«Шампунь» (1975) фильмі – Хэл Эшбинің сатиралық комедиясы. Уоррен Бити, Джули Кристи, Голди Хоун жұлдыздық құрамындағы фильм 1968 жылғы сайлау күніндегі Лос-Анджелестің шашыраңқы өмірін көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1975 жылы Хал Эшби режиссерлік еткен фильм
1975 film directed by Hal Ashby
«Шампунь» – 1975 жылы түсірілген американдық комедиялық фильм. Оны Хал Эшби режиссерлік еткен, ал басты рөлдерді Уоррен Бити, Джули Кристи, Голди Хоун, Ли Грант, Джек Уорден, Тони Билл және Кэрри Фишер (оны кинодағы тұңғыш рет пайда болуы) сомдаған. Фильм сценарийін Уоррен Бити мен Роберт Таун бірлесіп жазған. Оқиға 1968 жылғы сайлау күні Лос-Анджелестегі көп әйелмен қарым-қатынас құратын шаштараздың өмірінен басталады. Фильм – жыныстық саясат пен 1960 жылдардың аяғындағы әлеуметтік және жыныстық нормалар тақырыбындағы сатира.
Shampoo is a 1975 American comedy film directed by Hal Ashby, and starring Warren Beatty, Julie Christie, Goldie Hawn, Lee Grant, Jack Warden, Tony Bill, and Carrie Fisher in her film debut. Co written by Beatty and Robert Towne, the film follows a promiscuous Los Angeles hairdresser on Election Day 1968, as he juggles his relationships with several women. The film is a satire focusing on the theme of sexual politics and late 1960s sexual and social mores.
Сюжет
1968 жылғы АҚШ президенттік сайлауының қарсаңында Беверли-Хиллстегі сәбилер парикмахері Джордж Ронди өзінің пәтерінде бірнеше клиенттері / жыныстық серіктестерінің бірі Фелисиямен кездеседі. Жыныстық қатынас кезінде оған Джилл телефон шалып, оның жас, жас, болашақ актриса қыз-жігіті, үйіне кірген кісінің бар екеніне параноикамен, үрейленіп, паникаға ұшырайды. Джордж үйінен Джиллді тыныштандыруға асығады, бұл Фелисияны ренжітеді. Джорджтың мансабы мен харизмасы оған әдемі әйелдермен, оның ішінде қазіргі қызбен кездесуге және жыныстық қатынасқа түсуге тамаша алаң берді. Осыған қарамастан, 34 жастағы Джордж өзінің кәсіби өміріне қанағаттанбайды; ол жұмыс істейтін салондағы шығармашылық жұлдыз, бірақ бизнестің иесі Норманға екінші скрипканы ойнау керек. Джордж өзінің жеке салонын ашуды армандайды, бірақ ол кез келген банкті өзіне қажетті капиталды беруге көндіре алмайды. Ол Фелисия мен оның ешнәрседен бейхабар күйеуі Лестерді іздеп, оны қаржыландырады. Джорджтың Лестермен кездесуі оның қайырымдылық жасаушысынан сақтауы үшін екінші құпияны ұсынады; Лестердің қазіргі сүйіктісі Джеки - Джорджтың бұрынғы қызы, мүмкін, оның өміріндегі ең маңызды қарым-қатынасы. Джеки Джиллмен де жақсы дос, бұл жағдайды одан да күрделі етеді. Джеки Джорджға өзінің шашын Felicia-ға ұқсас етіп жасатуды тапсырады. Екеуінің