, сонда карточка автоматты түрде келесі бағанға жылды. Бұл бірінші буынның 001 типті пернетақтасы 45 баған және дөңгелек тесіктерді пайдаланды. 1923 жылы The Tabulating Machine Company компаниясы алғашқы электрлік пернетақтаны, 011 типті электрлік пернетақтаны ұсынды, ол ұқсас құрылғы болды, онда әр перне электрлік байланысты жауып, тесік жасауға арналған соленоидты іске қосты. 1928 жылы 80 бағанды перфокарта форматы енгізілді. Кейінгі Hollerith пернетақталарына 016 типті мотормен жұмыс істейтін электрлік көшіру пернетақтасы (1929), 31 типті әліпбилік көшіру пернетақтасы (1933) және 32 типті әліпбилік басу пернетақтасы (1933) кірді. "Әліпбилік көшіру пернетақталары алфавиттік ақпаратты тіркелгіш карталарға жазып, содан кейін толық сөздер мен есімдерді, сандық деректермен бірге алфавиттік есептеу машинасымен басып шығаруға мүмкіндік берді. 31-ші үлгідегі әліпбилік көшіру соққысы
80 бағаналы карталар үшін IBM-дің екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі пернетақталары мен тексерушілері
IBM-нің көптеген пернетақталары мен тексеру машиналарында механикалық пернетақталарды кодтау үшін бірдей электрлік/механикалық конструкция қолданылған. Перне басылғанда, перне тірегіндегі байланыс пернетақтаның жоғарғы жағындағы сәйкес келетін құлпыларды іске қосатын. Құлпылар өз кезегінде таңбаларды электрлік түрде кодтау үшін (жабық) контактілер жасады. Машина перне соққысын анықтағанда, кері байланыс тізбегі перне тірегімен жұптасқан екі магнитті қуаттандырады, ол перне тірегін механикалық түрде қалпына келтіріп, электрлік кодтауды жүзеге асыратын құлпыларды қайта орналастырады және операторға орындалған әрекеттің «сезімін» және дыбысын береді. Әрбір машинаның тозу, ластану және құлпы контактілерінің аралықтары сияқты бірнеше факторларға, сондай-ақ негізгі машинадағы факторларға байланысты өзіндік «сезімі» қалыптасатын. Дегенмен, пернетақталарда құлпыларды қалпына келтіру және кодтау контактілерін дұрыс реттеуден басқа «сезімді» реттеуге мүмкіндік бермейтін ешқандай құрал болмаған. Shift, release, duplication және басқа да арнайы функциялық пернелердің сабаларының астында электрлік контактілер ғана болған, ал кодтау үшін құлпы жинағымен механикалық байланыс болмаған. IBM-нің 024, 026 және 029 сияқты пернелеу машиналарында әртүрлі функцияларды басқаруға арналған, мысалы, табу және алдыңғы картадан өрістерді автоматты түрде көшіруге арналған бағдарламалық карталарды орнатуға болады. Ал кейінгі 129 моделінде пернелеу операторы жазған қарапайым бағдарламаларды сақтау үшін электрондық схемалық карталар қолданылды.