арасында жыныстық шиеленістік пайда болады, ал Джордж Джекиді сүйуге тырысады. Алғашында Джеки Джорджты қабылдамайды, бірақ кейін оны қайталап сүйеді. Олар ваннада жыныстық қатынасқа түсе бастағанда, Лестердің келгенін естіді. Лестер бөлмеге кіргенде, олар оның игілігі үшін Джордж Джекидің шашын баптауды аяқтап жатыр деп ойлайды. Джорджтың кәсіпінен гей екенін болжаған Лестер Джорджтан Джекиді Республикалық партияның сайлау кешіндегі кешке ертіп баруын сұрайды. Жорж келгеннен кейін, өзін қазіргі және бұрынғы жыныстық серіктестермен, соның ішінде Джиллмен (және оны келесі фильмінде рөл беруді ойлаған Джонни Поуппен бірге келген) және Фелисиямен бірге табады. Джеки ашуланып, тым көп ішіп, өзін әдепсіз ұстайды, сондықтан Лестер Джордждан оны үйіне апаруды сұрайды, бірақ ол барудан бас тартады. Фелисиядан басқа барлық директорлар Беверли-Хиллздің сарайларында қарсы мәдениетке қарсы сәнді тойға барады, онда қонақтар алкогольге, басқа да есірткілерге және жыныстық қатынасқа барады. Лестер, одан кейін Джилл мен Джонни бірден бір жұптың ас үйдің еденінде қараңғыда күшті жыныстық қатынаста болғанын байқады. Лестер бұл кездесу туралы таңғалып, терезеден қарап тұрған Джилл мен Джонниге үнсіз қарап отыр. Кенеттен Джордж дұрыс жауып қоймаған тоңазытқыштың есігі ашылып, оны және Джекиді жарықпен жарықтайды. Лестер қатты таңғалып, кенеттен кетеді. Ашулы Джилл креслоны лақтырып, терезелерді сындырып, Джорджқа қарғыс айтады. Джеки қашып кетеді, Джордж Джиллді айқын өтірікпен жайғастыруға тырысады, бірақ Джилл, ұстамды емес, түнді Джоннимен өткізуге қашады. Келесі күні таңертең Джилл Джорджтың үйінде оның төсегінде табылған Фелисияның бір құлаққашын ұстап тұр. Ол өзінің сүйіктілері туралы сұрағанда, Джордж сұлу әйелдерді іздеу үшін сұлулық индустриясында мансап іздегенін және оның азғындығы, оны мәңгі өмір сүретінін сезінуге мәжбүр еткенде, оны сүймейтінін мойындайды. Үйіне оралғанда Джорджты Лестер мен кейбір қорқынышты адамдар қарсы алады. Джордж мен Лестер бірден өзара түсіністікке келеді. Лестер Джекиді жезөкше деп атайды және оған тойынатынын айтады. Лестер Джорджға іскерлік келісім жасасуға уәде береді, содан кейін ол ер адамдармен бірге кетеді. Джордж кейіннен Джекидің үйіне барады, бірақ ол Лестер оларды бірге таппауын қалайды деп, өз көлігімен қашып кетеді. Джордж оны мотоциклмен қуып жетеді, екеуі оның үйінің үстіндегі төбе басына жетеді. Джордж Джекиге ұсыныс жасайды, бірақ ол оған тым кеш екенін айтады; ол Фелисиядан ажырасып, оған үйленетінін айтқан Лестермен Акапулькоға баруды ұйымдастырды. Джеки Джорджты көзқарасқа қалдырады, ол қайғылы түрде Лестермен бірге кететінін көреді.