IBM 024, 026 Карталық соққылар
IBM 024 перфокарта машинасы және IBM 026 басып шығару перфокарта машинасы 1949 жылы жарияланды. Олар басу механизмін қоспағанда, дерлік бірдей болды. 024 және 026 перфокарта машиналарының негізгі бөлігі – әрқайсысы салыстырмалы түрде жоғары қуатты жетегі бар, картаның әр қатары үшін арналған он екі дәл перфоратордың жиынтығы. Перфокарталар бір уақытта бір бағанаға жылжытылып, тесіктер жасау үшін тиісті перфораторлар іске қосылды, нәтижесінде бағаналар перфорацияланғанда ерекше «шу шық, шу шық» дыбысы пайда болды. Екі машина да 51, 60, 66 және 80 бағандық карталарды өңдей алды. 026 машинасы әр бағанның үстіне перфорацияланған символдарды басып шығара алады. 1964 жылға қарай, символдар жиынтығы аздап өзгешеленетін он түрлі нұсқасы болды. Ғылыми нұсқалары коммерциялық символдар жиынтығында сирек қолданылатын төрт символдың орнына жақшалар, теңдік белгісі және плюс белгісін басты. Логикалық тізбек диодтардан, 25L6 вакуумдық түтіктерден және релелерден тұрды. Түтік тізбектері 150 В тұрақты ток қолданды, бірақ бұл кернеу тек перфоратордың жетегін іске қосу үшін пайдаланылды. Басқа тізбектердің көпшілігі 48 В тұрақты ток қолданды. Символдар 5 × 7 нүктелі матрицалы сымдар арқылы басылды; символдың пішінін анықтайтын құрылғы – 1960 штырғынға арналған орын бар «кодтық тақта» деп аталатын металл пластина болды (35 штырғын 56 басылатын символға). Егер символ үшін нүкте басылмаса, штырғын кесіліп тасталды. Пластинаны дұрыс орналастырып, оны басу сымдарының бір жағына басса, тек дұрыс сымдар ғана лентаға, содан кейін перфокартаға басылады. (Бұл басу механизмін IBM қызмет инженерлері жөндеу қиын деп есептеді. Ең көп кездесетін мәселелердің бірі – кодтық тақта мен лента арасындағы тар, иілген түтікшеде сымдардың жыртылуы болды. Сымдардың 35 данадан тұратын жиынтығын шығарып, ауыстыру өте қиын болды). Басу механизмі пайдаланушы стандартты емес перфорация үлгілерімен «бинарлық» карталарды көшіруге тырысса зақымдануға бейім болды. Бұл кодтық тақтаның орналасу механизмін пластинаны оның көзделген қозғалыс шегінен тыс жылжытуға мәжбүрледі, кейде зақымдануға әкелді. Басуды өшіру шынымен де зақымданудың алдын алмады, өйткені көптеген адамдар ойлағандай, кодтық тақта механизмі перфоратормен байланыста болып, кодтық тақтаны жылжыта берді. Басуды өшіру тек басу штырғындарын лента мен картаға басуды тоқтатты. 1930-1940 жылдардағы теміржол вагондарын да жасаған «ағылшынды» стильдегі дизайнымен танымал өнеркәсіптік дизайнер Реймонд Лоуи IBM үшін 026/024 перфокарта машиналарының сыртқы дизайнын жасады, ол жүлделі орын алды. Олардың ауыр болаттан жасалған конструкциясы мен дөңгелек бұрыштары өнеркәсіптік Арт-Деко стилін еске салады.
IBM 056 картаны тексеруші
IBM 056, 024 перфокарта машинасы және 026 баспа перфокарта машинасының тексеру құралы болды. Тексеру құралы 026 перфокарта машинасына ұқсас болды, бірақ машинаның төменгі жағының ортасында қызыл қателік линзасы болды. Тексеруші оператор перфокарта машинасының операторы енгізген деректі дәл солай енгізді, содан кейін тексеру құралы перфорацияланған деректің сәйкес келіп-келмейтінін тексерді. Сәтті тексерілген карталардың оң жақ жиегінде кішкентай тілік болды. IBM 056 тексеру құралы 024/026 перфокарта машиналарының көптеген механикалық және электрлік бөліктерін пайдаланды, бірақ перфорациялық бөлім мен баспа басын қоспағанда. Перфорациялық бөлімде перфораторлардың орнына сезімтал шұңқырлар болды. Егер конфигурация тексеруші оператор енгізгеннен өзгеше болса, сезілген немесе сезілмеген тесіктер контактілік механизмді іске қосатын. Бұл картаның қозғалысын тоқтатты және машинаның қаптамасында қызыл қателік шамды көрсетті. Тілік салу механизмі 026 баспа перфокарта машинасының баспа механизмі орналасқан жерде орналасқан. Онда тілік салу механизмін басқаратын электромагнит және жоғарғы тілік салу немесе карта соңында тілік салуды таңдайтын тағы бір электромагнит болды. Егер оператор тексеруге жіберілген деректі енгізу кезінде қатеге тап болса, операторға деректі қайтадан енгізуге екінші және үшінші мүмкіндік берілді. Егер үшінші әрекет те қате болса, қателік бағанының үстіне картаның жоғарғы жағына қателік тілігі салынады және картаның соңындағы «Жарайды» перфорациясы жасалмайды. Картадағы дерек дұрыс болуы мүмкін, себебі тексеруші оператор перфокарта машинасының операторы сияқты қате жіберуі мүмкін. Дегенмен, үш әрекеттен кейін оператор бір қатені қайта-қайта жасау ықтималдығы төмендеді. Кейбір тексеруші операторлар бұрынғы перфокарта машинасының операторы жасаған қатені болжап, тексеру процедурасының мақсатын жоққа шығара алды, сондықтан кейбір машиналар тек бір рет дерек енгізуге және екінші рет қателік тілігін салуға мүмкіндік беру үшін өзгертілді. Қателік тілігі бар карталар 024 немесе 026 перфокарта машиналарын пайдаланып, әдетте қателік бағанына дейін «көшіріліп», содан кейін дұрыс дерек енгізілді. Көшіру функциясы перфокартаны перфорациялық станциядан перфорацияламастан өткізу арқылы орындалды. Келесі станциядағы сезімтал шұңқырлар бастапқы картадағы тесіктерді оқып, деректі перфорациялық станцияға және бос картаға жіберді. Қателіктері бар бағандар көшірілудің орнына түзетілді. Содан кейін түзетілген карта деректі қайта тексеру үшін тексерілді және «Жарайды» тілігі салынды.
Камералар
Карталық перфоратор мен теру машинасының алғашқы үйлесімі, таңдалған мәтінді теріп және перфорациялауға мүмкіндік беретін, 1925 жылы Powers компаниясы жасаған. IBM 824 теру машинасы-перфораторы – бұл IBM 024 машинасы еді, онда 024 пернетақтасы IBM электрлік теру машинасымен алмастырылды. Сол сияқты, IBM 826 IBM 026 перфораторын пайдаланды.
IBM 029 Карталық перфоратор
1964 жылы System/360 жүйесімен енгізілген 029 моделінде жақшалар, тең және плюс белгілері үшін жаңа таңба кодтары, сондай-ақ EBCDIC кодында қолданылатын басқа да жаңа символдар болды. IBM 029 механикалық тұрғыдан IBM 026-ға ұқсас болды және 026-ға ұқсас механизмді пайдаланып, картаның үстіңгі жағына перфорацияланған таңбаны басып шығарды, бірақ EBCDIC кодындағы таңбалар жиынтығының көбірек болуына байланысты 2240 басып шығару нүктесі бар үлкен код тақтасын қолданды. 029 логикасы кейінгі модельдерде сымдық контактілі релелерден, ал SMS карталарында – қамыс релелері мен диодтардан тұрды. Бастапқыда қолданылған «жаңартылған» қамыс релелері күтілгендей сенімді болмады, сондықтан IBM ескі үлгідегі сымдық контактілі релелерге қайта оралды. Барлық құрылғылар 48 вольт тұрақты токпен жұмыс істеді және 024/026 модельдерінде қолданылған вакуумдық түтіктерді қажет етпеді. Қосымша төлем жасау арқылы қолжетімді болған, жиі қолданылатын қосымша мүмкіндік – «солтүстік нөлдер» деп аталатын нөлдік функция. Бұл мүмкіндік төрт SMS картасының қосымша жиынтығымен ұсынылды. Өріс бағдарламалық карта арқылы алдыңғы нөлдерді қою үшін бағдарламаланды. Мысалы, егер ол алты таңбалы өріс болса, оператор нақты мәнді (мысалы, 73) ғана енгізуі керек еді. Содан кейін функция өрісті алдыңғы төрт нөлмен және содан кейін 73 санымен толтырып, өрісті оңға қарай туралайтын болып шықты: 000073.