On the eve of the 1968 United States presidential election, successful Beverly Hills hairdresser George Roundy meets with Felicia, one of his several clients/sexual partners, at his apartment. During sex, he receives a phone call from Jill, his naive, younger, up and coming actress girlfriend, who is suffering a panic attack, paranoid that an intruder is in her home. George rushes from his house to calm Jill, which frustrates Felicia. George's occupation and charisma have provided him the perfect platform from which to meet and have sex with beautiful women, including his current girlfriend. Despite this, 34 year old George is dissatisfied with his professional life; he is the creative star of the salon in which he works, but has to play second fiddle to Norman, the "nickel and diming" mediocre hairdresser who owns the business. George dreams of setting up his own salon business, but cannot convince any bank to lend him the capital he needs. He seeks out Felicia and her unsuspecting husband Lester to bankroll him. George's meeting with Lester supplies a second secret for him to keep from his would be benefactor; Lester's current mistress, Jackie, is George's former girlfriend, perhaps the most serious relationship he has ever had. Jackie is also best friends with Jill, making the situation even more complicated. Jackie arranges for George to style her hair, which he fashions nearly identically to Felicia's. Sexual tension arises between the two, and George attempts to kiss Jackie. At first, Jackie rebuffs George, but then kisses him back. They are about to have sex in the bathroom when they hear Lester announce his arrival. As Lester comes into the room, they pretend for his benefit that George is finishing styling Jackie's hair. Lester, who assumes George is gay because of his profession, asks George to escort Jackie to a Republican Party election night soiree. Upon arriving, George finds himself in the same room as a number of present and former sexual partners, including Jill (who came with Johnny Pope, a film director considering her for a role in his next film) and Felicia. Jackie becomes upset, drinks too much, and behaves outrageously, so Lester asks George to take her home, but she refuses to go. All the principals except Felicia adjourn to a posh counterculture party at a Beverly Hills mansion, where guests indulge in alcohol, other drugs, and sexual pursuits. Lester, followed moments later by Jill and Johnny, happen upon a couple having vigorous sex in the dark on the kitchen floor. Lester comments admiringly on this tryst to Jill and Johnny, who look on through the window in stunned silence. Suddenly, the refrigerator door George had failed to properly close comes open, illuminating Jackie and him. Lester, shocked, abruptly leaves. An enraged Jill throws a chair, breaking the window, and swears at George. Jackie flees as George tries to placate Jill with an obvious lie, but Jill, unmollified, runs off to spend the night with Johnny. The following morning Jill confronts George at her home with one of Felicia's earrings, which she found in his bed. When she asks about his dalliances, George admits he sought a career in the beauty industry as a means to pursue beautiful women, and that his promiscuity, while making him feel like he will live forever, may mean he does not love her. Upon returning to his home, George is met by Lester and some intimidating men. George and Lester soon find mutual understanding. Lester calls Jackie a whore and mentions he is fed up with her. Lester promises George a business deal and he and the men leave. George subsequently goes to Jackie's house, but she worriedly flees in her car, claiming she does not want Lester to find them together. George pursues her on his motorcycle, and the two arrive on a hilltop overlook above her house. George proposes to Jackie, but she tells him it is too late; she has arranged to go to Acapulco with Lester, who has said he will divorce Felicia and marry her. Jackie leaves George alone on the overlook, from where he sadly watches her depart with Lester.
Талдау
Кинотанушы Эммануэль Леви "Шампунь" фильмін қала маңындағы өмір салтын сынап көрсету деп сипаттайды, оның жеке Беверли-Хиллз ортасын "Жау" және "Степфорд әйелдері" (екеуі де 1975 жылы шықты) фильмдерінде бейнеленген шағын қалалармен салыстырады. Ол фильмнің саяси тақырыптарын былай түсіндіреді: 1975 жылы, Уотергейт жанжалынан кейін [Ричард] Никсон отставкаға кеткеннен (1974 жылдың тамызы) бір жыл өтпей жасалған бұл фильмде Никсонның рияқары мен алдауы мен қатар, қарапайым американдықтардың арасындағы ұқсас амалдардың арасындағы параллельдер көрсетілген. Телевизор көбінесе қосылып тұрады, бірақ ешкім оны көруге уақыт таба алмайды, нәтижесінде экрандағы сурет пен дыбыс тұрақты бұлыңғыр болып көрінеді. Фильм американдықтардың эмоционалдық немесе саяси қатысудан гөрі жеке және жыныстық өміріне құл болғандарын көрсетеді. Ешбір кейіпкер саясат туралы сөйлеспейді немесе түсінбейді. "Шампунь" – сексте де, саясатта да адалсыздық туралы, және оның қымбат тұратыны туралы фильм.