IBM 5924 кілтті соғу
IBM 5924 перфокарталық пернетақтасы – IBM-нің 1971 жылғы IBM Kanji жүйесі туралы хабарламасында арнайы пернетақтамен жабдықталған 029 үлгісі T01. Пернетақта операторының сол қолы 15 өзгерту пернесінің бірін, ал оң қолы сол өзгертуге арналған 240 Kanji таңбасының бірін таңдайтын. Ол 10 000-нан астам таңбадан тұратын үлкен жиынтықтарды қолданатын қытай, жапон және корей тілдерін компьютерлік өңдеуді бастады.
IBM 059 картаны тексеруші
IBM 059, IBM 029 перфокарта машинасының Verifier серігі болды. Оның құрылымы бұрынғы 056 Verifier-ден түбегейлі өзгеше болды, себебі ол картадағы тесіктерді механикалық сезімтал тігіштердің орнына оптикалық түрде сезінетін болды. Бұл 059-ды 056-дан (ол көбінесе 024 перфокарта машинасынан да қаттырақ болатын) әлдеқайда тыныш жасады. Оптикалық сенсорлар бір жарық көзін пайдаланып, оны талшықты-оптикалық жарықөткізгіштер арқылы машинаның әртүрлі бөліктеріне жеткізеді. Технологияға қарамастан, негізгі жұмыс принципі 056-мен салыстырғанда шамалы ғана өзгерді. Алайда, барлық Verifier операторлары шудың азаюын қанағаттандырмады. Егер 029 перфокарта машиналары да бар бөлмеде жұмыс істесе, операторлар кейде ескі 056-дан шығатын қатты "саңқы" дыбысының жоқтығын сезінетін. Кейбіреулері пернелерді күштірек басып, тіпті пернетақтаның бөліктерін тоздырып алатын.
IBM 129 карталық деректерді жазу
1971 жылы System/370 жүйесімен бірге ұсынылған IBM 129, кейбір компьютерлер үшін қосымша, желілік 80 бағандық карта оқу/перфоратор ретінде жұмыс істей алатын, сондай-ақ карталарды тексеруге қабілетті болды. Пернетақта консоліндегі ауыстырғыш перфорациялау және тексеру режимдері арасында ауысу мүмкіндігін қамтамасыз етті. Транзисторлық IBM 129 карталық деректерді тіркегішінің басқа IBM перфораторларынан басты артықшылығы – карта бейнесін сақтау үшін электрондық 80 бағандық буфері болды. Алдыңғы IBM перфораторларын пайдаланғанда, пернетақта қатесі болған жағдайда Release және Register пернелерін басып картаны шығарып тастау қажет болатын, қате бағанына жеткенше Duplicate пернесін басып түзету, содан кейін картаның қалған бөлігі үшін дұрыс деректерді енгізіп, Release пернесін басып, нашар картаны шығарып алу және оны жинақтағышқа қою қажеттігі туатын (бұлқауға біраз тәжірибе қажет еді, бірақ тез арада автоматты әрекетке айналып, оны ойлаудың қажеті болмайтын). 129 моделінде пернетақта қатесін Backspace пернесін басып, қайтадан енгізу арқылы жоюға болады. Release пернесін басқан кезде 80 бағандық картаның барлығы механизмнің жылдамдығымен автоматты түрде перфорацияланатын. Логикалық схема SLT модульдерінде, сыммен оралған, иілмелі артқы панельде орналасқан. 129-дың тағы бір артықшылығы – пернетақтамен деректерді енгізу жылдамдығы әр бағанды пернетақта басылғанда перфорациялау арқылы шектелмегендігі болды. 129 өз жадысында алты бағдарламаны сақтай алатын, оларды айналмалы ауыстырғыш арқылы таңдауға болатын. Ескі перфораторлардан айырмашылығы, бағдарламалық карталар әдеттегі карта оқу жолы арқылы жадқа оқылатын және «бағдарлама барабанына» оралмайтын. Электрондық жадыны пайдаланғандықтан, 129-да бір картадан екіншісіне деректерді көшіруге арналған пин-сенсорлық құрылғысы бар жеке «оқу станциясы» болмады. Керісінше, көшіру бұрынғы картаның сақталған бейнесіне негізделген. Карталарды перфорациялық станцияға енгізілген оптикалық оқу құрылымы арқылы «оқуға» да болады.