Film scholar Emanuel Levy describes Shampoo as a critique of suburbia, comparing its self contained Beverly Hills setting to the small towns depicted in films such as Jaws and The Stepford Wives (both also released in 1975). He elaborates on the film's political themes: blockquote|Made in 1975, less than a year after [Richard] Nixon’s resignation (August 1974) over the Watergate scandal, the film suggests parallels between Nixon’s hypocrisy and cheating and similar devices among the average Americans The TV set is on most of the time, but no one has time to really watch, reducing the screen to a constant blur of images and sounds The film suggests that Americans have become slaves to their private and sexual lives at the expense of getting involved emotionally or politically. No character talks about or understands politics. Shampoo is about whoring in sex and in politics, and the price of doing it.
Қабылдау
Шығарылғаннан кейін фильм сыншылардың көбінен жағымды пікірлер алды, олар талантты актерлік құрамды және өткір, сатирикалық сценарийді жоғары бағалады. Барлық сыншылардың пікірі оң болған жоқ; Роджер Эберт сияқты кейбір сыншылар оны көңілі толмағандықтан сынға алды. "The New Yorker" журналының сыншысы Паулин Каел фильмге жалпы оң баға беріп, оны "кейін қарағанда ірі картина" деп сипаттады, ал "The New York Times" газетінің Уолтер Гудман "Эшби екі онжылдық кинолық клишелерді жақсы есте сақтайтынын көрсетеді" деді. "Шампунь" коммерциялық тұрғыдан да сәтті болды. 4 миллион долларлық бюджетпен түсірілген фильм отандық прокаттан 49 407 734 доллар, ал әлемдік прокаттан 60 миллион доллар табыс тапты. Бұл оны 1975 жылғы ең табысты фильмдердің үшіншісіне айналдырды, "Жау" және "Күкі ұясынан ұшқандар" фильмдерінен кейін.
Upon its release, the film generally received positive reviews from critics who lauded its talented cast and sharp, satirical writing. Praise was not universal; some critics, including Roger Ebert, pronounced it a disappointment. Critic Pauline Kael of The New Yorker gave the film an overall positive review claiming the film is "a bigger picture in retrospect," while Walter Goodman of The New York Times said that "Ashby shows that he has a good memory for a couple of decades of cinematic clichés." Commercially, Shampoo was a great success. Produced on a budget of $4 million, the film grossed $49,407,734 domestically and $60 million at the worldwide box office. making it the third highest grossing film of 1975, beaten only by Jaws and One Flew Over the Cuckoo's Nest.
Марапаттар
Сыйлық санаты Номинант(тар) Нәтиже Ref. (Сілтеме) Оскар сыйлығы Ең үздік қосалқы актер Джек Уорден Ең үздік қосалқы актриса Ли Грант Ең үздік түпнұсқа сценарий Роберт Таун және Уоррен Битти Ең үздік көркемдік безендіру Көркемдік режиссерлік: Ричард Сильберт және В. Стюарт Кэмпбелл; Декорация: Джордж Гейнс Британдық кино және телеарналар академиясы сыйлығы Қосалқы рөлдегі ең үздік актер Джек Уорден Алтын глобус сыйлығы Ең үздік фильм – Музыкалық немесе комедия Ең үздік актер – Музыкалық немесе комедия Уоррен Битти Ең үздік актриса – Музыкалық немесе комедия Джули Кристи Голди Хон Ең үздік қосалқы актриса – Фильм Ли Грант Ұлттық кино сыншылары қоғамы сыйлығы Ең үздік сценарий Роберт Таун және Уоррен Битти Нью-Йорк кино сыншылары шеңбері сыйлығы Ең үздік сценарий Америка кино жазушылар гильдиясы сыйлығы Ең үздік комедия – Тікелей экранға арналған сценарий