IBM 5496 96 бағандық карталар үшін деректерді жазу
1969 жылы IBM компаниясы System/3 деп аталатын, шағын және төменгі деңгейдегі бизнес-компьютерлер отбасын ұсынды, олардың ерекшелігі – жаңа, кішірек өлшемді, 96 бағаналы перфокарта болды. Осы 96 бағаналы карталар үшін IBM 5496 деректерді жазу құрылғысы (перфоратор), басып шығару және тексеру функцияларымен, және IBM 5486 карта сұрыптағышы жасалды.
Пауэрс, Ремингтон Рэнд (UNIVAC) пернетақталары
1906 жыл шамасында АҚШ Халық санағы бюросының қызметкері Джеймс Пауэрс халық санағына арналған, 240 кілттен тұратын «Пауэрс пернетақтасын соғу» құрылғысын жасады. 1911 жылы Пауэрс Powers Accounting Machine компаниясын құрды. Бұл компания 1927 жылы Remington Rand компаниясымен сатып алынды. Remington Rand-тің UNIVAC бөлімшесі 90 бағаналы карталары және IBM 80 бағаналы карталары үшін ұқсас машиналарға арналған пернетақталар жасады. Олардың 90 бағаналы пернетақталары IBM патенттеріне қатысты мәселелерді болдырмау үшін Remington Rand әзірлеген механикалық жүйені пайдаланды (Eckert–Mauchly Computer Corporation компаниясын сатып алудан бұрын). UNIVAC пернетақталары картадағы әріптер тізбегін сақтап, содан кейін бір рет өтетін тесіктерді соқты, бұл қате болған жағдайда картаны ысырап етпей түзетуге мүмкіндік берді. Remington Rand пернетақталарына UNIVAC карта код пернетақтасы 306 типті 5, 90 бағаналы әліпбилік (306 2, 306 3 типтері), 90 бағаналы сандық (204 2, 204 3 типтері), 202 типті портативті электр пернетақтасы, 301 типті нүктелі пернетақта және 313 типті автоматты тексеру машинасы кірді. 306 2 типті пернетақтада тексеру көзделген; карталар екінші рет пернетақтадан өтіп, қайтадан енгізілді. Бірдей карталарды бірдей ретпен тексеру нәтижесінде дұрыс ақпарат үшін перфорациялардың ұзартылуына себеп болды. Дөңгелек перфорациялар дұрыс емес ақпаратты көрсетеді. Қателерді толық және жылдам анықтау автоматты тексеру машинасымен механикалық түрде жүзеге асырылады. UNIVAC 1710 тексеру-аудармалық пернетақтасы 1969 жылы ұсынылды.
The UNIVAC 1710 Verifying Interpreting Punch was introduced in 1969.
Деректерді тікелей енгізуге көшу
1950 жылдары «Ремингтон Рэнд» UNITYPER-ді ұсынды, ол UNIVAC жүйелері үшін деректерді магниттік таспаға тікелей енгізуге мүмкіндік берді. «Mohawk Data Sciences» кейіннен 1965 жылы жақсартылған магниттік таспаны кодтау құрылғысын жасады, ол перфокартаны алмастыру ретінде біршама сәтті сатылды. 1970 жылдардың ортасында микропроцессорлар мен арзан компьютерлік терминалдардың дамуы «Inforex» және «Pertec» сияқты шағын компаниялардан таспаға перфокартадан және дискіге перфокартадан деректерді енгізу жүйелерін жасауға әкелді. Перфокарталар деректерді енгізу және бағдарламалау үшін 1980 жылдардың ортасына дейін жиі қолданылатын. Дегенмен, перфокарталарды таспаға немесе дискіге көшіру қадамын жою (сонымен қатар карталардың өзінің құнын үнемдеу артықшылығымен) деректерді енгізу кезінде тексеру мен түзетуді жақсартуға мүмкіндік берді. Видеодисплейлік терминалдардың, интерактивті уақытты бөлісу жүйелерінің және кейіннен жеке компьютерлердің дамуы деректерді бастапқыда жасаған қызметкерлерге деректерді деректерді енгізушілерге берілген формаларға жазудың орнына тікелей енгізуге мүмкіндік берді.