Award Category Nominee(s) Result Ref. (Reference) Academy Awards Best Supporting Actor Jack Warden Best Supporting Actress Lee Grant Best Original Screenplay Robert Towne and Warren Beatty Best Art Direction Art Direction: Richard Sylbert and W. Stewart Campbell; Set Decoration: George Gaines British Academy Film Awards Best Actor in a Supporting Role Jack Warden Golden Globe Awards Best Motion Picture – Musical or Comedy Best Actor in a Motion Picture – Musical or Comedy Warren Beatty Best Actress in a Motion Picture – Musical or Comedy Julie Christie Goldie Hawn Best Supporting Actress – Motion Picture Lee Grant National Society of Film Critics Awards Best Screenplay Robert Towne and Warren Beatty New York Film Critics Circle Awards Best Screenplay Writers Guild of America Awards Best Comedy – Written Directly for the Screen
Мұра
Ретроспективті жинақталған рецензиялардан кейін, рецензияларды жинақтайтын Rotten Tomatoes сайты фильмге 40 рецензия негізінде 68% баға берді, орташа бағасы 6,6/10. Сайттың консенсусы былай делінген: "Шампунь Никсоннан кейінгі Американы қараңғы комедиялық тұрғысынан бейнелейді, сол кезеңдегі маңызды тақырыптарға бағытталған және көбінесе оларды дәл тигізеді". Фильмді Америка кино институты мына тізімдерінде мойындады: 2000: AFI-ның 100 жыл – 100 күлкі – #47.
From reviews compiled retrospectively, review aggregation website Rotten Tomatoes gives the film a score of 68% based on 40 reviews, with an average score of 6.6/10. The site's consensus reads: "Shampoo trains a darkly comic lens on post Nixon America, aiming at—and often hitting—an array of timely targets". The film is recognized by American Film Institute in these lists:
2000: AFI's 100 Years 100 Laughs – #47
Sony Pictures Home Entertainment 2003 жылдың қаңтар айында «Шампунь» фильмін DVD форматында шығарды. 2018 жылдың 16 қазанында The Criterion Collection фильмді Blu-ray және DVD форматында арнайы басылымда қайта шығарды, онда түпнұсқа фильмнің жаңа 4K сандық көшірмесі бар. «Шампунь» 1976 жылы Грейдон Кларк түсірген «Black Shampoo» атты эксплоатациялық фильмге шабыт берді. Бұл фильм, негізінен ақ актерлер ойнаған танымал фильмдердің атауларын қасақана пайдаланып, бұрынғы фильмдерге афроамерикандық «баламаларды» ұсынудың блэксплоатация жанрындағы кең таралған тәсілінің мысалы. Кларк бір сұхбатында, ол Ашби фильмінен үлгі алып, қара шаштараздың жыныстық қатынастары туралы блэксплоатациялық фильм түсіруге себеп болған нәрсенің, блэксплоатация фильмдеріндегі кейіпкерлерге айналған қарақшылар, жеке детективтер немесе есірткі сатушылар туралы фильм түсіргісі келмегендігімен түсіндірді.
Sony Pictures Home Entertainment released Shampoo on DVD in January 2003. On October 16, 2018, The Criterion Collection re released the film on Blu ray and DVD in a special edition, featuring a new 4K scan of the original film elements. Shampoo also served as the inspiration for the 1976 exploitation film Black Shampoo, directed by Greydon Clark, which is an example of the common blaxploitation filmmaking technique of intentionally piggybacking on the titles of hit films starring predominantly white casts to provide predominantly African American "alternatives" to the earlier films; Clark explained in an interview that his reason for making a blaxploitation film about a black male hairdresser's sexual trysts patterned after Ashby's film was that Clark did not want to make a film about a pimp, private detective or drug dealer, who were often the protagonists of blaxploitation films.